(navigation image)
Home American Libraries | Canadian Libraries | Universal Library | Community Texts | Project Gutenberg | Children's Library | Biodiversity Heritage Library | Additional Collections
Search: Advanced Search
Anonymous User (login or join us)
Upload
See other formats

Full text of "Bar Hebraeus Chronicon Ecclesiasticum vol. 1"

This is a digital copy of a book that was preserved for generations on library shelves before it was carefully scanned by Google as part of a project 
to make the world's books discoverable online. 

It has survived long enough for the copyright to expire and the book to enter the public domain. A public domain book is one that was never subject 
to copyright or whose legal copyright term has expired. Whether a book is in the public domain may vary country to country. Public domain books 
are our gateways to the past, representing a wealth of history, culture and knowledge that's often difficult to discover. 

Marks, notations and other marginalia present in the original volume will appear in this file - a reminder of this book's long journey from the 
publisher to a library and finally to you. 

Usage guidelines 

Google is proud to partner with libraries to digitize public domain materials and make them widely accessible. Public domain books belong to the 
public and we are merely their custodians. Nevertheless, this work is expensive, so in order to keep providing this resource, we have taken steps to 
prevent abuse by commercial parties, including placing technical restrictions on automated querying. 

We also ask that you: 

+ Make non-commercial use of the files We designed Google Book Search for use by individuals, and we request that you use these files for 
personal, non-commercial purposes. 

+ Refrain from automated querying Do not send automated queries of any sort to Google's system: If you are conducting research on machine 
translation, optical character recognition or other areas where access to a large amount of text is helpful, please contact us. We encourage the 
use of public domain materials for these purposes and may be able to help. 

+ Maintain attribution The Google "watermark" you see on each file is essential for informing people about this project and helping them find 
additional materials through Google Book Search. Please do not remove it. 

+ Keep it legal Whatever your use, remember that you are responsible for ensuring that what you are doing is legal. Do not assume that just 
because we believe a book is in the public domain for users in the United States, that the work is also in the public domain for users in other 
countries. Whether a book is still in copyright varies from country to country, and we can't offer guidance on whether any specific use of 
any specific book is allowed. Please do not assume that a book's appearance in Google Book Search means it can be used in any manner 
anywhere in the world. Copyright infringement liability can be quite severe. 

About Google Book Search 

Google's mission is to organize the world's information and to make it universally accessible and useful. Google Book Search helps readers 
discover the world's books while helping authors and publishers reach new audiences. You can search through the full text of this book on the web 



at jhttp : //books . qooqle . com/ 



ANDrwhB HiJlvHQ MfiMfin 



AH 1721 3 



HARVARD DEPOSITORY 
BRITTLE BOOK 






ArrCl 



mn> 




ANDOVER-HARVARD THEOLOGICAL LIBRARY 

MDCCCCX 

CAMBRIDGE. MASSACHUSETTS 




oogle 



Digitized by 



Google 



Digitized by 



Google 



Digitized by 



Google 



Digitized by 



Google 



* f 



^ 









C.^V" i. ~l'<-/._ (1 •■ ijn <-*•/ - < -', 



y^ V/\,, , ... • -J 



GREGORII BARHEBRM 

CnRONICON ECCLESIASTICUM 

QUOD 

E CODICE MUSEI BRIT ANN1C1 DESCR1PTUM CONJUNCTA OPERA EWDERUNT, 
LAT1NITATE DONARUNT ANN0TATI0N1BUSQUE THE0L0GIC1S, HISTORICIS, CE0GRAPH1C1S 

ET ARCH.EOLOCICIS JLLUSTRARUNT 

JOANNES BAPTISTA ABBELOOS 

S. TMEOLOGJ.B DOCTOR, ACAD. RELIG. CATH. ROMANJE ET S0CIETAT1S ASIATIC* PARIS. S0DAL1S, 
S. SCRIPT. AC LINGUA HEBR. IN MAJ, SEM. MECHLIN. PROFESSOR 

ET 

THOMAS JOSEPHUS LAMY 

S. THEOLOGLE DOCTOR, ECCLES. CATHEDRAL. NAMUflCKN. CAN. HON., 
HERMENEUT. SACRA AC LINGG. ORIENTT. IN UNIV. CATH. LOVAN. PlVOFESSOU 




XQMUS I 



■+-^— i^^+r 



% 



LOVANII 



BXCXJDEBAT CAR. PBETKB6 



1812 







Digitized by 



Google 



Digitized by 



Google 



GREGORII BARHEBRJSI 

OHEONIOON EOOLES1ASTICUM 



\ 



Digitized by VjOOQLC 

i ; i 



TOUS DROITS RESERVES. 



Digitized by 



Google 






GREGORII BARHEBRM 

CHRONICON ECGLESIAST1GIIN 

QUOD 

E G0D1GE MUSEI BRITANN1C1 DESCRIPTUM CONJUNGTA OPERA EDIDERUNT, 
LATINITATE DONARDNT ANNOTATIONJBUSQUE THEOLOG1C1S , HJSTORICIS, GEOGRAPH1C1S 

ET ARGUiEOLOGlCIS ILLUSTRARUNT 

JOANNES BAPTISTA ABBELOOS 

8. THEOLOGIA DOCTOR, ACAD. RELIO. CATH. ROMANS ET SOCIBTATI8 ASIATIC* PARIS. 80DALIS, 
• SCRIPT. AC LINGOA HSBR. Ill MAI. SIM. MECHLIN. PROFESSOR 

XT 

THOMAS JOSEPHUS LAMY 

S. THEOLOGIA DOCTOR, ECCLES. CATHEDRAL. NAMURCBN. CAN. HON., 
HERMENEUT. SACRA AC LINCG. ORIENTT. IN UNIV. CATH. LOT AN. PROFESSOR 

TOMUS I 



LOVANII 

EXCXJI>BIBAX CAR. PKETBB8 
1872 



Digitized by 



Google 









APPROBATIO ORDINARII. 



Imprimi potest. 



MechlinUe, die I s Jnlii, 1873. 
J.-B. LAUWERS, tic. ger. 




iheolIt 



— -"%\ 

''-/•? 2 1900 ' J 



SRA^i^ 



ro,j$] 



Digitized by 



Google 



bot.% 



/ R "} *L mK0 ' ,LLUSTRISS1M0 

f\J>frC t I JOANNI . THEODORO . BEELEN 



S . S . D . N . PH. PAPiE . IX . AB . INTIMO . CUBICULO 

S . CONGREG . IND . CONSULTORI 

S . THEOL . DOCTORI 

ECCLES . CATHED . LEOD . CANONICO . HONORARIO 

ORDINIS . LEOPOLDI . EQUITI 

SACRiE . SCRIPTURE . ET . LINGG. ORIENTT. PROFESSORI 

IN . UNIVERSITATE . CATHOLICA . LOVANIENSI 

QUI . PRIMUS . IN . BELGIO 

LITTERAS . SYRIACAS . INDE . A . TRIBUS . FERE . SiECULIS . IBI . COLLAPSAS 

SCRIPTIS . AC . DOCTRINA . INSTAURAVIT 

HOC . BARHEBBjEI . CHRONICON 

D . D . D . 

DISCIPULI . OBSERVANTISSIMI 

JOANNES . BAPTISTA . ABBELOOS 

ET 

THOMAS : JOSEPHUS . LAMY 



Digitized by 



Google 



! 



PMFATIO. 



Postquam annis abhinc paene tribus, evulgato programmate polliciti 
eramus Greoorii Barhebr^ei Chronicon ecclesiasticum a nobis editum iri, 
contigit varias ob causas, quas hie recensere supervacaneum sit, ut opus 
horis subcesivis elaboratum opinione nostra lentius procederet. Ast cum 
nunc tandem pars haud exigua praelo exierit et spes adsit earn quae excu- 
denda superest, Deo favente, ocius secuturam, existimavimus moram non 
ulterius trahendam atque hoc tomo primo diuturnae exspectationi esse 
respondendum. 

Praefatio nostra ad duo capita revocatur, quorum unum est de Chronici 
auctore, alteram demethodo ac norma in adornando libro adhibita. Adprius 
quidem quod attinet, cum agat de Barhbbilei vita, scriptis, fide et secta, 
quae sane omnia cuique litteris orientalibus operam navanti perspecta 
habentur, id hoc loco lubenter a nobis praetermissum fuisset, nisi ii quo- 
que essent operis nostri fautores, litterati et docti, in re tamen Syrorum 
litteraria haud ita versati, qui ilia suo quodammodo jure desiderent. 
Itaque ut ejusmodi votis fiat satis, notitia singulorum quae lectioni Chro- 
nici Barhebraeani praerequisita videantur, breviter quoad ejus fieri poterit, 
in limine proponetur. 



Digitized by 



Google 



VIII PR^EFATIO. 

^52£f Gregorius Abu'l Pharagius 1 Ben-Aaron a Syria vocari solet Bar He- 
brseus, sive Hebrsei Alius : quod nomen cur illi adhseserit nullo adhuc 
certo documento constare arbitramur; etsi illud indo originem habuisse, 
quod pater ejus e religione judaica ad Christianismum in secta Jacobitica 
profitendum transient, conjectura est veri simillima. 
cttvHratria; n anc lucem primufli aspexit anno aeree Christianas 1226, in urbe Melu 
tina sive Malatia, Armenise minoris metropoli, a nascentis Euphratis 
fluentis parum distante-, quae erat incolis, praesertim christianis, frequen- 
tissima*, quseque superiori saeculo ediderat duumviros apud Jacobitas 
doctrina et scriptis nobiles, Michaelem patriarcham et Dionysium 
Barsalibaeum. 
*»»* Barhebrsei genitor Aaron, professione medicus, inter primarios Melitinae 
cives computabatur et filium suum litter is a pueritia curavit imbuendum, 
qui ut erat acris ingenii, universa disciplinarum genera strenue aggressus 
est : "Unguis primum Grsacse, Syriacae et Arabicae operam dedit; mox phi- 
losophiae ac theologiae cursu emenso, medicinam sub patre aliisque ejus 
aetatis celeberrimis, quos ipse in libris suis laudat, medicis coluit : quibus 
4n studiis quantum excelluerit scripta ejus declarant 3 . » Dum vero studiis 
in urbe patria tranquille vacabat, ad bellorum calamitates fere continuas a 
Sarracenis, Graecis, Francisque Armeniae et Syriae incumbentes, nova 
accesserunt mala, novae direptiones ex parte Tatarorum Mogulensium, 
totam Asiam a Perside usque ad Palaestinam igne ferroque vastantium, 



l ) Fallitur Bernsteinius, ubi in Chronici syriaci specimine, Lipsiae 1822, p. 3, haec scribit • 
« AWlfaragiM % h. e. pater Faragii diotus est, cognomen to ex Arabum more ab ipsius Alio, 
• Far agio, sumpto.* Nam quod Barbebneus liberos habuerit nullo uspiam documento insinuatur, 
cum e contra ab ipso vitam coslibem ductam perpetuo fuisse arguments eviucatur plurimia. Ante* 
quam, annos viginti natus, ad epiacopatum promo veretur, monacbi habitum susceperat, adeoque ad 
castitatem servandam lege Jacobitica adatringebatur ; episcopi vero e monachis eligcbantur, et si 
quia monacbus habitum sua professionis exuisset, is porro ad ordines sacros promoveri vetabatur. 
Hac statuta, a veteribus accepta, refert ipse Barhebraus in Nomocanone, p. I, cap. VII, sect. X, 
apud Mai : Scripit. Pelt, nova collect, torn. X. 

*) Videsia infra, pp. 423-424. 

3 ) Jos. Sim. Assemanus, in opere : Bibliotheca Orienialis, CUuentino-Vaticana, Romas 17i9- 
1728, torn. II, pag. 244. 



Digitized by 



Google 



PR^EFATIO. IX 

ita ut terroribus caedibusque atrocior aetas viz unquam ulli regioni ad- 
fuerit. Quapropter sibi suisque consulere volens, Gregorii pater cum 
familia sua profectus est Antiochiam anno 1243; ibique juvenis prope 
civitatem vitam anachoreticam aliquandiu duxit in specu, ubi a sectae suae 
patriarcha Ignatio Saba seu David visitatus fuit. Postea Tripoli, Phoeniciae 
urbe maritima, una cum Saliba Vagio Bar-Jacob jacobita Edesseno, sub 
disciplina Jacobi ciyusdam, Nestoriani hominis, rhetoricae et medecinae 
fitcoput operam impendit. Hinc Ignatius patriarcha ambos, episcopali dignitate 
dignos ratus, Antiochiam accivit; et Barhebraeus quidem, annos natus 
viginti, praefectus fuit ecclesiae Gubensi, Melitinensi territorio conter- 
! minae, consecratus episcopus in festo salutiferae crucis die 14 sep- 
^ tembris anM 1246. Vix anno uno elapso, ex Guba ab eodem 
P~*» patriarcha translatus est ad sedem vicinae civitatis Lacabenaa, quam 
tenuit per annos circiter septem. Contigit interea patriarcha9 obitus, 
cumque duo summae dignitati inhiarent, schisma exortum est inter 
Jacobitas. Contra Joannem Bar-Maadani, partes Dionysii Angur am- 
plexus est Bar-Hebraeus, ac ab isto, ad solium patriarchate exaltato, anno 
1253 translatus fuit ad episcopalem cathedram urbis Berrhoeae sive Alepi, 
Antiochiam inter et Hierapolim emporii in Syria celeberrimi. Hanc vero 
ecclesiam initio pacifice regere non potuit ; nam cum Jacobitarum in Oriente 
primas, Gregorii nostri olim in urbe Tripoli condiscipulus , erogata 
ampla pecuniae summa, a soltano Damasceno edictum impetrasset quo sibi 
ecclesia Berrhoeensis concedebatur, Barhebraeus earn relinquere coactus 
in aedibus patris sui, qui ex Melitina Alepum recens domicilium trans- 
tulerat, aliquandiu habitavit; post vero ad monasterium Barsumae 
juxta Melitinam apud patriarcham suum se recepit; deinde anno uno vel 
altero elapso, ipse Damascum profectus est, et mox, versis vicibus, solta- 
num ita suis partibus conciliatum invenit, ut Dionysius patriarcha pro- 
clamaretur in tota Syria necnon in ditione soltani Iconii, ipse vero in 
officio episcopali Alepi restitueretur. 
Anno 1258 urbe Bagdad a Mogulensibus, quibus imperabat Hulachus, 

n. 



Digitized by 



Google 



Ooiulilmiur 

MQfhviaitut. 



X PRiEFATIO. 

Genghiskhani nepos, expugnata, et interfecto Calipha, finem accepit 
Abassidarum djnastia. Inde universa Mesopotamia et Syria ab exercitibus 
dire vastata fuerunt; capta quoque fuit Alepi ci vitas ab ipso Hulacho, 
dumque hunc, pro suis deprecaturus, adierat Barhebrseus, magna strages 
Graecorym et Jacobitarum intra civitatem peracta est a Mogulensibus 1 . 
Barhebrseus Alepi permansit usque ad annum 1264, quotemporisintervallo 
civitatis dominium iterum transiit ad Sarracenps, atque a Mogulensibus 
denuo recuperatum fuit. 

Anno autem 1264 interfiiit Barhebrseus electioni novi patriarchae, 
Ignatii III seu Josue. Is porro dioecesi Orientis, id est, Mesopotamiae 
orientalis, Chaldseae et Assyriae, maphrianum seu primatem, quo ilia jam 
a sexennio ob bellorum tumultus orbata erat, destinare cupiens, Barhe- 
braeum ad hanc dignitatem, quae Jacobitis prima est post patriarchalem, 
magno cum ceterorum applausu promovik Contigit hoc die decima nona 
Januarii in urbQ Sis, regia Ciliciae civitate, praesentibus episcopis Jacobitis, 
Aytono rege Armenorum ejusque filiis ac magnatibus, una cum populi 
multitudihe, episcopis quoque et doctoribus Armenorum. Supererat ma- 
phriano ut a potestate civili diploma impetraret, quo in dignitate conflr- 
maretur. A quo enim tempore Mohammedanorum potestati subjectus fuit 
Oriens christianus, hujusmodi diploma, quod nonnisi exacta pecuniae 
summa concedebatur plerumque, necessarium erat ut patriarcha in partibus 
occidentalibus, maphrianus in partibus orientalibus, posset in subditos 
jurisdictionem libere exercere eorumque litigantium causas ex legibus 
antiquis judicare. Quale privilegium a novo dynasta petiturus, adiit 
Barhebraeus potentissimum Mogulensium regem sivekhanum, Hulachum, 
cujus favorem sibi conciliavit et a quo tria obtinuit diplomata, sibi scilicet, 
patriarchae et Jacobitico Caesareae in Cappadocia episcopo. 

Mox in Orientem profectus, latissimam suam dioecesin crebris itineri- 
bus lustravit, atque in illius regimine ita versatus est, ut paci et prospe- 

*) Ci r. Barhebrai Chronicon Syriacm, quod conjunctiva ediderunt P.J. Brans ctG. G. Kirscb, 
Lipsi», 1789, torn* I syriaci pag, 533, torn. Illatini pag. 555, 



Digitized by 



Google 



PBiBFATIO. XI 

ritati, ab ipso Christianis infausta ilia setate procuratae, merito in- 
viderent qui in Syria, Armenia atque Cilicia, immediate suberant juris- 
dictioni patriarchali. Inutile plane foret singula recensere quae exinde per 
annos plus quam viginti peregit; haec eniin continua serie et sine ullo 
fuco in altera Chronici sectione auctor ipse enarrat. Labores sane subiit 
magnos, ecclesias plures et coenobia aut instauravit aut a fundamentis 
excitavit ; episcopos duodecim constituit, atque in iis eligendis earn laudem 
sibi promeruit quod, affectum humanum despiciens, viros praetulerit qui 
doctrina essent conspicui et moribus praestarent. 
Moritur. Demum, annos natus sexaginta, obiit die 30 Julii 1286 in urbe Maraga, 
Adorbiganae, provinciae Persidis, civitate, in quam nuper ex Mossulo ad- 
venerat, ibique exsequias illius solemniter celebrarunt non solum pauci qui 
aderant Jacobitae, sed etiam Nestoriani, Graeci et Armeni, prout nobis a 
Barsuma Saphio, ejus fratre, proditum est. 



we^T^SSiem Recensitis praecipuis Gregorii Barhebraei gestis, expendenda est ejus 



doctrina theologica. Barhebraeus haeresim Jacobiticam, in qua a parentibus 
educatus fuerat, strenue quamdiu in vivis fuit, voce et scriptis, propugna- 
vit, et nihil non egit ut principum favorem sectae suae conciliaret. 
Aueior Jam vero Jacobitae in Syria et Mesopotamia, quemadmodum in uiEgypto 

\f9xophw9isni 

£mtgc£eM. Copti, in Abyssinia ^Ethiopes, in imperio Turcico pars Armenorum, per- 
tinent ad haeresim Monophysitarum sive eorum qui unam in Christo na- 
turam post incarnationem asserunt. Perversam istam sententiam saeculo 
quinto fuisse ab Eutychete, presbytero et archimandrita Constantinopo- 
litano, inventam aut primum publice propugnatam norunt omnes. Ille 
enim ut Nestorianismi, Ephesi nuper damnati, scopulos evitaret, zelo 
imperito in contrarium lapsus est errorem, quo affirmabat 1 «Dominum 

i) EpUt. S. Flavian* prima ad S. Lton. inter Opp. S. Leonis ap. Migne, Patrol. lat. t LIV, 725, sq. 
Verba grace ite sonant : leywv tov Kvpiov vp^iv 'Itjo-ovv Xpwrov pii) cfeiv (dpw^oygTv) ix (too <pvotwv 
utri tjJv evav9p&>7nr}<nv, h pta uirooraergi, xcd cv evi npovojnu Trap 9 vpuav -yvwptCop^vov, pu?T« pujv tijv 
(japxa tou Kvptou opioouoxov ijpttv vjrap^eiv, ota $$ \\ xp&v 7rpocrkY)<?Qsi(T<xv xai evw06i<rav t« 8ew Xoyw 
xaO' xmwrrcun akV fy aoTts, r^v pb xsxowav avrov IlapOsvov xara aapxa, opwovoxov ypLv stvat, avrov 
9k tov K^ov pu& c&qyfvai i£ avrifc capxa ijpuv dptoovoxov. 



Digitized by 



Google 



XII PIUEFATTO. 

nostrum Jesum-Christum non oportere (confiteri) ex duabus naturis post 
inhumanationem, (at) in una subsistentia et in una persona a nobis agnos- 
cendum ; neque carnem Domini consubstantialem nobis esse 9 tanquam ex 
nobis assumptam et unitam Deo Verbo secundum subsistentiam ; sed dice- 
bat, Virginem quidem quce eum peperit, secundum carnem consubstantia- 
lem nobis esse, ipsum autem Dominum non sumpsisse ex ea carnem nobis 
consubstantialem .» Quod quidem ultimum ei exprobrat ipse Barhebraeus : 
"Eutyches, ait 1 , dogma altenum invexit, asserendo Deum Verbum non 
assumpsisse corpus ex Virgine, sed quemadmodum incorporatur aer per 
frigus ut fiat nix vel pluvia, itaeum incarnatum fuisse. » Ut autem haeresim 
suam facilius instillaret dicebat Eutyches* : «Confiteor ex duabus naturis 
fuisse Dominum nostrum ante adunationem ; post adunationem vero unam 
naturam conftteor.n At id non minus reprehensione dignum erat, « cum, 
ut observat S. Leo, tarn impie duarum naturarum ante incarnationem 
unigenitus Dei filius fuisse dicatur, quam nefarie postquam Verbum caro 
factum est natura in eo singularis asseritur. » 
*£££«? Eutychetis errorem iEgyptiis propinavit Dioscorus, patriarcha Alexan- 
drinus, qui praecipuas in Latrocinio Bphesino partes habuit; Syris vero, et 
deindeper Samuelem discipulum suumArmenis, Barsumasarchimandrita, 
Bmmmat; qui in eodem conciliabulo monachorum totius Orientis locum tenuit. Dam- 
natisa concilio Chalcedonensi Eutychete,Dioscoro et Barsuma, eorum asse- 
clae voce graeca Monophysitce seu unius naturce assertores appellati, mox, 
quod errori proprium est, in varias sectas divisi sunt quae se iuvicem 
anathemate prosequebantur. Omnes quidem illae sectae in hoc conveniebant 
quod duas in Christo naturas negarent et unam dumtaxat admitterent ; 
sed dum Eutychiani corpus Christi incorruptible, Severiani vero corrupti- 
ble et passibile assererent, Theopaschitae passiones divinitati tribuebant, 
alii aliud docebant. Syri vero illi qui postea Jacobitce dicti sunt, ducibus 



«) Infra p. 160. 

*) Eput. XXVIII S. Leoni* ad Flavian., Patrol. I at., L1V, 777, 



Digitized by 



Google 



Xenaias, 



Doctrine 
Xenaijt im 
J>kiloxeni. 



PRiEFATIO. XIII 

Severo Antiocheno et Philoxeno seu Xenaia Mabugensi, via quasi media 
inter Eutychianismum et veram concilii Chalcedonensis fidem incedentes, 
excogitarunt rationem propugnandae haereseos multo subtiliorem et ad fal- 
lendos incautos aut minus doctos aptissimam. Docuerunt nempe divinitatem 
et humanitatem absque immutationeetconfusionein Christo esse adunatas, 
in quo ad orthodoxos accedere videbantur, sed statim a recta fide deflectentes 
asserebant post adunationem in Christo non duas naturas, sed unam na- 
turam compositam, ] ^**v* ]x^ ^ vel unam naturam duplicem, 

Locutiones istae, Jacobitarum veluti tessera, aut sensum habent nullum, 
aut quam se respuere profitentur naturarum confusionem necessario invol- 
vunt. Hisce tamen tenaciter adhaerebant, perperam abutentes verbis non- 
nullis SS. Patrum et praesertim Cyrilli Alexandrini, in quorum scriptis, 
utpote ante concilium Chalcedonense exaratis, voces natura, ?v<n C , ]\.* . 
etsubsislentia, <*«**** 9 ]JbQi&, nonita rigorose erant ad unum sensum 
definitae. Hinc Cyrillus, quamvis diserte duas in Christo naturas absque 
divisione, absque immutatione et absque confusione, praedicet, tamen 
non semel loquitur de « una Verbi natura incarnata, » vocem sci- 
licet naturam pro natura subsistente seu hypostasi adhibens. Jacobitae 
autem hanc similesque dicendi formulas perverse intelligentes, veram 
vocum Ixts natures et JlooXo hypostasis notion em, quam tamen, quod 
mirum est, recte tenent ubi agunt de mysterio SS. Trinitatis, amiserunt, 
vel saltern earum confusionem fecerunt. Quod de praecipuis nonnullis eorum 
doctoribuset peculiariter de Philoxeno et Barhebraeo affirmare licet. »Phi- 
loxenus in tractatu de incarnatione, ut observat S. J. Assemanus 1 , nee 
orthodoxum gerit, nee Eutychianum, sed mediam quamdam init viam, 
quam Jacobitae post ipsum tenuere et usque in hodiernum diem tenent : 
unam scilicet in Christo esse naturam, ex divinitate et humanitate com- 



*) BibliQth, Orient., II, 25, 



Digitized by 



Google 



XIV PRiEFATIO. 

positam, conversions tamen, confusionis et commistionis omnino expert em. 
Sic enim ille de incarnationis mysterio : *Filius> inquit, qui unus ex Trini- 
tate est, univit sibi personaliter corpus anima rationali et mente prceditum, 
in utero Deiparentis. Non ante formatum corpus, quam Verbo unitum f sed 
inpuncto temporis et formatum et unitum. In hoc Christus natus, in hoc 
enutritus, in hoc passus, in hoc mortuus. Divinitas Filii nee passa nee 
mortua. Hcec autem omnia non apparenter, non phantastice, sed vere et 
naturaliter gesta. Denique Verbum non in carnem conversum, aut cum ea 
commistum, vel confusum, neque ab ea divisum et viceversa ; sed eo modo 
humanitati unitum 9 quo anima rationalis corpori : et quemadmodum ex 
anima rationali et corpore una conflatur humana natura ; ita ex humani- 
tate Christi et divinitate una bxurgit natura non quidem simplex sed 
composita. » Abutitur deinde locutione S. Cyrilli ad Succensum : «post 
unitionem in CAristo una Verdi natura incarnata. » 

Quam immerito Philoxenus et post eum Jacobitae hanc Cyrilli dictionem 
in sui patrocinium trahant, probavimus alibi 1 , ostendendo a S. Doctore 
naturam sensu cathoKco pro natura subsistente seu persona dictam 
fuisse. Mirum sane est virum perspicacem, qui aperte docet divinitatem 
cum humanitate absque divisione, absque confusione et absque conver- 
sione in Chris to post adunationem esse unitam, mox dictorum suorum 
immemorem, duas illas naturas confundere easque congerere in unam 
nescio quam naturam compositam, quae cum composita dicatur, nee 
humana nee divina esse potest, sed necessario mixtio qusedam utriusque. 
Egregie enim ostendit S. Thomas 2 in Christo nullam naturarum composi- 
tionem admitti posse. Conjunguntur quidem in homine anima et corpus ad 
constituendam unam naturam human am, quia utraque natura est imper- 
fecta ; in Christo autem, quum duae naturae sint perfectae, in unam con ve- 
nire non possunt. Bene tamen conveniunt in divina Verbi persona, sicut 



') Vide infra, pp. 441, sqq. 

*J Smma tkeol., part. Ill, cj. II, a. 1, — Cfr. Petavius, Delnearnat., 1. Ill, cap. 10. 



Digitized by 



Google 



PR^EFATIO. XV 

anima et corpus in persona hominis uniuntuf . Sub hoc igitur respectu 
sancti Patres ad explicandum incarnationis mysterium recte exemplum 
ex unione animse et corporis produxerunt. Quam agendi rationem non satis 
assecuti sunt Jacobitae, ex ilia animae et corporis unione argumentum 
quaerentes quo statuant unam in Christo naturam compositam. 
Berkebrai Cum Philoxeno idem docent patriarchae Jacobitarum in synodicis epis- 

placiia 

jacobitica. tolis 9 quas identidem ad Coptorum patriarchas miserunt. Eos sequitur 
Barhebraeus, quern de incarnatione scribentem catholicum diceres, nisi 
illico alia prorsus haeretica adjiceret. Sic enim ille loquitur in Symbolo 
fidei* : 

« Credimus etiam, quod una ex personis sanctce Trinitatis descendit de 
coelis, quin tarnen a sinu Patris recederet, et inhabitavit in utero Virginis, 
et incarnata est de Spiritu Sancto et ex Maria Virgine, et homo facta est, 
manens Deus : unita fuit carni consubstantiali nobis, et viva rationalique 

^ anima prceditce. Nee antea templum assumpsit, deinde in ipso Verbum 

inhabitavit. Unde non homofactus Deus creditur, sed Deus factus homo; 
neque homo est sapiens, qui ex operibus suisjustificatus sit, neque de ccelo 
sibi corpus attulit, neque apparenter aut phantastice visus m est in mundo : 
sed una ex personis sanctce Trinitatis, quum Deus natura sit, de sublimi- 
bus ccelis suis descendit, et fwmo pro gratia sua facta est, et nata fuit ex 

m P fc. * F % P F * *,*«F,P*P*. 7. *-k * 7 fc V m F „ » 

po^ ^tf ji> )iVt4> ^* LmJ )l++ r D \l±*h*\/i (iooXo ^* f*9 ^)o2 ^VilVuoilo (1) 

«*•*.. p r <* . p* r % p t>f * 77 .«* .p - > 7 - p v *.7 ■ p ** . p « 

|&^okfi >cu^3 ,--2*0 |^A|mD \mcA ^-lo >cuL^lfo fA^okfi? I SojVio ^Jo <+U> \f |Jb|? 

■ P F , P F f T V % Tm % * %7 • * 9 %* *v r9 .P ****** F-ppp,PP 

|&**» f L%\rs \ , 4ft1Vo> l^tfelA ^-^ la—*? fjinnN f+*A • 1«^ <*** j-» I— ^r» 1©«© 
|f jouSl |ooi? |^|-s JjSi ^oo : lL^£o olo ^j ,-©© \Cs»m s-awJ jo^a flo • |rSi^Vn 

^o tfif : fe0?f|f srtio^A^ ^-2*? l^nTiI ooi l^lyA tfsf . t^Jf-S Jooi? |o£bI |f f ]?oIaj* 

. *m k • p ^ 4 * « p • p * •"* •* *f f «p * p f ««p «p • p f . <* <*,p • p f 

* k F , PP F -P F , *P F.. * * *P F « p «T F «P * F ,P *P »- F 

* P kw* £ • % F . *«- F.pkPF » -P f 7^***** k • »*•* 
- *1 F , P * ,FP k « K p. 7 *fc m «F 1 PPk ,p kp, p k_ F 7 P F -*r 

ji iff . r^J^o if?© li^MnV |f?o )-Ii^a2 |f?o lfnSnn |f?o pi^ol f <\^> ]^io ^--io 

,P k F F ,P ». F ,Fatfc.-P % P x F ,P F -*P K7 7 v *. Pm^ ■* 

• Iso^iJi |«a • F V>oln |^ • l*tfo| V^m |niAV> j-^o Ij-O r^s pidLs ^oou»F^ |a^mo^ ^*j>P 



Digitized by 



Google 



XVI PIUEPAT10. 

Virgine, et incarnata, sicuti Apostolorum fides docet. Itaque dile 
sunt in Domino nostro naturae, Deltas et Hurnanitas : unio quogue Dei- 
talis suce cum humanitate admirabilis est et ineffabilis, absque commislione, 
sine confusione, sine mutatione, sine conversione, sed salvis differentiis 
uiriusque natures in uno Filio et in uno Christo.* Quid plura? Jam ortho- 
doxiim diceres Barhebraeum : sed imbibitum semel Jacobitarum errorem en 
evomit subdens : « Una essentia, una persona, una hypostasis, una vo- 
luntas, una virtus, una operatio, quemadmodum 8. Athanasius et S. Cy- 
rillus diocere.n 

AiiiBarkebrai Barhebraeus igitur Monophysitarum errorem profitetur et simul Mono- 
thelismum, naturalem et logicum ejus foetum. Hos errores in sua theo- 
logia, quae^inscribitur Candelabrum sanctorum, multis argumentis tueri 
conatur. In eodem libro negat, post Philoxenum, sed contra fldem ecclesiae 
Syriacae, Spiritum sanctum a Filio procedere, et quamdam Verbi cum pane 
eucharistico hypostaticam unionem asserit 1 . 

Praeterea illic, recensitis haeresibus triginta, haec addit : "Sciendum est 
has omnes sectas absurdissimas Kosreses esse, quum naturas corrumpant, 
et christiano dogmati ethnicas opiniones misceant : ac propterea Deus, 
cujus gratice laus esto, eas radidtus exstirpavit. Reliquce vero quce in 
mundo obtinent sectce (de orthodoxa loquitur et Jacobitica et Nestoriana 
et Monothelitica) quum omnes de Trinitate et incolumitate naturarum, 
ex quibus est Christus absque conversione et commistione, ceque bene 
sentiant, in nominibus unionis solum secum pugnant.* Unde conclu- 
dit Assemanus Barhebraeum in eo fuisse Politicorum errore ut crederet 
controversial quae ejus tempore Orientales inter et Occidentals, et inter 
Orientales ipsos circa incarnationem Verbi vigebant, meras esse Theolo- 
gorum opiniones, non haeresim constituere. 



JatoUtarum 



Hisce de praecipuis Jacobitarum erroribus breviter enucleatis, non inu- 

<) Cfr. Aflsemanus', Bibl. Orient., II, 284-292. 



Digitized by 



Google 



PR^EPATIO. XVII 

tile erit eadem compendiosa ratione describere ejusdem sectae statum 
ecclesiasticum, ut lectores intelligere pdssint plura ad disciplinam eccle- 
siasticam spectantia, passim in Chronico memorata. 

Cum inde ab anno 518 Monophysitae ubique ab imperatore orthodoxo 
Justino Seniore exagitarentur, episcopi haereseos labe infecti e sedibus 
suia.pulsi fuerunt, et cum eis in exilium ablegatus est Severus patriarcha, 
ope Anastasii imperatoris olim in ecclesiam Antiochenam intrusus.Tunc ut 
res suae paene desperatae instaurarentur, episcopi nonnulli exules Jacobum 
Nomimii origo. quemdam, cognomine Baradceum sive Zanzalum, monachum in monasterio 
Phasiltae juxta Nisibin, metropolitam oecumenicum 1 ordinarunt; is 
autem omnes imperii provincias Asiaticas indefesse perlustravit, epis- 
copos et presbyteros innumeros ordinavit, et Monophysitarum negocia ita 
promovit, ut ab illo ipsis Jacobitarum appellatio deinceps fuerit tributa; 
idem vero nomen Mouophysitis in ^Egypto, qui cum Syris communionem 
coluerunt, subinde applicatur. 
^wSSST Porro Syri Jacobitae caput suum, inde a tempore Severi continua serie 
et etiamnum hodie, titulo patriarchae Antiocheni condecorant. Ast nonnisi 
raro, inter varias rerum politicarum vicissitudines, ipsam urbis Antiochiae 
sedem occupare potuerunt. Initio quidem, dum imperio Byzantino regio 
eorum suberat, per Syriae et Mesopotamiae urbes, vicos et monasteria 
vagari cogebantur; non nisi demum anno 721, imperantibus Antiochiae 
Saracenis, hanc civitatem solemniter ingressus est patriarcha Elias*. 
Illinc tamen mox iterum ejecti, diversis in locis commorati sunt, ut patet 
ex Barhebraei Chronico. Joannes VII •, cognomine Sarighta, anno 965 in 
patriarcham consecratus, ditionem Arabum reliquit, ut sese in coenobium 
Barid juxta Melitinam conferret; at cum inde ipse, et postea, anno 1029, 
Joannes VII, dictus Abdun, Byzantium abducti fuissent, eorum succes- 
sors, Graecorum vexationibus Arabum tyrannidem praeferentes, mansio- 



') ] ^~p t^^aaoit i Y Cfr. pag. 215. 
*) Infra, p. 298. 

III. 



Digitized by 



Google 



XVI LI PILEFATIO. 

nem in urbe Amida plerumque habuerunt usque ad Michaelem Magnum ; 
is autem anno 1 166 Mardini sedem patriarchalem constituit, et post ipsum 
patriarchae in coenobio vicino, S. Ananiae nuncupate, quod etiam Za- 
pharan appellant, persaepe habitarunt et adhuc hodie resident. 

Primam post patriarcham apud Jacobitas dignitatem tenet maphrianus, 
cujus auctoritas in subjectos sibi episcopos eadem antiquitus erat quae patri- 
archae in suos. Est autem maphrianus, jj^j_aLo, vox syriaca, quam latine 
fcecundatorem seu fructiferum recte verteres, eaque vocabantur primates 
seu catholici Jacobitarum, quod essent per ordinationes episcoporum, quae 
ipsis in tractu orientali competebant, istorum veluti patres et genitores. 
Maphrianorum primus, juxta Barhebraeum, fuit Achudemes anno 559 a 
Jacobo Baradaeo consecratus ; verum neque is, neque ejus successores sedem 
fixam habuerunt ante Marutham, qui, anno 629, consentiente Athanasio 
Gamelario patriarcha, ordinatus fuit episcopus Tagritensis et metropolita 
magnus seu maphrianus totius Orientis proclamatus. 

« Quumque Maruthae temporibus, scribit Barhebraeus,'regnum Persarum 
in Saracenos translatum esset, ipse arcem Tagritensem ultro iis aperuit, 
ne quid detrimenti cives caperent. Quamobrem Jacobitarum numerus in 
Perside mirifice auctus est. » Tunc enim ob Arabum, et postea ob Mogulen- 
siunf in Persidem excursionem , Jacobitae multi e Mesopotamia illuc 
captivi abducti fuerunt, alii vero sponte se contulerunt; hinc tantopere e 
parvis initiis maphriani dignitas fuit amplificata, ut illius dioecesiri patriar- 
chali Barhebraeus praetulerit. 

Cum anno 1089 Tagritum ab Arabibus direptum jaceret, maphriani 
Mosulum ad Tigrim fluvium, Ninivae ruderibus conterminam, sedem suam 
transtulerunt ; postea, ab anno scilicet 1155, ccenobium S. Matthaei, non 
procul inde situm, sibi domicilium habuerunt, interim tamen Tagriti, Ni- 
nives et adjacentium locorum ecclesias tanquam sibi proprias retinentes. 
j Ey fl 3&JE i £ Porro regiones, quarum dioeceses jacobiticae immediate patriarchae juris- 
dictioni suberant erant Syria, Cyrrhestica, Euphratesia, pars Mesopota- 
mia occidentalis, Palaestina usque ad urbem Gazam, Cilicia et Armenia, 



Digitized 'by 



Google 



HWTm 09T0I 

mcripia. 



PR^EFATIO. ^ XIX 

illseque generali Occidentis nomine a Barhebraeo aliisque scriptoribus 
Syris designantur. 

Ceterae vero, scilicet Mesopotamia orientalis, Assyria et provinci® 
qusedam regni Persici, quae maphriano parebant, Orients nomine ve- 
niunt. Habuerunt Jacobitse in diversis hisce regionibus sedes episcopales, 
modo pi u res, modo pauciores, necnon multa monasteria quorum mentio 
frequens occurrit in contextu hujus operis 1 . 

Hisce de sec ta Jacob iticapraelibat is, jam ad Barhebraeum redeamus, et 
monumenta ingenii sui quae posteris transmisit adeamus. Indefessus vir a 
studio et scriptione librorum in mediis laboribus nunquam destitit, cum 
ob ingenii praestantiam, turn ob elegantiam sermonis a Jos. Sim. As- 
semano Jacobitarum scriptorum « facile princeps » salutatus; imo si 
diversas quas complexus est disciplinas perspexeris , eum non immerlto 
dixeris Syrorum omnium qui doctrina floruerunt eruditissimum , et ex 
hac saltern parte inter coaetaneos nulli secundum. 

Scripsit opera plus quam triginta, quorum tituli sub finem sectionis 
alterius Chronici exhibebuntur, ex iisque solis patebit nullum forme fuisse 
literarum genus in quo exercitatus ille non fuerit. Argumenta quippe per- 
tractavit quae spectant ad theologiam,Scripturae sanctae expositionem,cano- 
num ecclesiastorum ac legum civilium notitiam, philosophiam, astronomiam, 
medicinam, historiam, artem grammaticam, poesin, imo fabulas narra- 
tionesque facetas. Neque ideo, quantum saltern judicare licet ex ejus 
scriptis hucusque detectis, praesertim vero ex libris quatuordecim quorum 
analysin protulit Assemanus, eruditionis varietas soliditati quidquam 
nocere dicenda erit. Imo potius cupidinem movent ut libri doctissimi 
Maphriani, cum adhuc bibliothecarum tenebris reconditi jaceant, prodeant 
in lucem, qua non unam ob causam sunt plane digni. Eos ipse syriace 



') Quanam sedes episcopales variis temporibas patriarchae subdito fuerint, qusnam vero 
mapbriano, satis accurate ex Assemano et Lequieii indicat Wiltscb, Handbvch dcr kircklkhen 
Geographic und Statutik, torn. II, pp. 151-153, 372-374. 



Digitized by 



Google 



XX . PR^EPATIO. 

plerosque oxaravit; pro nonnullis vero, ad medicinam aut historiam 
spectantibus, usus est lingua arabica, in quam et alii postea conversi fuere. 

Catalogus operum Barhebraei, ut jam diximus, in ipso Chronico texetur. 
Interim eum qui fusiora requirat, remittimus ad Assemani Bibl. Orient., 
eaque tantum recensebimus" paucissima quae hucusque, quantum novimus, 
typis excusahabentur. 
opm dJ r *' br * Itaque praeter excerpta non pauca, e variis operibus theologicis, prae- 
sertim vero ex Chronico ecclesiastico in Bibliotheca OHentali obvia, haec 
in lucem prodierunt : 

1° Eduardus Pocockius edidit arabice et latine Historiam compendiosam 
dynastiarum, authore Gregorio Abul-Pharagio, Oxonii 1663. Est haec 
partim epitome, partim nova compositio Chronici syriaci profani, ab ipso 
Barhebraeo sub flnem vitae ipsius, teste ejus fratre, unius mensis spatio 
in gratiam Arabum concinnata. 

2° Eusebius Renaudotius latine protulit Liturgiam Barhebraei, torn. II 
Liturgg. Orientt., pp. 456-469. Paris., 1716. . 

3° P. J. Bruns et G. G. Kirsch conjuncta opera typis mandarunt partem 
primam Chronici syriaci, in qua describitur historia profana a mundi 
exorclio ad aetatem usque Barhebraei. Opus duobus constat tomis, quorum 
altero textus, altero versio latina continetur. Lipsiae, 1789. 

4° Angelus Mai Nomocanonis Barhebrcei versionem latinam, ab Aloysio 
Assemano confectam, evulgavit in : Scriptorum veterum nova Collect., 
torn. X. Romae, 1838. 

5° C. Lengercke . edidit Abtdpharagii Carmina syriaca aliquot , Re- 
giomonti 1836-1838. Ante eum Gabriel Sionita jam unum Barhebrcei 
carmen ediderat. Paris., 1626. 

6° Ex magno opere exegetico, cui titulus : Horreum mysteriorum, 
ciyus editionem, Lipsiae, 1858, fasciculo I incoepit, at deinceps prosecutus 
non est, Fr. Larsow, plura sigillatim publicata fuere, scilicet : 

a) Abtdpharagii scholia in Psalm. V et XVIII, edid. Rhode. Vratis- 
laviae, 1833. 



Digitized by 



Google 



PRiEPATIO. XXI 

b) Carmen Deborce cum schohis Barhebrceanis. ed. J. M., Winkler. 
VratisL, 1839. 

c) Abtdpharagii Barhebrcei scholia inJesajam etin Psalmos scholiorum 
. specimen e codicc. ed., latine redd., illustr. 0. F.Tullberg, Upsalae, 1842. 

d) Gregorii Bar Hebrcei scholia in Jeremiam, ed. G. F. Koraen et 
C. E. Wennberg, fasc. I et II, Upsal., 1852. 

e) Gregorii Bar Hebrcei scholia in psalmum LXVIII primum ed. et 
Must. C. Knobloch, VratisL, 1852. 

f) Gregorii Barhebrcei scholia inpsalm. VIII,XLI,L, ed.R.G.F. Schroe- 
ter, VratisL, 1857. 

g)~ Gregorii Barhebrcei scholia in Job, ed. G. H. Bernstein, Vrat. 1858. 

h) Bar Hebrceus scholien zu Gen. 49-50, Exod. 14, 15, Deut. 32-34, 
vnd Jud. 5, veroffentlicht von Dr. R. Schroeter, in miscellaneo : Zeitschrift 
der deutschen morgenlandischen Gesellschaft, Lipsiae, 1871, pp. 495-562. 

7° Ex operibus grammaticalibus prodierunt : 

a) Gregorii Barhebrcei grammatica Ungues syriacce in metro Ephrce- 
meo, ed. E. Bertheau, Gotting. 1843. 

b) Mar Jacob... and a Discourse by Gregory Barhebraus on syriac 
accents, in Syriac with an english translation, by G. Phillips, 1869. 

c) (Euvres grammaticales dCAboulfaradj, dit Bar Hebreus, £ditees par 
M. Yabb6 Martin, Paris, 1872. Complectitur haec editio, duobus tomis 
contenta, textum syriacum methodo autographica prolatum, una cum 
praefationibus et variis lectionibus typis excusis. Tome I, contenant le Ktovo 
d'Tsemhe.. — Tome II, contenant la petite grammaire en vers de sept 
syUdbes et le traits « de vocibus cequivocis. » 

8° Adler edidit Fabellas ludicras ex Gregorii Barhebrcei libro narra- 
tionum oblectantium Altonae, 1781. Quae fabellae denuo excusae, pro parte 
saltern, in Kirschii Chrestom. syr. a Bernsteinio edita an. 1832, et in 
Chrestom. syr. a Zingerle publicata Romae 1871. 

ckr ^L3^ aH «* am ^ Cheonicon syriacum speciatim describendum convertimur. 

Puas habet partes. Prima historiam politicam et pivilem Orjentis corn- 



Digitized by 



Google 



xxn PIUEPATIO. 

plectilur, eamque exponit per undecim epochas successivas distributam : 

l a excurrit ab Adamo usque ad Josue ; 

2a a Josue ad Saulem ; 

3a a Saule ad Nabuchodonosor. 

4* Continet reges Chaldaeorum usque ad Darium Medum ; 

5a unum Darium ; 

6 a reges Persarum a Cyro usque ad Alexandrum Magnum ; 

7 a imperantes Graeco-Macedones usque ad Augustum ; 

8 a imperatores Romanos et Byzantinos usque ad Justinianum ; 

9 a Graecos a Tiberio (589) usque ad Heraclium ; 

10 a Arabes a Mohammede usque ad excisionem Caliphatus Bagdadensis, 
anno 1258 ; 

1 l a reges Hunnorum seu Tatarorum Mogulensium usque ad annum 1297. 

Pars altera exhibet Orientis historiam religiosam et ecclesiasticam, 
bipartitam. Sectio prior nomina pontificum Occidentis in titulis praefixa 
habet, videlicet : 

1° nomina pontificum Veteris Testamenti inde ab Aarone ; 

2° nomina et historiam patriarcharum Antiochiae catholicorum a 
S. Petro usque ad initium saeculi vi ; 

3° nomina et historiam patriarcharum Antiochiae Jacobitarum a Severo, 
Monophysitarum primipilo, usque ad annum 1492. Quae vero ibi leguntur 
inde a Nemrod seu Philoxeno, qui constitutus fuit patriarcha a. 1283, 
et obiit a. 1292, a scriptore anonymo adjecta fuere. 

Sectio posterior seriem exhibet pontificum Orientis. Incipit a Thoma 
apostolo, ejusque discipulis Adaeo et Aghaeo, et patriarchas seu catholicos 
Chaldaeorum continua serie recenset usque ad tempus, quo sub finem sae- 
culi v Nestorianismus stabilitus fuit in Perside. 

Hinc porro opus complectitur duas series : catholicorum sive primatum 
Nestorianorum unam, alteram vero maphrianorum Jacobitarum, quorum 
initium ducit, juxta Barhebraeum, Achudemes anno 559 a Jacobo Baradaeo 
ordinatus. * 

Huic historiae Jacobitarum ecclesiaslicae nonnulla quae ad auctoris mor- 



Digitized by 



Google 



PR^EPATIO. XXIII 

tern et scripta referuntur adjecit ipsius frater et in dignitate successor, 
cetera vero usque ad annum 1496 Anonymus supra memoratus. 
uhohZ " De Chronico syriaco sequens judicium protulit Assemanus : « opus, 
ait 1 , luce dignum, et omnium, quae Barhebraeus edidit,doctissimum aeque ac 
utilissimum, praesertim si de secunda et tertia parte (i. e. de utraque sec- 
tione partis secundae seu historiae ecclesiastics) sermo sit, quibus eccle- 
siastica Syrorum Nestorianorum et Jacobitarum historia,Graecis Latinisque 
prorsus ignota, mirifice illustratur. Sed et prior pars, quam idem auctor 
arabice postea publicavit, et Pocockius latine interpretatus est, longe plura 
continet quam historia Dynastiarum, sive facta Arabum et Mogulensium 
spectes, sive res Christianorum in Thracia, in Syria, in Mesopotamia 
et in Perside.» 

Huic sentential reram et linguarum orientalium periti calculum suum 
adjecere plerique omnes; illosque eo vehementius totius operis cupido 
tenebat, quod excerptis bene multis et prolixa Chronici ecclesiastici analysi 
hujus praestantiam clarissimus vir perspicue exhibuisset. Ast infeliciter 
ckr<^j»^contigit ut temporum adjuncta aut fatew virorum , qui librum edere 
moliri potiiissent, votis eruditorum parum obsecundarent. Hinc adhuc hon 
nisi pars prior seu historia profana prodiit in lucem anno 1789 : qua 
editione Bruns et Kirsch profecto optime meruere, quamquam mendis 
abundat ipsorum editio : « sive enim textum ab editoribus publicdtum, 
spectemus, ait Bernsteinius', ingenti ille mendorum scatet numero multis- 
que turpiter labibus deformatus est; sive inter pre tat ion em, quae textui 
apposita est, consideremus, magna ejus pars tot vitiis foe.data est ac tantis 
maculis adspersa, ut, qui huic libro studere velint sive linguae, qua cons- 
criptus est, sive rerum caussa, quae in eo traduntur, iis quam maxime 
verendum sit, ne plures magnosque facile in errores inducantur, ni sum- 
mam in utendo eo ipsoque nitendo et prudentiam et cautionem adhibeant.* 
Hinc laborem hunc plures castigare et emendare susceperunt, nimirum 

*) BUI. Orient., II, 312. 

*) Gregorii BarHebrai Chronici Syriaci § codd.ms. pattim emindati atque iUuitrati tpeeimeu 
primnm. Lipai*, 1822, p. 5. 



Digitized by 



Google 



XXIV PBJBFATIO. 

Lorsbachius, Arnoldius, Mayerus, quos Bernsteinius recenset, et isti 
quidem ex ingenio suo persaepe optime, ipse vero Bernsteinius diligenli 
prseterea inspectione codicum Oxoniensiuifi instructus. 

Etsiigiturnovaetaccuratior operis istius, jam dudum alioquin divenditi, 

editio perutilis exstaret, hanc tamen ut pararemus nobis in animo non 

erat*. Verum enimvero, cum Londini per aliquot menses commoraretur 

Jcil^ud J. B. Abbeloos, ibi descripsit partem Chronici posteriorem, cujus nonnulla 

*Undi occatio. 

' tantum fragmenta edita erant ; atque hinc porro in patriam redux operae 
pretium se facturum ratus si hanc in lucem ederet, mox una cum T. J. Lamy 
manum ad opus admovit. 
caJSS^^. Codex Musei Britannici, ex quo apographum suum ille confecit ex iis 

deiumptumfuit. 

est quos Claudius Rich, dum Bagdadi legatione pro imperio Anglico fun- 
gebatur, in Asia occidentali eere publico acquisivit. Notatur in Catalogo 
*7 198 Rich*. Scrip tus est in charta bombycina, saeculo forte xvi, charac- 
tere maronitico, manu dih'genti quidem et accurata, at minus eleganti. 
Constat vero foliis formae quartse minoris 226, quae ea prorsus et solum 
continent quae in editione nostra habentur; titulos tamen, plerumque 
minio exaratos, colore imitati non sumus, desuntque etiam in libro excuso 
litterae syriacae ordinem patriarcharum denotantes, licet eorum valor ver- 
sioni latinae praemissus fuerit numeris, quos arabicos vocant. 

Folio ultimo seu 226, recto, leguntur duae annotationes carschunice, id 
est arabice litteris syriacis conscriptae, quarum prior indicat quo pretio 
codex emptus.fuit anno 1729, altera ilium porro acquisitum fuisse a 
quodam Hana diacono. 

Praeterea non semel, ubi sermo occurrit de episcopis Alepi, haec in 
margine conspicitur annotatio : metropolita vel episcopus Alepi ; quod 
signum esse potest librum aliquando ad hominem quemdam Alepensem 
pertinuisse. 

*) Dolendum est hanc perfici non potuisse a Bernstcinio, qui optime ad id opus erat paratus. . 
Prodiit solummodo unus fasciculus, Berolini, 1847, com plectens prater notitiam propositi laboris, 
twtus syriaci et versionis latin® paginas quatuor cum hoc titulo : Ankundigung nnd Probe einer 
neuen kritmhen Ausgabe und neuen Uebertetzung der tyriehen Chronik de$ Gregor Bar-Hefcaus. 

*) Gfr. Catalog** eodd. mss. OrieniL, qui in Museo britannico asservaniur. Fan prima, 
codices syriacos el carshvnicos amplectene. Ed. Eorshall, Londini, 1838. Pagg. 90 sq. 



Digitized by 



Google 



PRiEFATIO. XXV 

7*ra^o4fa* Q u ® vero Barhebraei textum aliquoties in notis stipabunt excerpta ex 
Chronographia Eliae, Sobse sive Nisibis medio saeculo xi metropolitdd 
Nestoriani, ea pariter Abbeloos descripsit Londini e cod. Rich. 7197, 
membranaceo, setate auctoris ejusque forte manu exarato. Continet codex 
ille in singulis paginis duas columnas, syriacam et arabicam, at illam, quae 9 
unice adhibita fait, ita hinc inde humiditate corruptam vel frictione ma- 
nuum detritam ut legi haud amplius possit. 

*au, mt u* Descriptio te** 118 syriaci Chronici Barhebraeani non incuriose, sed magna 
cum diligentia peracta fuit, quamquam.eam idcirco vitio prorsus omni et 
naevo carere minime opinamur. Gum autem manuscriptum Barhebraei 
solummodo unum adhibitum sit, editionem critice exactam haudquaquam 
proferimus; ad hanc enim parandam codices alii, qui in bibliothecarum 
scriniis Romse, Florentiae, Cantabrigii et Oxonii reconduntur, adeundi 
fuissent et diligenti collatione ad examen revocandi : cujus certe laboris 
suscipiendi neque otium fuit, neque occasio. 

Nihilominus rem utilem et viris literatis acceptam nos facturos exis- 
timavimus, si vel ex uno codice, ceteroquin bono, ut cum ex ejus 
contextu turn ex collatis Assemanianis excerptis liquet, Ghronicon evulga- 
remus ; experientia quippe constat non raro hujusmodi libros, dum ab iis 
qui illorum editores fieri cupiebant ultimus apparatus exspectabatur, in 
schedarum latebris remansisse 1 , non sine magna philologies aut historical 
scientise jactura. Quod ne arrogantius a nobis dictum videatur, id de uno 
Barhebraei textu, non de versionis aut illustrationis tentamine nostro intel- 
ligendum esse monemus. Interim ut defectus cum quibus textus ipse pro* 
dibit a nobis resarciri aliquatenus queant, speramus nos iterum, antequam 
editio ad finem perducta fuerit, Angliam petituros, ibique excusa folia ad 
codicem Londinensem denuo collaturos, imo forsitan et lectiones diversas 
Oxonii aut Cantabrigiae collecturos, 

M Chronica* eecUiituUcvm Barhebraei hanc sortem jam expertum est; nam illad edendam 
jam ante annas plasqaam viginti paraverat Dr. O. Fr. Tullberg, prof. Upsalensis, nt testatur 
Bernstein, Ankun&igung einer Amgabe der Syrucken Chronih, p. 3. 



Digitized by 



Google 



XXVI PIUEFATIO. 

^XJT* Ad translationem latinam Chronici quod attinet, earn e regione textus 
in faciliorem legentium usum posuimus. In ea autem concinnanda, sermo- 
nis elegantiam parum, multum vero fidam interpretationem duximus esse 
curandam ; quae vero in hac re peccata fuisse, sive iterato examine nostro, 
sive doctorum animadversionibus reperientur, in fine operis retractata 
habebuntur. 

Nonnulla aliquando vocabula, perspicuitatis gratia, addita fuere in 
versione quae in textu haud leguntur; haec tamen characteribus italicis 
distincta sunt. Ubi vero characteres hujusmodiuncinisincluduntur,signum 
est id quod jam legitur in contextu aliis ibi verbis exprimi. Denique 9 sicubi 
verba sanctae Scripturae recitantur, praeter italica elementa in principio 
et in fine duo commata (« — ») adhibita fuerunt. 

Difficultas erat in exprimendis nominibus locorum aut virorum propriis, 
quae syriace vocalibus vix unquam animata sunt. In notioribus, orthogra- 
phiam consuetam secuti sumus; in iis quae ab Assemano jam recitata 
invenimus, ejus orthographiam plerumque retinuimus, cetera vero conjee- 
tura ducti latina fecimus. 

Annotationes passim adjecimus geographicas , historicas, theolo- 
gicas; philologicae autem absunt plerumque, etiam iis in locis ubi con- 
jiciendo, ob lexicograpjuae syriacae penuriam, auctorem nostrum reddidi- 
mus, turn ne nimium moles operis excresceret, turn quod sententia nostra 
ex ipsa translatione satis colligi potest. 

Index nominum et rerum praecipuatum analyticus ad calcem editionis 

in usum libri promptiorem addelur. 

c %^& a Si quidem versamur in opere historico, in quo magni facienda est chro- 

nologia, monendum hie est a Barbebraeo fere perpetuo adhiberi aram 

Seleucidarum sive Grceco-Macedonum, qua Syri Christiani etiamnum in 

m 

annorum computo utuntur. Haec porro initium sumit a mense Octobri anni 
ante aeram vulgarem 312, quo anno Seleucus Nicator, a Ptolemaeo Lago, 
-ffigypti rege, adjutus, dominium regni Babylonici recuperavit 1 . Antio- 

' ') Cf. Ideler, Handbuck der wutkematiscke* nnd teehnucken Ckronologi$ t torn. I, pp. 445, sqq. 



A*notaHone$. 



adhibita. 



Digitized by 



Google 



.mUorum 



TWidfdiHont 



PRJSFATIO. XXVII 

cheni tamen annum suum ordiebantur a mense Septembri. Gl. Jos. Sim. 
Assemanus, ut annum serae christian© anno Seleucidarum respondentem 
statuat, ab hoc subtrahit annos 311, quod rectissime fit pro novem anni 
mensibus ; at si agatur de tribus mensibus Octobri, Novembri et Decembri, 
demendi sunt anni 312. Nos annis Syrorum, juxta hanc regulam, in paren- 
thesi adjecimus annos eerse christians , et nominibus mensium Syrorum 
nomina latina eodem modo pariter adscripsimus. 

Praeterea monemus nos Barhebroi Chronicon vertentes aliosque Jaco- 
bitas scriptores interim laudantes nequaquam eorum errores (quos non 
semel castigamus) probare, aut laudes prsetensis eorum Sanctis tributes, 
ratas habere, sed monumenta proferre historica quae cognoscendse Jaco- 
bitarum sectae et Orientis christiani histories elucidand© inserviant, 
memores yerborum Augustini 1 : «Ecclesia catholica, per totum orbem 
valide lateque diffusa, omnibus errantibus utitur ad provectus suos, et ad 
eorum correctionem quum evigilare voluerint.* Si quando igitur, Lector 
benevole, vel Barhebraum Jacobitarum naenias recitantem audire graveris, 
vel a nobis etiam quid minus recte dictum perspexeris, utere monito 
Apostoli* : « Omnia probate; quodbonum est tenets. » 

Superest tandem ut debitas omnibus, qui qtiovis modo operinostro favere 
voluerunt, grates persolvaaras. In primis quidem honoris causa nominan- 
dus est Illustr. Archiepiscopus Mechliniensis, primas Belgii, VICTOR 
AUGUSTUS DECHAMPS, in orbe catholico et litteratonobilissimus ; ete- 
nim cum iter ad colligenda documenta syriaca ipsius Eminentiasimi .prae- 
decessoris licentia et impulsu esset susceptum, mansionem Londini produci 
ille benigne permisit; imo nobis etiam ad editionem aggrediendam stimulos 
adjicere dignatus est, in conficiendo opere molestissimo sane pergratos, ac 
primus esse eorum qui subscribendo libri patrocinium assumpsere. 

Londini vero laborem insigniter adjuvit humanissimus et doctissimus 



*) De vera religions, cap. VI. 
*) 1 These. V, 21. 



Digitized by 



Google 



XXVIII PRfiPATIO. 

Guilielmu8 Wright, Iitt. Doctor, qui tunc temporis custodem agebat mss. 
orientalium in Museo Britannico, nunc vero litterarum Arabicarum pro- 
fessoris munere Gantabrigii fungitur. Hujus viri amicitiam et officia, qua 
etiam postea, in conferendis ad codicem locis nonnullis de quorum recta 
transcriptione ambigebamus, non semel expert! sumus, in grati animi 
tesseram hie publico contestari jucundissimum habemus. 

Prseterea grati recordamur operis publicationem, promisso subsidio, 
promotam fuisse a tribus administris rerum intestinarum Regni Belgici, 
qui sibi in hac provincia per ultimum triennium successerunt. 

Denique typos syriacos, quibus excusus est liber iste, nobis lubenter 
commodavit vir a litteris orientalibus et exegesi sacra meritissimus, 
J. Th. Beelen, univ. cath. Lovan. professor. 



EDITORBS. 



In festa SS~ Apootolcrom Petri et Pauli 29 Junii 1872. 



Digitized by 



Google 



Elenchns Yirorom qui nominibus in antecessam datis 
Chronici editionem pronuwerant. 



BIUO, Aloyataa, S. R. E. Cardinalis, Romas. 

BI3CHAMPS, Victor Aoejaataa, Arcblep. Mechlinlensis, Prima* Belgif . 

BAR-TATAR, Patraa, Archiep. Seerdensis in Cordistan, ritue Cbaidei. 

BMHNAleVBBJtfZVI, Cyrlllas, Archiep. Mossnlanna, ritus Syri. 

CHRAVEZ, Theodora* Joaophaa, Episcopus Namurcensis. 

BA1IARB, Jteeoaaa Maria, Comes Rom , Episcopas olim Lncionensis, Roma. 

PIE, Ladevleao Praaeloe**, Epiacopus Pictariensis. 

ANTHOins, Carol**, Episc. Constantiensis I. p. i., maj. Seminar ii Mechlin, praeses. 

LAPORET, Nicola** Joaephu, Rector Univ. cath. Loraniensis. 



a, P. J., S. D. N. pralatns domest., jar. can. D r ., arch id., Mechlfnia. 
Aloxaadre, L. A. J , can, hon., presses maj. Sem. Namorcensfa. 
Alaaeri, J., riceparoch. in a. Joannis Bapt , Brozellia. 
Aarray, A., 8. Theol. lie, can. ord. pramonst. in abbatia Montis Dei in Gallia. 
a, J., 8. Theol. lie, parochne in eccl. B. M. V. trans Diliam, Mecblinia. 
tvolll, A., aaaistens general. Congreg. Barnabit. Roma. 

■ri (o. «e), Parisiis. 
■▼•1% b., prof, in athenoo Antrerpfensi. 
Bcolea, J. T.. 8. D. N. ab int. cable, S. Theol. D», prof. In Unir. cath Lorao. 
araaol* (■• «e) in Uni?. cath. Lor. alnmnns. 
f 9 R. I*., blbliotheearias Unirersitatls Cantabrigiensis. Exempl. I 
f P., parochoa et decanna Diestbemii . 
i Unirersitatls Loraniensis. 
i minorit Beminarii Mechlinlensis. 
i Seminarii Namurcensis. 
Bttekell, a., Ph. D», lingg. orientt. prof, in Academia Monasteriensi. 

Ke*jao*(Marchio O. die la), Phil, ac Lift. D' in Lombise. 
f P. C, 8. D. N. Prol. dom., S. Theol. D', rlcar. gen. archiep. Mechlin. 
»., jar. can. bacc., can. hon., prof, in maj. Semin. Mechlinia. 
, Pr., parochas in Lennick S. Qaintini. 

a, L., can. hon., scholarnm inspector, Mechlinia. 
, L., Phil. D', prof, in Unirersitate cath. Loraniensi. 
■aairaa, ■., Green b I the, Kent, in Anglia. 
Brys, P. J., aacerdos in 8. Petro prope Gandarum. 
Caor*, C. ■., pa/ochns in Nederorerheembeek. 
Calrary, bibliopole, Berolinl. Exempl. 2. 

Cartayvol*, C, 8. Theol. D», can. hon., ricerector Unir. cath Loran. 
I, Pr^ord. S. Benedict! in Abbatia a> Lignge In Gallia. 
, P., S. Theol. bacc., can. bon., scholarnm inspector., Mechlinia. 
Cays, J. A., Ticeparochas In S. Clare, Bruxellis. 

, J., S. Theol. bacc., Ticeparochas in Donr. 




Digitized by 



Google 



XJCX NOMINA VIRORUM QUI CHRON1CI EDITIONEM PROMOVERUNT. 

Bsako, J., 8. D. N. ab intim. cubic, 8. theol. D'., can., semin. prases in Gran (Bongar.). 

Bsrras, J. B., Tic. gen. episcc. AJacc. et Nanceyen., Parisiis. 

BstM, Joa^liH, ChorepiscoposMossolanos, ritosChaldal. 

BeBee*e,P. J., can. hon., Phil. prof, in min. 8em., Mechlinia. 

Be Belter* J. B , yiceparochns in Ylesenbeek. 

Be Brayl, J. ift., parochos in Pepinghen. 

Be Brays, T., juris D r et cansidiciis, Bnixellis. 

Be Bsek, m., Soc. Jes., socins bollandianos, Broxellis. 

Be Clerek, H. J., prof, in maj. Semin. Mechlin. 

Be Cosier, ■., can. ecci. metro p., prof., in Semin. maj. Mechlinia. 

Be Cosier, H., parochos et decanos in Hal. 

Be Cooler, C. L., parochos in Strythem. ' 

Be Cooler, o , parochos in Gaeabexe. 

Be Crsae, P., can. hon., Mechlinia. 

r, B. I*., can. eccl. metrop. Mechlinia. 
r B., S. D. N. ab intim., cob., ad Regni comit. second! ord.dep., semin Jkngl. prases, Bragts . 
Be Users*, A. B., parochos et decanos in Ninore. 
Belajsles oi Bell , bibliopola, Cantabrtgia. Bxempl. 8. 
Beleeur, c, rerom Regni internarom administrator, Broxellis. 
BeMgse, a., parochos in S. Maris in Sabolon., Broxellis. 
Be Pssw, C, can. eccl. metropol., Mechlinia. 
Beaooor, pi., s. Theol. lie, riceparochos in Oosterzeele. 
Be BUMer, J. B., parochos et decanos, Loranii. 
Be BkMer, C, can. hon , archiep. a secretis., Mechlinia. 
Besssis, C, typographas el bibliopola, Mechlinia. 
Be irslrsssr, H., sacerdos Congreg. Oratorii, Parisiis. 
Be Wsssel, P., riceparochos in Terroeren. 

Bllellssssr, J., S. Theol. D r et prof., coll. 8. Spiritos prases, Loranii. 
Bleresess, T S., monialiom S. Francisci rector, Loranii. 
Boos;, A., scientt. phys. et math. D», can. hon., prof, in Unir. cath. Loran. 
Boooei, A., Proton. Apost. a. i. p., parochos et decanos io 8. Jac, Broxellis. 
Bssels, J. B., riceparochos in Schepdael. 
Bales, bibliopola, Londini. Kxempl. 8. 
BsBssssss*,!., can. boo., superior Semin. min. Mechlinia. 
Bolors, F. M., paroehos in Molenbeeck. S. Joinnls. 
Peyess, J. B., Phil, ac LHt. IK, prof, in Instit. 8. Lodorici, Broxellis. 
Prssses, A., S. Theol. lie, prof, in maj. Semin. Mechlinia. 
dssrieis, ■., S. Theol. lie, prases Semin. S. Joseph! in Troy (America sept.). 
easuller, B., canonicos hon., Mechlinia. 

elisor!, P., scientt. phys. et mathem. D r , prof, in Unir. oath. Loraniensi. 
ctflos, A., S. Theol. lie, can. hon., prof, in semin. Namorcensi. 
«rsel(CI. ee) Parisiis. 
droysse, J. I*., parochos in Barranx-Condroz. 

Hssesera;, B. B., abbas ordin. S. Bened., prof, in Unirers. Monacensi. * 

HssleoBsr, B., S. Theol. D r ., can. hon., Duaci. 

Hesry, I», scientiari nator. Dr et chemica prof, in Unirers. cath. Loran. 
Bleary, I*., jar. can. Dr., can. hon., prof, in Semin. Namorceosi. 
Hoftsss, c, riceparochos in S. Laorentii, Antrerpfa. 



J 



Digitized by 



Google 



NOMINA VIRORUM QUI CHRON1CI EDITION EM PROMOVERUNT. XXXI 

Kelly, «., rector ecclesi® SS. Maria et Michaelfs, Londini. 
Kaaaaaa, J., professor in Seminario minore Mecblinfa. 
Lambin, J., S. Theol. lie, can. hon., prof, in Semin. Namorcensi. 
Lamaraeaia, B., scbolaram inspector, in Oorderen. 
LangaenJrlea, P. L.,riceparoch. in Hnldenberg. 
LaagaaaJrlaa, J. B., professor in Semin. min., Mechlini®. 
», P., semtaarii S. Sulpilii bibliothecarins, Parish's. 
■wara, J. B., S. D. N. Prael. dom., S. Theol. D*., vie. gen. arch. Mechlin. 
La Corblaler, J. la., parochos in Capeile an Bois. 
Lafeara, J. B., S. Tbeol. D», can. bon., prof, in Unirers. cath. Lovaniensi . 
LafebTre, P., S. Theol. bacc, Phil. prof, in Instit. S. Lndovici, Braxellis. 
Liafrt) J., S. Theol. D», Phil. prof, in Semin. Bonn Spei. 

Uapea^fi. B., S. Theol. bacc., rector eccl. B. M. V. auxil., in Dioecesi Detroit. (America sept). 
afablre, p. H., vicar, gen. et can. hon. Baiocensis, in Caen, Calvados (Gallia). 
M aaa, P. X., viceparochus in S. Amandf, Antrerpiffi. 
afanffelaehota, C. J., prof, in Semin. min., Mecblini®. 
afaraigay, A., sacerdos, Antrerpia. 
Martta, J. P., S. Theol. D*., vicariusS. Nicola i, Parisiis. 
M ataraa, B. J., parochos in Flostoy. 
Martaaa, A., parochos in Oetinghen. 
■fftaklala, J. B. , parochus in Anderlecht. 

Moamaiaarta, J. C, eleemosynarios in schola medietas reterinaria, Braxellis. 
Moraaa, J . B. , parochos in S . Gerardi . 
Moalari, p., jar. can. D r , prof, in Unirers. catb. Loran. 
Maqoardt, bibliopole, Braxellis. Bxempl. S. 
Maaa, L., S. Theol. bacc. , viceparochns in S. Clara, Braxellis. 
Motaaarta, C.,S. Theol. lie, prof, in Semin. in Driebergen, Hollandia. 
Baolaarta, J. L., viceparochns in S. Gertrodis, Loranii. 

Wava, p., Phil, ac Litt. D», Acad. Reg. Belg. sod., prof, in Unirers. cath. Loraniensi. 
Nollekeaa, D , S. Theol. bacc., riceprsses et prof in maj. Sem., Mechiinta. 
Naorry, riceprases tribonalis in Yannes, Morbihan, in Gallia. 
BaiiyB., bibliopole, Londini. Bxemplaria IS. 
Olaamaaa, p. J., parochos in Lennick S. Martini. 
Payne Samltk, B., S. Theol. D*., decanos, Cantoari®. 
Payrot,C, can. hon., eleemosynarios mi lit., Leodii. 

Payrot, h., S. Theol. bacc., sobregens in paodag. Maria Ther. in Unirers. cath. Lor. 
, J., olim Phil, prof., Mechlinia, 
, L., riceparochos in Alsemberg. 
PkHllppa, « , collegii Begin* prases, Cantabrigia. ' 
PUaaar, «. J., parochos et decanos in Warre. 
Pltaaar, M., parochos in S. Maria?, Schaerbeek. 

Palaaaai,P., S. Theol. bacc., prof, in Semin. S. Josephi in Troy (America sept.). 
Pyaka, I*., monlalinm rector in Melle. 
Pyeke, I,., sacerdos ecclesia SS. Maria et MichaSlts, Londini. 
Bibauaoart(comesA. die), juris D'., Braxellis. 

Baalaatta, JL., S. D. N. ab intimo cubical., S. Theol. D', coll. Belg. eccles. prases, Roma. 
Bawi, P. J., Proton, apost. a. i. p., S. Theol. lie, parochos et decan. Antrerpia. 



Digitized by 



Google 



XXXII NOMINA VTRORUM QUI CHEONICI EDITIONEM PEOMOVEEUNT. 



r, J., canonfcos eccl. metrop. Mechlini®. 
Sehollaert, F. J., vicepreeses Regni comltioram second! ordinls, Lovanii. 
Stlenlet, X., S. Theol. bacc., Ticeparochos io S. Jac, Antverpiis* 
Stroom, A., S. Theol. D'., vice rector semin. Anglor., Brugis. 
Swain, B., ollm parochos in Castre, Hal. 
Teirllnek, C, parochos et decanos in Steenockerzeei. 
Teirllnek, P. J., parochos in Maria-Lierde. 
T*Serelaes (comes B. de), juris civllis D r , Broxellis. 

Taonlsaen, J. J., jur. D', ad Regni comitia sec. ord. depot., prof, in Unirersft. cat h. Lofaoiensl. 
Van aseehe, B., parochos S. in Michaelis. Lovanii. 
Van Camp, F., parocbns etdecanus in Lombeeck B. M. V. 
Van Caster, 4V, prof, in gymnasio comm., Lovanii. 
Van Canwelaert, J. B., parochas in S. Nicolai, Brnxellis. 
Van Damme, P. J., can. hon., prof, in Semin. Gandavensi. 
Van den Wynajaert, L., parochos in S. Catharine), Mechlini®. 
Vande reone ,J. B., canonicns eccl. cath. Namnrcensis. 
Van der Haaaelt, P. J., parochos in Herffelinghen. 
Vanderheyden, F., Ticeparochos in Diegbem. 

Van der M oeren, A., S. Theol. D*., can. bon., professor in Sem. GandaTensi. 
Vender Slafmolen, J.', riceparoch. in Wyneghem. 
Vaadertaelen, J. F», parocbus In Goyck. 
Van der Velden, J. B., prof, in scbola normal! Lyra. 
Van de Velde, J. B., parochos et decanns in Tornboot. 
Van der Stappen, Fr., sacerdos in Semin. maj., Mechlini©. 
Van Eeekhondt, J., Ticeparochos in B. M. V. Hanswyckiana), Mecblinia). 
Van Kereknore, C, S. Theol. lie, prof, in semin. Americ, Loranii. 
Van Opdensoseh, P. J., prof, in Semin. min., Mecblinia). 
Van Praynaen, J., sacerdos in Schelle. 
Van Beeth, S. Theol. D r ., can. ord. pram, in Arerbode. 
Van Boost, M J., S. Theol. lie, Ticeparochos inS. Godola)., Broxellis. 
Van Weddlngen, A. t S. Theol. D*, Regis Belgarom eleemosynaries, Broxellis, 
Van Zeearoeek, B., Ticeparochos in Eyseringhen. 
Vendelmana, J., parochos in Haecbt. 
Veraeeek, A., Ticeparochos in Goyck. 
Veraeylen, A. P., Ticeparochos in Hal. 
Verhnlst, P., prof, in semin. ma J. Mechlini©. 
Verairaeten, J. J., Ticeparochos in Lennlck S. Qointini. 
Walrarena, J.B., Ticeparochos in Rhodes S. Agatha). 
Ward, O. e., phil. D*., director Bpbemeridom : Dublin Review, Londini. 
Wlllekens, J., Abbas Montis Dei in Gallia. 

Wllmet, c, S. D. N. Prael. domest., can. bon., in Sem. Namorc. olim professor, in Gbalelf neao. 
Woelmont (Baro B. de)*S. D. N., cubical., Namorcf . 



i (Kques C), borgimagister in Goyck. 
Wontera (Eqoes B.), ad Regal comitia prlml ordinis depotatos, in Rhodes S. Agatha). 
Wontera, P., parochos in Lerbeek. 

Wrlajat, W., LIU. B', lingua) arab. prof, in Univers. Cantabrigiensi. 
Klngerle, P., Ord. S. Bened,, S. Theol. D', S. Gongr. de propag. fide consult., in Marienberg (Tirol.). 



Digitized by 



Google 



BARHEBRtEI 



CHRONICON ECCLESIASTICUM 



SEOTIO PRIMA 



PROCEMIUM 



MD^UP %* *sA^ )<jlJ^ 



Ope Dei describimus librum histo- 
ries ecclesiastic® , alteram nempe 
partem Chronici, concinnati a sancto 
patre nostro beato ac illustri Mar 
Gregorio, Maphriano* Orientis, qui 
et Abulpharagius nuncupatur, Aaro- 
nis filio, medico Melitinensi. Illius 
precibus Deus nobis propitius esto ! 
Amen 1 . 



f ) Duo vocabula syriaca Mar et Maphrianut, 
usni recepto morem gerentes, in translatione la- 
tina perpetuo servamus. Est autem ^jlo Mor, 
sive, ut Syri orientales pronunliant, Mar, latine 
dominus mens, honoris appellatio viris sive sancti- 
tate conspicuis , sive dignitate episcopali insi- 
gnitis tribui solita. — Maphrianua vero (ab <l^a] 
foectmdavit) primum post patriarcham in ecclesia 
Jacobitarum locum qccupat, illomque hand inepte 



primaiem dixeris. Quanam ejus dignitas faerit 
et auctoritas ex decursu hujus Chronici , maxime 
ex tertia parte, colligitur. Interim qui plura desi- 
derat, adeat Jos. Sim. Assemanum in Dissert, de 
Syris monophysitis, § VIII, Rom» 1730. 

*) Hactenus praefatio est amanuensis qui eodi- 
cem nostrum Londinensem Chronici ecclesiastic* 
ex alio codice transcripsit. 



Digitized by 



Google 



BARHEBILffil CHRONICON ECCLES. SECT. 1. 



4 



Wo^td -^ali 1<JI^. |^D ifLo |ffl ^2aO 

.. pi wOijb UJ^ U>r*? ^^'^? 
^ojt*? \— 2*j 1 iVtyjp Ij^l Vtno 

>0}1? 011^090 olio JJOUS CL»S? 

i^a-iJijD |2alais 'Aaj.^ UjI? If^"> 

. l*J)2*?o ^i^oi JJ] 001 1o<ji Ho CUD 9 
wmj^:^!^| \afifl l^aJffLd >ojl P|^> 
aiL ]lsj fcgn^lo qjJjSnfl? jlsl . loai 



Prooemium. — Cum jam res saecula- 
res, ex variis scriptis traditionibusque 
antiquis (?) haustas, ad nostros usque 
dies pro virili meo enarraverim, alteram 
porro partem , negotia ecclesiastica 
spectantem,aggredior; atque in istius 
sectione priori, in quo de summo sa- 
cerdotip occidentali 1 , initium facio ab 
Aarone, primo foederis antiqui summo 
pontifice. Quamquam enim nonnulli 
eos omnes qui, sicut ille, oblationem 
Domino obtulerunt aut sacrificium 
immolarunt, sacerdotibus accenseant, 
immo ab ipso protoparente Adamo 
sacerdotium in humano genere in- 
choasse dicant, illud : quoniam tu 
formasti me et posuisti super me ma- 
num tuam* in medium proferentes, 
liquet tamen polius confusum esse 
hunc agendi modum et allegoricum, 
siqnidem ipsum sacerdotii nomen ad- 
huc nondum eratin usu, neque ejus 
res et officium congrua lege sanci- 
tura. E catalogorum vero auctoribus 
nullus de pontificibus Hebraeorum 
aliquid scriptum reliquit, praeter An- 



*) Chronicon Barhebraei, quod jam in Praefa- 
tione notavimus, bipartitum exstat. Prior pars, a 
Brunsio et Kirschio edita, historiafn politicam, 
juxta dynastiarum seriem digestam, complectitar ; 
posterior prawripue continet fata sects jacobiticaa, 
quam ad Christianiami initia colli ga re satagit auc- 
tor. Hujus itaque, quam nos nunc primum luce 
donamus, sectio prior de pontificibus vetcris tes- 
tamenti, deindede patriarcbis Antiochenis a sancto 
Petro usque ad initia Monophysitarum, demum 
de patriarchis Antiochenis Jacobitis agit ; poste- 
rior vero propagationis religionis christian® in 
Oriente et deinde Jacobitarum Mapbrianorum his- 
toriam texit. Proinde «hic Barhebraus (ut scite no- 



tat Jos. Sim. Assemanus, Bibl.Orient., torn. II, 
305) qnum Syros Occidentales Orientalibus op- 
ponit, non Jacobitas et Nestorianos, ut alibi,in- 
telligit,sed de diversis provinciis unius ejusdem - 
que jacobiticae nationis loquitur, et Orienta- 
Hum quidem nomine Jacobitas in Assyria et 
Mesopotamia sub Maphriani potestate consti- 
tutes designat; per Occidentales vero alios 
Jacobitas significat, qui in eadem Mesopotamia 
et in Syria proprie dicta et in Phcenice , atque 
Cilicia et Palaestina et Armenia sub juris dic- 
tion e patriarch® ejusdem gentis vivunt. » 
*) Ex Ps. 138, ubi legitur in versione Peschito : 



Digitized by 



Google 



PROtEMIUM. 



6 



\— 1* opA^l gnuSo *.cn?o|? wflnnSi 

^OOU-OO U) ILoQLUD* *JjLO 90*^0 



^uJp*0 |O0l f^ 4 ^ 



*^\ e 



ool*ASAo 



019^ 



dronicum 1 et abbatem Mar Jacobum 
Edessenum* : inter quos tamen immen- 
sa reperitur dissensio non solum in 
computandis praefectorum annis, sed 
quoad ipsas eorum personas ; equi- 
dem textum meurn conjungo cum 
religiosissimi Jacobi z textura, viri in 
conferendis codicibus hebrai'cis, grae- 
cis ac syriacis diligentissimi, utpote 
qui erat trium istarura linguarum pe- 
ritia inter sequales suos plane singu- 
laris. 



') Andronicus iste baud semel in Barhebrseo 
Chronico laudatur, ita tamen lit nihil certi circa 
ejus personam et scripta ex eo colligi queat. Ex 
Eli» Nlsibeni Chronographia inedita (Mus. brit., 
no 7179) constat edita ab illo fuisse l*JLt? |JqJ-o 
h.i. eanones annorum seu tabulas chronographicas, 
ex quibus plara recitantur saltern usque ad annum 
terse christian® 335. Praeterea hunc *Andronicum 
• tempore Justiniani imperatoris floruisse dicit 
« Elias, ' teste Forshall : Catal. codd. orientt. 
qui in mustfo britannico asset vantur, part. I, p. 86, 
Londiui, 1838. 

*) De Jacobo, Edessae saec. vn episcopo Jaco- 



bita, plura suo loco dabit Barhebraeus. Vide in- 
terim quae de illo scripsit Lamy : Bissertatio de 
Syrorumfide et discipline* in re eucharistica, Lova- 
nii, 1859, pp. 206, sqq. 

3 ) Jacobi nomen, quamquam in texta hand 
eipressuin , ideo in versione supplere non haesi- 
tavi, quod id contextus jubet, turn etiam quod 
famosus scrip tor ille Edessenus alibi solo vocabulo 
\aJtim religiosissimi viri, Barhebrseo designari 

solet, v. g. in ejus J-*2*>»? \&bA libro splendor urn t 
mox Parisiis edendo a CI. Martin. Videsis ejus- 
dem: Tradition karkaphienne, Paris, 1870, p. 46. 



N»C CC -«< 



Digitized by 



Google 



CHRONICON ECCLESIASTICUM. SECT. I 



PONTIFIOES VET. TEST. 



' \LaojL2* trains ^ot*j 



Sectio prior historic ecclesiastics : 
dc pontificate occidental i. 



Joe U^i-o }Jaia»-k» .ojoi) Aa^^o 
Iaao ^*12*^ kia . ?iSjmt| ISnSS 
l*oi!k |*nvV ^ \±aic 0010 • i^oloi 
IA-ktuL jS^o? ]Axi>U> llolo • ^oA^I 

# • x • 

Ud'JCLo; |^a*tf aloJo Ufi"? A** Ualsu) 

^*A^ UL* Ua'jq^o |*hLd;? Calais 
. A*Lco U^oio 



1. Aaron, pontifex primus, po- 
pulo israelitico praefectus fuit anno 
Moysi octogesimo septimo. Moyses 
ipse ciun jam conversatione divina 
dignus habitus esset, tabulas lapideas 
digito divino conscriptas accepisset, 
legesque, judicia ac mandata didicis- 
set, ilia quoque fratrem suum edocuit, 
ritum scilicet sacrificiorum normam- 
que oblationum umbratilium. Aaron 
autem obiit, pontificatu sacrificiorum 
et oblationum annis triginta et octo 
perfunctus 1 . 



*) Cfr. Numer., XXXIII, 38. Hie procul dubio, 
nisi vitium amanuensis habeatur, oscitavit Bariie- 
brsus. Vixit Moysis annis 120 (Deut., XXXIV, 
7), et ante ipsum obierat Aaron, qui non potuit 
proinde ab anno Moysis 87<> pontificate munus 
gessisse ultra annos 32 vel 33. — Quoad sequentes 
porro Hebraorum pontifices, conciliandam auctq- 
rem cum aliis chronograpbis ipsi lectori permitti- 



mus.Plura in hanc rem collecta reperiet v.g.in Jo- 
sepbi Antiqq. XI et XII; Chron. Eusebii lib, II, 
apudMigne, Patrol. Gr. ,tom. XIX, 383, sqq. ;in 
lib. II Hist. eeel. Nicephori Callisti, cap. IV,Pa- 
trol. Gr., torn. CXLV , 761 , sqq. ; in Thetauro 
antiquitatum tacrarum, authore Blasio Ugolino, 
torn. I, 28. sqq., item, torn. XIII. 857, sqq. Ve- 
netiis 1744 et 1752. 



Digitized by 



Google 



PONTIFICES VET. TEST. 



10 



*JD|JO . Vajd \-L^ ^2aOJ laias j^O 

t^o|o . jjiiiV \js£&* Alio; o<n 
• • • 



A-A>o ^aaSam; l^o y*] l^oJois <£*A+i 



so . jmSijSn J.1XJ <_-J J-J<* 
l|o . |AxJ] ^n mos^o *j_lo]lfc 

• A^co ^Jlo^s! UljL* Calais 

^Aa Ui-4, . [j-o]as1 Vi a i n] 9 Aa 
^enoA^I ^j^o fcaau lld}a J4«i 

. loci 



2. JPo** Aaronem Eleazar ejus 
Jilius. 

Is populi judaici pontificatum de- 
creto superno obtinuit; Nadab vero 
et Abiu, alii Aaronis filii, eo quod 
ignem alienum adoluerant, occultis et 
inscrutabilibus Domini judiciis rejecti 
fuere 4 .Eleazarus autem uxoremsibiac- 
cepit filiam Aminadab a quo deducitur 
Christus 2 , et ex ea genuit Phineem: 
hinc patet inter duas tribus Judae et 
Levi,sive regnum inter et sacerdotium, 
exstitisse cognationem. Hoc modo, ex 
ejus prosapia brtus est in came salva- 
tor noster Christus. Eleazar spatio 
annorum circiter quinquaginta sex, 
usque ad annum septimumOthonielis, 
pontificatum gessit 3 . 



3. Post Eleuzarum, Phinees ejus 
Jilius. Is zelo laudabili inflammatus 

occidit Zamri et Chozbi meretricem, 
ita justitiae furorem sedans 4 . Trans- 
actis autem in pontificatu annis oc- 
toginta, obiit. 

4. Post Phineem Abjwvs*, annis 57. 

5. Post Abjesum, Abicar 6 , annis 
sexaginta, qui floruit tempore Debbo- 
rae et Barac. 



*) Levit., cap. X. •) \ m *~] Abkor seu Abicar ita quoque scribi- 

*) Mail., I, 4, et Luc., Ill, 33 ; item, Exod., tur in veteri versione ayriaca S. Script. I ParaL, 

VI, 23. VI, 5 ; ibidem tamen 51 est *ao Baki seu Boki; 

3 ) Cfr. Jos., XXIV, 33. hebraice autem perpetuo legitur *pa in Vnlgata 

4 ) Num., XXV, et I Mace., II, 54. B occi. 

5 ) I Paralip., VI, 4, sqq. Vulgatus interpres 
seribit Abim. 



Digitized by 



Google 



11 BARHEBR.ttl CHR0NIC0N ECCLES. SECT. 1. 12 

^ i So il l+i+ • *i}^ UJoasiI $As 6. Post Abicar, Ozri*, annis qua- 

m ^2.h2o dragi7ita duobus. 

^▲IflM l*Lt . \x*A\ . >A^ 9 As 7. Post Ozrim, Zarchias, annis 

\ls>\& )aa *<nolu] ;J<n * —+£>Zo quinquaginta duobus. Vixit ille tem- 
pore Tholae, Jaii\ Naphthaha' Ga- 

• U r>H — ^?° HUje V5*^ laaditidis, et Hesebon ac Abisan 3 ju- 

• \iZ* y^^h v , nnit t *° dicum. 

• ^s^sil Ui^ ojJLo . Um?i 5 As 8. Postf Zarchiam, Maru 4 , a**** 

quadraginta. 

^*A^, 1*1* Uj.^1 . oj^o 9 As 9. Post Maru, Amarias, annis tri- 

... ginta duobus. 

• ^jJ^ U£* ,jdo^U-*1 Uj.^o1 iAs 10. Post Amariam , Achitob, annis 

U+ii*) 9A_s ? • i^'l _toa*1o9,j1 ™^' Androni ™s tradit post Aina- 

.. " riam praefectum fuisse Phineem, 

x ^'' *^* ' a ? ^° ^° »a u > l * r> filium Maru, per annos quadraginta 

^a^ ojio j.a wig^Up iAso . l^o et unum; post Fbineem vero filium 

Maru, Heli ac ejus filios, annis qua- 
draginta; et tunc venisse Achitob. 

11. Post Achitob, Sadoc, annis 
sexaginta. 

12. Post Sadoc, Achimaas, annis 
octo. 

13. Post Achimaas, Azarias, an- 
nis viginti duobus. 

14. Post Azariam, Amari as, annis 
sexaginta. 

< m i j mi * |uJla « ySVt i » ] . Wr*>\ i As 15. Postf Amariam, Achimelech, 



^so^U^tj ^eo . _*I*S9l Ui^ ^aialso 



1*1* . 


«^09. • JS^Ua) $As 






^Aa 


UkLfc 


• 5^^-! " 


.£0). »2i_s 


^jjfl^ 


UlfcL*)^ • 


• ^Jb2o 


* -aAa 


UlA Ur'^1 


• ]+h\± »Ae 



^^9^0 



annis viginti duobus. 



*) **^ Owf in versione Peschito, 1. c. v. 6 3 ) Nullus Judicum qui Hesebon appellatus fue- 

^ dicitur Azi vel 0«,hebraice vero et inVulgata rit in ^"P^* commemoratur.Post Jephte Abesan 

^ w ^ • populum judicavit.Vid. «7«i., XII, 8. 

' it \ , » ,z i . -d i -* ^ -j -n 4 > Pro 8 ^ riaC0 °r* Maru legitur hebraicc 

■) «*■! *4><fal» in Peschito audit idem die IParali yl$ 6 £l % : nVnB Mcraioth. 

qui hebraice nnB? /^/<? nuncupatur. Cfr. Jud., 
XI, 1, sqq. 



Digitized by 



Google 



U 



13 PONTIFICES VET. TEST. 14 

U£* ^a* . *_lio^1 jA>© 16. Post Ackimelech, Joiadas, an- 

jAa s ^-.» ^ofiuJoiyj] ]A-U nistribus. 

s \oU -* \J*2|, U« A*~1 mP t^ r ° niC Q US r tem P ° St hUD ° ACHi " 
\. ' melech, a Saule una cum centum et 

"Wio . Una ^ ti Sn iio lilo >oik quinquaginta sacerdotibus occisum*. 

j2ulo13 . r'Oy-L f|M VSa lew <l U0(i fuerat Davidis consiliarius, re- 

,«uXJol> U^, L*A* ^1, oa. " enSet v Abia j thar > CU J™ etiam sacer 
v *^ i. ^^yo ^^ _a, ? oc EvaT)gehl codex meminit , E CQntra 

12 ^aoL-k ^ ? Ub* . ail, >ai±teo religiosiasimus Jacob non numerat 
Jlsl . Unlt^fo jAaoP ail i-L* Abiathar inter pontifices, neque etiam 

+**, U**te .<nUd. iL^o J*ii> HeU CJUSqUe fili0S in ordine P° ntifi - 

cum commemorat. 

.^^Ibtel^.U^.^o*}^ 17. Post Joiadam, Azarias, ams* 

incompertis. 
fl? UJL* • >oo^ : Ui>-^ iAr> is. iW ^t^Schalum, annis 

. ^'^ i incompertis. 

P> Ul* . U^l . >col*. i2L.o 19. PostSchalum, Amasias, am 

. *vT A , incompertis. 

. ^h> B? UlA Ua^. U^| iA^> 20. Post Amasiam, Helcias, mum 

incompertis. 
^H> tf? Ui* U^ . Uo±~ iAr> 21. Parf Helciam, Azarias, *««& 

incompertis. 
T?±+t* P? Ui* Uj->tf . Ui>^ iAo 22. P<?** Azariam, Siraias, annis 

annis incompertis. 
^A^r* P? Uil ^o^ Uj^to iAo 23. Post Siraiam , Sadoc , annis 

incompertis. 

^r^ Ui-^ w0 ?i aA ^°°?1 >^° ^4. ^ M ' #w&m?, Josedec, annis tri- 

,. .1 ginti quatuor . 

^** 13? Uia Aa^ t ^ ?i a* $Ar> 25. P<** /aawfee, Jesus, annis in- 

compertis. 
^h^L Ul± ^a* . ^a^ hte> 26. Post Jesum, Josedec, ***** 

. ^-o?lo triginta quatuor. 



f ) Cfr./Ay. XXH, 18,ubi trucidati dicuntur *) Mare. 9 IL $ 26. 
sacerdotes octoginta quinque. 



Digitized by 



Google 



]5 



BARHEBRJEI CHRONICON ECCLES. SECT. I. 



16 



«, i AVlH ) 1 1 i, ^Oii\^>Q,» ?2lO 






27. Josedec, Eljesus, amtif quin- 
quaginta. 
%>y*q+ S*+*S* *A^ 28. Post Eljesum, Joiadas, annis 

quadraginta. 
UlV> . ^ao* >Ao 29. Post foiadam, Manasses, an- 

\ ni8 triginta etuno. 

u, ^L»a* . Ulle 9AA 30. Pa** Manassen, Joannes, a#- 






JJ^ {.JLfc U^ . 50-H-4-S 5^0 
iLfc U£* UjU.tf U'>^ '^A 



. gqin 1 iS <ii*n%^o ^pAwtl 0.01 



31. Pg** Joannem , Helcias, #a- 
*** triginta. Ipse fuit pater Hieremiae 
prophete, tempore Amon, Josiae et 
Joakim, regum Juda. Omnes porro 
scriptores asserunt magnifice esse lo- 
quendum de isto pontifice Helcia, 
viro justo et celeberrimo, qui reperiit 
volumen legis quod regi Josise indi- 
cavit. Deinde pascha celeberrimum 
celebrarunt 1 . 

32. Post Helciam, Phassur 2 , an- 
nis quatuor. 

33. Post Phassur, Azarias, annis. 
decern. 

34. Post Azariam , Siraias , annis 
sex. 

35. Post Siraiam, Sadoc, annis 
viginti octo. { 

36. Post Sadoc, Josedec, annis 
triginta quinque. Is Babylonem in cap- 
tivitatem abductus fuit, in diebus Se- 
deciae regis, qui etiam captivus factus 
fuit et cujus oculi effossi fuere 8 . 

37. Post Jozedec, Jesus, Jilius Jo- 
sedec, annis triginta octo, qui pariter 



*) IF Reg., XXII, 8, et // Paral. XXXIV 
etXXXV. 



») Hierem., XXI et XXII. 

3 ) Hierem., XXXII et XXXIX. 



Digitized by 



Google 



17 



PONTIFICES VET. TEST. 



18 



r£*<£ 1.0010 . V-aal *oias1 bLo 

r OS5 001 l±&' r ^50-D ^*l? I'^f— ^ 

. |lo*ai a^lsA'aa^o ^m^ol . jSnSS 

• w-MOS> ^^5-rfS J&liO 

. }La*ai ]ooi ^s *>Ai Sn ^qia^al -» 
UynSS oooi ,-Ai? ^iSil nSj n^|o 

. llila ^ 

\^ALo 1^ U>^ ws]o . lja^U 
1 i, n SS J-tfoiaJ? I I^SV |ooi 

• tealnSV? lAsoiaLo 

• ^*1* A^o q,iYfc*nM <iSVo*^i? 
^.aA!^Z ]o±a, oija ^l^a^.^g^OA i Ad 
A »4*fc|? lla^o ]ooi )cld . AL^o 

oUjd}ao .*tfo?a+] ^if^l |Joi . ^iSn>] 
aila^; ]a!m w^J] 1jA*ao jooi A*) 
UynSS |ooi 9^00 w-Basaloojjj) 



post patrem suum abductus fuit Ba- 
bylonem, ibique permansit usque ad 
regnum Cyri Persae, qui jassit reverti 
populum et templum aedificari. Re- 
gressus est et Jesus sacerdos magnus 
cum Zorobabele, coeptumque est tem- 
plo aedificando, anno Cyyi secundo 1 . 

38. Post Jesum, Jilius (ejus) Joa- 
kim*, annis viginti. Ejus tempore ab- 
solutum fuit templum, iique inter- 
fecti sunt qui Hebraeos ab aedificatione 
impediebant. 

39. Post Joakim, Eliasas 8 ejus 
Jilius, annis duodecim. Tunc inclaruit 
Esdras scriba,qui Hebraeis legum doc- 
tor et grammaticus insignia exstitit, 
dono scientiae desuper accepto. 

40. Post Eliasam, Joiadas 4 , ejus 
jilius, annis 17. Cujus tempore com- 
pletum fuit aedificium templi, elapsis 
annis quadraginta sex. 

41. Post Joiadam, Joannes, ejus 
jilius, annis triginta tribus, qui praefuit 
tempore Artaxerxis regis Persarum. 

42. Post Joannem , Joiadas, ejus 
filius, annis quadraginta. Hie cogno- 
minatur Juddus; atque ejus aetate 
exstitit sacrificulus quidam ethnicus 
nomine Andromaphus qui Hebrais 
opem omnimodo tulit. 



*) IFtdr., Ill, 8. 

*) // Bsdr., XII, 10 et 26. tifr. Joseph. An* 
tiqq., lib. XI, capp. IV et Y. 
*) // Esdr., XII, 10, 22, 23. et XIII. 28, vo- 



catur is n^is , sjriace 
Eliatib. 
4) II Esdr., loc. oit. 



, iu Vulgata : 



Digitized by 



Google 



19 



BARHEBRjEI CHRONICON ECCLEfi. SECT. I. 



20 



^cu^9 **] \ *oioji1 Aifo r *o . low 

• }a!bfcfc*9o]9 |Ls*0LS |2qJA9 

**oi&^4»j» % .aita*'o jnS^nS ciVofo 

. w^L jjjttAAlDO \ |^9GL0 *sA& flllLo 

. jja^ jJur 019? UUe . 9>lA. 9AA 



43. iW Juddum, Man asses ejus 
f rater, annis tribus. Is tempore Juddi, 
fratris sui,templumin monte Garizim 1 
exstruxit ibique munus sacrum obivit ; 
postea autem, defuncto fratre, in tern- 
plo hierosolymitano summum sacer- 
dotium obtinuit. 

44. Post Manassen, Andriomachus, 
annis septemdecim. V ixit ille in diebus 
Alexandri Magni,Philippi filii,et qtio- 
niam regem honorifice exceperat, a 
Samaritanis fuit occisus*. Quo audito, 
Alexander, universo Samarise populo 
internecioni dato, Macedones colonos 
adduxit. 

45. Post Andriomachum, Honias, 
annis duodecim. 

46. Post Honiam, Simeon, annis 
novem. 

47. Post Simeonem, Eleazar, annis 
triginta quatuor. Ab eo Ptolorfiaeus 
Philadelphus, rex iEgypti, accivit 
biblia sacra et interpretes 72 s . 

48. Post Eleazarum, Manasses, 
ejus pat runs, annis decern. 



i ) Templum in monte Garizim a Manasse aedifi- 
catum memorant Barhebraus in Chronicipart. l a , 
pag. 36, et Euaebias, lib. II Chronicorum apnd 
idigne, Patrol, gr., torn. XIX, 488. 

*) Andriomachus iste a Samaritanis occisus, 
part. 1», p. 39, dicitur l^cos sacrificulus, nee 
diversus videtur ab illo qui supra Andromaphus 
ex librarii errore scribebatur. Ad rem explican- 
dam cfr Eusebius Chronic., 1. c, 439 : ■ Alexan- 
der, oapta Tyro, Judaeam invadit, a qua favorabi- 
liter exceptns, Deo victimas immolat, et Jaddum 



pontificem templi honoribus plurimis prosequitur, 
Andromacho locorum custode dimisso, quern pos- 
tea Samaritani interficiunt : ob qu« ab jEgypto 
re versus Alexander magnis eos suppliciis affecit, 
et urbem eorum captam Macedonibus ad inhabi- 
tandum dedit anno rcgni sui quarto. « 

3 j Cfr. Chronici pars prima, pag. 41,ubi regis 
iEgypti nomen recte editur sja os^J^l* P Wet- 
delphus. In codice nostro, librarii lapsu scriptam 
fuerit ,""V>^v* PAUUphui. 



Digitized by 



Google 



21 



PONTIFICES VET. TEST. 



22 



601 . tj^JP] j^ |j-oA^9 001 ^Q*fc*9 

0010 • [A^LffHi? hinj \&La rp^i 

^»4wLo \j£jk, i-i-^i^l^l.li.^^ ILaaol^ 
^i^l; V^Lo . 001 ll^L 1^^ alo 
oAa Ioi jiol? . U^l? Unnl\^ 

^lij * ^n^ll %1*oja ai^oA^lo (JilS^o 
• U>r±o i/11 itS *li'\ J^m ]oij ^ nV 

UlLo V^ \ZZ\ )La<n >iSnniO • ^il 



49. Post Manassen, Hokias, a»m* 
quatuor. . 

50. Pas* Honiam) Simeon, ejusfi- 
lilts, annis quadraginta octo. Fait is 
pater Jesu qui dicitur filius Asirae 
(Sirach), qui confecit praeclarum librum 
Sapientiae ! .Atque idem Simeon Domi- 
num nostrum, cum infans in templum 
inferretur, gestavit; ad hoc quippe 
tempus, per annos ducentos et 16 
constrictus fuerat*, quod dubitaverat 
de prophetia Isaiae dicentis : » Ecce 
Virgo concipiet et pariet filium«; id- 
circo scilicet apparuit ei angelus di- 
cens : «Non morieris antequam Natum 
ilium oculis tuis aspicias. « Quern ita- 
que cum vidisset, gestasset et Spiritus 
(sancti luraine) agnovisset, exclamavit : 
"Me jam dimittas quia viderunt oculi 
met salutem tuam, » et reliqua. 

51. Post Simeonem, Honias, ejus 
filius, annis quatuor. Ejus tempore 
Judeeos disperdendos aggressus est 



') i. e. librum Ecclmastiei , qui Greece inscri- 
bitur Zoyia IsipaX vel Zoyia 'hjtrou vtoG lsipa% y 
Sapientia Jesufilii Sirach. In Bibliis autem po- 
lyglottis Waltonianis, pater Siracidis Simon revera 
▼ocatur, ut patet ex titulo j»»o <^o.a-«? \&La 
lr*Jv| .aL^fc liber Jesu, filii Simeonis Asirah 
(Siracb); cfr. etiam libri clausulam ap. de La- 
garde : libri V. T. apocryphi, Syriace, Lipsiae, 
1861 , p. 51. Apud nonnullos pat res grs&cos, 
nempe apud CJementem Alex. (Pad., I, 8, 69) et 
Origin. (In Matth., t. XIII, 4) Ecclesiasticus 
y ocatur trofia, sapientia, ut hie apud Barhebreum. 

*) Fabulis relinquenda opinio, baud tamen a 
Barhebreo conficta, quippe quani jam recensuit et 
egregie explosit Georgia, Arabum sieculo vn 
episcopus, in ea quae nuper publici juris syriace 
facta fuit a P. A. de Lagardc fiinalecta syriaca), 



ad Joauam ep is tola. Ibi enim capite YIo Georgius 
varias sententias de Simeone Sene qui Dominwn 
excepit in ulnas, recenset probatque eum neque 
sacerdotem fuisse, neque Simeonem Sirach, neque 
alium quern pi am, quod nonnulli somniabant, qui 
jam quingentis ante Christi nativitatem annis 
vixerit. *lllos, ait, qui dicunt Simeonem hunc 
Senem eumden esse ac Sirach decepit identkas 
nominis Simeonis et nominis Sirach -^ifff ; puta- 
verunt enim nomen Sirach *l+u ab eo deductum 



quod fuerit ligatus (\ r sJo\ Asirah) .# — Yeri ergo 
simillimum est totam banc bistoriam fuisse nomr 
nis significationi superstructam, quanquam boo 
reticendum non est apud Graecos quoque talia repe- 
riri. Testis est Cedrenus, sceculi xr scriptor, quern 
recitat Jac. Bueus, in Actt. Sanctorum, ad diem 
8 octobris. 



gitized by 



Google 



23 



BARHEBRjEI CHR0N1C0N ECCLES. SECT. 1. 



24 



| if* _tfollll2£ • t-jJa* JA-© 
. ) r * ]LL* b]±*$* % <0JffU] 'As 



i^o . loci «a.^X jimnVil y (Jaua***; 
) <^ . A^Loo l<nlk} l^riiiVio \_aJ 

—Loo • ]2oJj-g|V >ali 1 2a Jots ^niijS 

f ) Honias pontifex, Simonis justi filius, con- 
soeta tributa Ptolomso Evergeti det recta verat. 
Cfr. Ckronici pars prima, p. 42; item lib. II 
Chro*. Eusebii 1. c, col. 499; Joseph. Antiqq., 

xn,4. 

*) i flfift^-l ZWi(Wp0»/*»legitur quoque 
part, prima, p. 44 ; pro quo scribendum faera* 
Heliopoli*. — ■ Audiatur Eusebii translator loc. 
cit., col. 507, rei ordinem narrans : * Menelao 
pontifice Judaeorum a juniore Eupatore Antiocho 



rex iEgypti 1 ; ast ejus furorem sapien- 
tia sua placavit Josephus, sapiens he- 
braeus, et ipse proinde ut magistrates 
et militum dux omnibus Hebraeorum 
civitatibus praefectus fuit. 

52. Post Ifoniam, Menelaus, duo- 
bus annis. Qui populum tradidit An- 
tiocho. Tunc Alcimenus quidam, qui 
non erat de stirpe sacerdotali, pon- 
tificatum illegitime sibi assumpsit. 
Quam ob rem Honias, Honiae filius, 
in iEgyptum migrans, in regione He- 
liosponti* exstruxit urbera, in qua tem- 
plum hierosolymitano simile aedifica- 
vit. 

53. Post Menelaum, Jason, duobus 
annis. 

54. Post Jason, Eltazar, anno uno. 

55. Post Eliazar, Matithas 3 , an- 
nis quatuor. 

56. Post Matitham, Judas Macha- 
BjEUS, annis tribus. Illis autem annis, 
Alcimenus pontifex illegitimus tur- 
bas excitabat; ast postquam a Deo 
percussus mortem oppetierat, univer- 
sus populus judaeus una cum prin- 
cipatu pontificatum detulit Judae 
Machabaeo , qui et pontificatum 
exinde et militiae imperium simul 



occiso, qui prius Jud&um Epiphani Antiocho pro* 
diderat, Alcimus alienus a genere sacerdotali, am- 
bitione pontificatum invadit. Ob quod Onias filius 
pontificis Onice in J5gyptum transmigrans in He- 
liopolitano pago ci vita tern, quae dicitur Onuphis, 
nominis sui condidit, templo ad similitudinem 
templi patrii constructo. * 

3 ) De Mathitha seu Mathathia etde pontificibus 
qui sequuntur, cff. libri Mace. 



Digitized by 



Google 



25 



PONTIFICES VET. TEST. 



26 



CL^j^ttfH Jj^ OQIO • ]o<JI ^m] UoiLd 

. )La*ai^ <*s?o • ;oa* _2* wXPa-saA^j]* 

i-fio w^o,-!^ ]A*aiol jA^M^ Z^o 

• • • • 

j.O|lo l^a^^^ua?] w£|o . |oai aio^ 
V^up^l • i^^ad <-"tJ«<!l *^o . foci 

}jaL*aJt*9 a01Ott| y*) 001 wd|o . )J^^ 

Tr lo V-^Ld^|o . l^i fo^ttt]o loci 
lj-o-4? aijjD ^ U*a+ ^nSVi4> iAa 

fS *d] . A**0 ^ijfftS J 1*1 if wtf QJLCjOOl 

. loot ffi|^D Ual^c 
%JEnSnoa^j&ol *tf ol^ioai ^Imo* )Aa 
a^ l.Joi . ] |m m VA 1 4> * <AJa_* j— ^ 

• ai^Ubo 

*) UiooV, Romani, cives imperii romani. 
Fostqaam in duas partes imperium romanum 
divisum est, cives imperii Orientis a Syris scripto- 
ribus Romani appellati stint, adeoque quos nos 
Oraeof dicimus Syri Romano* appellant. 

•j Cfr. Euseb., I.e., col. 511. 

3 ) Ibid., col. 513, ubi haec de Aristobulo ejus- 
que saccessore leguntur : ■ Aristobulus, filius Jo 
nathae, rex pariter et pontifex, primus apud Ju- 
daeoa diadematis sumpsit insigne post dxxvii 



obtinuit. Porro, Antiochi excreitu e 
Judaea expulso, templum ille munda- 
vit, cultum paternum iterum instau- 
ravit, ac tandem in praelio cum duce 
militura Demetrii occubuit. 



57. PostJudam Machab&um, Jona- 
than ejus /rater, novemdecim amin* 
Videlicet eodera tempore pontifex fuit 
et militiae praefecturam exercuit, plu- 
rimumque in preeliis inclaruif . A Try- 
phone, Romanorum 1 belliduce , inter- 
fectus occubuit. 

58. Post Jonathan, Simeon, ejus 
/rater, annis octo. Hie etiam, sicut 
fratres ejus et pontifex exstitit et mi- 
militiae praefectus, occisus autem fuit 
a Ptolomaeo rege iEgypti. 

59. Post Simeon, Joannes, ejus 

filius, cognomine Hyrcanus, minis vi- 

ginti sex. Is quoque, dum pontifex 

erat, bella ardua contra edicta regia 



, 60. Post Joannem Hyrcanum, Aris- 
tobulus , filius Jonathan, anno una. 
Qui non solum militias imperium, 
sed et diadema gessit ; fuitque ab An- 
tigono,ipsius fratre contra eum insur- 
gente, neci datus 3 . 

babylonicae captivitatis annos. Post quera Jilms 
sous regnavit Jannsus, cognomento Alexander, 
qui pontificatum quoque administrana, cru delis* 
sime civibus pnefuit. ■ Cfr. etiam Ckronici pars 
prima, pag. 46, ubi Alexander, AriatobuH i'rater 
et successor, regnasse dicitur annis \s 27, et alio 

vocabulo non Hananael dicitur, sed en* <_X*=u» 

J\ Johanon, i. e. Joannes give Jannveuz. 



Digitized by 



Google 



27 



BARHEBRjEI chronicon eccles. sect. 1. 



28 



*0IQ*1 V *IXLm wtfQ^aOQ^ljQU?! 9 Ad 

i^o . U?oL*l> j.95 A*| *4o *^& jjai 

* HSy Uh*1 ^r° *isnSn najlauiPo 
^ jj 1U 0019 wago^ 1flTn\ *Ad 

VS?|o ^A^£ U£t» CIJ.O *#Q4£9O0I 

fcaJou ^oa^9 %\«^o ^aJ Ista ^0 
<-©! |^ • Ujcult ^901 |2onSSn JJ? ;a*Lo 
•JLj^oo^i 0001 w^^9 r ilo l^lflo ^nff?Sn 
< iVtf t^o . UySnS <^V=>? U*a] 

wSa^?O90i w^AaIo . Uo^f-s A*nN 

^oAdfc) ^^QJLO9O0I fSO . U?0* V^. 

loci ]Ls>i* ^o alj v^j) V^tl1i>\ 

.gifro vjynSo oajlfluSl .J&aJLoJoei JA© 



61. P&*/ Aristobulum, Hananael, 
ejus f rater, cognomine Alexander ,annis 
duodecim, qui Judaeos durissime rexit. 
Eo moftuo, spatio novem annorum 
imperio potita est mulier quaedam 
Alexandra, atque exinde perturbari 
coeperunt negotia pontificatus. Ista 
enim Hyrcanum filium suum ponti- 
ficem constituit,aliumque filium Aris- 
tobulum regem, qui post lapsum 
unius anni Romam captivus fuit ab- 
ductus 1 . 

62. Post Alexandrum sive Hana- 
nael, Hyrcanus, ejusjilius, amis tri- 
ginta quatuor*. Hinc jam summum 
sacerdotium dumtaxat sine regia po- 
testate Judaeis remansit, constitutis 
iterum vectigalium exactoribus a Ro- 
manis,-prout olim a Chaldaeis factum 
fuerat. Hyrcanus autem, functus per 
annos triginta officio suo, in ditionern 
Parthorum, captivus fuit abductus, 
Herodes vero praefectus est Judaeis. 
Qui, cum Hyrcanus liberatus exilio re- 
diisset, eum interfecit et Babylone 
accivitHananaeleraquemdam, e stirpe 
sacerdotali minirae oriundum, quern 
et pontificem constituit ad annum et 
mox deposuit. 

63. Post Hyrcanum, Aristobultjs 
ejus Jilius, anno uno. Herodes enim, 
Hyrcano interfecto, hujus filiam 3 sibi 



') Romam abductus fuit a Pompeio imperatore, lL*&'fa, quo nomine Partha dubio procul sunt in- 

Cfr. pars prima, p. 47, et Euseb., /. c. 9 col. 517 telligendi. Cfr. Euseb., Chronieon, coll. 521 et 

et 51&. 529.. 

*) Sequeutia fuse enarrantur quoque part. sj jjsec part, prima, p. 49 vocatur yij\^t 

prima, p. 48 sq., eo solo discrimine quod ibi Maria. 
Hyrcanus devictus et abductus dicatur a Persi* 



Digitized by 



Google 



29 



P0NTIMCB8 VST. TEST. 



SO 



001 v flJis r& ^oiA^o • ciOMl3)a^c1o 
^(jiq-1^ ^ S.n 1^2 13? i , „ . w +;o»oi 

dauP . *-s1 (Ji^AJjl ai^lp oia-*fl 

. ^0*1^*5 UA2A ,Jtf lU^^O 

• ImALo h*£> <-*? q^ . ^2S£o ^ i iff?\ 

a0i*jjt? 601 V^tlliiS y a nVoo au. loci 

|Al*v U&0io . a*2AJ? 0ia*)2 >a^o|o ]o0i 

. (jofe ***> ]o0i frinVo ]Al*o 

. ^^ Ui* ^1* % |iu-o >Ao 



^0 <_▲£? 1— kll A-l^o ,—*AU? 



inter uxores assumpserat : qua impel* 
lente factum est ut, Hananaele desti- 
tute), ejus fratrem constitueret. Postea 
tamen, pertimescens Herodes ne ilia 
insiilias struendo ipsum veneno aliove 
modo interimeret regnumque etiam 
cum pontificatu fratri deferret, uxorem 
suam, ejus fratrem plurimosque ex 
illorum familia occidit. 



64. Post Aristobulum, Zacharias, 
annis viginti duobus, non tamen uno 
spatio continuo. Hunc enim Zacha- 
riam, cum reliquisset per annum, de- 
ponebat (Herodes), et restituebat 
Hananaelem quern deposuerat ut fra- 
trem uxoris slice praeficeret. Sic igitur 
singulis annis pontificem (alium) con* 
stituebat. 

65. Post Zachariam, Simeon, ejus 
/rater, qui etiam Hananael vocatur, 
annis octo. 

66. Post SimeonfiAiFE as, anno uno. 

67. Post CaipAamJlASkTavs^uobus 
annis. 

Ea tempestate, cum Herodes rex 
quotannis Judaeorum pontifices con- 
stitueret, deponeret mutaretque, ita ut 
eorum negdtia perturbaret legesque 
efficeret irritas, ortus est Dominus 
noster et natus in Bethleem anno 43° 
Augusti*,ad coelum vero ascendit anno 
Tiberii 19°. Porro totum illud spa- 
tium triginta et trium annorum, quo 
Dominus noster versatus est in mun* 



4 ) Videais Barhebnei Chronici iyriaci partem primam, p. 50. 



Digitized by 



Google 



31 



BARHEBRiEI CHRONICOfi ECCLES. SECT. I. 



32 



• l&O-kAl* I^OJOLS ^O-A-O * A i 1 *Q . 1 0(31 
I i ^> j^QJOLS ^CLfc*) ^5?A^]o AlflJo 

: l^r* ^f>i4*;? JJoiaaaJ wtfoj-lLs 
^£»] j-^o ,. nnnSiS ^>— £-o . jooia^d 

,-Lo enas] ]<n!k} UJI^e yoo . wtfoj^ls 
loaio . JaL*?o| ^-lo s, qaJ j t i4nni 

^ijtffS )lVi> wfiUd) Old ]O0IO . ^0|1 

j. a n iln ]^1 •— a7cll?gj)o • ) i w)o 
0010 • Uls]o U^oavo j— +)CLV)nru1o 



do, sub pontificate Hanani et Cai- 
phae continetur. Transacto demum 
pontificatu antiquo, inccepit et stabili- 
ty fuit pon tificatus novus per Redemp- 
torem nostrum, quippe qui Petrum 
constituit Apostolorum caput, eique 
claves commisit regni coelorum. 

Post pontifice8 veteris testamenti, 
Petrus summits Pontifex testamenti 
novi. 

Anno primo, quoin Judaea regnavit 
Agrippa,neci tradidit Jacobum 1 Zebe- 
dsei filium, fratrem scilicet Joannis 
evangelistae ; Stephanus autem diaco- 
nus lapidatus fuit,PETRus vero carceri 
inclusus, atque ab angelo Dei e cus- 
todia ereptus Hierosolymis exivit, 
cumque per biennium in itinere ver- 
satus essefr docens, pervenit Antio- 
chiam, ubi ecclesiaefundamentajecit, 
altare exstruxit et episcopum primum 
constituit Evodium. Hinc porro Ro- 
mam perrexit, et in ea episcopus fuit 
annis viginti quinque. 



Joannes evangelista praedicavit 
Ephesi et in Asia; Andreas praedi- 
cavit Nicaeae, Nicomediae, in Scythia 
et Achaia, ac primus sedem fixit 



*) Cff. Jet* XII, 2, et Ckronici syriaci pars 
prima, pp. 52 et 53, ubi hoc leguntur : LI^oq 

% u»|**^Jj, quae in hone modum a Brunsio ver- 
tuntur : * anno primo, quo regnavit Agrippa,occi- 
dit Jacobum, non ilium, qui frater domini nostri 



erat, sed filium Zebedsi, a Paulo memoratum, qui 
ligno fullonis , non gladio Agrippfc, martyrium 
subiit. » Prapostere plane. Reddenda quippe 
sunt verba cvriaca ut sequitur : « primo regni sui 
anno, Agrippa occidit Jacobum, non fratrem 
Domini, sed filium Zebedtei ; ille enim memoratur 
a Paulo, et ligno fullonis, non gladio Agrippae, 
martyrio coronatus est. * 



Digitized by 



Google 



38 



HISTORIA APOSTOLORUM. 



34 



v ,ift iSn aoJAJia ^tfftQQ t^r^ ^^ 
. l-*£-.?aoo ji^o^i q S ]j.sl l—^ol^o 



Con8tantinopoli ibique mortem obiit. 
Philtppds praedicavit in Phrygia; 
Bartholomjeus in Armenia ; Tho- 
mas Parthis et Medis, ac Calaminae, 
Indise oppido, martyrio coronatus est, 
unde ejus corpus Edessam translatum 
fuit; MaIthjEUs mortuus est in Ga- 
bala et sepultus Antiochiae; Simeon 
Cananjsus obdorraivit in Hemath; 
ThadDjEus, ob sapientiam etiatn Le- 
baeus vocatus, mortuus est et sepul- 
tus Beryti ; Jacobus, filius Alphaei, 
obiit in Sarug; Jacobus, filius Zebe- 
daei, occisus est in Jerusalem 1 ; Judas 
traditor seipsum strangulavit, atque 
in ejus locum suffectus est Mathias. 

Hi duodecim apostoli/tf<?ntf?/ 2 , cae- 

teri vero praedicatores, veluti Marcus, 

'Petri discipulus et filius, qui ab apos- 

tolis in jfEgyptum .ablegatus univer- 



') Barhebneus ifaque lis adstipulatur qui 
Ires Tiros apostolicos Jacobi nomine insignitos 
exstitisse ponunt. Quamquam enira veri similius 
apparct Jucobum Minorem, Alphtei seu Cleophfe 
filium, pro una eademque persona esse habendum 
cum fratre Domini Hierosolymorum cpiscopo, 
non desunt tamen veterum, Graccorum praesertim 
et Orientalium, testimonia quibus fulciatur con- 
traria opinio, quam amplectitar etiam Hen>clie- 
nius bollandianus in Act. Sanctt. ad diem primam 
Maii ;primus autem, quern ipse memorat. Jacobus 
est filius Zebedsei ab Herode Agrippa gladio occi- 
sus {Act. XII ,2) ; secundus filius Alphaei qui, post 
annuncintam pfuribus in locis Cliristi doctrinam, 
Ostracinie, patriarchatus Alexandrini urbis episco- 
palis, martyr occubuit ; tertins demum filius Cleo- 
pha et Maris, frater Domini dictus et primus 
Hierosoljmorum antistes , qui e pinna templi 
pnecipitatus et fusto fullonis percussus martyrium 
complevit, teste Hegesippo apud Euseb. Hist, 
eccl., lib. II, cap. 23. Ab bis ergo non multum 



dissentit Barhebrous : illud unum nuilibi repe- 
rire potui, quod ipse scribit, Alpbsei filium in 
Sarugo obiisse, nisi eo rcferas quod legit ur in 
antiquo Marty rologio, Hieronymini nomine in- 
sert p to, ad x kal. Julii : inPersida,natalis S Ja- 
cobi Alfai apostoli (Patrol. lat. t torn. XXX, 
p. 463); est cnim Sarug regio vel ci vitas Os- 
rhoenae, a Persidis finibus non immaniter d is tans. 
*) Videsis duodecim apostolos necnon septua- 
ginta discipulos recensitos a scriptore syro, Bar- 
iebraeo fere coaevo , nempe a Salomone Bassoro 
metropolita nestoriano in libro^w ap. Asscman. 
Bibl. Orient., lll,p 319. Qua vero traditiones an- 
tiquissima circumferantur inter Syros de propa- 
gatione fidei christian* et sacerdotii apud diversas 
gentcs cxponitur in /Joctrijia Adcei ApoUoli, ap. 
Lagarde : Reliquia Juris eccles.anliquiss. syriace. 
Lips ice, 1856, p. 32-34; ap. Cureton, Ancient 
eyriac documents, Londini 1S64, pp. 33 sqq., et 
ap. Ebedjesum, Collcctio canonum, pp. 7 9 in Mai 
Scriptor. veterum ttov. collect. , t. X. 



Digitized by 



Google 



85 



BARHEBIUEI CHR0WC0N ECCLES. 8ECT. 1. 



86 



^ijrifrS }*i a i»i t linW«o *fius) looio 

i^ <iJLe 001; ^iSni Jjj^|o;>o!^5c}-o 

jlol; y*1 ^ooililSn v^UtolLfcl f+L*^ 

• ,-•-*! llViaVi* 

Ul^o^ )«aS*L nSSn^l l*Ja+? w^fc 

ova**) fO wAjO^lo \|-^ oov wtf o j-^L-so 
[A nn\ A_so* ^ n*jl> ^L&a] . A*A^t 

\ ^ffo|^ld >Ao *Acoy& >cu-oo • 0109? 

;oi^ALo? 001 , WiViiSn % jyojiiSnnll) 
Ur± >o^ <ffliVnSn . jlc| j.a upo^os 



sae illi regioni evangelicam doctri- 
nam tradidit fuitque per annos duo- 
decim Alexandria^ episcopus , ac 
Jacobus frater Domini ab apostolis 
ordinatus et primua Hierosolymo- 
rum episcopus ceterique septuaginta 
quos ipse Dominus, dum adhuc in 
mundo conversabatur, elegit. Eorum 
deinde numerus magnopere.excrevit, 
ut patet ex hoc Pauli dicto, appa- 
ruisse scilicet Dominum fratribus plus 
quam quingentis. 

Anno vero 13° Neronis, sive Grae- 
coruin 383° (72° aerae vulgaris), mar* 
tyrio coronati sunt beati Apostoli 
29 a Junii,verum juxta codicem meum K % 
25* Julii. Paulo caput gladio fuit abs- 
cissum, Petrus vero, ipso postulante, 
crucifixusestcapite deorsum inclinato, 
ita ut locum calcium sui magistri 
deoscu- laretur. Romae autem post 
Petrum sedit Linus annis undecim; 
post Linum Anacletus annis duode- 
cim ; post Anacletum Clemens 9 a Paulo 
memoratus, ubi dicit : Clemens cum 
ceteris adjutoribus meis. 



Alexandria post Marcum sedit 



4 ) j^jdo est scriptio compendiaria p rn l -•*!** 
in codiee. Scriptione hac, quae saepe occurrit 
infra, designari videtur aliquis codex peculiaris 
ad Barhebraei bibliotbecam pertinens. 

*) In variis quae oircnmferantur catalogis pri- 
morum Petri in cathedra romana successorum va- 
rietaa cbronologica baud exigoa perspicitnr. In 
annis Lini et Anacleti cenaendis plane oonsentit 
Barhebrsus Hieronymians Chronici Eusebii ver- 
aioni. — * Qui plerasque Romanorum Pontificnm 
series in nnnm collectas yidere volaerint # consulant 



opus quod inscribitur : Origin** de VEglise ro- 
niaine par les membres de la eommmnanU de Soles- 
mes. Paris, 183d, pp. 88, sqq. Iilis autem catalo- 
gis alium adjungere juvat bactenus, ut arbitror, 
pane incognitum , ex Eli® Nisibeni saeculi xi 
scriptoris Ckronographia, quam Londini descripsi- 
mus e cod. add. 7197 Museei britannici. Ibi 
fol. 41 verso h*c leguntur : \*\ ^ ft ^ ]oCxL± 



Digitized by 



Google 



37 



PRIMI PRiECIPUARUM ECCLESIARUM EP1SC0PI. 



88 



. ^oi^o^a.^jmSSio] ^o ' v^ai^Jl Anianus, deinde Abillus, deinde Ce- 

dron 1 . 



eo«o . Uy-^ *fic-* ol© Ixso . Ueeoi^ V)l 1^-L*^ 



.1 £-. «* gpan^V> 



- 1 ^ out ' nrnifi i|<w 
tL* a* [<■*!*] >1 no 1«| 



V i1* ...^>P V i1i*> 4 aaa^jama 



^il 4> 01 ^tfnli^ lot) 

^il^J oi » mniSi» 
■ il A> wA* usa*)^ 



linn i} ifco )Jy± )-*£>} »&o 
** * ? tttal*~eoi 

■ il * 0U* vJDOa* 

^il* ^ jifnw 

^il* oil iJDQ*h/n\ 

^x£ * in }inif> 



«-a>«$n*ml &*s? )^t-v ?ooi use 



• Nomina patriarcharum qni Romanam sedem 
occuparunt a tempore Apostolorum usque ad sy- 
nodam Cbalcedonensem : Simon Fetrna , cedificata 
ecclesia in civitate Antiocbias , Romam perrexit, 
ubi pariter aedificavit ecclesiam, yixitque porro do- 
nee martyrii corona donaretur annis 28. — Deinde 



Linns, annis 12. 
Cletus, annis 8. 
Clemens, annis 9. 
Bvaristas, annis 8. 
Alexander, annis 10. 
Xystus, annis 10. 
Telesphorus, annis 1 1 . 
Hyginus,annis4. 
Fins, annis 15. 
Anicetus, annis 11. 
8oter, annis 8. 
fieutherius, annis 15. 



Victor, annis 10. 
Zephyrinus, annis 18. 
Calistus, annis 5. 
Urbanns, annis 8. 
Fontianus, annis 5. 
Anterus, mense nno. 
Fabianus, annis 13. 
Cornelias, annis 2. 
Lucius, annis 8. 
Stephanos, annis 2. 
Xystus, annis 11. 
Dionysius, annis 9. 



Felix, annis 3. 
Damaans.... 
Siricius, annis 15. 
Anastasius, annis 3. 
Innocentius, annis 16. 
Zosimus, annis 2. 
Conifatins, annis 3 

(i. e. Bonifatin*). 
Celestinus, annis 10. 



Felix, annis 5. 
Eutychianus, annis 8. 
Gains, annis 12. 
Marcellinus, annis 10. 
Miltiades, annis 18. 
Sylvester, annis 18. 
Marcus, annis 2. 
Julius, annis 15. 
Liberius, annis 7. 

Tempore istias Celestini exortam est dissidium 
inter Nestoriam et Cyrillum. Deinde Xystus, an- 
nis 9. Leo, annis.... Tempore Leonis coacta fuit 
synodus Chalcedonensis. • 

>) Cfr. Lequien. Or. Ckrut. torn. II, coll. 387 
sq., ubi trita ortographia Abilius et Cerdo audiunt 
quos Barhebrssus Abillnm et Cedron scripsit. Cfr. 
Renaudot, Hitter, patriarch. Alexandr. Parisiis, 
1713, p. 12,sqq. 



Digitized by 



Google 



39 



BARHEBRiEI CHRONICON KCCLES. SECT. II. 



40 



^-o . wYQ Vi ,attl| <_s . avaa*^*] 



• oooi ^ut^a^o 1^90]^o ^oJ| U?o* 
. >o^4 M *Jo| Ar?f*j JV^S 

^o^ala-i-^, : )*iXa> •tfaLas *mjJ&] 
1-A^j-O w^J^l Vi£» |Ll« . aa*>1ol 

UnL PI . as >m ooi a^ 1^|^ A^ 



Constantinopoli , post Andream 
sedit Stychus, deinde Onesiraus, Po- 
lycarpus, Poly torus, Sedecion 1 . 



Hierosolymis post Jacobum fratrem 
Domini, Simeon Cleophae filius, 
deinde Justus, Zachaeus, Tobias, Ben- 
jamin, Joannes, Matthaeus,Philippus, 
Seneca, Justus, Levi, Ephraem, Jo- 
seph, Judas. Omnes illi e Judaeis fue- 
runt et circumcisionem observarunt, 
ante quam Hierusalem subverteretur*. 



Epheso vero , post Joannem Evan- 
gelistam , ordinavit Paul us apostolus 
Timotheum discipulum suum. 

Porro, quia auctoritati sedis An- 
tiochenae regiones nostras orientates 
subditae existunt, idcireojuxta praesu- 
lum illius seriem peculiariter banc 
quoque seriem successive ad nostram 
usque aetatem ordinabimus. 

2. Post Petrum, apostolorum prtn- 
cipepi, Evomus. 

Sedit ille ut primus Antiochiae epis- 
copus, quandoquidem Petrus etsi illic 
ecclesiam fundaverit, non tamen in 



*) Perobscara est historia prioram Byzantinae 
urbis episcoporum. Byzantus usque ad ss&culi in 
medium proprio episcopo caruit ; ceterum concor- 
dat series praesulum a Barhcbrieo hie tradita cum 
catalogo Pseudo-Dorothoeiap Lequien Or. Chrut., 
t.I,196,ubi tamen pro Polytoro legitur Plutarchus. 



f ) His oonsonatEuseb. in Ckronieo, coll. 543 — 
556. Porro eversio Hierusalem de qua hie loquitur 
Barhebneus, ea est intelligenda qua sub JSlio 
Hadriano perfecta fuit, anno Christi 136, memo- 
rata ab Eusebio, /. c. p. 557. Cfr. Lequien, Or. 
Christ., torn. Ill, 137-146. 



Digitized by 



Google 



41 



PATRIAECH.fi ANTIOCHENI : 8SC. I AT II. 



42 



*&o»; Usoioo one . oii* <-*r?1 Jfc»?1c1 

•H 

)ol^; *iU] U^t ^o2 lo<n jiolo • oooi 
. ^a#|j Ml r*^ 1-^U? l-*^°» 

lA-^j— *} ?*$ wtfaJUi-^o , ^iloj 

! ) Syri S. Ignatium, apostoloram diseipnlum, 
Jjfaj nurana, i. e. ty**«» appellant, latinum 
nominis etymon respicientes. Cfr. Assemanus, 
Bibl. Orient., t. Ill, part. 1, pp. 16 sq. 

*) Legnntur ilia in Epistola S. Ignatii ad Ro- 
manos, cap. IV, ap. Migne, Patrol.gr., tom.'V, 
col. 689. 

•) De anno qno martyrinm passns eat Ignatius 
non conveniunt histories scriptores. Elias Nisibe- 



ea civitate sedem suara constituit, sed 
Evodium illi ordinavit,et ipse Roma- 
nam cathedram obtinuit. - 

3. Post Evodium, Ignatius igneus 1 . . 

Antiochiae conjectus in vincula, 
missus est Romam et omnes in itinere 
obvios fideles confirmavit. Dicebat 
autem : » triticum Dei sum, moxbes- 
tiarnm dentibus molendus, ut effi- 
ciar panis mundus in mensa coele- 
sti*. " Vidit ille angelos alternis 
choris cantantes, atque sic quoque fa- 
ciendum in ecclesia docuit. Cumque 
Romam pervenisset, jussu Trajani ob- 
jectus est feris ; obiit ergo et devora- 
tus est sicut ipse praedixerat 3 . 



4. Post Ignatium igneum, Eron, 
tempore Plinii secundi qui multos 
christianos ad mortem damnavit et e 
gradu dejecit; Cum vero ob populi 
hujus multitudinem turbaretur, Tra- 
jano imperatori ita scripsit : » prater- 
quam quod idola adorare recusant, 
quod summo mane surgunt et Chris- 
tum ut Deum adorant, nihil apud 
ipsos iniqui reperimus; prohibent au- 
tem occidere et furari, aliaque his 
similia. « Igitur praecepit Trajanus 
Christianorum genus haud esse inqui- 
rendum 4 . 



nus , indicans se Chronko* Ensebii 
wtt*atfofc 1*1^4 sequi, ponit martyrinm Ignatii 
ejusque snccessoris Heronis ^pfa initia anb an- 
no 421 Grscoram, h. e. Chriati 110 sivc 
111. 

4 ) Cfr. pars la p. 56. Epistola Plinii ana cum 
Trajani responsione refertnr in Potrol.gr., torn. 
V. col. 991. 

4 



Digitized by 



Google 



48 



BARHEBBJBI CHRONICON ECCLES. 8ECT. I. 



44 



|1 *»] Sno . UoAi ViS 1^ loot Uli 
lyfflSA* ImXa, *»ojol % ago aSaI 90,0 9^a 

1?oa£? . jlolo Ifi jloqi^ jiS»V> UA^Io 
y4^ . IIoolo Igjj U* ooi <J* >a_^ 
.l&U9j-&Lo Isaaajijo] Jl^jjlo |aSn*^ 

•*tt09Lfr^£fcO \o*aL ,-ClL ^0.1*^00 
VCU.0 l^CLO wOfiU U&*?^ ^-^°° 
• U-aJ OLD ^tti] OIIaS ^00 • Uj]j.£l^ 

-A£il P ya ^jo Ij.^ wj^? r£>A*l 

• *** M 



J > Juxta Eliaxn Nisibenum Cornelius episcopa- 
tum iniit anno 442, i. e. Christi 131 yel 130. 

9 ) Eodem modoChiliasiarnm originem ex Caio 
et Dionysio Alexandrino refert Nicephorus Cal- 
listus, Seel, hist., lib. Ill, cap. 14 (Patrol, gr., 
torn. 145, col. 923). Ceterum plura de Gerintho 
hteresiarcha dabit Tremens, Contra har., lib. I, 
cap. 26, et lib. Ill, cap. 11; Epiphanius, adp, 
har., lib. I, torn. II, hsr. 8, vel 28; 



5. Post Eron, Cornelius 1 . 

Eo tempore Corinthi apparuit hae- 
reticus,nomine Cerinthus, qui jactabat 
sese in visione ab angelis didicisse post 
resurrectionem futurum esse in terris 
regnum Christi, atque per mille annos 
festa conviviorum, esus, potus ac nup- 
tiarum agenda*. 

6. Post Cornelium, Eudus 3 , annis 
sedecim. 

Prodiit ilia setate Marcion haere- 
siarcha docens tres esse ozones (tria 
principia), scilicet Justum (KinaJ, Bo- 
num (Tobha) et Medium (Mezaia)\ 
porro, a Justo datum fuisse vetus tes- 
tamentum, a Bono testamentum no- 
vum; aeonem autem medium mate- 
riam vocat , atque , juxta ipsum , 
Conditor ex eo quod in materia purum 
reperitur, solem, quatuor elementa et 
paradisum, e tenebricosa vero (mate- 
ria) inferiorem terram (Scheol) et tar- 
tarum effecit; e paradiso demum par- 
ticulam assumpsit qua efibrmavit 
hominem, cui de substantia sua ani- 
mam injecit.Praetereacorporum resur- 
rectionem rejicit, et asserit Christum 
specie tenus induisse corpus et passum 
esse, sed corpus non induisse neque 
passum fuisse 4 . 

7. Post Eudum, Theophylus. 

*) Suspieor librarii mendum ; nam <jd©*o) seu 
sjool] Her**, vel Eru3 is nbique vocatnr, et ita 
quoque habet Dionysius Barsalibsas apud Asse- 
manum Bibl. Orient., II, 323. Recensetar is in 
Chronica Eusebii ad annum 143, Patrol. Or. , XIX, 
col. 560. 

*) De Marcione cff. Ireiueus Contra tor., lib. I, 
cap. 27; Epiphanius har. 42, cui, quod ad doctri- 
nam Maroionis attinet,Baruebf*us fereconsentit. 



Digitized by 



Google 



45 



PATRIARCHS ANT10CHENI 



8SC. II ET III. 



46 



t&u^asoiJ ^; JJU flMifra jaajroSSi^ 
*-2*oj^ v^ja? . frSmioi saJL^\-L>j 
]& S^ » n S« L-mojao&Lo H^* 

. U*j^ \^o ytSiiSojo nnmy ^1 

008I ■ > L n v fc U?a*? U^s Joa*© old 

•UqX^oLojd v^oA^lw^ jjoi.fcm^^ 
,-05 001 . ^j-^r^ ^Hi^l U^l Uaao 
.^onV>? Ipsa©? U^X* jXc^a^ >,np4> 



Hie tractatus plures orthodox89 doc- 
trinae composuit et de diversis argu- 
mentis scripta reliquit 1 . 

8. Post Theophylum, Maximub*, 
annis octodecim. 

Eo tempore Justus 3 philosophua 
christianus, e Neapoli prope Hieroso- 
lyma oriundus, Romam ascendit et 
confecit pro religione Christiana apo- 
logiam; cujus argumenta suscipiens 
imperator Antoninus persecutioni fi- 
nem imposuit. 

9. Post Maximum ,Serapion, annis 
viffinti uno. 

Eo tempore Hierosolymis convene- 
runt episcopi ob controversion* circa 
pascha 4 , scripseruntque Asianaeditioni 
ut illud die dominica post pascha 
Judaftorum agerent, quemadmodum 
Romas, Alexandriae et in Palaestina 
fiebat. At Polycarpus 5 ceterique epis- 
copi Asiani,illis minime acquiescentes, 
eadem die quo Judaei, pascha usque 
ad concilium Nicaenum celebrare per- 
rexerunt. 

10 Post SerapionfAschEviADES^n- 
nis duodecim. Hie maxirae inclaruit 
fidei confessione 6 . 

Eo tempore innotuit Bardesanes 
qui, relicta doctrina ethnica sacrificuli 



f ) Theophyli scripta recensent Eusebius Hist, 
eccl., lib. IV, cap. 24,. et Hieronymus, De viris 
Must, cap. 25. 

*) Maximinw is vocari solet. Cfr. Leqaien, 
Orient Christ., torn. II, col. 702. 

8 ) L e. J as tin as. 

4 ) Concilium aliquod Hierosolymitanum in ce- 
lebri ista controversia a Narcisso et episcopis 
decern celebratum anno 198, inter fonteshistori- 
cos mihi compertos non nisi nnicus, nempe li- ' 



bellus synodicus commemorat, apud Harduinum, 
Cone., torn. V, col. 1493. 

5 ) Loco Polycarpi soribendam hie erat Poly- 
crates. Idem nominis error irrepsit apud Sozonie- 
num, lib. VII, cap. 13. 

e ) tempore persecutions. Cfr. Euseb. Hist. 
Sect., VI, II ; Chronieon, 1. c. ad annum 213. — 
Porro Asclepiades juxta Andronicum,apud Eliam 
Nisibenum, factus est episcopus anno 523, i. e. 
211 sive 212. 



Digitized by 



Google 



47 



BAEHEBR^l CHEONICON BCCLE8. SECT. I. 



48 



]2r±9 ]\<\\cla usliO |V\\n ^o^oi 

|)tLo . oiioiaJ U^j jLLol |ioi» )m\L ^ 
**o? aiX* )nmi U^» lo] UV14, ^aL 
^; li# • \s iJoi %J* IniVo If^aJ 

\J* ? UaU? ooi lla* ^ ^j . s^JJ 
oi-^r^ *aia^? ooi aoiiol i nl^ 
i^UaJ ,-*? <*oiafi] # ailo] >oj i i ^1 
H<nJ ooi *j-f ^1 ^*? ^ja? . aiLo-a, |ooi 
• i«o ImSa, *j|j l^a* Ja*A*26 ^o 
^curA&l; ]j .pAVm P«lS I}-* ysj gtoi 
^ n^Sno? . [Ali|V»? oi iojSVio; 
tlAli^S \ nyVo U)lLo looi IZuio 
lAjsio? lASiffl^oo l^aLi^La |-a^ 

*) Locus difficilis , quo Bardesanis gnosis con- 
tracte proponitur, quam evolutam videsis apud 
Aug. Hahn : Bardesanes gnosticus Syrorum primus 
hymnologut. Cfr. 8. Ephnem, Opp. , torn. H,hyinn. 
55, p. 558. 

% ) Sequitur inde Bardesanem natum fuisse anno 
465, sive mm vulgaris 154 ; Barhebrao convenit 
anonymus saculo vi florens Chronici Edmeni 
auotor, apud Assemanum,2?t£/toM. Orient., torn. I, 
p. 389 : 'Anno 465 (Christi 164), die 11 Julii, 
ait, natus est Bardesanes.* Quibus tamen hac in 



Mabugensis, fidem amplexus est et 
baptisma recepit , into doctrinam 
Ecclesiae docuit Edessae, tractatusque 
adversus haereses composuit ; ast tan- 
dem ad Marcionis et Valentini com- 
menta declinans, resurrectionem ne- 
gavit, coitum vero munditiem yocavit 
et puritatem, et asseruit Lunam, ma- 
trem vitae singulis mensibus, exuere 
lucem suam et ingredi ad Solem pa- 
trem vitae, ut sumat ex eo spiritum 
conservationis,quem?/7^efflat in hunc 
mundum universum^Vixit Bardesanes 
annos 68, et obiit anno 533*. Daisan 
autem noraen est fluvii Edessam al- 
luentis, a quo vocatus est Bardesanes, 
quod ad ejus ripam eum genuerit ma- 
ter ejus Nahaschirama; pater vero ejus 
erat Nuhama. Porro fluvius iste Dai- 
san nomen traxit ab Adaeo sancto apos- 
tolo,qui cumvideret torrentem,Dista- 
dium (?) dictum, ad Occident ale urbis 
latus perpetuo extra alveum diffluere 
et civitatem vastare,curam in eo collo- 
cavitut torrentem saxis ingentibus oc- 
cluderet, et aquas averteret ad aquae- 
ductum, murum ad septentrionale la- 
tus cingentem. Hinc ergo obturatio 
ista lingua arabica dicta fuit Adidzan 
quod redditur : » Adaeus munivit. « 

re fides tribuenda non est ; nam constat ex veteran 
testimoniis (qu» videsis apud Hahn, op. cit. t pp. 
15 sq.), jam anno 165 Bardesanem imperatori Luc. 
Antonino Vero librum suum de Fato^ttfi «ifxap- 
f«vuc obtulisse, quod profecto puero undecim an- 
norum convenire non potest. Quare libentius adhav 
remus Eli© Nisibeno, qui asserit Bardesanem hanc 
lucem aspexisse anno 445, seu Christi 134 : 
i-u^r"? I^gni a U^boJo v ^-»?j— o p^^Z) did 

]o^e£bd «Eoanno (134), die 11 Julii natus est 
Bardesanes. » 



Digitized by 



Google 



49 



PATRIARCHS ANT10CHENI : &EC. III. 



50 



jflnfiiSi^ wtf*»liq»SrnH iAa 

j.9 ^yo t nmo| nL sro\n^> A^J^oi) o'oi 

lymMW j^o . UJal? ]ALoa»a ^©o 

jLoats U^^o . t V>SASso jooi *^V 
^ Ua^) Ur^o * loen i^LtjjL*,^ J^>Aoj 
HI U^i^ \^t allooi ^aL^ALo lAJ-i, ^ 

\s| ]o(5i , w ^Sy>o )ooi JLjj V^o . loci 
>Vji? t~£©l • Uplift Wo |A1oAa^ 

Iju^ \^ Ul . iJUtfaiaJ flo 2om 
a& oooi • A^&i J] oi^cl&&); ]A^o2 
iiOAo ^oaiNVso • 1U*^> liiViS/ ^ 
1£l-£Am J n i!n a a ioiio o2 1^?°-° 
lal*; jj-sjo? ^ Ua^o . IVuSiiO 
^c}so . 0|4>a^o nlViiq *aio£*lo 

]lo l^olo \Ji, ^ojmVil? loot < noSV> 
U^o;i lino *oiaa) *slo . ^pi-aaJ 

^*9 wtfCUj^U^U? • \-L?^]o JflU»| 



11. Post Asclepiadem, Philippus 1 . 
Eo tempore inclaruit Origenes, quern 
magnifice celebrat Eusebius, dicens 
eum scrip turis sacris primum, deinde 
Grsecorum disciplinis philosophicis 
animum applicuisse, annosque natum 
octodecim docendi munus inchoasse. 
Toto die docebat et catechisabat, 
noctera in meditatione sanctarum 
litterarum vigil agebat atque brevi 
spatio, cum a somno opprimebatur, 
non in lecto sed bumi cubabat. 
Yinum nunquam gustavit; a rebus 
vero externis penitus solutus exstitit, 
ita ut etiam discalceatus incede- 
ret; cumque ipse junior esset et 
virgines quoque Alexandria doceret, 
ut omnem a se sinistram arceret opi- 
nionem corpus suum mutilavit ; quod 
quidem facinus, etsi vituperabile fuit 
et illegitimum, a multis tanquam cas- 
timoniae ejus consilium habitum fuit. 
Magnum autem discipulorum nume- 
rum nactus est, omnes sacros codices 
emendavit comraentariisque accuratis 
et sanisillustravit,atqueejus opera plu- 
res inter ethnicorum optimates fidem 
amplexisunt acbaptizati fuerunl.Tem- 
pore vero persecutionis Severini'multos 
martyres animavit ut mortem contem- 
nerent nee a fide deficerent ; in eadem 
autem persecutione ipsius pater mar- 
tyrii coronam accepit. At Demetrius, 
Alexandria episcopus,adversus Origi- 
nem, quern inclarescere et laudibus 



i) Is alibi, ▼. g. apud Eusebium, Hist, eccl., suo, ad annum 218, eumdem Pkilippum appellat. 
lib. VI, cap. 21, et apud Nicephorum, lib. Y, cap. *; i. e. Septimii Severi. 
26, dicitar Philetns ; Eusebius tamen, in Chronico 



Digitized by 



Google 



51 



BARHEBILEI CHRONICON ECCLES. SECT. 1. 



52 



)a-fu i ml ^ jo) i mS n ASs o 
A*|>o . IjoLc l&Affi U050 Ij-a^o 

1-aJU fla^JLl; Jol V|l ,*: r^lo 
• olVnifli ]]o 1*1* old a^oil g*JP ,-so 



• !—•— *ia_tf lj n ^ ji i o] on; 

-j2m JAHLD9 JJLSJjSO w-tfCLAU^OjJ ,-D 



00010 jJLltf \— ^ *-\{° 1^ ^ ? oai 

^poi 11? jn \ ooai ^iQofl Sn ad 
<*»A^ ^9 | ooi i±o] f-M ^ . ]jai 
^ Ion jic] T^r^1° • {^U Halo 1?oi 



extolli videbat, invidia motus, eum 
accusavit quod animarum e corpora 
in corpus migrationem assereret, cor- 
poris resurrectionem rejiceret, Filium 
et Spirit um Sanctum creaturas esse 
profiteretur, denique peccatcfrum tor- 
mentis finem fore doceret. His ergo 
criminationibus eum expulit Alexan- 
dria, eique hsereseos notam, adhuc 
perdurantem, affinxit; inde opportu- 
nitas data fuit commentatoribus ut no- 
men ejus oblitterarent et illius doctri- 
nis, eas excerpendo, propria sua no- 
mina adscriberent. Porro ex ejus 
inimicis eum in primis calumnia- 
tus ex Porphyrius; dicit enim quod, 
cum in locum quemdam ad ethnicos 
instituendos abiisset istique respon- 
dissent : " adora nobiscum et adhaere- 
bimus tibi baptismumque suscipie- 
mus, « ipse adorationem exhibuerit, 
illi vero eum irriserint, fidem minime 
amplexi. 

12. Post Philippum Zebtnus seu 
Zebiltjs 1 , natione Syrus. Ea setate 
vivebat Hierosolymis sanctus Narcis- 
sus; cum autem tempore Paschatis 
oleum defecisset, oravit super aquas, 
haeque in oleum conversae sunt. Cui 
cum inviderent homines perversi, ru- 
morem sparserunt hoc non ita fuisse, 
dicente uiio : se velle si verum esset 
igne comburi; et alio, si res ista se 
haberet, suos caligandos esse oculos. 
Porro sanctus vir ab illis lacessitus 
abiit seseque in desertum recepit; 



*) Zebiuus, juxta Chronicon Eusebii, lib. II, ncm Elias Nisibenus, Eusebium quoque testem ci- 
episcopatum accepit anno 230 ; ast ejus ordinatio- tans,refert ad annum 5 40, si ye Christi 228 aut 229. 



Digitized by 



Google 



53 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : BMC. III. 



54 



.li^jiol ^lAO *OSLfc ^OfllU* Vibd^lpO 
lA^^O^O yd ,-* 091 ^.A So i&JDO 

• *LoA&] laio ]o<n |olJ ^ oija*^ 

. UjJLooiJ? %#o*}a^j^. U>5oi JL-io 

Pas Ur>a^ ^ ^*Sj**? Ir^r 2 ^ 
>aiu.iolj oi a i iff n \ >a-^ Uai 



ast paulo post calumniatorum alter, 
cum scintilla in domum ejus cecidis- 
set , igne periit sicut sibi imprecatus 
fuerat; alter videns quod socio suo 
contigerat, ipse ululando et plorando 
lumina amisit 1 . 

13. Post Zebinum, Babylas*. 

Is, jam octo annis munere suoperfunc- 
tus, ingressu ecclesiae prohibuit urbis 
prsefectum, qui propterea ira incensus 
magnum numerum christianorum, ip- 
sum etiam prsesulem ac tres pueros 
illius discipulos ndcavit. Inclaruit ea 
aetate cum eruditione, turn miraculis 
splendidisque prodigiis Gregorius 
Neocaesariensis (qui licet absens con- 
secratus fuit episcopus a sancto Phe- 
dimo episcopo Amasiae) 3 .Tunc quoque 
martyrio coronati sunt quadraginta 
martyres in persecutione Decii,' et in- 
notescere coeperunt mansiones eremi- 
tarum in deserto ^Egypti pe* beatum 
Paulum Thebaidem et patrem Anto- 
nium. 

14. Post JBabylam, Fabius. 

Is quemadmodum Alexander Hieroso- 



*) Hoc etiam, paacis immutatis, fasias narrat 
Nicephorus Callistas, Eecl. hist., lib. V, cap. IX. 

*) Babylam in vinculis obiisse scribifEusebius, 
Hist, eccl., lib. VI, cap. 31 : » Apud Antiochiam 
« episcopo Babyla post confessionem in yinculia 

• mortuo, Fabius ecclesiae ill! praeficitur . * Simi- 
liter Nicephorus, op. cit., lib. V, cap. 26: 

• (Zebeno) sub Gordiano defuncto, Babylas sacer 
» martyr Ecclesiae gubernacula ibi suscepit : qui 

• sub Decio post confessionem fortiter obitam in 

• vinculis decessit, ecclesiamque Fabio regendam 
»reUquit. • 



3 ) Vocabula duo hoc loeo fuerunt in codice peni- 
tus erasa,ac pro *tf affj^e]?? scribendum ibi fuisset 
. U^M? Hino textum sic restituendum puta- 
verim: ^a^) ^jj^J _^i> p ^ Jjg, 

Videsis quid de extraordinaria ilia ordinatione a 
Phedimo attentata ex S. Gregorio Nysseno ac 
Theodoreto referat Tillemontius, Mtmoires, ete. s 
torn. IV, p. 326. 



Digitized by 



Google 



56 



BARHEBRiEI CHRONICON ECCLE8. 8ECT. I. 



56 



jpoasoj v4^aio ojoiJ^l Ur*^ 11*^ 
^ ao^ U£j \±£l± w-d1o . Ullo 

^aJoi oJ\ . Usoji »-*Jo wJVojj^oj 
. j*"^**- A*L? ]on j^| ^Wi.jlnlo 

• 054-0? i— *-** -j-D^]o 
A*^9 loot jio] ^4n0 UO^ls)j .\X£>\ JJ<3UD 

,|A4?nVtSSn iA^ ^*^»? ^^ llnon* 

i-£L£> l*£0'9? ilA^JO? *CiaL^ IjifilAio 

V^loo . Jjd oA^l ]]? 1U^7 ^A 
+±4\ . ]om ]o? l^odOAKUd) ^r-^9 
Uao^ao jannniiH )A^2 ^*JU> 
l^Ailo ^A^ oaIo^Io • ^aio^tf] 
olao . ^oio!*j-*|o ^^50|«o J-saacLi^sl 

ISnnln ooi ,-*? ]ooi J— 1*1 ^_*9t^0? 



Iymitanus,FabianusRomanus, Chris- 
tophoras ac alii multi, martyrium 
passusest tempore Decii imperatoris 1 . 
Tunc etiam septem pueri aufugerunt 
Epheso sesequein speluncaabdiderunt; 
prseterea multi tunc temporis prae ti- 
more fidem abnegarunt qui, occisoDe- 
cio ac sedata persecutione, Romam ve- 
nerunt poenitentiam rogaturi ; at 
Novatus dicebat remissionem non 
dari, unde dictus est ipse caput Ca- 
tharorum*. 

15. Post Fabium, Demetrius 3 . 
Eo tempore Novatus presbyter assere- 
batlapsis in peccatum postbaptismum 
remissionem non dari 4 . Fertur ipsum 
in persecutione coram pluribus ne- 
gasse se esse presbyterum ; quia vero 
episcopatum avideinhiabat, inter alios 
tres episcopos decepit qui eum clan- 
culo ordinarunt; at vero episcopi 
sexaginta quatuor Romae congre- 
gati eum anathemate damn arunt. Turn 
etiam Sabellius in Lybia, regione 
^Egypti, docebat unam tantummbdo 
Sanctae Trinitatis subsistentiam (per- 
sonam) , qua tanquam Pater manifes- 
tata fuit prophetis, tanquam Filius 



1 ) Fabii Antiocheni martyrium utrum alii quo- 
que scriptores commemorent equideox nescio. De 
hoc saltern silent qui iudicantur apud Lequien, 
Or. Christ., II, col. 705. 

*) Elias Nisibenus ad annum 566 (h. e. 255) 
citans Eusebium , heeo habet : v-ao^oJ ±a&l oLs 

• Eo anno Novatus abEcclesia defecit it excitavit 
tectum Kovatianorum, qui profitentur non dari pes* 



nitentiampost baptismum.i Ceterum uterque, Elias 
et Barhebneus,in errorem nonnullorum Gracorum 
se impinguHt,Novatumcum Novatiano confunden- 
tes. Qua) enim hie et in sequentibus dicuntur, 
Novatiano Romano, non Novato Africano, Nova- 
tiani assecke, sunt applicanda. Videsis Tillemont, 
Mimoires, torn. Ill, pp. 435 sqq. Paris, 1701. 
3 ) Loco Demetrii, AijfwjTpiavo; , Demetrianut 
yocatur ille ab historiographis gratis. 



Digitized by 



Google 



57 



PATRIARCHS ANTIOCHBNI : SMC. III. 



58 



. *t*^1 U?\a\ !j^> y*]o . *o±2] 

|lftSr>iS JLr*o . icLL&to ***>&*] jjoi 
. ^a^ loot i!*\ fli^Ulo *d»\] aoio;A^ 

iAso • uPo,JJatf A*9A*)o 1^oa*A2» 
^DO^O . <3LSO*<2 \J* yj?« Uju, \^*1 
^*; 901 • <*aia2*j^]o *AfiUs) oaIs'^1 

_*; ,.nm>^l • tfa-s ,iSV) <jl-L *oai 
. UI009; Ul^o ijffalU^+ioV c^?o| 

* IJo-aik oijj-g if** ]oail&JL» tafluj j^O 
*oai ny n i )Lu ^s|j jii) ijEmnffrol 

wnajjj y*J *£?aJ09^ \^ *&*A* 001 

• f iiiV; KiViiSJ y*1 aLo • lViS\? 

• * ^ • 



l^ouJ^o ws| 1 001 jirufcoo 



apparuit apostolis, et tanquam Spiri- 
tus locutus est in illis. 

16. Post Demetrium, Paulus Samo- 

SATENUS. 

Iste inventus est haereticus, ut- 
pote qui innovavit detestandam Arte- 
monis doctrinam , et asseruit Domi- 
num nostrum non esse nisi purum 
hominem, operibus ipsius justifica- 
tum et deificatum, immo ad eumdem 
gradum quo ille pervenit quemlibet, 
qui illius opera imitetur,posse pertin- 
gere. Cum autem episcopi congregati 
eum idcirco reprehendissent, ipse ad 
poenitentiam confugit, et soluta est 
synodus; at vero post quatuor anno- 
rum lapsum, ad vomitum suum rever- 
sus ab episcopis denuo congregatis 
anathemate perculsus est. Tunc con- 
fugit ad mulierem quamdam judaeam, 
nomine Zenobiam,a Persis regionibus 
Syrise contra Romanos praefectam, cui 
gratissimeePaulisententiseexstiterunt. 
Quod cum episcopi Aureliano Roma- 
norum imperatori denunciassent, hie, 
etsi ethnicismo addictissimus, Paulum 
jussit expelli. Refert Eusebius 1 etiam 
mulieres Paulo adhaesisse ej usque no- 
men psalmis celebrasse ; sedebat autem 
in throno.ad instar judicum ssecula- 
rium, minime vero ut discipuli Christi; 
praeterea quando judicium aliquod 
proferebat, manibus femur suum per- 
cutiebat pedibusque tribunal pulsa- 
bat ; demum fornicatione quoque erat 
infectus. 



*) But. eccl., lib. VII, cap. 30, exepistola 87, et qua leguntur apud Lequien, Or. Christ., 
synodi Antiochena ad Dionysium Romanum et t° m - U» c ° u - 705,^q, 
Maximum Alexandrinum. Cfr. Epiphanius, km. 

5 



Digitized by 



Google 



59 



BARHEBRiEI CHRONICON ECCLES. SECT. I. 



60 



• JJbAs loci < ni^V>o *▲£ I9010 . )oai 

* mVf / o|^ w-JLlpO {^J^ 0LAJ3J 

1-iinS a^joA^lo ls)]lo a \« Sn^l 
VL. 01901a) ^0 ILojJ? U^l v^r^? 
1-00 • guL^q-a,^ lA*^ 1qoi2o . Jlooi 
VL. 01901a) ^0 *loi] Ijjlm >a^ oI^AaI 

A^U* • JAiO OLD *^&iL*1o lAfi^JO 

^*; JjdJ % JLdomo l*oa» Jjci JViSSo 
jLtkut 1j^ . looij >0|lad |ooi i ml V> y^ 
L-*j~to . lAoioi U^ ^*^>^ Uouffo 



17. Pwrf Paulum Samosatenuvi , 
Domnus. 

Ilia estate prodiit Manes 1 . Is 
initio quidem in nomine Christiani 
honorem sibi quaerebat et factus 
est presbyter ; imo interpretatus est 
Scripturas, ac cum Judaeis et ethnicis 
disputavit. Postea vero seipsum voca- 
vit Christum,et collegit sibi duodecim 
discipulos, quos emisit ad docendyim 
d\xoeritm(duoprincipia) .horium unum, 
alterum malum; Malum autem cum 
Bono conflictans devictum fuit , sese- 
que ad inferiorem austri locum rece- 
pit, ubi mundum sibi efficere et in eo 
dominari incepit; cum ergo fabricas- 
set plaustrum circa polum australem, 
illi simile quod aspicitur circa polum 
borealem, mediatores angeli prodiere 
Maloque promiserunt sese Bonum in- 
clinaturos ut de lumine ipsius in 
materiam projiceret, ita ut creatura 
sub illius dominationeexstaret. Itaqtie 
postquam ita pacem duo principia in- 
iissent, Bonum de lumine suo projecit 
in materiam, haecque produxit crea- 
turam hominum, animalium et plan- 
tarum , atque in illam , hoc est in 
mundum hunc fluxum et corrupti- 
bilem, Malum dominium exercyit; 
Bonum autem, eo quod factum erat 



*) Juxta Eliam Nisibenum natus est Manes 
anno 551, i. e. Christi 240, errores vero suos 
propagare ccepit anno 579 i. e. 268, eodem illo 
quo Hrmeneeus {actus est Hierosolymorum epis- 
copus. Ad hone annum in Chronographia sua haec 
habet: )a-^ut£o]> o&a) anojiioooi %ao oiz> 
• \.1 aS^Vi %j|^c ^j-*4 <judo • Eo anno suscepit 
Hymenms episeopatum Hierosolymitanum, et inno> 



tuit Manes deceptor. «— De haeresi Manetis brevis- 
sime agit Eusebius, Hist.ecbl., lib. VII, cap. 31, 
eumque in Chronico commemorat ad annum Christi 
281 : • Secundo anno Probi, juxta Aniiochenos 
325 anno Juxta Tyrios 402 Juxta LaodicenosS24k, 
juxta Edeuenos 588, juxta Ascalonilas 380, insana 
Manickaorum harem in commune Mumani generis 
malum exorta. * 



Digitized by 



Google 



61 



PATRIARCHS ANT10CHKNI : SJEC. III. 



62 



*jo2l*1 j V^ H$l* \J* ^oulL^o U^^ 



minime contentum, creavit solem et 
lunam, duas naves majores, ac ce- 
tera luminaria, naves minores 1 , quae 
in se reciperent animas hominum 
et quidquid boni in materia per- 
mixtum est, ita ut sensim sine sensu , 
materia a Bono repurgata, Mali 
imperium evanuerit. Praeterea etiam 
docuit animas e corporibus in cor- 
pora migrare, el omnia , terram quo- 
que et aquas, esse animata. Quod ad 
ipsum Manetem attinet, eum occidit 
Persarum rex et excoriavit, ejusque 
cutem palea impletam muro suspen- 
dit, quod, cum promisisset se filium 
ipsius sanaturum , id efficere non 
potuisset. 



«iA-^o . 1 S nl^S^io Jon ^j—^^Lo 

%A^ 1^,3 'AynMO ]loi • *»a^ojolJ 
A*^ l*^i 1^oa^|Loo . ]ooi U-a~o 



18. Po*£ Domnum, Timotheus*. 
Eo tempore Eusebius,Laodiceaeepis- 
copus doctrina sua inclaruit, et post 
ilium Anatolius, Alexandrini ambo 
atque in disciplinis tarn sacris quam 
profanis vere principes 3 . Eis succes- 
"sit Theodotus 4 , qui ut peritia corpo- 
rum eminebat, ita et in medicina 
animarum nullum sibi parem habebat; 
erat # quippe misericors valde et com- 
patiens egenis. Porro usque ad tem- 
pus illud cathedra Jacobi fratris Do- 
mini conservata fuit cum honore; 



! ) Cfr. S. Augustinus, Be haresibvs, 46, Pa- 
troKy torn. XLIT, col. 35. 

*) Timaus audit scriptoribcs graecis. Cfr. Eu- 
sebius, Hist, eccl., lib. VII, cap. 32. 

3 ) Ulorom scientiam.Anatolii maxime, pariter 
celebrat Eusebius, Hist, eccl., lib. VII, cap. 52 : 
'AvxroXto;, ait, ^wv <T htxct xal TrauTtia; tj?; 



'EXkqvtw yt>offoyia; t« ra Trpwta tmv paChar* x«0' 
ijjtac ^oxtfxwraTwv ot7rivijvi7f«vo{, art apiGpqTuufc, 
cti rt yvvuujt (hjwptac, pjjropixwv re ow paOuptTttv 
&)Aaxa>c elf apxov. 

4 ) Inter- Anatolium et The odo turn, Eusebius 
/<*?. «*. episcopum alium, Stephanwm nomine, in- 
serit. 



Digitized by 



Google 



63 



BARHEB&ffll CHR0NIC0N ECCLES. SECT. ]. 



64 



^a^oi y*1rO . 1i-n-^U> tool {^11A2* U<* 

j^olLc ^^? • I 001 ^r*AS* *»o^Jasj 

^iSil «taiooli-p *&+4h U^? l?«^>o 
ojou&1 |JLo]^> oiso • ] Alarums ^**9} 
Uffa+ilLeaJ ^Vnin lliVo?o U*]a£ 

ooi ttfoj^ld i^o oA^I U9 l 1ffli\'io 
i^so?9? ^.▲i! Ui!a, 9 As A*l*^&*9 

099Uff]o • J4i^ 1^090U&d ^w-f^| 

jj£*]o A^ a£>*? } i i i no oilal* ^* 
. |iSJVj lA£> ^> lU-^o « idOOflUd) 
*do<2 l^^o . ^jpnli jiiSncu? *Loa£o 
* nilaso UiaLoaa^Xo 99^Atf| ii-^&tf 
A*so1 lis] ]Jaia . Uicitfo U^o^o 

lA-^9 !^r^? l-s?|A* >atf <*oi9o)? 



nam hujusmodi honores reservabant 
antiqui Sanctis viris 1 . 



19. Post Timotheum, Ctrtllus. 
Eo tempore inclaruit Militufc* Ponticae 
ecclesise episcopus, in disciplmis phi- 
losophies et religiosis pluriraum ver- 
satUR, quern ideo mel atticum vocarunt 
ii qui sapientiae operam dant. Eodem 
tempore, scilicet Numerii 3 persecute- 
ris, fidem martyrio obsignarunt Cos- 
mas et Damianus. 



20. Post Cyrillum, Tyranius. 

Alexandriae sedebat tunc S tM Pe- 
trus qui anno persecutionis nono glo- 
riose ob testimonium veritatis corona- 
tus est.Simul cum eo martyrium passi 
sunt tres ejus presbyteri , aliique 
episcopi , ac multi e familiis impe- 
ratorum, nempe tempore Diocletiani; 
porro magnus ecclesiarum numerus 
Nicomediae, necnon in Phoenicia,Phry- 
gia ac Syria fuit eversus 4 ; 

Sub id tempus, id est initio re- 
gni Constantini, Nonnus,Edessae epis- 
copus, fundamenta jecit magnae ec- 



ij Euseb., HUt.eccl., lib. VII, cap. 19. 

*) Qui passim Meletim vocatur, et quern lauda- 
tum videais Eusebii Hist, eccl., lib. VII, cap. 32. 

*) i. e. Numeriani. 

*) Consonat Eusebius, lib. VII 9 inline cap. 32 ; 
item lib. VIII, capp. 2 et 13, et in. Chronico, 
libro II, ad annum Diocletiani 19. Elias Niaibe- 
nus, Ensebium citans, Petri martyrium et eccle- 
siarum erersionem re Pert ad annum Diocletiani 18. 
Sic enim ad annum 611 (h. e. anno 303 »r® 
Dionysiane qua nunc utimur, ut docet Valesiua 



in nota apud Patrol. gr. % XX, 741 ) scribit : 
l*»o?> i-fc^l UQQJU4 i\no?? |ytnS*Z MjbS 

oLae • )— ^^jlfflnS? |— aanm *ff»l ^-boj-Jlb 
* |^&f£> la^e ?p**oai -;^H Anno decimo 
octavo Diocletiani y movit per secutionem contra Chris- 
tianas, jussitgue everti exlesia* ; martyrium passus 
est Petrus, episcopus Alexandria. Eodem anno re- 
gnawit Hormisdas^Perearum res. 



Digitized by 



Google 



65 



FATRIABCHiB ANTIOCHKNI : SJBC. Ill ET IV. 



66 



In A ilpo ]aLA*| >a-~p <rjL-£>q 

>ooij^l >ax> oi?Aao • ]±p Ulffid] 
. |x*?a-lo A.*— £>? jUutai-L ) 1 7)0 

• )A*?nViSV)\ }Jloo l&{^ Jouo 015^-00 

^© . qx^5| 0001 aias^U? lA^i l^r^L 

UpO . ^Oljoj^) U£U-©1 UPQa^O^ol >CUO 

. *GI90]1 OjJfll ^ |iti\^ U*co|^! *flo; 

• U*o]<<! *j^? 01^9 Jia*aud *aialafl?o 

loot *<noA*]» sJOqAajlW aj-Lo J-Lo 0010 






clesiae Edessense quae a Sahuth, ejus 
in episcopatu successore,completa fuit 
et dicta est Hagiosophia («yu* <ro?ia) ; 
Sahuth successorem habuit Aithala- 
ham qui ejusdem ecclesire latus 
orientale necuon coemeterium pere- 
grinorum aedificavit. Post hunc se- 
dit Abraham qui confessorum (Beth- 
maudiane) templum exstruxit; dein- 
de Barses qui baptisterium sedifi- 
cavit. Eodem anno recuperarunt 
orthodoxi Edesseni ecclesiam ma- 
gnam, quae fuerat ipsis ab Arianis 
erepta. Dein Edessae episcopus con- 
stitutus est Eulogius , a quo ecclesia 
Mar Danielis aedificata fuit, quam et 
Mar Domitii appellant; hujus tern* 
pore, area Mar Thomae apQstoli ex 
India Edessam fuit transvecta ac in 
templo ejusdem Mar Thomae reposita. 
Fostea f actus est Edessae episcopus Mar 
Rabulas, qui Mar Stephani ecclesiam, 
quae fuerat synagoga Judaeorum, aedi- 
ficavit 1 . 

21. Post Tyranium, Vitalius. 
Eo tempore Arius diaconus, a sancto 



<) Nomina et gesta septem istoram Edess® 
epiacoporum dabio procal hauserit Barhebrsus 
ex Chronico JEdesseno, quod quidem fuit, .medio 
srcuIo VI, a scripiore anonymo et catholic® fidei 
addicto ex archivo EdessejUB ecclesis confectum, 
editum vero in Assemani Bill. Orient, torn. I, 
pagg. 388 aqq. Si cum illo auctorem nostrum 
conferamus, videbimus vel ab ipso,vel ab eo qui co- 
dicem Londinensem descripsit,commutatum fuisse 
{.Jcld in JjoJ, Cononem in Nonnum, pneterea post 
Eulogium plures episcopos omissos. Totam seriem 
episcoporum ex illo Chronico, adjecto etiam anno 
obitus singulorum, hue retulisse juvat ; {Jolo 



Com (313), ^Saades{m) 9 \££LJ] Aitha- 
lata* f346), ^m^-df Abraham (361), J-ij-o 
Barses (378), aal^) Eulogius (387), 1*<£d 
Cyrus (396), |j^» Sylvanus (398), )* 'a • 
Fakidas (409), wflu£L? Diogenes (412), j)£a* 
Rabulas (435), \£+m Idas (457), tf£ Nonnus 
451), ]l£> Cyrus (498), ]£±Z Petrus (510), 
jfoi Paulus (pulsus anno 512), wa^a»| Ascle- 
pius (525), iterum jfoi Paulus (526) , acoU^jf 
Andreas (532), *^| r Adams (541). 



Digitized by 



Google 



67 



BARHEBRJEl CHROMCON ECCLE8. SECT. I. 



68 



w^Ld V-5 oi'A^ioo . looi *~U H^& 
001 en j/>j ^] 1^9 1j^|Aitf . | ooi \*)^ 
n n i ^jo . tjpcu})) w-iroj^Ls U^^o 
*}*^] . <nAi*Aitf .nwiql; nn4y*Sn 

t^o U^a^ O0io . Lo r ai>0? U^as 

J3o fjD ooi )SnS\ ^ uxaJ llsaio 

u&oj^ls iAs? ooi j^oPJaaI U^l JJoud 
• UPGU90 oixi % l»9 t lmnV? l^r^A )m 
|L-^ w.CO^ |^0 . oi— *jjb| >o^lLoo 
tV) J <-*|*toi . oilej^l ^poi tn^toi 
)?a^ 01^ tr^o . llis^ffo +~>4]o 

1^* lol ^9 . |001 < nSV>0 . O£U^9019 

o~A*l fl; „Abl ^gio looi &.] . Ij-a^ 
olL? ^jioAaSp tsiol —Loo . |j-s |ooi 
001 ']Aaj^ 13] M? 001 m ]2oL+] fo 

jlo|} y*] jfllJ^ <*0l*i^d OlA*£& ^*j»©9 
«4KUtf901 <*01 _*9 &M^ . , ft ^A A 



Petfo excommunicato et per ejec- 
tionem suam de malo in malum 
prolapsus, evomuit venenum hsere- 
seos perversae quam animo fovebat. 
Quippe episcopatum ambibat, quern 
ut obtineret nullum lapidem non 
movit. Fertur sancto Petro, cum ad 
ipsum pro excommunicato Ario clerici 
intercessuri accessissent , apparuisse 
Dominum Christum sub specie ado- 
lescentis tunica lacerata vestiti ; at 
Beatus trim permotus :* Quisnam, ex- 
« clamavit, Domine, tunicam tuam 
a laceravit?" Cui Dominus respondit : 
a Arius scidit vestimenta mea; noli 
// ergo isti veniam dare. » Atque ita 
sanctus ille, quin Arium absolvisset, 
migravit e mundo 1 . 

22. Post Vitalium, Philogonius. 
Eo tempore Aichillaus,Petri in eccle- 
sia Alexandrina successor, Arium in 
gratiam recepitetdiaconum ordinavit*. 
Quern postea tamen, cum denuo im- 
pietatem suam ille prodidisset, iterum 
excommunicavit. Tunc vero Arius, 
pertinax effectus , plurimos decepit 
sibique ccetum haereticorum formavit. 
Haec autem erat ejus doctrina : si Pa- 
ter, aiebat, genuitFilium,consequitur 
tempus fuisse quo nondum erat Fi- 
lms, - atque inde comperitur Filium 
non esse Patri consubstantialem, sed 
creaturam, quam in principio creatu- 
rarum suarum creavit Deus, quemad* 



*) Idem factum refertur apod Renaudot, Hist, gradura fuit admissus. Ceterara Barhebreeo praeivit 

palriarcAantm Jlexandr., pag. 58. Severus apud Renaudot : Hist. pair. Alexandr., 

*) Arius ab Achilla non ad diaconatum, quo p. 65. 
jam an tea insignitus fuerat, sed in presbyteratus 



Digitized by 



Google 



69 



PATEIAECHJE ANT10CHENI : SMC. IV. 



70 



Jh n iSno wtfo^iso-^l oi Sao 



9*1*101 ton oA*1; on *igoSj.lm*A *9 
wAld j-A?|lmn\? r\r\ mSsl *_▲*> 

i BUgj&fl Irflo % ^o?^| \-n^ ^«^ 
onS t Vn\ »*gi*^ A^lal^ alo . a£t*; 

if^olA^JJD Ufi9? ^al^^l^JVCLJO Us) 

fc*A^! cLiJi^lo • i^>±4$* UIoAaS} 
*a*Jaso «A^^9o1 <~x? t nmi*?| jmSAlSnjfo 
Uiatfo ItmSiOo .iliflmiS^o ^iy^oo 
■alnniSo *x&i^o^SaiJ Adkdo . U^Ulo 
*-JG?a*tfo] 0001 .oauA^il ^-*? U^r© 
>alb U> t lmW» ^09 l lffl*Ao --iooi? 

0010 ,fli|i Vi ^ )a-*i^1 *r* >oJL 
^uiOj-4^0 .Ulk>iU> loot *lJP i^fLoj^o 



modum Salomon dixit. Jain autem ce- 
leriter pervasit haeresis ista non Alex- 
andriam solum,sed universam iEgyp- 
turn, Lybiam et Thebaidem. 

23. Po8tPhilogonium, Eustathus 1 . 

Alexander, qui tunc erat archie- 
piscopus Alexandriae, coacta, synodo, 
Arium excommunicavit ejusque de- 
positionem cum omnibus regionibus, 
datis litteris, publice communicavit, 
quin tamen Ariani vomitus vene- 
num penitus restinguere potuerit. 
Cum vero malum ingravescere vi- 
deret imperator victor Constanti- 
nus, episcopis indicendum curavit 
ut undiqiie Nicaeam Bythiniae adve- 
nirent; congregati sunt ergo trecenti 
et octodecim episcopi ex Europa, 
Phoenicia, JSgypto, Palaestina, Cili- 
cia, Syria, Arabia, Mesopotamia, 
Perside et Lybia.Primores autem ibi 
fuerunt Osius Romae, et Alexander 
Alexandrise cum Athanasio discipulo 
ipsius, et Jacobus Nisibis cum Mar 
Ephraem ejus discipulo 2 ,necnon Eusta- 
thus Antiochiae, ac Gregorius Partha 
qui instar sanctorum apostolorum vir- 
tu tes et prodigia operatus est in Arme- 
nia, cuj usque opera Armeni e paganismo 
ad Christianismum conversi fuerunt 3 . 



*) Pqst Philogonium Paulinus quidam Antio- 
chiae sedisse traditar a sancto Hieronymo, 
in Chronici lib. I, ad annum 22 Constantini, 
quern aiitea Tyri episcopum fuisse dooet Eusebius, 
lib. I contra Marcellum dncyranum, cap. 4. Fan- 
linum tamen, qni non nisi brevissimo tempore 
Antiochen® ecclesise pneesse potuit, prorsus etiam 
omittit Theodoretus. Cfr. Yalesii adnotatio ad 
Sozomeni lib. Ill, cap. 11. 



*) Ita quoque in vita S. Ephrsmi apud Asse- 
manum, Bib Hot. Orient., I, 30. 

3 ) S. Gregorius, Armenorum apostolus, qaem 
vocant Illuminatorem , concilio Nicamo ipse mi- 
nime interfuit, si fides sit Agathangclo et Moysi 
Ehorcnensi sseculi iv et v historiographis; interfuit 
vero Aristacius ejus filius,quem ante susceptum sa- 
cerdotium genuerat, quemque Khesdaguem arme- 
niace yocant; hunc etiam, non ilium, nominant 



Digitized by 



Google 



71 



BARHEBft£I CHKONICON ECCLES. SECT, I. 



72 



**{.▲ r- so. n nms^ ai-L affiflj 

jlo) . ^ ^g^lALo ii^a \ lilo£> 0001 
I 1 ^ i V? . ^oct Snnn S ]A^o 

\ q-d^l* ^oai^s ^r* 01 •IfiLJ ] t nSo 
l-aAa . ^_Lo <i, >SSViSn So, 1o« 



Disposiiit autem imperator a&dem ma- 
gnam et amplam, thronos quoque 
paravit quibus insederuut episcopi. 
Ipse vero imperator ingressus est ad 
finem cum minimis, ac throno, sibi in 
medio posito, non prius assedit quam 
annuissent episcopi. Quos porro allo- 
cutus in primis ad mutuam pacem 
hortatus est. Cum episcopis autem 
aderant millia sacerdotum, diacono- 
rum et monachorum, quos omnes im- 
perator alimentis ceterisque necessariis 
providit, a die vigesima mensis Maii 
usque ad decimam nonam Junii. 
Cum dialectici quidam ad invicem 
certamen verbis agebant, ac multi 
nimium sermones protrabebant , con- 
tra illos hanc sententiam protulit : 
"Ohristus et apostoli haudquaquam 
rhetorices artem tradiderunt nobis, sed 
fidem simplicem, operibus bonis con- 
servandam. « Quo factum est ut 
tacerent omnes, et imperator fidelis, 
cunctis admonitis , eos qui essent 
in timore Dei divites extulit,ex scrip- 
turis sacris argumentantes laudavit, li- 
bellosvero accusatorios unius ad versus 
alium igne combussit,dicens : «Crimi- 
nationes episcoporum et sacerdotum 



elenchi Patrum Nicaenorum antiqui, qualis est 
ille qui reperitur in cod. syriaco musei bri- 
tannici, no 14578 prsnotatus, jam anno serae 
christians 501 exaratus. Off. Collection des his- 
toriens anciens et modemes de VArrninie par 
Victor Langlois, torn. I, p. 190, Paris 1867, 
et torn II, p. 128, Paris 1869; dnalecia Niaena 
etc., by Harris Cowper, p. 13, London, 1857. 
— - Gregorium, Armenorum apostolum, inter pa- 
tres concilii Nicaeni fuisse asserit etiam Georgins, 
sceculi septimi scriptor, in Pauli Antonii Lagardii 



Analeciis Syriacis, p. 123 : ft i 1 *)2\ ^jd 

001 - *»* -1 3oP I**-* >oifc •• wgo?oJn m\ oi^ 
♦V&oAtt**] oif-f^ 1 ? Cum congregaretur sgnodus 
Nicanaperr exit etiam ipse (Gregorius) adsgnodum 
una cum sdncto Leontio (Caesarese in Cappadocia 
episcopo) aquofuerat consecrate episcopus. 

l ) Varias sententias de tempore quo doravit 
concilium Kicsnum vide apud 'ELefeie ) Concilienge- 
schichte, 1, 261 sq. 



Digitized by 



Google 



73 



PATKIARCHjE ANTIOCHENI : SiEC. IV. 



74 



l«g£ JA^j IniOyit )oa*fi Lai 1?|i>o 
J^o^UmJ^? V^^oouU'?a*?U*A^ 
^i t S|W l^a^guiA U?o* >aih y^^oi^ 

• 1?n^ 0001 ^LoiALoJ] 1 i oy Wo . 0031 
! r _* ^>l4> ^_+A^k! ^Lad ^ 1 aY|o 
lr^*o U*j-d 0001 ^^^Lo lAlo] 
1 AX* \j ^iSn?|; g-o ]loo.o . i-*J?o 
\~© looi Soh-ymSci ^tlea* ^iSnil 
i^ljbAA |^* . looi wli? *Alo%.o *a4] 
IAsoj^o li^oil )oo*o . |oAxao Jj^ 
A*1 01 . 0001 ^iVii\ .oaiLs |ooi P 
>oa* UjmIo • IA^l* }oa* Ion >oK? 
U*,i>o . UV> i> )oa* Uf^lo . ]Al^ 

• )a*<nl0 )ooi ^i t ViS ty ^j1 a" ^*A^A^ 
Ijoi ^TCgOJamo oud ^IkOi ^*a£to 
Ua&fius] oooi ^Pf r-^^k • a V^^ 
InijiSn uUJ |lj . {Jo-Lo ^aLo^fD? 
1 1 o|2 ^mi^nl^n 13] • UAJ] i nml 
Udo?}; Uo^a? ooi jLfikffo UAj^* Ir^x^ 

j A^J^Od >OJD . Oui o£b*9 )li\S IdJbft? 

<-MALo 13? UcOo ^aiflLL^^ 13 • j^olo 
^oU^7 |mj o |lo . 1 i i , n Ut S*» 



in purpura mea recondo. « Porro 
definitio fidei condita . fuit , Arius 
accusatus, canones sancti stabiliti; 
8tatutum ut magna festivitas die dorai- 
nica post vetus Judaeorum pascha agere* 
tur; adhuc enim orien tales illam eadem 
die qua Judaei , occidentalibus repu- 
gnantibus, celebrabant ; imo nonnulli 
non nisi semel singulis triginta annis 
celebrabant pascha, nativitatemetepi- 
phaniara. Quod vero ad sacrum qua- 
dragesimale jejunium attinet, unus- 
quisque pro libitu antea per quadra- 
ginta tantummodo dies jejunabat, 
uuus in aestate, alter hyemis tempore; 
neque etiam feriae quartae et parasce- 
ves jejunium observabant omnes, dum 
e contra alii sabbato, alii feria tertia, 
alii vero quinta jejunabant. Praeterea 
ante trigesimum aetatis annum non 
baptizabantur fideles. Haec ergo om- 
nia in ilia synodo emendata fuerunt. 



Voluerant quoque episcopi canone 
sanciri ne clericus ullus uxorem du- 
ceret; ast Paphnutius Theba'ides, vir 
venerabilis et sen ex, cui paganoruin 
persecutionis tempore oculi eruti fue- 
rant, in medium assurgens : " Nolite, 
aiebat, canonem hujusmodi edere qui 
non possit portari ab omnibus; suffi- 
cit clerico si a secundis nuptiis juxta 
sanctorum apostolorum traditionem 
abstineat; ne nimia cautione Ecclesiae 
Dei nocumentum afferatis. « Haec 
sanctus ille vir, quamquam ipse con- 
jugii penitus expers; cujus sententiae 



6 



Digitized by 



Google 



75 



BARHBBftJEI CHROtflCON ECCLE8. SECT. I. 



76 



<j90fllatt oi^ao ?i\V ctASViSo . Ion 

i n i ^1 wXTOjJLJoflLo ffioo . nV)\* 
ot^l^o . o1j^Lo)J? taOflUd) »&a*£alol 

^J&o v oAj| ^ |^ ^ A|V> |lSnS^» 
VafJ; *c}\ 11? Vib «JL*o . l^! r ^ 
»A-a Uai*? \ei4JL ^U? ^ iSiH 

*A n ml li1iV>i flSm* Jjsio . Ula*^ 
^ AjtnS Mad l^Li^j-o ]>ai Oiling 

....>ojl ^J*? **lo . U-Ja»9 
?a*^r> v*»r* U^om uffOfUatf i&ao 

t-+?n Vn nil; < mo infflol ^j-° 

llaflu; UaJLo al*?]? U>r±o ..mil^o^o 

A j*H f» *oia^S* o?A^o . oooi ^M^* 

InSyiS laa*AS*? UA-&? lAdaia^e? 



assenserunt imperator et universum 
concilium 1 . 

Concilo interfuit etiam Eunesius 4 
Novatianorum episcopus , qui ro- 
gante imperatore utrum decreto de 
fide et de festo paschatis consen- 
tiret, se consentire respondit : «ut 
quid igitur, dixit imperator, divisi 
estis vos ab Ecclesia?" cui ille : « quia 
sequum non est ut eos recipiamus qui 
mortalia peccata post baptismum ad- 
miserunt. « Respondit imperator : «ita- 
que pone tibi scalam et solus ad caelum 
ascende. * Jam autem feliciter finem 
habuit sancta ilia synodus anno Con- 
st an tiniVictoris vigesimo,anno Graeco- 
rum 642°, ab Adamo anno circiter*. . . . 



. Absoluta synodo, non nisi quinque 
mensibus superstes remansit S. Alex* 
ander Alexandrinus, tuncque commu- 
ni consensu electus fuit Athanasius 
Magnus atquein locum sui magistrior- 
dinatus; cum autem sollertia summa 
pessimam Arianorum sen ten ti am con- 
velleret, idcirco EusebiusNicomedien- 
sis, Theogni3 ceterique Ariani invidiaB 
igne flagrabant ; utque eum oppugna- 
rent dicebant donum linese vestis im- 
peratori destinatum ejus jussu ecclesia 



*) Cff. Socrates, Hut. $ccl., lib. I t cap. 11 ; 
Sozomenns, lib. I, cap.%%. 

S) Vocatur is 'Axe«oc, Acesius, a scriptoribua 
gratis. Cff. Sozomenus, lib. I, cap. 22, et So- 
crates, lib. I, cap. 10, qui hac de Aceaio refe- 
rnnt. 



3 ) Recedit hie Barhebneut a eommnni Sjroram 
et Orientalium traditione, jnxta quos celebratum 
fait concilium Nicsnam anno 636, h. e. 325. Cfr. 
inter alia Ckronicon Bdetsenum apud Astemani 
Biblioi. Orient. , I, 394. 



Digitized by 



Google 



77 



PATRIARCHS ANT10CHENI : SiEC. IV. 



78 



utllj hiVii? ly-^l nnjffio io^L nil* 
tjpa^tfUM; 4i^+! J4A4P ,mijnV>S 

•T * • 



Alexandrine cessisse 1 ; dicebant quo- 
que eum Philemoni cuidam rebelli 
arcam auro plenam misisse*. Porro 
molientibus illis synodum Csasareae 
PalaBsLinae celebrare, Athanasius ad 
eos ire renuit ; illinc Tyrum commi- 
grarunt, et, abscissa cadaveris dextera 
manu, contenderunt Arsenium Mele- 
tianorutn episcopum ab Athanasio 
fuisse occisum, eumque hac illius abs- 
cissa manu ordinationem peregisse, et 
ad magicas artes fuisse abusum. Turn 
imperator Athanasium Tyrum evoca- 
vit, ut ibi Veritas indagaretur; cum 
ergo illuc ipse advenisset, pariter 
Macarium ejus presbyteram ferro 
yinctum adduxerunt; verum divino 
interventu factum est ut etiam Arse- 
nius adveniret, quern apprehensum, 
coram synodo adduxerunt Athanasii 
fautores, ambas illius man us conser- 
vatas ostendentes ; sic ergo accusato- 
rum mendacium propalatum est; ast 
hoc non obstante, calumniatores con- 
tra Macarium sententiam protulerunt ; 
cum vero Athanasius se abscondisset se- 
que ad imperatorem recepisset, adver- 
sus hunc quoque depositionis poenam 
pronunciarunt . Aliamsynodum 8 coege- 
runt Ariani et adduxerunt muliercu- 
lam qua* fornicariam prolem ediderat 



*) Socrates, lib. I, cap. 27. 

*) Socrates, loc. cit. : • Eusebiani aliam denuo 

• oontexunt calumniara, eamque priore ilia longe 

• graviorem : quasi Athanasius adversus princi- 

• pem conspirans, loculum auro plenum Philumeno 
« cuidam misisset. » Cfr. Sozomenus, lib. II % 
cap. 22. 

•) De concilio Tyreno proecedente, vide Socra- 



tem, lib. I, eapp. 27-32. Hie vero agitpr de 
conciliabulo Antiocheno ; cff. Theodoretus, Eccl. 
hist , lib. I, cap. 20, sq.; Hieronymus Apol. adv, 
Rnjinum, lib. Ill, no 42 ; Socrates, lib. I, cap. 24 ; 
Sozomenus, lib. II, cap. 19. Erudite de S. Eusta- 
thio disputavit Tillemontius, Mimoire* etc. Paris, 
1706,tom.VII, pp.21, sqq. 



Digitized by 



Google 



79 



BARHEBRiEI CHRONICON ECCLES. SECT. I. 



80 



«aa^o . Ui±d w»«u1 A^aol ^Le 2^ exEustathio quodam fabro serario; illi 

U»04^J|j ^»eu|A^»o1 ^>o? -fieU» vero persuaserant ut se ex Eustathio 

.aao^l, a^o . *«a»iA*o iaJl* Antiochenofiliumconcepissefateretur. 

x " # luiic, isto deposito, in ejus locum in- 

. ^aia-al* U*jja~o ? wj»o«^a»ol3 trudere conati sunt Eusebium Caesa- 

V^oo U*^? U<\.^\*> A^ <^e \\L*>\* nensem , qui ob populi dissidium 

: UL* llkJ^ Uo^Ub Utfiaa ac f ie f cer . e ^ecusavit 1 . Vfccavit inde 

sedes Antiochena octo annis. 



jJj-*1o . oiAma Aa*^ olaa^o olL*? 
\^ air*] ]ooi }ojjJ ^o . eir+Uz Ol^fc 

a-i^a^lu7Q-09 Ul . ]oai Axk> o,-© ^ Jjai 
^^i Uj^o . ^Lolo ^;o U^t-° UoZls 



24. iW Emtathium, Eulalius, 
flflffo mo. Hunc Arianiconstituerunt. 
Eusebius* autem et Maris Chalcedo- 
nensis, poenitentiam simulantes, com- 
munione donati f uerunt, suaseruntque 
imperatori ut Arium quoque reciperet. 
Hie autem, ubi coram imperatore 
comparuit, duos secum attulit libellos, 
unura haeresin ejus continentfem et 
sub ejus axilla absconditum, alteram 
cui orthodoxa fides inscripta lege- 
batur; turn, manu libello abscondito 
imposita, juravit ad hunc modum : 
// Prseter hanc fidem aliam ego non 
novi. « Hujusmodi fraude deceptus, 
imperator Alexandro, non Alexaridrino 
illi qui diem jam pridem obierat, sed 
Constantinopolitano, scripto mandavit 
ut Arium in communionem reciperet. 
Ille autem, viso imperatoris jussu, sese 
ante sacram raensam projecit, hanc 
proferens orationem : «Domine, tu 
nostri corda omnium; si impura 
Arii impietas adhuc in eo lateat et 
si ecclesiam pervertere meditetur, 



*) Vida Lequien, Orient Christ., II, p. 710. communionem recipiendum juberot. Cfr. Hefele, 
*} Eusebius Nicomediensis designatur, qui im- Conciliengeschichte, I, 436 sqq. 
peratori Constantino Magno auasit ut Arium in 



3itiz«d by 



Google 



81 



PATRIARCHS ANT10CHRNI : 8JEC. IV. 



82 



*A? . I^r^ ^9^J? r*^° US d9l > ° 

.<sl*gL yfoi^lo ^oia^ Al-aJ lA.^*;o 
%2t |— so * l^v^tw Zuk-o Vli i nnSo 

^-iLo .oaiLaLi IZ^qi—d *^ooio oi aM 

J^aaflU->1 |—^J^ HaaJla A4^>r* 

*A© , | iruto? Isi 001 jLi*tald ^ 
a-la» t.nmi^l ^r^ UjjkldoUo ^s 
wso^o . U^^imO ^ ijmS UJaXo 

• * mV A ^ y| Jjaio Q^OJP aVa.^ joa-s! 



vitara, quseso, auferas a me.« Arius 
igitur ad eumdem sanctum Alexan- 
drum Constantinopolitanum cumin- 
genti apparatu, strepitu et clamore 
procedens , jam ad palatium impera- 
toris pervenerat ; ast ibi subito tremore 
et timore correptus, viscerum quoque 
con torsion em persentiens, latrinam 
quaesivit, et cum ei insedisset, scissis 
omnibus visceribus ejus, efflavit ani- 
mam. Hinc cuncti fautores illius affecti 
sunt pudore; sanctus vero Alexander 
gratia* egit Deo, -quod palam impium 
ignominia affecisset 1 . 

25. Post Eulalium, Euphronius, 
ArianuSy duobis annis. Synodi tem- 
pore Constantini Victoris habit® se- 
quentes sunt; primo Ancyrse in 
Galatia, episcopi quatuordecim condi- 
derunt canones viginti quatuor; dein- 
de concilium magnum Nicaenum; 
postea Neocaesareae viginti episcopi 
viginti quirique canones tulerunt ; 
porro Laodicese in Phrygia canones 
sedecim latifuerunt; demum episcopi 
nonaginta Antiochiae congregati, ca- 
nones tulerunt .quatuordecim 2 . 



! ) Contigit Arii mors anno 336. Cff. S. Atha- 
nins, dt morte Arii; Socrates, lid. I, cap. 38; 
Sozom., lib. II, eapp.' 29 s*q.; Theodor., Hut. 
eccl. % lid. I, cap. 13. 

s ) ^iraaior sane nobis ea sententia ridetur, 
qu« ex quinque synodis hoc loco a Barhebraeo 
recensitis non nisi tres, Ancyranam, Neocssa- 
riensem et Niccenam, tempore Constantini Magni, 
qui anno 33? diem obiit, habitas fuisse statuit ; 
reliquas vero duas postea, Antiochenam anno 341, 
Laodicenam inter annos 343 et 383, celebratas. 



Haud tamen tacendam hie est, fuisse inter eruditos 
qui ea disseruerunt quae Barhebnei asserto plane 
conveniant; sic Baronins, Annul, eccl., torn. IV, 
in append, p. 734 sq., ed. Antwerp., 1601, con- 
tendit concilium Laodicenum anteoessisse Nicteno ; 
ac Ballerini , in appendice ad Opera S. LeonU, 
torn. Ill, p. XXV (apud Migne, Patrol, lat., 
torn. 56, col. 39) canones Antiochenos 25, synodo 
in Encaeniis habit® abjudicates, tribuunt alii 
concilio Antiochise celebrato anno 332. 



Digitized by 



Google 



83 



BARHEBRJEl CH RON ICON ECCLES. SECT. I. 



84 



(JIJjd.w^q-o Uo] cot gJL^; ^*? 9 Ad 
UaJ^Ioo Ulooi . oJU5] ?&a +±4^ 

ct n »s] q9io . >aAfljD looi i; i V> 
i n* jlLo wtf oJ-i^JL^lxf o-o •j-lo ^slj . j^b] 

• 1j— OL-d)?] {] oik (Tl n SQlj? ]00l 

^_Lo wipo- A-srjj]^] o(?i V^ai^lo 
?i*n1»> yo >o^j . <n^ ooGi ^^.j^Lo^e 



DefuncAo autem Constantino Vic- 
tore,filius ejus natu secundus 1 qui im- 
perium Orientis tenebat addictus erat 
Arianis, similiter iraperatrix omnes- 
que fideles; at Constantinus filiusejus 
natu major, qui in Occidenteregnabat, 
firmiter permansit in fide, ac Athana- 
sium exilio evocatum Alexandriam 
remisit, dicens : « hunc quoque sedi 
sues restituisset dominus noster Con- 
stantinus, nisi eum fatum praeoccu- 
passet. « Igitur Athanasius ab Alexan- 
drinis cum laetitia exceptus fuit, Ariani 
vero eum accusarunt quod, nullo praB- 
vio episcopalis synodi judicio abso- 
lutus, ecclesiam suam repetiisset. 



^-*j 0001 A-*1 . \^i] IaU j-JUi] 

r+&±» Jjm . ^oiiold UlfiA^J )a*j^|o 
ytt J3 ^ • ]A*aiX ]^nlqSVi*> I o<3i 



26 . Po^ J &arpi5rt>m2«w,PHILACILLUS , , 
Arianus, annis quatuor. Ilia aetate 
floruerunt doctores insignes qui se- 
quuntur : Athanasius Alexandria, 
Eusebius Hemesinus 3 , similiter et 
EphraemNisibenusEdessae, disciplinis 
divinis apprime instructus, quin ali- 
quid ex institutione Graecorum deli- 
basset; cum vero Harmonius, Barde- 
sanis 4 filius, composuisset hymnos 
perversis suis placitis commixtos, 
multosque suavi cantionum melodia 
traxisset in perniciem, ipse quoque 



i) Constaatius. 

f ) Hie Socrati, lib. II, cap. 8, IHolxitos, pariter 
Sozomeno, lib. Ill, cap. 6, nXobojroc Placitus seu 
Placet**, audit. Rectius tamen ♦XaxOtav FlaecU- 
lum, earn dici ostendit Valesius in notis idloc. cit. 

s ) Cff. Sozomenus, lib . ///, cap, 6 ; Socrates, 



lib. II, cap. 9 ; Tillemont, tom.VI, p. 313, *?.— 
Emdsaent Phoenicia arbs episcopalis. C£r. Asse- 
manus, de Syris Monophysitis, p. 31, et Bitter, 
Erdkundc, theil. XVII, abt. II, p. L005. 
4 ) Vide supra pagg. 45-46 sq, 



Digitized by 



Google 



85 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : SjEC. IV. 



86 



lauk A^»>' ^-+oia «^t*o |Alif>» 
|XiJ^cL* jLrooj 0001 A^l 0.^9,^0 rr^ 
^*j ^rf^l , JuJojJU-o >d<jijjd)o |-au? 

j, QAJlflU^OAtt *fia*^oatt . )A*gl*^; 
9 o<n wJ» a-jJa-^Ul JLoi *— d); j— 1*1 
Jlo^ Iqaj >a^ ]ooi < nj.nV) A*U^9 
JLoi *s.&s a^; . uiAStf jjai Uo^ 
ol-^o . A.,i)iSV>SiSn wtfa^tfl-j)^) 
V*? iL&" ^ 1«^ IL^aocuJaAiy 

aio9)oi3 ^oiq^^^o *-z>qZ rr^^\ 



doctor canticorum pietate consperso- 
rum harmoniam adhibuit et Mad 
rasche Codas) concinnaviU Vixerunt 
turn quoque beatus Julianus Sabas 1 
et Abraham Khindunensis*. Inclaruit 
pariter sapiens Buzitis, qui est sapiens 
Persa, orthodoxus ille auctor libri 
dissertationum 8 . Asserit Socrates 
Scholasticus 4 etiam magnum Anto- 
nium, qui palam cum daemoniis luc- 
tavit, usque ad illud tempus pertigisse, 
de quo nempe magnus Athanasius 
egregie scripsit; illi Deus pestem is- 
tam quae Ecclesiae ab Arianis illata fuit 
revelaverat. Etenim dixit : » Vidi 
mulos mensam sacram circumdan- 
tes, eamque calcanles pedibus suis.« 
Exstiterunt eodem tempore Mar Eu- 
genius ac discipuli ejus qui totum 
Orientem inde ab iEgypto usque ad 
confinia Persidis inferioris illustrarunt 
coenobiis atque monasteriis 5 ; item 



*) Julianus Sabas sive senior intelligendus est 
monachus ille apud Syros celeberrinras, qui. teste 
Chronico Edesseno, obiit anno 678 Grsecorum 
(Assemani Bibl. Orient., torn. I, p. 397), cujus 
landes celebrarit S. Ephraem (ibid., p. 154), et 
meminit Sozom., lib. Ill, cap. 14, Theodoretus, 
relig. Mist., § II, item Nicepborus lib. IX, cap. IS. 

9 ) Chronicon Edessenum Abrahamum ilium, 
quern lIio£*£ Khidunensem vocat, clarnisse asse- 
rit anno Grac. 667 (356) eumdemque ilium esse 
probabile est cujus gesta describit S. Ephraem, 
Opp. grace et la tine, torn. II, pp. 1-20. 

8 ) Buzitis ille nuspiam, quod sciam, eo nomine 
memoratur ; verum dubium minime videtur quod 
conjecitrir doctissimus, D* W. Wrigbt (Homilies 
of Aphraates p. 3), non alium hunc esse quam 
Aphraatem persam, cujus meminit quoque Barhe- 
braeus, parte III, ut suo loco videbimus ; illius 
scripta, demonstrations nempe sive iissertationes 
yiginti duas ordine alphabetico digestaa, et aliam 



nnam : de acino, (quae jam magnam partem sub 
ementito Jacobi Nisibeni nomine, armeniace et 
latineedita fuerant ab Antonello, Romas 1756), 
nuper syriace eyulgavit Guil. Wright In opere : The 
homilies of Aphraates, the Persian Sage etc. Vol. I, 
syriae test. London 1869. 

4 ) Uist'.eeel., lib. I, cap. 21. Obiit S. Antonius 
anno 356, die 17 Januarii. 

8 ) Teste Bbedjesu in catologo librorum syrorum 
(Bibliot. Orient, III, part. I, p. 147; Eugenii 
historiam versibus composuit Theodoras, sac. vi 
civitatis Mem sen Menus in Chorasana metropo- 
lita nestorianus. «Quo autem anno Eugeniusflo* 

• merit, scribit Assemanus , neque in laudato 
■ carmine , neque apud alium auctorem syrum 

• legi.* At plura de eodem, ex scrip toribus Nes- 
torianis adnotat, torn. Ill, part. 2, pp. dccclxii, 
sqq., ubi agit de origine et propagatione instituti 
monastici in Oriente, ostendens S. Eugenjum, 
quern Amram, sssculi xivscriptor S. Jacobi Nisi- 



Digitized by 



Google 



87 



BARHEBEuEI CHRONICON ECCLES. SECT. I. 



88 



^o? oi| g| Loo • oo<n ^oai iAil t 1 o | 



Mar Aaron Sarugensis, qui duo cele- 
bria monasteria aedificavit in regione 
Melitinensi. 



beni magistrum faissc asserit , persona minime 
differre ab illo monachorum institutore, qui a So- 
someno, Hist, eccles., lib. VI, cap. 33, Jones, a 
voce syriaca .asf (Abun seu Avun) pater noster 

appellator. 

Percelebre permansit apud Orientales omnes 
8. Eagenii ej usque sociorum nomen : eoram enim 
fit commerooratio in libris litnrgicis Chaldaeorum 
qui appellantur V^jls Kaschkol, Jkajo fefA? 
Dakdan vadbatar, singulis Mercurii diebus. Unde 
haec desumpsimus : _*9g_teo >■ s%a a ^ V> 
v***pl *fio 1 A * i p ooaJo e^aa : «ja^ta^o 
tya^)Q-& ♦ )^9auo Zfi* \Lofi] Ui\a> *fcl0O 
|_l|^ 8 jJJso^ ,-**-£© ^ iSnav : ]Zot\ 1&&? 
^j-s ....♦ ^o )4n!laJt? ]f^ : Po^oo \Z*\ 1 

♦ |^-»jjao orifr* o^|o Jj^a a*o* aidants? 
^un^? lip] k*O0l? |?^C? l*A4 |90j <i^d.... 

♦ S >nfi,n? ^*?o{ V-o ^-Lo wu&e J-a*oo 

vdfio : |ft a.o o <iiYn\ |y ol * .» jLitofeo JioJ? 
s*|^ : >**©&—») ^ooi^a? IniiSoyr ♦ la|ho? \l*o) 
*oi&l*Lj Njk ?4Ltf oi^iy : l*3oa |1« ^Sipl 
: l^p* |^- Vv ]£tt ...: )^4 Vr^\ y naaAV? 

|oft ■ a 1 : ^L» <— a] ^pqi7n S^n? ♦ 1-J??a^ 

♦ >attfi£J .oulo^? * & jElhiopia, JSggpto et 
Thebaide, instar primitiarum, exierunt sancti Mar 
Eughin ac Mar Schalita, sancia Ecclesia archi- 
tect^ una cum choris senum venerabilium, septua* 
ginta duorum beaiorum, justitia, cailitale, vitgi- 
uitate conspicuorum, heroum laude dignissimorum, 
etc... Benedictus cujus amore inebriati justi veri- 
tatis ejus in mundo pracones exsiilere. Intra 
moniem asperum Mardin , qui Izla diciiur et 
est cunctis montibus orbis asperior, durior et ari- 
dior y gratia divina voluit effotmare tiros ignis 



et spiritus, heroes indutos veritate, qui angelorum 
ehoros imitarentur. Primus omnium fuit Mar Eu- 
ghin , ipsa sui appellations suavis , quippe. cujus 
nomen triumphos ejus tesiatur, utpote significant 
hominem bonum... Senes t juvenes, adolescentes ad 
illorum monasleriorum visitationem conjluunt, ut ab 
Ulis auxilium accipiant. TJtinam et nos, precibus 
ipsorum, beatificemur cum Ulis. «• Quae quidem 
mecum humanissime communicavit Illast. Micbael 
Petnis Bartatar, archiepiscopus Seerdensis, in 
Belgio, dnm haec scribo, hospitio utens. Ad mo- 
nasteria quod attinet, quae a 8. Eugenio fundata 
traduntur, quaeque etiamnum, licet misere plerura- 
que lebefactata, illis in regionibus supersunt, 
nonnulla preesul idem ille venerandus , pro ea qua 
polkt rerum gentis suae Chaldaicae peritia, in mei 
gratiam voluit adnotare. Itaque exstant adhuc : 
lo CcBflobium a 8. .ftgwMcnuncupatum, in monte 
Izla, Mardin inter et Nisibin, a Jacobitis occupa- 
tum ; So coenobium Zaphrani ^£\y \'r+1, unius 
horce itinere distans a Mardin, in quo residet pa- 
triarcha Jacobitarum; 3<> ccenobium S. Jacobi, 
prope civitatcm Nisibin, quod pariter cessit Jaco- 
bitis ; 4<> coenobium Jmmar, |2*^9 lg-»? , penes 
Jacobitas, in monte Tur; 5o aliud coenobium 
S. Jaeobi in dioecesi Seerdensi, unius ferme borae 
spatio inter meridiem et occasum a civitate epis- 
copali distans, ad ripam fluminis Tigridis, catho- 
lico clericorum seminario erigendo destinatum. 

Praeterea exstat alteram S. Joannis in monte 
Gardale,uti et aliud S. Schalita in monte Rassenae, 
a Turcis in Moschaeum conversum. - 

Alia quoque plura, a 8. Aarone, Eugenii comite 
erecta, supersunt in Edessa, Sarugo, necnon in 
montibus regionis Melitinensis ; demum supersunt 
adhuc in monte Harminni (qui modo arabice 
Oebal GtWdicitur) prope Geziram, duo coenobia 
celeberrima ^l^n.* ^r^'o M s*i^? Mar Ache 
et Mar Joannis, qui ambo erant 8. Eugenii co- 
mites. Haec a catholicis , anno 1868 , acquisita 
fuerunt una cum incolis a Nestorianismo conver- 
sis. 



Digitized by 



Google 



89 



PATRIARCHS ANTIOCHKNI : SJSC. IV. 



90 



r^f**] ^ OJU?|o • &±2 UJUr jj-o] 

QJU?) ^OloAlOjft *ooJ j-00 . | ooi i^*] 



*-^ltfa£ < nSi |^o . *L*ojJbfc « n \wo 
*a*?jjoo sJ^OjJJqjp Jooio gjas.— aLgi 
Aj??]o jmi 1» ]^n i ViiJi ^ij—to 
*»al*4.L4j0Q H o ^^(n.^ill^ll U»5as 

y-daiJo fcj^t )nSa1> m+2b]o ^oiom] 
a V^I ^9 ^-a? i^d . a-1*?] ^U» ^91 as] 

< nra s s l Vl» Jlaj ? AiL U^,aal )ooi 
• )A^J] |j-oo ^jJl jSniSS 9^0 . o^l ? 
^*f-*? lA in\ oil^l {AS |qoi |A0 
lAi n r> *-J&£s| ^—.^j |j»o . ou5 0001 



27. Po*/ PAilacillium, Strphahus, 
Jrwnus, annis tribus. Ariani quidem 
omnes Antiochiae ecclesias detinebant, 
Faulinus e contra non nisi unica 
parva potiebatur. Cum vero iterum 
Ariani imperatoris iram concitassent 
contra Athanasium, is,sede sua relicta, 
Romam perrexit. His auditis, Con- 
stans synoduni indixit Sardicee, a qua 
et Nicaena fides confirmata, et Atha- 
nasio sedes ipsius vindicata fuit.Tum 
Constantinus (Constans) duos episco- 
pos ad Constantinum 1 (Constavtium) 
fratreni suum ablegavit, ilium exhor- 
taturus ut veritati assentiens sese aver- 
teret ab Arianis. Cum autem Antio- 
chiam episcopi* pervenissent, Stepha- 
nus illius civitatis praesul fraudem 
contra ilios machinatus est, ac misso 
juvene aliquo meretricem arcessi- 
vit, quam noctu in domum in qua 
hospitabantur introduxit; porro epis- 
coporum alter dormiebat in domo 
interiori, socius vero illius in domo 
exteriori. Is ergo ingressum mere- 



4 ) Hoc loco sermo est de Constante et Con- 
stantio, quorum in Oriente hie, ille in Occidente 
imperabat. Post mortem Constantini Magni, die 
22 maii 337, imperium di visum fait inter tres 
ejus filios, Constantinum, Constantium et Con- 
stantem ; Constantinus autem jam anno 340 viverj 
desiit. Barhebnras itaque heic tres Constantini M. 
filios eodem nomine appellat quemadmodum infra 
Justinum loco Justiani scribit. 

S J Duo illi cpiscopi synodi Sardieensis et impe- 
ratoris oratores erant Yincentius Capuanus et 
Euphratas Coloniensis. Cff. Atbanasius in Hist. 
Jrianorum ad monach., no 20 (Migne, XXV, 
719) et Theodoretus , Eccl. hist. 11, 8 et 9, a 
quibus Stephani insidire istte fusius enarrantur. 



Acciderunt haec circa festum Paschatis anni 344, 
baud diu post absolutum concilium Sardicense. 
Quod quidem concilium historic ecclesiastics 
scriptores, ducibus Socrate, lib. II, cap. 20, et 
Sozomcno, /tf.///,6ap.l2ipassim asserunt anno a 
Constantini Magni obitu undecimo, si?e 347, 
celebratum faisse ; vernm illos inea temporis no- 
tatione falsos esse constat monumentis postea in 
lucem editis, in primis vero epistolis festalibus 
S. Athanasii, nuper a Cnretono syriace editis. 
Videsis : The festal letters of Athanasius, disco- 
vered in an ancient sytiac version, and edited ly 
the Rev. W. Cureton ; London, 1848. Cfr. He- 
f ele, Conciliengeschichte, 1,513-515. 



Digitized by 



Google 



91 



BARHEBRJBI CHRONICON ECCLES. SECT. I. 



92 



. |A«iJ^ aio^o ), Vu SsS wSoJ 

A*90] • jaSSl >O r £ O^ f-S lj.2^— OO 



. jvont^Jo]! : jvoJLa^ltf 9A0 

v coiJ^ JL-s] Uo f lmn \ s> ^A tf 
^29^9 a^jjUl J.Lso • U^cu^Uia 

• ^^0-0 A*^o r s )]] . , 4lSo ^0 la? 

• ^Om|] yL A^D 1^901 ^^09] }oi> 0,019 



tricis animadvertens ej usque vocem 
percipiens , exclamavit : » quis es 
tu ?// mulieremque, advocato juvene 
quopiam, retinuerunt. Quae, mane 
facto, postquam fuerant episcopi ad 
imperatorem introducti, cotifessa est 
se a juvene Evagrio 4 fuisse vocatam ; 
ipse vero juvenis comprehensus et 
flagellatus se a Stephano edoctum 
fuisse fassus est. Itaque. Stephanurn 
expulerunt ecclesia. 

28. JPost JStephanum, Leontius, an- 
nis sea?. 

Porro imperator , detecta coram 
se Arianorum fraude, fratris sui pe- 
titioni annuens Athanasium arcessivit, 
ab eoque petiit ut unam Alexandriae 
ecclesiam concederet Arianis; respon- 
dit Athanasius : « et hoc ego vicissim 
rogo,ut detur nobis Antiochiae ecclesia 
una, in qua nostrae sententiae secta- 
tores congregari possint. « Consensit 
imperator, at obstiterunt Ariani di- 
centes : » neque nobis Alexandriae, 
nequelstis Antiochiae ecclesia detur*.* 
Athanasius vero, jam altera vice 
Alexandriam regressus, magno cum 
honore illic ab omnibus fuit exceptus. 
At, defuncto Constante, imperatorem 
Constantium denuo ad versus Atha- 
nasium Ariani excitarunt, asserentes 
ilium divisionis inter ipsum et fratrem 
ejus causam exstitisse 3 . Praecepit inde 



f ) Is a Theodoreto, loc. cit. t vocatur *Ovaypo$, 
Onager. 

*) Off. sozomenus, lib. Ill, cap. 20, Socrates, 
lib. II, cap. 23. 



3 ) Hanc calumniam refellit Athanasius in Apo- 
logia ad Constantium imperatorem, n. 3 sqq.Migne, 
Patrol. gr., XXV, 597 sqq. 



Digitized by 



Google 



93 



PATRIARCHS ANTIOCUENI 



SMC. IV. 



94 



o^| 1^.0 . ) 4 ^^o qoi ^—4? l_JA_Lo 
w— *j| |1* y*] l^g^i cio?j-i*o ^.▲£&* 
l^a^ <nJ±* >OjmO? tfi . ^oj.^1 tf? 

)^a^L9 ooi >&o UiJ? IViSSo . r*09? 

^OOL-llo ,..00 • *aOIO Vi Mi? )o V>SS? 
• 0001 ^y+fM 1*90.0 Aaa^ aLj^.tf |* 
.^JJOi^JJ) oooi ^s^aA^e ] Jy^p ^ooUloo 
^ i q o *> A.^ Ur*?o ^*? nnayiSn 

AaOOI ){.*&*? \^L^>0 . U-iJ? ^ 0001 

<SL* A*] Ijoi . ^001^^] ^o ^a^s'^I.o . ,A 
. j»a*tf|jW U*,-o? A_i^>> Uiam&J 

U^rlttalk a^a-^l P yoo • .offi^L^ 



imperator ut Athanasius rursum expel- 
leretur, misitque Sebastianum 1 cum 
Romanis qui eum occiderent. Rem sic 
narrat ipse sanctus 1 :"« postquam ad- 
venerant militum cum Romanis cir- 
citer quinque millia , ecclesiamque 
circumdederant ne quisquam evadere 
posset; mihi aequum visum est non 
aufugere, sed coram universo populo 
subire discrimen; sediautemin throno 
atque uni ex diaconis jussi ut ali- 
quem psalmum Davidis psalleret, po- 
pulus vero illi responderet hoc ver- 
bo : «quoniam in saeculum misericordia 
ejus./* Jam, militum aliis sanctuarium 
cingentibus, aliis in ecclesia ut me 
comprehenderent circumeuntibus, cle- 
rici et monachi nos ut abiremus 
obsecrarunt, . cumque eis repugnarem 
dicendo oportere ut ego solus paterer 
et alius laederetur nemo, abripuerunt 
me ac detraxerunt a throno, deducen- 
tes per medium militum ac Romano- 
rum illorum ; Domino utique nos du- 
cente ac servante, ex eorum manibus 
erepti fuimus.* 

Est illud sancti Athanasii exilium 
tertium. Turn, ejus loco constituerunt 
Ariani Georgium sects suae asseclam; 
quern Alexandrini, cum ob ejus sce- 
lera tolerare non possent, occiderunt 



') In Codice Londinensi hie quidem scribitur 
I ^ ft ^t« • at me suspicio subiit legendum esse 
U«fl tn^m Sebcutiantu ; quippe hoc nomine a 
Theodoreto, Eccl. hist., lib. II, cap. 10, vocatur 
nefarius iile bellidux qui, imperatoris Constantii 
jossu, S. Athanasium in ecclesia est aggress us. 



Idem vero ab Athanaaiodicitur Supwevo;, Syria***. 
*} Off. Apologia ad Conslantium imperator em 
no 25 (Migne Pairol. ^r.,XXV, 625) et Apologia 
dt fuga »ua, n° 24 [ibid., 673;. Verba Athanasii 
libere refert Barhebrseus. 



Digitized by 



Google 



95 



BARHKBKJBI CHRONIC0N ECCLES. SECT. J. 



96 



. ^i-s-^lo ^mo^so] Uf^i^d 

m Ala* ^d (!▲*? cl^aj . ^IcojJL ln\V 

. ^ffi*&l ^tJai? ^oaiV^lS a n\Sn ty| 
*li % ^flUd]o lttO}a 1^°)|L» ^^r^ t^o ' 

«ffinSi* i&o w_aj| S? )>m ,o l^U) 



et igne combusserunt ; alii vero nar- 
rant eum camelo efferato alligatum et 
dilaceratum fuisse 4 . 

Imperator autem vehementer urge- 
bat Liberium Romanum ut Atbanasii 
depositioni subscriberet, eumque pror- 
sua cedere nolentem damnavit exilio, 
mittendo ipsi pro expensis quingentos 
denarios; hos ille accipere recusavit, 
dimissus fuit et foras ejectus. Verum, 
elapso biennio, cum Romam venisset 
imperator, viri principes quidem, illius 
furorem timentes, proLiberio in tercedc- 
renon sunt ausi,seduxoribus suis sua- 
serunt ut intercederent ipsae. Itaque 
matronis apparatu solemni acceden- 
tibus et supplicantibus respondit im- 
perator, esse jam ecclesiae pastorem 
Pelicem. Postea videns neminem ad- 
haerere Felici, prsestantium mulierum 
precibus annuens Liberium reverti 
jussit, ut siinul ambo gubernarent 
ecclesiam. Populus vero ita clamavit : 
« unus est Christ us ; et unus sit nobis 
episcopus !« 



)nSy> ^aafio ]oai ^inilV^ )joi 



29. Post Leontium, Eudoxius. 
Fuerat is Germaniciae 2 episcopus ac 



„ . m s m % , jussu imperatoris post Leontii obitum 

_>*41o9 l^SUtUmX.^ J tran9iit Liochiam. 

lUle? 0|JJo^ 1 a^lo *▲!? wso^o Novam synodum centum et quin- 



! ) In populari paganorum tumultu aecidit hoc 
Georgii supplicium. Deqno vide Socrat., lib. Ill, 
cap. 2; Sozom., lib. F, cap. 7; item Ammianum 
Marcellinum, lid. X XI I y cap. 11. 

*) • Germanicia, Svris et Arabibus vulgo 



• Va^lD Mar has, Euphratesise urbs, duodeei» 

• millibus passu urn a ripis fluvii Gebonis distant, 

• teste Abulp'ieda.* Cfr. Jos. Sim. Assemanus, 
Dissert, de Moxophy s Ms, p. 82. 



Digitized by 



Google 



97 



PATRIARCHS ANTIOCHKNI : 8JSC. IV. 



98 



.JaLI&o 2aiaa^ *wa^l2]o jftsojolo 

1j^ qAUd^l ]1 g-so • Ills j^9 *ai^ 

• • • • 

>ojdo . ^ si'* l,mV^ >ajp? }Aa 



—▲Lea* _^o t M^ — a5 yd • < A.„lSf> 
A^^ Iq^Lo fS> . jlo]o loot >a^5^ 



quaginta episcoporum coegit impera- 
tor Seleuciae (?)*. Porro Eusebius, 
Eudoxius et Aetius ad imperatoreni 
perrexerunt ; Eudoxius autem ana- 
thematizavit quicunque Filium a 
Patre dissimilem (avdjxoiov) esse , aut 
creatum fuisse assereret. Imperator 
vero exegit ab eis (ab aliis nernpe 
episcopis), ut vocem consubstantialis 
anathemate damnarent, recusantesque 
exilio punivit. Ejectus tunc pariter 
fuit Cyrillus Hierosolymitanus , post- 
quam episcopatum annis duodecim 
gesserat, eiquesuccessit Hadrianus(?). 
Similiter Macedonius Constantino- 
politanus sede sua, per annos quinque 
occupata,fuit ejectus. Cui successit Eu- 
doxius, postquam Antiochiae sedisset 
tribus annis. 

30. Post Eudoxium, Melbtius*. 

Erat ille antea episcopus Sebastiae 
Armenorum,cumque initio nihil circa 
fidem proferret, acceptus fuit ab 
omnibus. Verum cum quadam die 
concionem haberet, ac ostendendo tres 
digitos ita prsedicaret : « tres personas 
profitemur et unum agnoscimus il- 
las, » animadverterunt Ariani ilium 



*) Loco \ - * ^ \»» legend urn conjicio 

l^e&^ff Setemeia. Nimirum Seleucue, quce erat 

Isanri® metropolis, anno 359 jusaa Constantii 
impcraioris congregata fuit sy nodus 150 episcopo- 
rum a Socrate, lib. II, cap. 39 memorata, simili- 
ter a S. Athanasio, de Synodis Arm. et Selettc., 
n. 12, eta S. Hilario, Contra Conttantium impe- 
ratorem, no 12 ; Athana.sius (Migne, Patrol. gr. t 
XXXVI, 701) episcopos ibi pnesentes numerat 
160.Cff.Sozomen./A r ,22,Theodor., lib. II,eapp. 



22, sqq. t etHefele Cortciliengeschickte, I, 6S6 sq. 
*j Post Eudoxium a synodo Seleuciensi deposi- 
tum, Antiochenum episcopatum per annos qualuor 
gessit Anianus. Qui tamen a Barhebrso in patriar- 
charum serie omittitur, quod fuerit iHorum suasn 
qui ub Acacii Ccesariensis partibus stabantperim- 
peratorios prsfectos Leonam et Lauricium ab oc- 
cupanda sede sua impeditus. Cfr. Lequien Or. 
Christ. ,11, col. 713. 



Digitized by 



Google 



99 



BARHEBIMRl CHRONICON KCCLES. SECT. I. 



100 



^aioo^o . J*.*] Uo^J? l<JaJLla*0» 

U^f^f Q -^l U-co5J-a«oo i-*|fflnN 
^oiom|o o}l*||j? wOSUo] wflla^ay^ 

. )ooi jOgVt *tto)A^ltfo| 

w-^Q-45JXi^Q-s| ^AJ JJ-O] JjflUS 

loOlO ]2L-2] w^IUJo {_*£U?ojl^ 
Ipoio . <n.JXL*£> *31-*j-0O lj-£> <n^ 
• _^^9 ^AflUd] J^O JO]^ — ^0 Ui.4 O01 

ja^ rulSJ] ^o . U©i-o l?<n oij-oo 

^io UjojoU v aJl JI-? Ijoi V-L.0 
AijiSn aa-*?^l ^sj^o . ]AaVia^ 



esse fidei Nicaenae addictum, eum- 
que ideo, transaeto biennio, ejece- 
runt. Apud ilium institutus fuit Mar 
Joannes Chrysostomus ; ordinavit quo- 
que sanctum Basiliuni, Caesareae et 
Cappodociae episcopum, Petri Sebastiae 
ac Gregorii Nysseni fratrem germa- 
num. 

Inclaruere tunc etiam Gregorius 
theologus, Nazianzi episcopus, ejus- 
que frater Caesarius ac pater Grego- 
rius. 



31. Post Meletium, Euzoius, Aria- 
nus, sedem occupavit, interim partem 
orthodoxorum gubernante Paulino, 
sene illo quern diximus Eustatho 
suffectura fuisse. 

Ilia estate , prodiit Apollinarius 
haereticus. Erat ille Alexandria oriun- 
dus, in disciplinisprofanisexercitatiis; 
concessit indeLaodicaeam,atque,uxore 
accepta, filium genuit suo nomine 
appellatum. Postea a Theodoto illius 
lociepiscopo ipse factus est presbyter, 
filius vero lector constitutus; cum au- 
tem familiariter uterentur Epiphanio 
sophista ethnico, ad eumque prorsus 
deflecterent, utrumque eorum officio 
Theodotus idcirco interdixit; imo 
postea ecclesia penitus exclusi fue- 
runt 1 . Perrexit tunc Apollinarius ju- 
nior ad episcopos quosdam depositos, 
qui ilium gregi innominato episcopum 



1 ) A pollinarios officio suspensos mox restituerat Georgio, Theodoti in Laodicaena sede successore. 
Theodotus; at vero excommunicato fuerunt a Cfr. Sozom., lib. VI, cap. 25. 



Digitized by 



Google 



101 



PATRIARCHS ANT10CHENI : SSC. IV. 



102 



JUUSOba Q±p] ^OIOO\0 0(510 . |oCjo-a.Lo 
^o ia^ ImOJ^, r o . lA-a-^aLco Is/'?? 
*jfla**l . to] ^o lj-a^o . ,-*£*] lj^ 
.^ooiL^i^ tfjJ < iin'i U090 |j~a^ j-k^. 
11) lA— Joaiio 13 j. ifl 1 lj.-o w^tJo- 

wJtfniSnn 1o| w-*el )JLs]A a-ao 
)3j . \ji tf ^L^o j^Zu ^o^ aUao 

?Q^A 001 <*0IO^ ■ liSyi ^1m> j^O 0(51 
. <*ai9old lorn ^^A^ «SO^ ?Q^ . ^g-i 
ll^SriiSo ^a.fli r A^] j-i-s, I o(5i o^a] 

wnfiUd) .oLaJ? j^s a w»aliSaA jooi 

UlIm 001 ip. >oJL |?9L£> . U^IWnSP 

>0|J0 ^0 ^|SSfl,\ Ij-^Uk, }1} t*05 wILQJo 
. >- X>j4* \oj.A, ^0 |^09 ^-sl|-0 . |LS0}5 



ordinarunt. Porro ipse cum patre suo 
auctores exstiterunt haereseos graduum 
et mensurarum , dicentes Spiritum 
esse minorem Filio, Filiuoi minorem 
Patre, (Arius en im Filium ac Spiritum, 
illorum a Patre distantia, pares esse 
admiserat) ; assumptam porro a Filio 
animam non intellectualem {^x^ v «*>*- 
tov), sed vegetativam, divinitate vices 
mentis supplente 1 

Eodem tempore, Eunomius quoque 
protulit haeresim ; dicebat enim Deum 
de natura sua nihil amplius scire 
quam nos, sed hoc quod nos de illo 
scimus ipsum tantummode scire. 

Pariter Edessae innotuit Aod, qui 
fuit archidiaconus et doctrinae De- 
sanitarum.adhaesit*. 

Eo tempore,Julianus,regnum adep- 
tusjussit episcopos ad sedessuasrever- 
ti; quo factum est ut Athanasius quo- 
que Alexandriam rediret ; hoc quippe 
modo volebat ethnicus iste illos astute 
adducere ut ipsius voluntati acquies- 
cerent; quo ejus dolo detecto, fugain 
illi arripuerunt; fugit et Athanasius, 
in sui defensionem allegans haud- 
quaquam esse indecorum a persecu- 
tor fugere , cum David fugerit a 
Saiile, ab Esavo Jacob, Elias ab Achab 
et Jezabele, cum Paulum in sporta 



i) Yitalis Apollinarista, apud Epiphanium, 
har. 77, n© 23, Christum pcrfectum hominem 
fuiase admittit, «si divinitatem illi loco mentis 
ascribamuSjgi rijv Osonjra Trouiyojxiv avrl toO yov. » 

*) De Desanitis sea Bardesanltis vide supra, 
pag. 27.Fortassis Aod hie memoratus idem est ac 



Audius A-j(?to;, anthromorphitarum auctor, qui 
juxta S. Epiphara.; har. 70, num. 3, ■ sub Arfi 
tempora vixit et e Mesopotamia oriundus fuit, » et 
a Nicephoro, Hist, eccl., XI, 14, dicitur fuisse 
•genere et lingua Syrus. ■ 



Digitized by 



Google 



103 



BARHEBILffil CHRONiCON ECCLES. SECT. I. 



104 



Jjoi r~*° *Ur^P Quoo^ l?oi lAl^ yS a g ) 

aftsl ^fioJo . U? t 1fflW ^o A*U,* 
<-£ j^ o . wfln1»\a+ ^a^> JM« ^oio^j^o 

Ifrjoilo Uia^ wn ill^; "^-^. Vi^jD 

^oiasijl IaX^s ??' r-*° • UiA^Loo 
. *oia^h, oi2aoib? ^o-JoiL Q^Jto U°!' 
• .qa1S»o 4 v^^ ^.^o q^j QjLlp ^oJoio 
. ©oi ^na^yjp? \4^ A*JL^o oso?i 

. jpalji>cu* U^>] oil* ) A*r*? 

^o!±k ^Oj^.wusol ^oinViN? HoioJ ^s|o 
_*j opi . 2uU-t£ otstelo wignliSeu. 
)] l^a^ o| . iLo] oud \oilo |* Inli 

ooi ]— * 5 |lo j -ufflSno jooi V2aX 

\i> r o *jdo^ i ftSi*oo . )ooi )o*^ 

^jnS ^oicl**!^ >oJL )]? . 0IJ.O |ooi 
Ml 1^ Ml M? l*a*l - ^ **al ? 



demiserint e muro, Dominus vero 
ipse dixerit : «cum perseqnuntur vos in 
civitate ista, fugite ad aliam." Atque 
ab hoc persecutore denuo evasit Atha- 
nasius, et ab Alexandrinis cum gau- 
dio fuit exceptus. Ast ilium iterum 
ethnici apud Julianum accusarunt, 
fugitque quarta jam vice, dicens : 
* paululura, fratres mei, reoedamus, 
quoniam nubes haftcparva est, quae mox 
transiet et dissolvetur. « Cum autem 
navigio 'veheretur , eum nacti sunt 
persecutores, ej usque socios de ipso 
interrogarunt, qui hoc dedere respon- 
sura : » non multum abest a vobis ; 
persequimini celeriter, quoniam ante 
vos est. " Quando vero transierant illi, 
reversus est ipsesanctus Alexandriam, 
ibique, toto Juliani regno durante, 
delituit apud virginem quamdam Deo 
sacratam. 

Maris autem Chalcedonensis, vir 
gravis aetate, cui jam oculorura lumen 
defecerat , Julianum adiit , eumque 
vehementer increpavit. Cui ethnicus, 
eum irridendo, dixit : "0 caece, quidni 
te sanat Dens tuus galilaetis?« «Laudo 
Deum, ait Maris, quod me caecum 
effecerit, ne te genttlem aspiciam.* 
Nimirum ejusmodi plura Julianus pa- 
tienter et absque ira audivit, utpote 
qui philosophiae speciem affectaret . A] i- 
quando Alepum ingressus magnatem 
quemdam christianum,cujus fiiius de- 
fecerat ad ethnicismum, allocutus : 
« noli, ait, cogere filium tuum ut reli- 
gioni tuae adhaereat, sicut nee ego te 
cogo ut religioni adhaereas raeae; « 
fcique princeps ille respondit : « hunc 



Digitized by 



Google 



105 



PATRIARCHS ANTIOCHKNI : SMC. IV. 



106 



O ^*9 Ofll . ^A.N» g \ _&£^9 y^ 

. Hj-fc^ ^f^9 feo-a© JJOI \j^9 . fl?) 
. U^Lo ol ^ AJl yai |nLJ] ilA?o 

^ o^o . i^olPl . ^ {] |L*.flajgoSiqn 

V-^ . *!*? Ml w3j* tfl f-^olo *;.£> 
. ^+? ^t^? yaoP i nu^l?, A*a*'| JJ? 

i 

uaxLo] o<n . U) ^mxlolo ^goli^lSo] 

?t^ lo<n | *ViS al*?l ^9 V^o 

Ipai y^sA-Lo >f*Al J]? | S no,o 

UPa^Um w^jo . Qtt©o9o^9o|l >oj!Loo 
^oioaaI; IfAAA *4^<4 U9|JLffia^9 

fjaso . uaxLol lalio V^ )U^9 U09 
^a^o . ^Lom9 lAl£>i ^UUI ildo 



tu mihi apostatam qui veritatem de- 
seruit et odit Deum, comniendas, im- 
perator?" Julianus autem,quippe qui 
dolose mansuetudinem simulabat per 
philosophiam, non excanduit, sed ita 
excepit : « quamdiu tu, o homo , nos 
probris afficis ? « Et conversus ad 
filium : «ego,inquit,tui curam habebo, 
quandoquidem patri tuo persuadere 
non potui ut ipsetui curam assume- 
ret.// 

Jam Juliano exstincto , successor 
ejus Jovinianus fidelis exulantes epis- 
copos ad cathedras eorum revocavit, 
ac Constantini Victoris fidem confir- 
mavit,imo illis qui vocem «consubstan- 
tialis" admitterent plurima concessit, 
eosque tributo liberos effecit. 

Mortuo deinde Joviniano eique suf- 
fectis Valentino ac Valente fratribus, 
Valens quidem, quod fuerat ab Aria- 
nis baptizatus, expulit orthodoxos, 
Meletium nimirum in Armtniam, Eu- 
sebium vero Samosatenum in Thra- 
ciam. IsRomani militia habitu, equo 
vectus et tiara opertus ne agnoscere- 
tur, civitates circuibat, orthodoxis 
episcopos, sacerdotes et diaconos or- 
dinans 1 . Athanasius vero Alexandri- 
nus in sepulchro patrum suorum qua- 
tuor mensibus sese abscondit ; at 
populo Alexandrino magnum tumul- 
turn contra imperatorem Valentem 
excitante, istius jussu Athanasius re- 
diit quinta jam vice, et porro usque 



*) Cfr. Theodoretus, • Eccles. hut. , lib. IV, catur a Theodorcto tt«|&a, eoqoe nomine hie desi- 
cap . 12 et 13. Quod capiti imposuit Eusebius ?o- gnatur torulus quo Orientales caput iiivolvunt. 

8 



Digitized by 



Google 



107 



BARHEBRiEI CHRONICON ECCLES. SECT. I. 



108 



>, WijnSo i-£>1 Ij^gios loot wiiJALd 

U^9 ^-1^. lAl* JA_©o . »r\<\tt 
019A0 >o~oo . gjsi nnmv s| t-^ 



nffli^ 



I ^.^ y Vi,i;fl7^^| ,--*,-*<= 



attars wJ»aj\miSr]^o . *^&&ns? 

^oqiASngO |l^n?«p ^t^iS^? r^?^J 
U- o: ]ai!L 0010 j-i^. w^l . ]A^9 



ad mortem suam rexit ecclesiam. Eo 
tempore in deserto inclaruit pater 
Macarius qui sanavit mulierem, in 
equam conversam 1 . 

Obiit Mar Ephrsem die 18 junii 
anni 682*, atque anno sequente mor- 
tuus est magnus Athanasius 3 , cum 
raunere functus esset per annos 46 et 
constituisset episcopos 284 ; successit 
illi Petrus qui sedem occupavit septem 
annis. Coadunati tunc sunt octoginta 
sacerdotes qui imperatorem Valentem 
ob pacem ecclesiarum adirent ; at dum 
versabantur in navi et in mari vehe- 
bantur, misit imperator satellites, qui 
jussu ipsius navi ignem immiserunt 
illosque sacerdotes combusserunt. 

Circa idem tempus conslitutus fuit 
ab episcopis orthodoxis sanctus Gre- 
gorius Nazianzenus, qui curam gereret 
fidelium Const antinopoleos. Themis - 
tus autem philosophus Atitiochiae 
imperatoris iram placavit oratione 
quadam a se confecta, in qua dixit : 
nemini mirandum si Christiani sint in 
religione sua divisi, quandoquidem 
apud gentiles trecentae*/?m>* cultuum 
exstent; imo potiusipsum Deum velle 



1) Patratum fuit hoc miraculum a S. Macario 
Aegyptiaco, qui est ab Alexandrine) distinctus. 
Porro in vitit Pair urn non refertur mulierem 
istam fuisse conversam in equam, sed apparuisse 
bominibus ut equam. Cfr. Tillemont, Memoira, 
torn. VIII, p. 603. 

*) De die et anno mortis S. Ephrami, scrip- 
tores Syri minime inter se conveniunt. Plerique 
eum obiisse ponunt anno Greecorum 684 sen 
Christi 373, quibus adstipulatur auctor Chronici 
Sdetseni; diem antem alii assignant 9 am , alii 
15*m, alii 19™ Junii. Cfr. Assemanus, Biblioth. 



Orient., I, pp. 54 et 397. Elias Nisebenus in Ckro- 
nico inedito Epbrsmi mortem refert pariter sub 
anno 684, i, e. Christi 373, ibidem ci tana in mar- 
gine |*i0»o| *£-\W\\ t i 1^1*? poXo Chronogra- 
pkiam Jacobi Edetseni. 

3 ) Juxta Barhebrsum ergo obierit S. Athana- 
sius anno Christi 372; at eum anno 373 e vita 
migrasse probant A. Pagi, Critica hut. chronoL in 
annates Baronii, ad annum 372, torn. I, p. 528, 
ed. Antverp. 1705 ; et Montfaucon, apud Migne, 
Patrol. Grac, torn. XXV, p. clvi. 



Digitized by 



Google 



109 



PATRIARCHS ANT10CHENI : SSC. IV. 



110 



• msLoL+r* L+\ n't a ^ 
. Uiatts] ^o ...nffliH aid • *aia*| ^o 
11^09 ocojJLIq-^o . j ISniQilo 1 nS'So 

• )a!Lib*)o|? u»oLa50joo . Uj t lfflW? 
aLa^o] ^oJqio • j^oJ? w-tfa*9a^j^o 
001 .\^; )li4V> Ur*0 oLa]* . t— o 



diversimode laudari, quod ipsius no- 
titia nequeat facile investigari 1 .* 

Post mortem Valentis, imperante 
Gratiano ejus fratris filio, episcopi 
ab exilio redierunt ; atque Gratiano 
defuncto, imperium obtinuit Theodo- 
sius Magnus, imperator fidelis, qui 
concilium centum et quinquaginta 
episcoporum Constantinopoli coegit, ac 
fidem consubstantialis stabilivit con- 
firmavitque. Istius concilii oecumenici 
secundi primarii fuerunt, Meletius 
Antiochiae, Timotheus Alexandria, 
Cyrillus Hierosolymorum, Gregorius 
theologus Constantinopoleos atque 
Gregorius Nyssae. Illi autera symbolo 
Nicaeno adjecerunt effata de Spiritu 
Sancto : » qui est Dominus omnia 
vivificans, qui ex Patre procedit, qui 
cum Patre et Filio. adoratur et glori- 
ficatur, et reliqua." Et haec quidem 
contra perversam Apollinarii senten- 
tiam*. Eadem sy nodus decrevit Con- 
stantinopoli honorem fore post Ro- 
mam; pariter ne episcopi regimen 
exercerent in ecclesias extra ipsorum 
Itmites sitas, quod propter persecutio- 



*) Cfr. Socrates, lib. IV, cap. 32. 

*) Quamquam probabile est Patres Constanti- 
nopolitanos egisse contra Apollinarium ( de 
quo videsis supra pp. 99-102), ut ex quodam 
concilii Chalcedoneusis effato merito infert Ti 1 - 
lemontius, Memoir et etc., torn. IX, p. 221, 
id tamen quodheice symbolo reeitat Barhebraeus, 
directe hoc quadrat ad heeresim Pneumatomacho- 
rum, in primis vero Macedonii Constantinopoli- 
tani. Quod autem pracipue concilium intcnderit 
hanc haresin convellere, testatur etiam Elias Ni. 
sibenub ad annum 692 Grecorum, Christi 381 : 



.iV>^ JjiOj uJJOJCTJO* L±laZ] OLA 

qJ^joo . |*fc?a=? ]~oi ooi ^-»i-s? |oct l?aio? 
♦ )— sj-»i-gLfi v— loa^i ft n 1 |M«gVi\ ct— ^. 
»Eo anno congregata fuit synodus centum et qui*~ 
quaginta episcoporum Constantinopoli, atque ana- 
themate damnarunt impium Macedonium qui profit 
tebatur Spiritum Sanctum esse creaturam; civitati 
hero illi conslituetunt Nectarium patriarckam. • 



Digitized by 



Google 



Ill 



BARHEBRiGI CHRONICON ECCXES. SECT. I. 



he 



Uo4i Usojj V^lle; 1?<n . ^eaitVio^^ nem factum fuerat simpliciter*. Re- 

** a A&D^1o -*. ^h> . A*l*~* -*>« Jecit etiam et anathematizavit una 

^' • cum Alio Eusebium Nicomediensem, 

^oioaa^l! w-»a-*atfotf w-ycL.il Euzoium Antiochenum, ceterosque 

. al*Sl Uf-*Wo Usq-^jI? wVa^]o{lo Arianos. Aderant ibi Diodorus et 

, . , % , Theodorus, qui postmodum facti sunt 

• • • haeretici. Cum vero concilium Constan- 

j—so . aQ A J ?qi 0901 ^siAsj ^*^ai tinopolitanam sedem sancto Gregorio 



*) Quod ad honorem episcopo Constantinopo- 
litano tributum, ac limites jurisdictions episco- 
polis attinet, statuitur hoc canone 2o, illud canone 
3o inter septemillos qui incodicibusgrascisadhuc- 
dum exstantibua leguntur. Notum est, ex canoni- 
bus istis non nisi quatuor priores exhiberi in 
versionibus latinis antiquis.Porro a codice syriaco, 
anno 501 exarato,cujus jam suprap.71 merainiraus, 
exulat solus canon septimus,ut qui neque in synodo 
anni 381, neque in sequente anni 382 conditus 
fuerit ; ceteri vero sex in quatuor contrahuntur, ita 
nt tertius secundo, quintus quarto jungatur. Ex 
illo codice symbolum Constantinopolitanum cdidit 
B. H. Cowper, in opusculo quod analeeta Nicana 
inscribitur ; cum autem codex ille sit ob summam 
antiquitatem maximi faciendus, rem eruditionis 
studiosis haud ingratara 110s facturos putamus, si 
specimen quoddam, quo versionis syriacae indoles 
dijudicari queat, in medium proferamus. Canon 
itaque secundum (secundus et tertius in codd. 
gnecis) sic ibi legitur : loJioa Va? l**4 \± 
+ . ^gXJJPo . U*^o^l U*l? U**-r*° 

Ho . <©,*' J P l*a*aa^? ^1 <ool*±oZ»Z ^o 

. p- v ~ V-Jr 2 *? t-^«^> t^r*? I*fta*£»l© 

|j£lo Lo lLa-ow? 1^a« 4 n lj-JJAio p-s 

P^J'aa?o . Ml^? ^^^ Ml? U*>"? 



» tw^i A jy^ t ^v^» ^] ^ofli >Vn mZ ^Q|^M 
^ ? ^ . U^p> I^Jf^l )^s^? Itt2*aalt ol 
. lAJU^?© |Zo^l? lotto* S^9 paLo j^Lio 

Uf> . Ua^Ia >eu*-<Ufo ^^-1 **1 l nii&«v 
Pl^-s 1viV>m |Zo?4^ M? 1«^? rT- 

*De ordine cujusque provincia eiprimatu dehito («?- 
cU*ik) JZgyptiorum et Antiochenorum, necnon Con- 
8tantinopolitana t {nempe)magniscivitaMus,Episcopi 
adeccletia* extra ipsorum limites (£ioix*j<rct;) quasi 
ad administrationem (illarum) ne transgrediantur, 
neque per tur bent ac misceant ecclesiat; sedjuxia 
statutum canonum episcopus Alexandria negoeia M- 
gyp ti adminih tret, dcpiscopi OrUntis negoeia Orien- 
ts tantum, setvato honore eollato a canonibus Ni- 
eanis eccleeia Antiochen*; atque episeopi provincia 
(<ftoix>;<rer,>c) Asia negoeia Asia t episeopi Pontici 
n gocia Ponti, Thraces negoeia Thraeia. Episeopi 
autem, si vocali non fuerint, ne transeant Imites 
suos, she ad ordinationes peragendas, she ad ad- 
ministrationem aliarum rerum eeelesiasticarum. Si 
autem servatur canon de gubernationibus regionum 
et chitatum, evidens est in singulis eparchiis regi- 
men exerceri a synodo eparehia (aynodo provin- 
ciali), quemadnodum decretum fuit Nicea \ Ecclesias 
vero Dei in regionibus gentium barbararum sitas 
regeje oportet juxta morem priorem, quern patres 
tenuere. Episcopo autem Conslantinopoleos est 
honor (nmvrUte xij; npufc) post Romanum, eo quod 
ilia sit Roma nova.* 



Digitized by 



Google 



113 



PATRIARCHS AKT10CHKNI : SjEG. IV. 



114 



Ij^ojlo rp.^o . aid lojn? <^--* ^r*^ 
^•L old . 010 j^pIo ^OAjA^njUlao 

ip. Wo . upnliSa^j aiJole ^i-o t-00 

r kA ^91090^0 UPQliOllg wflJj^J? 

. 0001 amsojo^Vol <o<jl*5^ — s]o • llaflUft 

% Ul^^oo _*} l*Loo) . wnflUdj wm^2AJ 
^-*}_^0o *sq*j~o)I 0001 ^-A9|.^d|f 

. *^0Oj^ ^}M? ^Adl %-^JPaa^ A* A*] 



theologo confirmasset, episcopi ^Egyp- 
tii, invidia ducti, hoc graviter accepe- 
runt. Ille idcirco sese abdicavit ac 
sedem voluntarie reliquit, quam per 
annos viginti occuparat, et compcisuit 
orationem valedictoriam, in qua hsec 
habentur : « restituite me cellulae, 
deserto ac Deo 1 . " Eadem synbdus, 
Euzoio Ariano expulso, Meletium ma- 
gnum Antiochiaenorainavit; at paulo 
post obiit Meletius. 



31. Past Meletium 1 Flavianus. 

Quia autem Paulinus adhuc vive- 
bat, tumultus factus est Antiochiae; 
jam vero Paulinus morti proximus 
noluit ut Flavianus solus ecclesiam 
regeret, idque ex invidia, quandoqui- 
dem orthodoxus erat uterque ; igitur 
Evagrio discipulo suo manum im- 
posuit, eumque sui loco constitutor 
illegitime sane, cum canones episco- 
pum absque (tribus) episcopis conse- 
crari prohibeant. Porro Romani et 
iEgyptii, Evagrio faventes, impera- 
torem urgebant ut Flavianum expel- 
leret : qui accersitus Constantinppolim 
ut inde Romam concederet, sese prae- 
textu hyemis excusavit, dicens se 



M Cff. Theodoretus, Eccl. hist., lib. V, cap. 8; 
Socrates, lib. V 9 cap. 8. — Habetur istaS. Gre- 
gorii oratio Patrol. Qrcec, XXXVI, 457 sqq. 

*J Seqaentem iu margin: notam codex exhibet : 

wtl?° ** 5**^ |n\V j^o* ^»cla»o?oU |ooi9 



-* *m £ |-s?^l • Valentis tempore Meletius isie, 

subrogate ei Buzoio,fuerat sede sua expulsus; pos- 
qnam vero Theodosius Magnus orthodoxus imperio 
potitus concilium Const ant inopolitanum convocarat, 
ad sedem suam rediit, ideoque commemoratur bis. « 



Digitized by 



Google 



115 BARHEBRJEI CH RON ICON ECCLES. SECT. I. 116 

• U] X\\. ^WilS? i^ojo lo^oo^^) mense Aprili profecturum, et rever- 

*oia£^ ^o^o Uao^uB **<no * us est Antiochiam. Iterum ergo 

incitarunt imperatorem, qui eum ac- 

Sor-Lo |2o • U*4 *l*L+\o U^o^ cersivit secun(io . at nihU invenit 

jA&o . Uj*t^ ]olaj «*<no!^, **&•*] contra ipsum depositione dignum, 

' r v™ ^o . Uso^Jll w^i r lio llso jussitque eum altera jam vice Antio- 
chiam reverti. Deinceps, cum impe- 

<j?a*a£|J *tf al*.a|td 9^ *lcoj^ I ra t or Romam concessisset, illuc Aca- 

>a-^ Uu* t— ^l^o . *Looj^ wgLm? ciumHalepensemablegavit Flavian us, 

^U . U^o ? <n^a-^^ U-ioo? at( l ue ' P ace ^ediante imperatore cum 

5 Romanis inita, iEgyptii pariter pla- 

. ouMIUVd- catisunt*. 

w*&*1 ]£*a* {j^otf ^**2 U^>|x> (jud Eo tempore imperator Theodosius 

. .otfUao ^o^o *»oj©U Ui^o duos abusus plane detestandos Romae 

^ „ reperiit et sustulit. Et primo quidem, 

"■^■^ ^^ ? l^^l? U-^aa ^ i* gcortorumcaupon8ejuxtamolasex8ta- 

• -LoAl, ]ooi \fcij UlttaX^? . 120-1*5 bant, quas si quis extraneus esset in- 

• Uai? l^oJ x ^v^ ]o<n ^iifi gressus, detinebatur ad molendum 

.^ N ' ** diuturno tempore; itaque imperator 

. \£JL*\ *A&^ *^r*|o '" rf 100 haec scortorum domicilia jussit excidi. 

2coi ] r -+.22&D<> |^AJ^L-s Mr^lo Alter 'abusus is erat : si qua mulier in 

iLa^o <AL 00*1 —^1 . lio-J>o adulterio deprehendebatur, earn ap- 

„ • N ' * prehendebant reponebantque in domo 

^^ 0l ~ o %- ^ f~° J°r*° l* A ^*"* quadam, tintinnabulis parvis ei ap- 

^m&LaLo l4osff\o . *oi 1 AaJ^j ^^i^^j pensis quibus veluti meretrix agnosce- 

U*± **U • i^tfl -* <k*£t 0001 retur > illa q ue tllm P er vim Ubidinori 

~ abutebantur; pariter usum istum sus- 

l^-^l? r-^° * "^* ^-^P 'r 4 ^ t u m imperator, jussitque adulteram 

. ^jZcljuL l^oifl^ U&* ^)o *l*;^ judicari, ac etiam, si morte digna 

esset, morte plectendam*. 

l^AJ}? Up olflj U^'*> ofl *ao^ >oj7o Idem imperator pariter lege sanxit 

, „. . , „ ne mulier fieret diaconissa ante an- 

^*^ +oJ {]) 1*u*teA&. lo<nJ ; U num ffifcati8 septuagesimum . Eo etiam 

VaJ f* >ojl1o Ud}a oudo • ^i** tempore diaconus quidam peccavit 

]2u*oi ^o . ]5U ^r© UAJl >o^ cum muIiere nobili ; °l uod c . ura 

ilia presbytero manifestasset, prodidit 

• °S? ? ^°^° >Q.^ft^ ^^r^ ^^ hie crimen diaconi, qui fuit gradu suo 

M Cfr. Theodoretus, lib. P t cap. 23. f j Cfr. Socrates, lib. V, cap. 18. 



Digitized by 



Google - 



117 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : SiEC. IV. 



118 



* * ? 

fl ? A*o« lA^. >©i^ . H il U^ 

Al^Lo 5Q^lJ J] 50 . ]?£*; j^cSTim *JOai, 
^s^oA*!* ^oA^oai 11 . jio|j l**^** 
. ama] A*)j«fcA* UV • Uoamj lynSS 



^iVli} 1***£ >0|«0 90*^D ^*jou£ A^J 

. Udo^o ^ij *V» l*££? ^a*?* ^.A^ 
ja^A*1,^i i^frg IA^sUao ^-s| llf^o 
U~aJ oud A*1j %-o ^? lliflnugg 

**] |jaJ >i^ Jjj^lo • ja-uls |JaJ 
U<* ^-Lo UoJ **1 r» • y'^>4 l^fd 
^po ^iS^ Uy-*| . <o<nL ^niii 

|j?*1 , ^ ijn»AttSg ?a*^ jnfii 



depositus. Turn Eudaemonis.presbyteri 
suasu Nectarius sacerdotes pceniten- 
tise praepositos sustulit, permisitque 
ut pro sua quisque conscientia ad 
sacra mysteria accederet. Qua re Eudae- 
moni dixit Socrates chronographus 1 : 
« consilium tuum aut Ecclesise perni- 
ciem inferet y vel non ; profecto causa 
exstitisti ne delicta rnutua coargua- 
mus, neve servemuspraeceptum Apos- 
toli dicentis r nolite communicare 
operibus tenebrarum, sedpotim redar- 
guite*." 

Asserit idem Socrates 3 multoties 
illos qui ejusdem fidei sunt, moribus 
esse di versos. Etenim qui Romae sunt 
per tres tantum ante Pascha hebdo- 
mades jejunant, et «quadragesimales« 
vocantur, alii autem septem hebdo- 
madibus ante Pascha jejunium inci- 
piunt. Alii iterum esculentorum usu 
discern untur : sunt enim christiani qui 
ab omnibus quibus inest anima tem- 
pore jejunii abstinent; nonnulli solum 
pisces manducant ; alii cum piscibus 
etiam avibus vescuntur, quod illas 
sicut pisces ex aquis productas esse 
existimant ; alii ab ovia et fructibus 
arborum abstinent ; alii solo pane 
sicco aluntur ; aliqui usque ad horam 
nonam jejunant. Quoniam vero nemini 
documentum aliquod cerium adest, 
sequitttr cujusque arbitrip haec permi- 
sisse apostolos, ut non ex metuvel 



«) Socrates, lib. F, cap. 19,sua ad Eudeemonem Ecclesia profuerit, an non, Deus viderit, etc.* 
verba paulo aliter ' refer t : 'H dvfApoW aou, w *) Ephes. V % 11. 
ffptffCuTept, cl ovvjjvryxe rij ExxXijoia, i cl ju}, 8 ) Lib. F, cap. 22. 

Qsoq av s«T«c>j. •Concilium tuum ,o presbyter 9 utrum 



Digitized by 



Google 



119 



BARHEBRJEl CHRONICON ECCLES. SECT. I. 



120 



^o llo ]m>M9 ^o |1? . \ *a\ ± ams] necessitate pcBnitentiamageret.iEgyp- 

U*?*^ . U*a+&± cLtj^xoJ ^OJ| til et q ui Thebaidem incolunt post 

*7 comestionem mysteria percipiunt. 

Tr ^^l ? JAr> ^-Lo . 1n.pl Ao? voJcfto Alexandriae> feria quarta et die paras . 

U*i 1w *A° . |]5|Lo <-*>* 2oLj±d )Vi « S ceves legunt et explicant scripturas, 

I *!£ .-» |Aooj.J^o 1 ^H^ q uemadm <>dum nos die dominica. In 

Thessalia,qui clericus fit postquam jam 

. ]aa& r*a T J-*> pos| . x ^ Att ° duxituxorem, ad hanc sub poena depo- 

oiL A*1 gj5 jnijiSn 16a; ooi U^tflAo sitionia prohibetur accedere ; verum in 

Hlo . o£> uDfrf 2J ? *flLa& y . Uaj| re gionibus orientalibus hoc cujusque 

• • ! • • voluntati relinquitur, ita ut episcopi 

Hft^o^lXkS^UJf^o? Uo5|^o .(i % ipsi voluntarie sese contineant, sed 

^o^ ^ *att£*1 %js|j • Ijoi lfi*<n* nulla legis necessitate constricti hoc 

ItfoLaJ? >nuU> ai>o. .ofl uAi .alaJ faciant; multi enim etiam tempore 

%i - t * episcopatus filios genuerunt ex uxori- 

Ujzyao h^ lU^ . !?« v °r^ bussuis legitimis.In Thessalia,diebus 

^onJUJ ^o o^ol Uifi ]^!aaa nffl i «> 1? jejunii* tantummodo baptizant; reli- 

lA-ioo^o } *v«» ] a ^ . ]2u40oiaJ q uis vero temporibus moriuntur sine 

, . . baptismate. In ecclesiis Antiochiae 



0.9 



varius est situs altaris, et all aria 

ii T > n i ^ Jl? I^rils . 1|ia^ JJ? -*2li10 multa occasum versus affixa sunt. 

v« |l |*I»o • U^r^? «£ai» »v~^ Alexandria, a quo tempore Alius, qui 

, - s presbyter erat, conturbavit ecclesiam, 

^_ p- • ^— r r-i presbyter jam non pwedicat in eccle- 

• 1-^r^ *m±>o | o« *jt£? *»o-o| iAa s ia. Denique, apostoli sancti praeter 

iiul^ro . j^r^s . }nj Ah y ^* fa hoc ut caveamus ab immolatis, a san- 

m * . % • - Ruine, suffocato ac fornicatione, aliud 

^— • x^ i- -onus nemim imposuerunt; dixerunt. 

Ij^o* . Ua*J«|o UaXmo lL»?o U^£)9 enim « ita placuit SpirituiSancto et 

w^cu^M «A^1? IAaLojhO IAIaao Anno primo regni Arcadii impera- 

UJ^9 ^o ILa^^A '20^ ^«9 ULLo* toris> ^ ui est annus septingentesimus 

#M • *^ • ^^ 8 tti Gtecorum(G4m«899),fiedificatum 

^f^ ^r 4 ^ • T^^r^? b^a^ ^pA est ccenobium Cartaminense per Mar 



') Non recte hoo loco Socrates, exsoribitur. Di- bus Paschati* tan turn. • 
cit enim : '£v ralq ^/upaic tow Uitjya pivov »rfw- >j J^. XV, 28. 



Digitized by 



Google 



121 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : BMC. IV. 



122 



V*|j-a^. ajio >ap . ia^] 13 Us] )A.d9 
ooio • UJa*? w*.La*o ^tA^lo |j^n\A>2 
^ls? l^>^=> looi oA*] t—o . U^-<?? 

lAl^ao |coi ^MglL'sc . U^}^ oudo 
• w-tfojpSCLO? wJVa^la^s] •. 1'^ooj-oo 
9;A^h ooi _^Lc*a-.auioj ]Joj_Loo 

|<JlJk i±JV ]AS'9C9 UjLoj^ ^^o 

• <*910£*|a 
9|~4> . ^LtfCLOJ w^Q-fcj-^aJ A-A^tf g-00 

2a^ oi^Oi^ls; ooi . ) n.i n j ^liiCiiS 

^tfXOO^j-OO wtfOtf^J UV0909OA9 ^S 



Samuelem, archimandritam sanctum, 
et Mar Simeonem ejus discipulum, 
cui angelusDei totamfundamentorum 
coenobii ac templi delineationem de- 
monstravit 4 . Porro tempore haud exi 
guo elapso, archimandrita creatus est 
Mar Gabriel, qui praetereaordinatus est 
episcopus anno Graecorum nongente- 
simo sexagesimo quinto (CAr. 654); 
atque ille ad sedem Barchatibi Ara- 
bum regis, qui in Gazartha Zab- 
daeorum* versabatur , profectus , di- 
ploma obtinuit quo sibi in populum 
christianum jurisdictio concedebatur. 
Ea aetate verbo et moribus incla- 
ruere Epiphanius Cypriet Maruthas 
Maiphercatae, qui legatus missus fuit 
ad Izdegerdem Persarunf regem , ubi 
per ipsum Deus magna prodigia est 
operatus 3 . 



Post obitum Nectarii Constantino- 
politani misit Arcadius imperator 
episcopos, qui celebrem Joannem ad- 
ducerent. Is a pueritia a Libanio et 
Andragathio philosophis eruditus , 
deinde scriptis Ecclesiae operam dare 
coepit, Diodoro Tarsensi etCarterio, 
qui adhuc monachi erant, praecepto- 



')■ • Car lamina, inquit Assemanus, dissert, de 
SyrU Moitophys, p. 73, antiquissimum Syrorum 
monacborum ccenobium apud Marden, Mesopota- 
mia? urbem.* Decursu tenvporis factum est, ex 
Orientalis Ecclesiae more,ut ccenobium istud suum 
habuerit episcopum, qui quidem jurisdictionem in 
regionem circumjaceutem Mardinensera exerce- 
bat. 

*) Verti possunt verba syriaca : in insula filio- 
rvm Zabdi ten Zebedai. Erat quippe Oazarta, 



Arabibus Qezira, quam S. Hieronymus, in Ckro- 
nico, Zabdicene, Ammianus Marcellinus, lib. 20, 
cap. 15 tf/ 16, Bezabdem rocat, Tigridis insula et 
urbs, non multum a Ninive aive Mosul ad septem- 
trionem distans. Videsis Ditsert. de Syrumonoph. 
p. 83 et Ritter, Erdkunde, Wett-Asien. Th. XI, 
p. 147, sqq. 

9 ) De Maruthee gestis fusius agetur in altera 
sectionc Chronici ecclesiastic] . 



9 



Digitized by 



Google 



123 



BARHEBRJEl CHRONICON ECCLES. SECT. I. 



124 



<tlL 



oooi 



lo oooi Uj^5 V-i^^? r ib us USUSb u na cum in institutus 



(jiitt^ U^tfajfcaiaLo? **coboio]Ji *s]o est Theodorus Mopsuestenus, ac etiam 
, . ■ , _. ,, , . • c«ni Basilie Magno familiariter dege- 

bat. Postea in montem apud senem 

U*s? ^2aL Ha^Ll ^llo . ^a t^ffio quemdam prsestantem sese recepit, et 

l^i-o \^> aiiLo looi a^ lo 1^5 h* ab eo per annos quatuor modum pras- 

% , ^ . .i j , - m" liandi contra dsemones didicit , atque 

m hmc studn gratia se mclusit duobus 

V-^loo . rr ^2i2 L-lIa l^ioi^j an nis; verum propter infirmitatemAn- 
>iaV looio . Uog-hJ\j13 V* oi^l? tiochiam reversus, factus est diaconus 

a Meletio, et postea presbyter ab Eva- 



— Lo J.4A.AX) —s^Ajdo . ^a7a^i\*Sn ^o 



grio, Flavian! successore*, atque Evan- 



. ^oIasJIs jAa >a>? ooi ^uj^ol geXium et Apostolum concionando in- 

i^ 931 jjd U^^o ^ai^ojl wajuBo terpretatus est, natus annos 28. 

. ' ,., :• - Appellatus est Chrysostomus, id est os 

*- x aureum ; extitit autem m temperantiae 

jjj.^ \o<s\ r-+r?° • U><"?? J^" studio strenuus, eumque ira magis 

]i-\»~a ^ i+L+ ]tea*o . UaAaJ? quani verecundiaoccupavit; cum vero 

\i ICO, \^i ^O . OL* ^00, U^i' m ° ribUS SUlS ^J^' ^ Verb ^. SUiS 

' fuit incautus ac linguae aspentati lra- 

. <*<n£^a-£> loci i-^<n] ]J ^oio^o? mo fa ce indulsit. Quum quinquaginta 

«*▲*&* JLiff 13? Ujl^ jLo^r*z>o esset annorum, creatus est episcopus 

J±*m] loo, ^"^io* ^o . looi Constantinopolitanus ; ibi statim ab 

* x x initio diiriorappauut,etclericiplurimi 

UioAj 01.-1!*? V-^do . w^aaao deipsopert^esifuerunt;contigitauteoi 

. y .v^ y j^lU^o . UakO ^^Ul ut, dura ipse Ephesum ad consecrah- 

■^ * * dum illi civitati episcopum concessis- 



n^Lo 



ftflo ^i.^0 . oio oooi ^«>*, set ^ Severianaa Gabalorum 2 Constan- 
oA*lo . • »«i»*l oiL Q4ijmSnS ^asLsfl tinopoli versaretur, illic ad popultm 



f ) Librarii lapsus hie corrigendus, qui 
•aal*s|la Flavianum pro acalx^aa Paulino 
oscitanter descripsit, Supra enim pag. 113-1H. 
Barhebreus a Paulino jam morti proximo Evagrium 
qui ipsi succederet ordinatum fuisse test at ur. 
Porro Socratem (lib. FT, cap. 3) sequitur auctor 
noster, dum asserit Chrysostomum ab Evagrio 
sacerdotio initiatum fuisse ; veri tameh similius est 
eum non ab Evagrio, sed ab alio episcopo ortho- 
doxo qui tunc Antiochense ecclesiae pr«erat, 



nempe a Flaviano, ordinatum fuisse, Cff. Valesii 
annotatio in Socrat. loc. cil. et Tillemont, Mi- 
moires, torn. XI, pag. 33. 

*j De dissidio Joannem inter et Severianum 
vide Socratis lib. VI % cap. 11, et Sozomeni lib. 
Fill, cap. 10. Porro %A^^« hodie pagus 
est ad orientem Chalcidis in via quse ducit a Chal- 
cide ad Suram.Ritter Erdkunde, West -Asien ,t.VII, 
th. X, 1084. 



Digitized by 



Google 



125 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : SJ3C. IV. 



126 



oi^an^t *}*2]q • U^oU* r «ja*io 
Ijoi %^L**o •• |JL»a£> JJj <*oia*?i^J9 

\AD 13 ,-1*0*0 . {Xt90tt JjLSO 2S fJLQ 

ts\' r s^ otViV 'AaA^Io * ^miNa? I^i^fc 
^m^ViSo . qiA*Sflo]o ^JL«a*9 *oio^9aa 

*0L£>6 . Uj-S J1a4, ^OOlAJLijO ^t-T^ 

. A^ta^fi* UlS looi ua&Lo A^U^^l? 
|2|^L looi *£k+^£? lAa!^ic9 oi/*aL».o 
^-.*] oul looi r _&Li^£0 . qi iVi?l 
taM&j9 U^r° V^L-t-o . V*a}*1]? 
. fli^a^ <3i4ltf AIa^ lA'-LDil ^o 
A^|^909 oi^nlqSSn \.£Lo lia^ ill 

. 0U3 OC01 ^. i y H*l 

A*l*Jl Ui r lfiaalk? ^Q.\S*nol^o 
liOfAflu}]? V^lo . looi •s^a^Lo U**o 
. n \tfan^ '-^r^J"? looi l^£)6i^*9 \h i ^ o 
w^a-k.l.a.A.sy wslo Jj.1^ oiH-^l vf-^r^ 

^-OA^| 001 w— o] i-^O . w-JPOfSOX? 

y^jso r s^ lA*U r V> ^.Lo i-a^? ^J-*a* 
. ^-1*0*? l^alfiLslo {]? >ojlLo9 1^1 
^001^9 *£LkJL~oo]? anas A^ <«sl >0|^|o 



loquens et instituens honiilias; huic ad- 
versariuin se praebuit Serapion, diaco- 
nus Joannis, quern quidem cum rediis- 
set,eoadduxitutSeverianumexpelleret 
sine examine. Quamobrem Joannem 
reprehendit Eudoxia imperatrix, ac 
Severianum revocari jussit ; at Joannes 
cum eo tamdiu reconciliari recusavit, 
donee ipsa imperatrix ad ecclesiam 
Apostolorum adveniens , et secuqi 
filium suum Theodosium juniorem 
adducens, hunc ad genua Joannis, 
ipsum adjurando, abjecerit; atque ita 
ABgre inter ipsos pax exterior inita fuit. 
Cum autem perpetuo mulieres vehe- 
menter redargueret, ac dejecisset ec- 
clesiae vicinam statuam imperatricis, 
quam etiam suggillabat tanquam Jeza- 
belemob vineam viduae ereptam,magis 
invisus apud illam evasit ; ast populus 
propter, spectatam ejus doctrinam ei 
ardenter adhaerebat. 



Porro Theophylus.Alexandrinus ali- 
quid humani passus,suas in affectu Aos- 
tili partes habebat, eo quod Isidorum 
presbyterum suum vellet consecrare 
e^Mco/^w/^ConstantinopoleosMsitaque 
ad suas partes pertraxit Epiphanium 
Cyprensem, qui cum bona fide* illius 
suasu duceretur , Constantinopolim 
pervenit, ibi in ecclesia Mar Joannis 
extra civitatein sita peregit absque 
Joannis licentia ordinationem diaco- 
norum, atque in scripta Originis, 
quorum studio multum deditus erat 



*) Cff. Socrates, lib. VI t cap. 2, ct Soaonienus, lib. Fill, cap. 3, 



Digitized by 



Google 



127 



BARHEBRJSI OHRONICON ECCLES. SECT. I. 



128 



oiiVs |AinV^ ANSn 4> ,_so • |_4J 

• )^^ ^l^o . M0?Ajd : U1 Po 
tyaJL . loai ^j-A- B-^-P ^ Aft r^o 
jJ,^o w£usJo . ^l*a* o<5i a^jjs^l 

\, nrn\ _-Lo ai— a-s«| ? r -^o . ^ 
1o« l&: P ^sai t^o . U?aSacnni1 
U*iL> . oLfif^ ^iJdAJ? N> r S . \alJ5 

^JL^I £>o2o . Ua.^4. ^doiao >a-J>^o 



V 



QjOl \.^ flVlA^ 






Joannes, anathema pronunciavit Joan- 
nes autem ill! per nuncium dixit : 
// egisti contra canones; liturgiam, 
injussumeo,celebrasti in ecclesiamea, 
et praeterea ordinationem peregisti. 
Interim cave ne tumultus fiat in po- 
pulo.« His auditis, Epiphaniua per- 
territus reversus est 1 . . 

Deinde Joannes homiliam dixit, qua 
mulieribus universim cqnviciabatur; 
quo audi to, imperatrix in se contu- 
meliam banc accepit , arcessivitque 
Theophylum ut synodum convocaret. 
Is autem, cum advenisset, in Joannem, 
quater invitatum et venire recusan- 
tem, sententiam dixit. Verum populus 
maximopereindignatusjamin eo fuit 
ut stragem incepisset, nisi interces- 
sisset ipse Joannes. Exiit autem hora 
meridiana, advertente nemine. Mox 
imperator, populi seditione commotus, 
ab oppido ex adverso Nicomediae sito 
eum reducere jussit; at cum rediisset, 
urbem ingredi renuit, nisi prius causa 
sua dijudicaretur ; populus vero, con- 
citato clamore, ipsumijum vi et appa- 
ratu introduxit, imo vel invitum 
cathedrae insedere fecerunt, ubi con- 
cionem habuit et pacem dedit*. 
Alia opportunitate zelo flagravit prop- 
ter imperatricis statuam, non pro'cul 
ab ecclesia positam, atque linguam 
suam contra eos qui illam erexerant 
armavit; imperatrix autem verba tan- 
quam contra se ipsam prolata acci- 
piens, jussit synodum denuo congre- 
gari; hac de re certiof effectus, 



f ) Socrates, lib. FI, capp. 12 et 14. s ) Socrates, he. cil., capp. 15 et 16. 



Digitized by 



Google 



129 



PATRIARCHS ANT10CHKNI : 8SC. IV. 



130 



^0,-D U& JOS \^ ^A*J %^? * Oj^l 

*a£Jo • U?aaLsl ^oia^b pas fr.SVto 
oijL-soj—o o r ,n So aiJ^ ^o 



.^i* jiolj ^t^°1 oqi ws|o . oLttfiaa^ 
<oau?^ . ^aaal U^affldia; ^Imo* 

{]] . U^JLDO 0001 |VA^L0 ^fc^OI j-^. 

aoAalaL |^2 fd wflLt ^oa^ 1;ai^o 

<0<n*aiLO-* A*oai JA^SOylo] jj<51 |,Q| 4, 

. ]2oL*Lm9 \sas4 >a^AJ 09 l^ao. 

1 0(51 1+9CL* wtfO*l£L*d] jjL+fD j*l^. ' 001 
1 0(510 r ^^ U£* 0* fOO . IttJ-^ 

^oio^tf? ]A^0ia^o Vrifo . Uj*t? 
i^o . IjJLav loot < nqSno {Uio l^^Lc?^ 



-aau^l -]oai 



>Aa 






Joannes composuit ho mil i am, hoc 
modo indpientem : «rursum Herodias 
insanit, rursuin saltat, rursum caput 
Joannis in disco requirit. « Jam vero 
episcopi, in unum collecti, statuerunt 
ilium, eo quod in cathedra sedisset 
prius quam causa sua perpensafuisset, 
dignum esse condemnation ; impera- 
tor autem contra cum exilii poenam 
edixit. Igitur ecclesiam suam reliquit, 
et ejus loco ordinatus fuit Arsacius, 
frater Nectarii, paulo post morte ab- 
latus ; huic successorem dederunt At- 
ticum, virum venerabilem 1 . 

Epiphanius mortuus est, quetnad- 
modum de eo prophetaverat Joannes, 
ilium nempe ad sedem suam vivum 
haud rediturum; similiter fertur ip- 
sum prsedixisse Joannem in exilio 
moriturum. Fuerunt profecto utrique 
viri venerabiles et sancti; ast ex hu- 
mano affectu mutuas sibi molestias 
crearunt. Idcirco Socrates, negocium 
istud describere volens, ita dicit ; 
« Gelassem illorum nomina qui in 
Joannem injuriosi fuerunt , quippe 
cum ob ceteras illorum virtutespudeat 
me tnlia referre, nisi coegisset haec 
causa, nempe ne intercideret narra- 
tionis accuratae series." Fuit autem 
S. Epiphanius genere judaeus, natus- 
que annos 16, baptizatus et vitam 
monasticara professus est. Donum 
patrandorum miraculorum ac virtu- 
tum acceperat, daemones etiam eje- 
cit. Porro cum sexaginta esset anno- 
rum creatus est episcopus, officio vero 



*) Ibidem, capp. 18-20. 



Digitized by 



Google 



131 



BA RUE BILE I CH RON ICON ECCLE8. SECT. 1. 



132 



il~&* J] J . ,^0.:^ 6l lo« .oiaLo Jl> pastorali functus est per annos quin- 

.« . * i ^ , quaginta quinque. Fertur ilium abs- 

r que visione neque sacerdotale munus 

- InSSn ^a*iailo obiisse, neque baptisma adminis- 

trasse; ipse vero imperatores Arca- 



dium et Honorium baptizavit 1 . 

Ad Joannem quod attinet, is quin- 
quennio tantum sede sua potitus est 
et tres annos in exilio degit\ obiit 
autem Comanis*. Fertur eum post bap- 
. ^aLooI |2o ]±a+ JJ |4a^ fD ^c? tisma nunquam aut jurasse, aut jura- 
13 )i*£LmQ i- }lo V « |] ^v^ p mentum exegisse, neque imprecatum 






*A*1 



fuisse aut mentitum, neque risisse, 



# •• neque vinum bibisse, neque ahquem 

sAgioj ) mS lA^ ^ooi l^ai g , ir o ad mensam admisisse. Quo quidem 

—si . j^- Ara k* a. |iv^ ^;V}.i* ansam adversariis suis praebuit ut ejus 

....... . . * vivendi modum avaritiataxarent; ast 

• ^ deformis apparebat oris ejus positio, 

^9015 9&a ^Loo . «*j] >Oj-o y^Li ]] quando manducabat, atque haec causa 

t o<n^> . ,JL»a* *i? <nJx*> uxuffiA-o fuit cur coram nemine cibossumeret. 

Porro, post depositionem S. Joannis, 
ecclesiastic® provinciae omnes, tarn in 

. )So * lALoa* Ji^il AL^o .qjl^A^I Oriente quam in" Occidente, pertur- 

|1 4*0^ } v"^ 00 01 »v*' |] bationes passac sunt, et terra septem 

, , , „ , t t diebus contremiiit; Constantinopoli 

,— 7, h ,- ». ^ H t vero, per quatuor menses commotiones 

^o *oilA^D^? . looi jlbl 1 4 IS0 interdiu noctuque haud intermissae 

I4utfa2*l ]] wttx^jAx) \-£Lo . Ur* fuerunt; hoc vero quisque praedicabat 

, , - ultionem esse a Deo ob illegitimam 

• " S. Joannis depositionem. 






*) Hac de S. Epiphanio fere desumpta fucre 
c vita ipsius, primura a Surio latine, deinde 
a Petavio grace quoque edita (Patrol, grac, 
XLI, 24 sqq.), quam jam diu, utpote fabulis 
scatentem Baronius, ad a. 372, aliique eruditi 
(Act. sanett. ad 12 Maji) merito exploserunt. 
Juxta Tillembulium, torn. X, pp. 497 sqq., Sala- 
mince, episcopus fuit ordinatus anno 367, diem 
obiit supremum anno 403. 



*) S. Joannes ad vitam immortalcm migravit 
die 14 Septembris anni 407, quod et filias Nisibe- 
mus adnotat ad annum Groeoorum 718 : ,0^ ouc 

A\ftV..|» jja^&^cijj *Eo anno obiit Joannes 
Cht-ysostomus in exilio, die decima quarta Septem- 
brie. * 



Digitized by 



Google 



133 PATRIARCHS ANT10CHENI : SMC. V. 134 

*_tfa*tfo?ote a f ^ Ul^V^ oiao CircahoctempusmortuusestTheo- 

, • • ,1 > % , * dorus Mopsuestenus 1 , adveneruntque 

^' monachi, qui enm ut h&reticum lm- 

oooi ^ i l^V o . loan U^ion jnVm\ peratori denunciarunt, et conquesti 

|.<^«)^v ^r* 01 1 001 V*^ • <nJio sunt de ^°" ^ unc etiam ^ nclaru it 

. . t . ", . \ , Absamias 2 presbyter, Mar Ephraemi 

.. doctons ex sorore nepos ; composuit 

^i^oj U^ls lU^f l£*jio fep U« ille plures tractatusmetricos, ad ryth- 

a-CLaJ5 UJoen lAaaSe %^ >a^fd1* mum Mar Ephraemi exactoa, de incur- 

%^AI* U*i* ol*o . boi U*io wonibus Hunnorum quae illo tempore 

• r ^ . _ r ^ contigerunt. Ea quoque tempestate 

• '^* ?i,: * ? ' 5 ^° ^^ ^i 10 r° ' ofll inclaruit S. Mar Abhaeus in regione 
luo)s\Z \ ^^ ti A v * y* 4> i^o Mardinensi, qui, ob famam suam, 
L> cA \*vbZAo - «**± atloel accitusabimperatoreTheodosie, porro 

• *. ^ consecratus fuit metropolita Nicaeae. 
^21 U^>^ oiao . Un^li* oj-^-io Sub id tempus apparuit imperatori 
Ujlo; Ufc? • tt— v*? '°>* f~ v ^ ^ v i s i quadcm terribilis, nimirum an- 

. % i t . , n \. k v .*•!. gelus Domini illi dicens : « ossa mor- 

v b ^^ tunrum tu frustra honoras, quia non 

• V a-Jl U^I r fl? v o«^a a^? \_^o omnia ad sanctos pertinent; « im- 
Jo,!© V°1° • 1 »S^ ooi jlmZlaIo perator perturbatus, quae viderat 

* . - i . v u cumMar Abha&o cornmunicavit: liinc 

*Jkl& t-D 0010 • - a^^sI ^*<^X |lji9 ... 

• • • ## • ^' sanctus ille vir, imperatoris jussu, 

l * ** °>? I-Jh»oJ.oj UoJio ^onls omnesreliquiasinditioneRomanorum 

. ImiLoj ^atf U^fr . U^ v ,-oo-a^ repertas collegit, eisque in congesto 



^ooijd r*o]o • 1^JL*> <*oio^^ >axoo 



lignorum acervo collocatis supposuit 
ignem et sulphur; ita combusta fue- 



^•^V ^A^2 o^o . IAajaoo ]ioJ • runt reliquiarum triginta millia, in- 

*y Uo2*«> ^isJo . .al^ combusta vero exierunt octo millia, 

^ # fulgorem edentia; hac de re gavisus 

.U*f^ r*.+° J^^° *r*° • ^^^r^ est imperator, Sanctis honorem exhi- 

.ooiL wj^ojJ? * ^H t j^^ >o»o buit, praefecitque Mar Abhaeum ut 

illis cultu religioso ministraret in 



JjaILo ,4^ ^o • lid? Us>b {Ia^olo 



magno templo a se aedificato. Post 



■ i^V Jj^lm +*£>] ^i^o ooi wAfoJl imperatoris mortem, Mar Abhaeus 



*) Theodoras, Mopsuesti* in Cilicia episcopus, *) Cfr. Assemani Biblioth. Orient., torn. I, 

obiit circa annum 428. Cfr. Tillemont, Mtmoire*, pp. 169, sq. Absamise scripta, qua hie com me- 
XII t p. 441. morat Barhebrffius, adhuc reperta non fuerunt. 



Digitized by 



Google 



135 



BARHEBRJBI CH RON ICON ECCLES. SECT. I. 



136 



Un^l^o • A^^ff; li^j afflj HflU 

,^1 -si 



assumptis quinque mille reliquiis, 
domicilium transtulit juxta flumen 
Euphratem, ad monasterium scala- 
rum ; Nicaeae autem episcopus datus 
fuit Andronicus, ejus discipulus 1 . 
Pariter vacavit sedes Antiochena, 
ihortui8 primum Flaviano, et paulo 
post Evagrio, illic simul episcopali 
ministerio perfunctis. 



*tf 0003*03 



•%? 



] iAs 32. Post Evagrium, Porphyrius. 

.. p A^ ij^Joqi V>ALo Us] Jjair* Eo tempore inclaruit vir eloquens, 

' - Sisinnus*, Novatianorum episcopus, 

^ ^|j ol^op* ^tt^sl sjooXjJtua cu - ^ jp ga natura (Jispositio ad di- 

^o^ l^oJot^ 01^ looi A*] {jus sertos sermones iuerat. Qui objurganti 



*) Prodigium hujusmodi, quo juxta Barhe- 
braum, reliquiae sanctorum authentic® a falsis 
tunc fuerint secrete, historiographorum Graeco- 
rum nemo, quantunf novi, ullibi commemorat; 
atque tota ista narratio, dubio procul, e fabulatore 
quopiam monophysita hausta fuerit, forsitan e 
vita S. Abh©i , qualis exstat in codice Vaticano 
Syriaco 32, necnon in cod. add. 12174. Musei 
Britannici (de quo vide Land, Anecdota syriaoa, 
torn. II, p. 29, sq.). 

Imo, quod attinet ad personam et gesta Mar 
Abheei, nihil documentis fide dignis definire licet. 
Lequien, Or. Christ., II, col. 642, et ipsum, et, 
quern ei soccessorem facit Barhebraus, Androni- 
cum, in aerie episcoporum Nicsenorum omittit ; 
ast eodem tomo, indicis col. XXIX, hsc habet : 
•Ab-Haiis, Nice® (episcopus) sub Arcadio, Ho- 
norio et Theodosio juniore imperatoribus , hoc 
tomo omissus fuit ante Anastasium I.* Qua qui- 
dem ille ex Assemano collegit. Videlicet, Bi» 
Moth. Orient., torn. II, 505, breviter describitur 
codex syriacua Scandariensis 32, in quo legitur 
•vita S. Abhsei episcopi... emendata a Michaele 
Magno, patriarcha Jacobitarum * (qui obiit anno 
1199). Flura ex hac vita excerpta habet idem 
auctor in perraro Caialogo codd. vatic, torn. II, 
p. 47 sq. ; hujus libri copia nunc mihi non est, 
sed qua ex eo adnotavit humanisse ad me trans- 
misit Rev. H. Matagne, socius Bollandianus. Ita- 



que, natus esaet Mar Abhseus propre Mardin, in 
Mesopotamia, atque ab illius civitatis episcopo, dia- 
conusprimo, deinde presbyter ordinatus, roiraculis 
mox clarere coepit ; porro admirationem hominum 
effugere cupiens, juxta Caesaream Cappadocis se- 
cessit, atque inde a Theodosio fuit ad episcopatum 
Nicaenum accitus. Hanc sedem per annos 33 oc- 
cupavit; post Theodosii obi turn, sede se abdica- 
vit et successorem habuit Andronicum ; ipse vero, 
JSgypto et Patastina lujtratis, in monte ubi antea 
monasterium scalar** ]b^£tt} ^9 exstabat.no* 
vum exstruxit coenobium suo nomine nuncupatum, 
in quo obiit 15* Julii, natus annos centum et 
decern. Jam vero conjicit Assemanus eum aut 
commentitium esse, aut ex iis fuisse episcopis, 
concilio Chalcedonensi infensis, quos sedibus suis 
imperator Marciauus ejecit. Utra conjectura veri- 
similior sit, nostrum non est dijudicare; commen- 
titium tamen eum hominem asgre dixerim, qui a 
Jacobitis in Kalendariis, teste eodem doctissimo 
P. Matagne, celebratur, et cujus nomine exstabat 
monasterium toto Oriente celeberrimum. Quippe 
monasterium illud pluries a Barhebrso in decursu 
Chronici laudatur ; situm erat ad ripas Euphratis, 
prope Samosatam, Syria? Comagenie urbem notis- 
simam. Cfr. Dissert, de Syris Monoph.,p. 96. 

') Qui a Gratis vocatar Zurtwioc Sisinnius. Cfr, 
Socrates, hist, eccl., lib. VI, cap. 22. 



Digitized by 



Google 



137 



PATRIARCH M ANT10CHENI : SMC. V. 



188 



Uaoo] %Jk£L^? ^auA-s |a^1? . ^lio 

iQ-^Ls — cCf-so • _*9&* ^ooaiJ ^»Am1 
— jdo^ i—silLoo . ^J-*^] i'ia«M& h^si\2. 

1,—m-^ _-^s anions | _-o^ .ooai-J? 
j.^. llslj . w^n lira iff? *J-so . UM*^ 

JJL£L»1 **}«* . flo] _l*a.t g^O . (TL^ A^] 

. Jjj^l ^a^ AJ] |Ls|; ^1 . ^Li.£] 
11? *1 \l\ ^^ . <_l*a* ot^ ^1o 

. ]LaL tJx ^ AJl ^mit? 



cuidam, quod perpetuo i^afe* albas 
indueret, respondit : //ubinam scrip- 
turn est ut nigrasinduamus? Me eru- 
divit .Salomon hoc effato : » vestes 
tu<e swt alhtB K »\ praeterea Salvator 
noster in monte Thabor visus est in 
albis, angeli quoque in albis resurrec- 
tionem Domini annunciarunt>. Eidem 
Joannes, episcopus Constantinopoli- 
tanus, aliquando dixit : « fieri non 
potest ut in una civitate duo sint epis- 
copi;" cui Sisinnus : « neque enim 
hoc est ; » ac respondentem Joannem : 
u vide ergo quomodo tu solus velis 
esse Conatanlinopoli episcopus," ita 
excepit : «equidem apud te solum* 
episcopus non sum, sicut nee tu epis- 
copus es apud alios ;« tunc illi Joan- 
nes : "faciam, ait, ne in posterum 
concioneris, » ad quae ipse : « ego dabo 
tibi mercedem quod labore me immu- 
nem praestiteris. « 






33. Post Porphyrium, Alexander, 
annis decern. 
^«~*-*-* ,.▲* l-Joi . j-ja^ U±± Is orthodoxos omnes Antiochenos, 

. . V» U>a^U, a-atesjo^el J am P" ann ° 8 9 uadra g inta q uin q» e * 
^ ^ divisos adunavit, ac pacem Onentales 

«-*? rr^ • *+±**3 ^*^>j| Ul^ ooai inter et Occidentales, Flaviani causa 



. «, Eccl.,\X t 8. 

') Dissidiuin inter catbolicorum partes Antio- 
chise incepit anno 36*2, quo locum babuit ordina- 
tio Paulini, Meletius vero ab exilio rcdiit. Theo- 
doretus, Ecel. hist., lib. Ill, cap. 2, dissidiuin 
perdurasse tradit annis quinque et octoginta, 
quod rccfe Valesius, adnotatione ad. h. /., explicat 
animadvertendo milium schisinatis Antiocheni 
sumendum esse a depositione Eustatbii, id est ab 
anno Christi 330, vel certe 329. Cui si octoginta 



quinque annos addideris, fiet annus Christi 414 
ant 415, .quo Alexander Antiochensis episcopus 
Eustathianos reliquo Ecclesise corpori adjuuxit. 
Computum aliud supponit Barhebrai narratio , 
juxta quam schisma cessaverit anno 407,eique fere 
consonat Baronius, Alexandri Antiocheni obitum 
rcponens in annum 411. — De schisraate Antio- 
cheno cfr. 111. Uefele, apud "Wetzerund Weltc : 
Kirchenlexicon, art. Meletianisehes Schisma. 



10 



Digitized by 



Google 



139 



BARHEBRiEl CHRONICON ECCLES. SECT. I. 



140 



1*09? {LLoaio ^oj] <*A*| rP?o . oooi 

• • • 

■ 1 nn i? j.^a 4 S ^dAfi o$io 

^>^ wvaa^l <_-*} Jjai . ^aas 
9QdM^a a— ^ .• jUatt^; |ooi *3j* 
i^o - |A^J^*1 ]Aiu r ^90 }]] . oiAl^ r ^o9 
^v 09 . loai j-lol IAjd?] jooi irA^o- 

v iSi}l ? f>iiSn PI . ^9 )Al^9 ^Lo 
^4i!AS) ^iSi}} CLO<51 ^*? A*ii«tA* 

|o<n 4 ija v « ooi ^ga^ooj. «iS n Sn 
j_J^*|o . wXPa-n*]Q nS ., nn?i ^) 



•\ w 



09W9 



A^ 



qi.*»n.^iXi^X 



^0 J1.D I i n 4>0 ]OOI {Lfc^O? \^LL0 
) IqSoA. %i\ <*{**>' . w-^Q-D9 l*X09Od 

1 ) H«c ita fere scripsit Atticus in epistola ad 
Calliopium, Nicaue presbyterum, quam videsis 



turbatam, restituit, conjunctis binis 
Flaviani ac Evagrii partibus; ipse 
enim una cum clero suo ad locum 
perrexit ubi congregati erant, eos- 
que inter hymnorum spiritualium 
cantum ad ecclesiam suam deduxit, 
atque ita universus grex factus est 
unus. Hie etiam Joannis Chrysostomi 
nomen diptychis inscripsit, quod et 
Atticus Constantinopoli fecit. Atti- 
cus iste de pauperibus, non modo 
suae civitatis sed etiam aliarum ur- 
bium, erat maxime sollicitus ; quando 
vero eleemosynas mittebat, dicere so- 
lebat : « ne exquiratis unquam utrum 
necne accipientes ad nostram religio- 
nem pertineant; illi tantum qui quaes - 
turn habent, ad victum sibi compa- 
randum, a largitionis participatione 
excludantur; iis vero in primis date 
qui eleemosynam emendicare erubes- 
cunt*.« 



PostAtticumepiscopatum Constan- 
tinopoleos gessit Sisinnus. Defuncto 
vero ipso Sisinbo, nonnulli petierunt 
Proclum, qui constitutus fuerat Cy- 
zici episcopus, alii e contra Philip- 
pum*; ast, misso utroque, Antiochia 
accitus est Nestorius, eo quod elo- 
quens esset et voce sonora praeditus; 
is oriundm erat e Germanicia sive 
Marasch, et postquam sedit in throno 
Constantinopolitano, doctrinam alie- 
nam spargere coepit. 



apud Socratem, lib. FIT, cap. 25. 
*) Cfr. Socrates, lib, FIT, cap. 29. 



Digitized by 



Google 



141 



PATRIARCHS ANTIOCHBNI : SJEC. V. 



142 



• .nSVi* <*j^o llSQ-4 w£»1 )ooi ^^ Also 
Un ft r> UJo^Ltf] \— ^ ]ooi >oii? 

|Sni 1A£* A-4^5 ^Lo alar; a*}ju£lo 

>9fl0 l^jSVmO . 0001 GLCj^ ld0?9 

jl^so • o r il. Inlk . ^oaAiD • ^0«£ 
<n.^as fdAtfjo i-oso . .ii I A ilS^ 

^*f-*01 . \fii4S ^0AmJ ^fc*l* |^ >099 

odA-o . >oaoilLo u&alioojo ^009090^^] 



iAjSO 



JIaIo cu^ 



nSnffyo .ooiA^ 

X 



opoaJPojoI^ jnSSn? llWo ^,M^2 
. \lo<n JAiLo A**? ]a£a r s . Ha^*| 

<*ai ]Aao99 oii.^o w^jI juAi oia^fi 



34. .PW Alemndrum, Theodotus. 

Tunc reperta sunt ossa Stephani, 
sanctorum m arty rum priori 1 ; inclaruit 
etiam bcatus Mar Simeon, qui stabat 
super : columnam in agro Antiocheno, 
atque virtutes et prodigia operabatur 
sicut sancti apostoli*. Eodem tempore 
innotuit vir virtutibus illustris, Mar 
Barsaumas, in confinio Armeniae mi- 
noris, in monte Claudiae 3 . 



Apparuerunt e mortuis redivivi sep- 
tem pueri Ephesini, qui Decio perse- 
cutor aufugerant, seseque in specu 
montis alicujus absconderant ; ubi 
cum obdormissent, Deoitadisponente, 
mortem obierant. Scilicet cum Decius 
illos perquireret, responderunt eos in 
specu quodam delitescere, tuncque ille 
jussit istius os occludi, ut vivi in 
terra sepelirentur; mox Athiodorus 
et Domnus christiani causam eorum 
litteris mandarunt, eamque intra sedi- 
ficium reposuerimt. Jam vero, post 
centum octoginta et octo annos, 
anno trigesimo octavo Theodosii Ju- 
nioris, cum quaestiones de resurrec- 
tione mortuorum agitarentur atque 
imperator dubius haereret, Deus inci- 
tavit cor Aladisii cujusdam, istius loci 
domini, ut illic caulam gregibus suis 



') Contigit hoc anno 415. Cfr. Niccphorus 3 ) De Claudiae episcopatu in Armenia minori, 

Callisti, Eccl.hi*t. t lib. XIV, cap. 9. videsis Asseraani Dissert, de Monophysitis, p. 7G. 

*) Simeonis Stylitis gesta descripserunt a uc to res Barsaumas, hie a Barhebraeo commemoratus, alius 

coaevi, Theodoretus, Bed. hist., no XXVI, et Cos- esse non videtur quam ille monophysita pessimus, 

mas, Phanir in Ccelesyria presbyter, apud Bid I. a concilio Chalcedonensi damnatus, de quo vide 

Orient., torn. I, pp. 239 sqq. sis Bibliot. Orient., torn. II, pp. 1-20. 



Digitized by 



Google 



143 BARHKBRJSI CHR0MC0N ECCLES. SECT. I. 144 

^ i Xnw y^o . qi l i lnS IjJLj Ufil? ' exstrueret : igitur dum lapides aspor- 

**aJ lai^o • Ui^o 'LmLaJi -. UU' tarent ' apertus est specus, Deus vero 

.. dormientibus illis vitam inspiravit, 

' a - • ^T° ? **'° m** :•**** h*~ q U i' ve l u ti ex somno expergiscentes 

• *ttalJGLt; aiioA5 ^oenJLLo |^. ojlolo surrexerunt, atqueuniexipsis,Dionno 

^ -pp Uaag> lAl*,^ \o^ >ood ? nomine, dixerunt : *» surge, civitatem 

" * . * clanculoingredere, ut nobis necessaria 

fA* I? ^r* . ° • ' r^** a( j victum emas et inquiras quid de 

^2* oi r* |^o . 6(ji *o£j i^o . ^ i SS nobis slatutum fuerit. « Exiit ille, 

U^oo . lAa*A^ ^UJoioj } ama 8ecum habens pecuniam monetae vete- 

* ris; perveniens autem ad portam ur- 

*+*u» U^ ]y»o fcu,io ? ^Ai> big atque im crucem affixam ^ 

JAl*,^o Aa_1^Aa1o . (ju^o^o <n.o piens, obstupuit; quippe ipsiusoculis 

oiift-A o_Jiej \) ao ■.«! - i'»v^ civitas adeo mutata apparebat, utejus 

ill noinen inquisierit. Cui cum responde- 

%.-»? ^^oi . »vatt»l effete .lA^yie? fetnr egge Ephegum> timore corre ptus 

i^o • woo-aJo jVmS <~?}-l? ^j.-? ingressus est eo consilio ut, empto 

■ ] a^ . av ^UJoiol Unil* cfc* pane, i///™ exiret. At vero cau pones, 

' nummos veteres animadvertentes , 

lA&a^v ^ la^ o^lo . ^o^l eum retinuerunt dicentes : »ostende 

^LLoo . |^oi ^oia^i ^^° s A^a^]j nobis thesaurum quern invenisti;« et 

Voo^l r oo . ■ .pqjL??Al|l ] AV^ subito ingens de illo factus est rumor. 

. Re ad proconsulem delata, is puerum 

la-J ? <*-*> r -iA^o ^o . «^aL ^^ adductum urgere coepit ut the- 

. aa*| ^o? wSoJ n^l^o . lA^a^ia^ saurum indicaret, petiitque undenam 

^ v . **< * , ^ojbsI _Le ? jj^lo esset; respondit ille : « ex Epheso; » 

.. . deinde interrogavit eum de ejus pa- 

. ^^ U? l«&a* £c] r zo . «<nofliLel rentibus> cumque nomina incognita 

can {j£*| . ooi Ui^? ojlol ^^ajI proferret, nonnulli dicebant eum esse 

i^o . • £ Kk\y. m A o % \ w ^ amentem, alii contra eum insaniam 

- fingere ut posset evadere.Deraum pro- 

aflU ^ f s0 ' *-***** 'h° ^a^soAJI consu j occivit episcopum, quo viso, 

\.±s> . aC± jlolo ^sias ^^ ^^ i.^5 puer sc in faciem projccit eique dixit: 

. ooll U^> .»a*xo ? . *^ *ik> Ul "Q ua&ro a tc > domine > Decius ope- 
rator ubinam est?" Episcopus vero 

U^o , L+±> o^ ^> ^li ^mba-Io respondit ilium jam diumortuum esse; 

.qaaoIIo ^ ^ oJi \ a^S t . jio] turn puer «venite, inquit, mecum, et 

ostendam vobis socios meos in specu, 

a^^o? >Cj^ ,-io? p *'r^ ad q Uem fugiendo a Decio concessi- 

} ^nnmisl r-JLp^o . ^LoA^ ^LorV mus.« Intellexit autem episcopus di- 



Digitized by 



Google 



145 



PATRIARCHS ANTIOCHENI 



SMC. V. 



146 



UJjU-mIo 001 \]]o 001 U.4.Lu) 

ws] oj-po . )Lob ]2o^my^ jLl*)oViX 
(Jij-ifcLoo . t-JjDjZ n jaaI? lAp^AaL 

1^30 l_£L© <*t"f° • \07Uu^9 \J^ 

>o^ ^ Ur^o ^L fAl U^> ol >c^ 

. aa^o?o wAA^jJlo a^flJ .jlo) ^*Loi 
r n\3? U^. |^oi?5 Uaatfo^* ^so 
. ojlo]o IViS^n olL a+yjtZ] . ^osi^ 

|La*ai ^lo^jo r _Ad }]) . ^ooiAso? 



V 



ooi iSS 



wop potentia nianifcstationem hoc 
esse, ac ipse cum aliis eum sunt comi- 
tate Itaque pervenerunt ad spelun- 
cam, ubi confessores ingentl splendore 
circumdatos invenerunt,scriptaque ibi- 
dem repertaperlegerunt. Statim etiam 
rem denunciandani curarunt impera- 
tori, qui celeriter adveniens sese ad 
illoruiu pedes projecit, eosque cum 
lacrymis rogavit ut colloquercntur 
cum ipso. TumAnachilius,eoruinnatu 
major, dixit illi : "propter te, o iin- 
perator, ante tempus resurrectionis 
universalis suscitavit nos Dominus; 
igitur remane quietus et noli d ubi tare 
de resurrectione mortuorum. "Cumque 
hoc dixisset, iterura sopore correpti 
obdormierunt. Imperatori autem vo- 
lenti eis areas aureas conficere, in 
somno apparuerunt ita canentes : «e 
pulvere suscitata sunt corpora nostra, 
non vero ex auro." Idcirco eos loco 
suo minime extraxit, et templura 
su per eos sedificari j ussit 1 . 






35. Post T/ieodotum, Joannes. 

Eo tempore Constantinopoli concio- 
natus est Nestorius, atque haec coram 
imperatore dixit : "da mihi, o impe- 



! ) Cfr. Acta sanctorum, torn. VI JuH, pp. 
375, sqq. Historia, ut a Barhebrseo narratur, ge- 
ne rati m convenit cum iis quae illic a Jacobo 
Sarugensi (p. 387 sqq.), a Gregorio Turouensi 
tp. 380 sqq. jet ex actis aSurio editis proferuntur ; 
varretus prsecipuc in noininibus propriis virorum 
conspicitur. Praterea rcperitur baec historia in 
document is syriacis nupcr in lucem protractis. 
Etenini prolixe narratur a script ore quodam jgnoto 
apud Land : Jnecdota, III, 37-89. Dcnique Ehas 



Nisibenus puero3 illos suscitatos commemorat ad 
annum Gr. 748 (Christ. 437), narrationis aucto- 
rem allegans l.i^onS» ^1»Q~? i niflmmNnl 
historiam ecclesiasticam Joan his Jacob ita (Joannis 
Ephesini ?) : wJMtsl ^ao? | »N{" q Sn-IZ) oio 

. -* 1 A j-l^c^o • JEo anno revixerunt pueri ex 
urbe Epiesi, postquam in spelunea sop it i fuerant 
annis centum octoginta et ocio. » 



Digitized by 



Google 



147 



BARHKBILEI CHRONICON ECCLES. SECT, I. 



148 



UjIj^ j.^ M -4* • 1«^ ^r^ 

ginSSn * ^ ^aj i^fl^ . ] r ^* fcUk aLo 

^019 • oi^aa^io? ]b AJ in *joo*lSBO)o]J. 
<J9o,JJcip AjLLs^Io % ^|l09 *-^»^ AlAO 
• lliS^n Uf^l r^'? **1 ^*? *— ° ' 0(n 



rator, terrain purgatam ab haereticis, 
et ego pro ea dabo tibi regnuni ccelo- 
rum; destrue mihi Arianos, et ego 
tibi Persas destruam.« Haec autein 
minime accepta erant imperatori , 
quippe qui sciebat ilium esse inanis 
gloriae studiosum, ac noluisse paulu- 
1 u m exspectare, donee scilicet aliquam- 
diu sedisset in cathedra, ut hujusmodi 
proferret 1 . 

Porro cum quodam die Anastasius 
Neslorii presbyter concionando occu- 
paretur, haec aperte clamavit : " ne 
quis Mariam proclamet esseDeiparam, 
(Osotoxov), nam filia hominis hominem, 
non Deurn, gignit." Quod cum po- 
pulus audisset, sperabat Anastasium 
illico a Nestorio amotum iri ; cum 
vero Nestorim istum minime amovis- 
set, patuit eamdem esse ipsius sen- 
tentiam. Crescente vero dissidio inter 
fideles exorto, jussu imperatoris Theo- * 
dosii, anno regni sui 21, videlicet anno 
septingentesimo quadragesimo se- 
cundo Grsecorum, seu anno Domini 
423 a , coacta est synodus Ephesina 
prima, mense Junio. llli interfuerunt, 
referente Zachariarhetore 3 , nonaginta 



«) Cfr. Socrates, lib. VII, cap. 29. 

') Hie mend urn in codicem irrepserit; nimirum 
notatio^Z423, loco ^ 431. 

3 ) Zacharias, primb rhetor sive scholasticus, 
dein factus est episcopus, aut Melitinw, Armenia 
niinoriscivitatis, uti assent (in Asscmani Biblioih. 
Orient., II, 53) Dionysius Barsalib»us saec. XII 
exeuntis scriptor, aut potius Mitylcnes, Lesbi 
insulse metropoleos, quod jam suspicabatur Fa 
bricius, Biblioth. Grac. IX, 355, et nuper pro- 
bavit CI. Land in commentatione cui titulus : 



Joannes Biichof von Epfosos pp. 35 sqq. Porro 
Zacharias, prater alia queedam ipsi (apud Migne, 
Patrol. Gr., LXXXV ", 1005 sqq.) attribula, 
scripsit historiam ecclesiasticam, jam anno 519 
saltern partim litteris mandatam ut liquet ex alle- 
gatis locis in Landii Anecd. syr. torn. HI, p. XII. 
Illius operia, grace nondum reperti, fragment* 
syriace et latine primus edidit Em. Maius, Seriptt. 
Veti. nova collect., torn. X, item syriace tantum 
plura luce donavit Lund, op. cit. 



Digitized by 



Google 



149 



PATRIARCHS ANT10CHKNI 



SjEC. V. 



150 



. <* lift iSSn? <■ fl7nmn]o . )oS**iol* 

l^ijbS a>? lis] ^Lo? J01 . |«^k ^r^i? il-o 
j-oo 1*^* j^d lojij ooi^ • >a^ Ul? r^o.l 

j— ni AffiiSrnff? _-a9 » cu ^jjpqjp 
gJO . loot ^GioA^l |J(3I lla}£> <njD9 6(31 

*_J9a*9Q^l&ll *^*9 001 |^*9? \-^D 



efc tres supra centum episcopi; prse- 
cipui autem fueruntCcelestinusRomae 
per suos vicarios, Cyrillus Alexandria, 
•Memnon Ephesi, Jubilius (i. e. Ju- 
venalis) Hierosolymorum , Acacius 
Melitinae et Theodotus Ancyrae. Nes- 
torius quidem preemature Ephesum 
petiit ; Cyrillus autem et Jubilius 
post Pascha advenerunt, Joannes vero 
Antiochiae moram traxit. Cumque 
Cyrillus apud Nestorium quaestionem 
moveret de voce » Deipara " , quae a 
tempore apostolorum trita fuerat in 
Ecclesia sancta et inter fideles, ita ille 
locutus est : // ad me quod attinet, 
eum qui fuit infans unius mensis et 
duorum Deum esse haud profiteor; 
ad vos non accedam.« Postquam au- 
tem per quatuor vices citatus esset et 
minime comparuisset, ediderunt depo- 
sitions ejus sententiam. Turn Nesto- 
rius et qui cum ipso erant, quasi 
seorsum, depositionem contra S. Cy- 
rillum et Memnori Ephesinum pro- 
nunciarunt 4 . 

Socrates Scholasticus, qui illo tem- 
pore florebat, de isto negocio scribens, 
ita loquitur : » non quod amicus meus 
sit Nestorius ilium laudo, nee quod 
segre erga ilium dispositus sim aliis 



*) Cum Socrate, lib. VII, cap. 34, hie errat 
Barbebreus. Nequaquera enim ipse Nestorius, 
utpote sententia synodali jam damnatus, sed 
Joaanefc Antiocbenus ceterique episcopi Orien- 
tates Nestor io faventes Cyrillum et Memnonem in 
conciabulo suo deposuerunt. Cfr. Valesii adnotatio 
ad loc. cit. Socratis, et Hefelc, Conciliengeschichte, 
torn. II, pp. 174, sqq. Socratem 3ecutus est etiam 
Eiias Nisibenus, quippe qui bac ad annum 742 



(Christi 431) adnotat : *jffejaiJa» L±ls>Z] oud 

"Eo anno congregate est synodus in Epheso ob con- 
tentionem Cyrillianorumadversus Nestorium; porro 
Cyrillus ejusque socii anathematizarunt Nestorium, 
Nestorius vero ejusque socii Cyrillum. « 



Digitized by 



Google 



151 



BARHEBRJEI CHRONICON ECCLE8. SECT. I. 



152 



i_^ lA^as m U) r-2^1 Hi-* HI 
]ooi j^sAjalco ^ iS\n ]L+. 1 *■? 

y U^l yio . looi u^> y u^? 

{] y] . )iii4SnS ^outl^r* jffino ^s]? 
*** It-*-*!* ASojb • aU* ^liSy.* % nSn 

>O^0 . ^O^a Ujlo oA*l ^*%^ aL ]?9I 
U i4 Vi\ jib] l^UMJL UilfA al >oj^ 

y) , )i ^ 4iVl 4> tyodO wH70l^GLS ^ 

U?. y r o . Usa-k^Jl? ^9 <-l*a* 

^|o • ALal*? i nffli'H ]&jlq ^ijmS 

j-k^9 fd . i oSn? *&o)o <*ai9o)? ]]afi9 
i^J U? V^o . ,jffa^9a£> \.^ >a^ 
atsoiL* |A*&m l&£a^ 9A00 . i*09 

*s] w^^Axullo . *^lffiJ9 091 UcLS^O-4, j^9 

l^j^j^o l t ono \jlo » nfiAO . 001 

. u^x^jy 



complacere quaero; sed veritatem 
dicam. Sermone enim naturali facun- 
dus erat , et reputabatur eruditue, 
quanfvis revera vim sanctaruni Eccle- 
siae Scripturarum haud edoctus esset; 
nam si secus fuisset, non pervertisset 
hoc divini Apostoli effatnm : « et si 
cognovimus in came Christum, nunc 
t amen jam non novimus eum { .'i Videli- 
cet unita est divinitas humanitati 
in Christo Domino nostro, atque 
idcirco non duo sed unus est Domi- 
nus Jesus. Interim, quamquam dua- 
litatem induxit Nestorius, tamen ne- 
quaquam dicit Christum esse nudum 
hominem, sicut Photinus et Paulus 
Samosatenus; sed eum esse subsis- 
ten tern (svuTrcmarov) ubique profile tur 2 . « 



Jam autem Joannes Antiochenus, 
quia nolebat depositioni Nestorii sub- 
scribere, distulerat adventum suum ; 
ast biduo post advenit secum habens 
viginti sex episcopos, et consensum 
praeterea omnium Orientalium, Ra- 
bula Edesseno et Acacio Alepensi 
exceptis ; porro iratum se ostendit 
adversus Cyrillum, quod non distu- 
lisset sententiam ut post diligentem 
inquisitionem Nestorium deponeret. 
Tunc autem Joannes 'sese tanquam 
Nestorii partibus addictum prodidit, 
atque etiam ipse depositus fuit ; inde 
profectus, cum jecore amaro (i. e. 
stomachatus) Antiochiam reversus 
est. 



*) lICor. 9 V 9 1G. 



f ) Socrutes, lib. VII, cap. 22. 



Digitized by 



Google 



153 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : SJEC. V. 



154 



• ^A9^09 H4^? Itfjol)] U*Otta)] 



lonJo 



•oai—*?^ 



V 1 litf o g nSo . i?*-*^ l^a»5as 
^-*1 ^oqi^n nSn; ^^LLo . jit iV> 

^l*a* ooi • oooi ^?aio sjpa-oa^tmJ 
^tfOiCLDJ wJ^o^Uiojol^o . linOijUJ? 

w»o},lmnVo . i ^iiVi'a? lUgJJo 
^GU9^o]o . wXi?L| ^-ie? jiOiSin? 



Nestorius autem , rei eventum 
percipiens , veluti poenitentia et ne- 
cessitate ductus, dixit : « Appelletur 
Maria Dei para, et mala cessent ! * at 
illud ejus verbum haud acceptum fuit, 
cum id non ex anirao eloqueretur. 
Igitur imperatoris edicto ejectus est 
in exilium et ablegatus ad Oasin, 
^Egypti locum 1 . 

Fostea imperator Joannem et epis- 
copos ipsi faventes denuo accivit, jus- 
sitque duas partes congregari atque 
inquisitioneminstituidiligentem.Cum 
ergo Constantinopolim advenissent, 
institute examine, Cyrilli fautores vi 
Scripturarum sanctarum vicerunt, ac 
devicti iuerunt Joannes et qui cum 
ipso/acfVfajt/ Orientates. Tunc man- 
date imperatoris, praecipue vero ipsius 
comminationibus, assensum prsestite- 
runt, aegre tamen, et synodi professio- 
nem amplexi, unionem cum Cyrillo 
inierunt, ac mutuo sedes episcopates 
legitime possideri agnoverunt; pacem 
scilicet fecerunt haud pacificantem 
eo quod in cordibus suis idem cum 
Nesterio profiterentur. Erant autem 
hi : Joannes Antiochiae, Theodoretus 
Cyri, Andreas Samosatae', Alexan- 
der Mabugi 3 , Irenseus Tyri 4 , Jo- 
annes Cilicise iEgis 5 oriundus; Euthe- 
rius Tyanorum 6 aliique orien tales. 



1 ) Cf. Socrates, Bitt. ecclet., VII, 34, quern taurnt tyr. ad h. v. * Mgn maritima Cilicise se- 



hic ferb sequitur Barhebneas. 

3 ) Vid. Lequien, Orient ckritt., II, 935. 

*) Si?e Hierapolilanus. Or. chritt., II, 927. 

4 ) Ibid., 807. 

6 )»*»m alias jS^ 9 ^^J r , *»«H^f. et 
^oi, aiyai, JEgK, urbs Cilicue. » Smith, The- 



cundce civitas de qua Plinius : *oppidum Mg& libc* 
rum. • TJnde Joannes et Cyrus, haretici insignes 
Nestoriani, a patria JSg&at& dicti. • Lequien, 
Or. Christ., II, 894, sq. 

8 ) Vid. Lequien, Orient chritt., I, 398. 

11 



Digitized by 



Google 



155 



BARHEBRiEI CHRONICON ECCLES. SECT. I. 



156 



• jXoCL^UflJ Ia*ol* 13o^? 5A0 >clx> 

U^,-£> *^jd^]o . A*tlo UViii Ur*o 

lAligViS* . ■ ijSn] j^ 0001 ^iS^ lViTft«i 
. acaa^lan^ Alois w-m^^I l^r*l 

iL^pALo}]; OAlio.^a^Lal? ^L«aAo 
^-io JLs) r°±*i : l^r^ ^* 1?« 

. jmSAiSn^? Jjalx) gAij ^*) • Ij-pAJ 



Quum igitur discessisset Nestorius, 
Constantinopoli ordinatus fuit Maxi- 
mums ex eadem ecclesia, vir exiinius, 
simplex moribus et in verbo rudis. 
Ideo autem electus fuit quod adusta 
fuerat eorum conscientia artificio elo- 
quentiseNestorii, qua totam perturba- 
vitecclesiam et schisma inextinguibile 
inter orientales et occidentales effecit. 

Edessse sedit post Rabulam Ibas 1 
Nestorianus. Maximinus autem cum 
diacesim rexisset annis duobus et 
mensibus quinque mortuus est. Tunc 
postularunt sanctum Proclum fieri 
Constantinopoleos episcopum. Non- 
nulli tamen invidi eum repellebant di- 
centes quod alteri civitati, Cyzico 
nempe, ordinatus fuisset. Tunc impe- 
rator Theodosius consuluit Cyrillum 
et Coelestinum Romae atque Joanhem 
Antiochiae, qui responderunt Eccle- 
siam irritam non fecisse translationem 
episcopi ab una civitate in aliam, 
modo in perfecta synodo eligeretur, 
quemadmodum jubet canon 18*. Ete- 
nim Rigenem 3 Patarae eo quod eum 
ejus oves non receperant, jussit epis- 
copus Romae 4 transire Corinthum 
cujus ecclesia vidua erat. GregoriuS 



1 ) An Ibas fuerit Nestorianus alibi inquirendum 
erit. 

*) Non dicitur in textu e quonam concilio de- 
sumptus sit iste canon 18*", sed quum hoe loco 
Barhebrsus transcribat Socratis hut. eccl., VII, 
36, putamus hie allegari canonem 18 m conoiiii 
Antiooheni, quern ibi etiam Socrates allegat, abs- 
que jure tamen; nam potius allegandus erat ejus* 
dem concilii canon lfy**, in quo vacanti episcopo 
permittitur in vacanti throno sedere, si synodus 
provincial perfecta, id est cui pweest metropo- 



litans, id permiserit, ut explicat Balsamon (Pa- 
trol. Grac. CXXXVII, 1318). Excepto hoc 
casu, synodus Antiochena, can. 21, quemadmodum 
et Niciena, can. 15, prohibet translationes episco- 
porum. 

3 ) Socrates (Hut. eccl., VII, 36) vocat eum 
Perigenem : « Uepiyivn; sv UuTpaiq i^eiporovi;9i} 
hrt'ujxonos' « 

4 ) Bonifacius I qui summum pontificatum, ab 
anno 418-422, gesait. 



Digitized by 



Google 



157 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : SMC. V. 



158 



l^rnS? ,clAjLtfojo . ji^Oi^JJ) j-p}^l 

w— »Q-sj-oa^cLSo . x miSasnimoo?oP 

^A^l q<no . l«£)9 j.l a XV» <*a*^1o 
AligViS * Ett*lila*| g.09 oij^ iS 



theologus , Sasimorum 1 episcopus , 
transiit Nazianzum et inde Constanti- 
nopolim, unde iterum Nazianzum re- 
versus est ; Meletius Sebastiae trans- 
lates fuit Antiochiam ; Dositheus 
Lyciae* translatus fuit Tarsum; Phi- 
lippus Heliopoleos 3 translatus fuit 
Aspuniam ; Alexander Apamese 4 trans- 
1 atus fuit Eudoxiopolina ; Polycarpus 
(Sexantapristeos 5 ) translatus est Nico- 
copolim T hracise ; Anthimus Trebizon- 
tis transiit Constantinopolim ; et Bar- 
ses Ha r arise Edessam 6 . 

Hisce exemplis fultus sanctus Pro- 
clus Cyzicenus sedit super thronuru 
Constantinopolitanum , ubi tanquam 
inclytus doctor inclaruit. Adduxit 
etiam corpus sancti Joannis in civi- 
tateni regiam et coadunavit populum. 






87. Post Joannem, Domnus. 

Alexandria, defuncto S. Cyrillo 
successit Dioscorus, et Constantino- 



*) Sasima, urbs Cappadociae. Cf. Or. Christ., 
I, 405. 

*) Pro Lycia Socrates (loe. oil.) habet Seleu- 
ciaru. 

3 ) Quum nullus noscatur Philippus qui fuerit 
Heliopoleos episcopus, mendum irrepisse videtur 
apud Barhebraeum. Idcirco pro Philippo Heliopo- 
leos legerem Palladium Hellenopoleos, ut habet 
Socrates (loe. supr. cit.J. Hellenopolis, urbs erat 

• Bithynia*. Aspunia vel Aspona urbs est Galtae. 

4 ) Pro Alexandre Socrates habet Theophilum. 
Apamea, de qua hie sermo est, non Apamea Syria 
sed Apamea est Asire provinciae, ut constat ex So- 



crate, loe. cit. 

b) | ft ***~) qucnam sit urbs, nescio. Suspicor 
meudum in codicem irrepsisse et legendum cam 
Socrate, quern fere exscribit Barhebrfleus,jStar0ftfo- 
pristim, urbem Moesise. 

6 ) In Chronico Edesseno (B.O.I, 396) legimus : 

•Anno sexcentesmo septuagesimo seeundo £ arses, 
episcopus, imperatoris jussu, ex Haran Edessam 
translatus est. * 



Digitized by 



Google 



159 



BARHKBBJEI CH RON ICON ECCLES. SECT. ]. 



160 



Ij^lo |ooio >oa^ALo l^oj^i-o ^oj ill 
^ooi |^i^ ill ^o? U£o **lo . l^^o 

wOQjaJi <-^ttfa-o? U*oXs ^k» <*j.£^1 



poli, Proclo successit Flavian us Nesto- 



rianus*. 

. Ea vero tempestate Eutyches, pres- 
byter et archimandrita cujusdam mo- 
nasterii Constantinopolitani, vir mo- 
ribus sui3 apud plurimos commenda- 
tus, cum vidisset Nestorium propter 
assertionem duarum naturarum in 
Christo post adunationem* deposit um 
fuisse, voluit ipse unicam naturam 
statuere in Christo; verum, contra 
vim Scripturarum sanctarura, dogma 
alienum invexit veritatemque negavit, 
asserendo Deum Verbum non as- 
sumpsisse corpus e virgine; sed, sicut 
aer per frigus incorporatur fitque 
pluvia aut nix, et sicut aquae aere 
gelido coagulatae glacies fiunt, ita, 
juxta ilium, incorporatum est Ver- 
bum. Porro cum percrcbuisset falsa 



! ) Barbebraus ex more sects Jacobiticae simul 
Nestorium et Eutychetefl rejicit. Jacobite enim, 
vestigia prementes Dioscori, patriarchs Alexan 
drini, Nestorium anathematizant non solum quia 
negavit virginem Mariam recte Dei genitricem dici 
et quia personam Christi in duas diWsit, sed etiam 
quia,dum Christum divideret ej usque naturas sepa- 
raret,simul naturarum dualitatem retinebat.Idcirco 
eodem anathemate feriunt ipsos catholicos, utpote 
qui duas in Christo naturas post unionem asserunt, 
eosque Nestorianos appellant. Hinc intelligitur 
qua ratione fiat ut Barhebraus Flavian um Cons- 
tan tinopolitanum, qui orthodoxam fidem ooustan- 
ter contra Nestorium et Eutycheteii propugnavit, 
Nestorianum appellet.Eutycheten autem ideo reji- 
cit quod, juxta ipsum, ncgaverit Verbum divinum 
verum assumpsisse corpus ex virgine Maria. 

*) Hallucinatur hie Barhebrseus, ut dixiin nota 
prscedenti.Nestorius enim damnatus fuit non quia 
duas in Christ o naturas admittebat, sed qui* duas 
in Christo persona* statuebat, alteram Yerbi Dei, 



alteram Jesu ho minis. Nam hominem inutero Vir- 
ginia formatum aiebat alium esse ab unigenito Dei 
Verbo ; aiebat simul Incarnationem non esse na- 
turalem et hypostaticam Vcrbi cum humanitate 
unionem, Bed meram inhabitationem Dei Verbi in 
homine, id est in humana natura per se subsis- 
tente, velut in suo templo < idque (ut notant Pa* 
tres Syn. V, can* 4) secundum gratiam vel secun* 
dum operationem, vel secundum dignitatem, vel 
secundum aqualitatem honoris, vel secundum aucto- 
ritatem, aut relationem, aut affectum, aut virtutem, 
aut bonam voluntatem, aut beneplacitum vel secun- 
dum homonymiam, per quam Deum Per bum, Filium 
et Christum vocans, et hominem separalim Christum 
et Filium nominans, adeoque duas personas eviden- 
ter dicens, per solam nominalionem et honorem et 
dignitatem, et adoralionem unam personam et 
unum Filium et unum Christum affirmabat. Unde 
sequebatur beat am Mariam virginem non recte dici 
Ocotoxov sed jrpwTOToxov. Cfr Assemanus De SyrU 
Nestor ianis, p. 190, sqq. 



Digitized by 



Google 



161 



PATRIARCHS ANT10CHKNI : &ffiG. V. 



162 



>o^ U^u^a? )ooi _») |Al^ t^>>^ 

>jyalia\a **aias&4.sl I^U^pso .^JL2*'o 
\|^)o . |i5uJUia^aJ ^ottA+^Al 

^*9j.*L09 lU^tf U^*? aio A*lj . la&oq^ 
1<n^s >a^9 % ^as^OAfli^y ]j^*9 900)5 

)^OXO|JD9 601 . jioo.jjD 4f*|«fc*90 *▲£ 

-. >-^wJAlo U^iJ >a-iouDo Ijsoj* 
<*▲*?? |A©o? }lSn\n ^ ^tfa&LsP 14-J 



ipsius doctrina, accersitus fuit a Fla- 
viano Constantinopolitano ut sese 
purgaret ab hujusmodi suspicione; 
ast ire noluit ; sed praetextus arripie- 
bat, modo quod esset sub clausura 
perpetua, modo quod seger esset , de- 
bilis et senex ; tandem coactus venit 4 . 
Cum autem multis suaderent Flavia- 
nus Constantinopolitanus et Eusebius 
Dorylceus ut sen tent ise ipsorum Nes- 
torianae acquiesceret, renuit et misit 
libellos* Romam ad Leonem, rogans 
ut haec sua perpenderentur in synodo 
altera. Scripsit et Flavianus 3 Leoni. 
Respondit Leo per hanc epistolam 
«tomum« 4 appellatam, cuiinsunt ca- 
pita multa dualitatem naturarum sta- 
bilientia. 

Tunc imperator Theodosius scripsit 
Dioscoro Alexandrino et Juvenali 
Hierosolymitanoet Domno Antioche- 
no ut congregarent episcopos eorum 
potestati subjectos, qui Ephesi, Asi® 
metropoli, sese sisterent ac de hisce 
rebus examen instituerent. Prsecepit 
pariter imperator in epistola ad istos 
episcopos ut, si Divinitati eorum pla- 
ceret, Dei amantissimus presbyter et 
abbas Barsumas 5 , puritate morum et 
fide recta illustris, veniret Ephesum 
ad tenendum locum abbatum totius 
Orientis. Ascendit igitur sanctus 6 Bar- 



') Cf. 111. Hefele, ConcUiengeechichte, II, p. 4 ) Cf. S. Leouis Opp., Patrol, lat. LIV, 755, 

304, sqq. sqq. 

') Vid. EpUt. Eutychetis ad S. Leonem inter 5 ) DeBarsumavid.Asseman. Bibl. Or. II, p. 1, 

Opera S. Leonie, ap. Migne Patrol, lat. LIV, sqq. 

713, sqq. *) Sanctus vocatur a Barhebraeo vir ille, utpote 

8 ) Vid. ejus Bpist. inter Opera S. Leonis, Pa- qui kiter Monopbysismi auctores jure primipilua 

trol. lat. LIV, 723, sqq. habetur. 



Digitized by 



Google 



163 



BARHEBRjfSl CHRONICON ECCLES. SECT. I. 



164 



Uuud ^jygjQi.lino )jf*1? U*aJ ^Pl 

IAj^i-d >jyo t 11nmo )»▲*££ l^ous) 

<jpg.1i j\lSo|o ^JU»aL ^»9 A*l<JL^a.*£0 
* 1?oi i^rsJl uaflU-sl cnoolj-p ^ 



sumas ad alteram hanc synodum 4 . 
Incoepto autem examine, Eutyches 
scripsit ad synodum in hunc modum : 
« Ad me quidem quod attinet, volun- 
tas mihi fuit a tenera juventute ut in 
silentio viverem usque ad senectutem 
et procul fierem a quocumque tu- 
multu. Diguus autem nequaquam ha- 
bitus fui ut hujus propositi suavitate 
fruerer. Etenirn per insidias aliorum 
in grave periculum incidi; nunc au- 
tem, sicut jam a principio, ad judi- 
cium Beatitudinum vestrarum ap- 
pello. Testor autem coram Christo 
Jesu, qui confessus est coram Pontio 
Filato confessionem bonam, me ita 
credere, cogitare et sen tire quemadmo- 
dum se habet fides quam tradiderunt 
nobis sanctiPatres, Nicaeaecongregati, 
quam etiam sancti Patres in sancta 
syuodo Ephesinaconfirmarunt.Si quis 
autem praeter hanc fidem sentit, hunc 
anathematizo, nominating autem Ma- 
netem, Valentinum, Apollinarem et 
Nestorium usque ad Simonem ma- 
gum 2 .// 



Quum legissent episcopi hanc epis- 
tolam eamque ipso Eutychetis ore 
recitatam audiissent, Eutychetem re-, 
ceperunt et decreta contra eum lata 
illico cassarunt. Verum postea, cum 



') Synodus a Barhebrso bic laudata est conci- schichie, II, 350-370. 

liabulum illud Epbesinum, quod , anno 449 a " *) Barhebraeua hanc epistolam abbreviando re- 

Monophysitis fraudibus et vi peractum, idcirco fert. Cf.Coleti Concill. colled, edit. Venet. 1728, 

latrooinium vocari solet. Cfr. Hefele, ConeiHenge- IV, 630, sqq. 



Digitized by 



Google 



165 



PATRIARCHJE ANT10CHENI : SJEC. V. 



166 



_^Ld) . Oj.f P % 01^009 <*£^U 0*A*|? 

I90U0. ail£>A.a2£ \.^ j^Cf* ^ooaJ Jl? 

• A^J-D-J| w^OliO^S >a^9 — 1^-51 0001 

\^ _s]o . ^ao^a^olo IIaoS^ \-^ 

^s]o 1^,^-k? ^n^rnij ]±£>\£> <n-o 
<-£>! Jjoi . 1 001 ^j^^lo ^oijojuD jiiaxfl: 
.>.iS«Aa,1 \l£] >a^ fS lo« *#aA*^90i 



pateret eura ad priorem vomitum 
rediisse, ejectusfuit.Tomuai vero Leo- 
nis, quern attulerant ejus vicemgeren- 
tes, non legerunt ne anathema decer- 
nerent in ejus auctorem et hac 
occasione turbae in ecclesiis orirentur. 
Acta vero confecta ab asseclis Flaviani 
lecta f uere ; cumque invenissent epis- 
copi in iis asseri duas naturas post 
incarnationem (svavOpwTwtv) clamarunt: 
// Tollite, tollite, et comburite ea et 
cum eis Eusebium istum Dorylaeum 
qui ea legit. « Hoc modo depositionis 
pcenam tulerunt in Flavianum, Euse- 
bium, Domnum Antiochenum et sep- 
tera alios qui in eadem deprehensi 
sententia non pcenitebant. 

Hoc etiam tempore Edessae inclaruit 
Isaac abbas et scriptor, qui et ipse 
cum tempore varians hsereticus fuit*. 






38. Post Domnum, Maximus*. 

Soluta sancta Ephesina synodo se- 
cunda 3 , legati, Leonis vicemgerentes, 
Romam reversi, nuntiaverunt ejus 
Tomum non fuissereceptum,tum Leo, 



1 ) De sancto Isaaco magno pauca hucusque 
nota sunt. In Chronico Edesseno hsec legimus : 
wn»m«l ^o L^Zo ^*A.*|o fl.VnSna* &1a< 

. |ooi ^j-^io ] 1^1 hkubo |V>niffl » ^«»o sep- 
tingentesmo sexagesimo tertio (Cbristi 452) claruit 
Mdr Isaac, scriptor et archimandrita. » Diony- 
sius patriarcha ad an. Chr. 418 scribit : (Jola 

.|£bS9 <*ic©*? ouO^V^l^ioJ^D v-o2Laioo ^&io 
»27o<? tempore inclaruit doctor mar Isaac ex Amida 
civitate. Is carmina scripsit de vastatione magna 



Bona.* Decesaerit Isaacus circa annum Christi 
460. Nam aupervixit rains Antiochi®, qua con- 
tigit anno 459. Ex scriptis Isaaci Sermonem me- 
tricum nnum syriace edidit CI. i\ Pius Zingerle in 
opere : Monumenta syriaca, (Eniponti, 1869, 
pp, 14-20. 

*) De Maximo, prater canones anno 449 ordi- 
nate, vid. Lequien Orient Christ., II, 723. 

3 ) Sanctam vocat Monopbysita hanc synodum 
quia haeresi unius nature favit; quamvis ob vio- 
lentiam aliaque Dioscori inique gesta Latrocinium 
Ephesinum recte meruerit appeUari. 



Digitized by 



Google 



167 



BARHEBRiEI CHRONICON ECCLES. SECT. I. 



168 



. *»05OAtfOAj Zo!± ]Ls] pm]o . If^O'O 
m^Aj) ]AnSSn ^a^v U^>>£> aiso 

•U^O ^^^ |j^ ^0 Qk^t U**? 

j*~*V^ jjsi )jLtf ias ^asAVHUO? . j^o) 

2ls£* UoAaAm >oi> |j|o . AmJj^ 
r_c % vr a^ A^la-l v^r^ • ^r^« 

01^*9 U^DO^ A-klCj-0? ^Ofl **j-£«£) 



iraet indignatione repletus, gravem in 
Dioscorum inimicitiam concepit. 

Hoc autem tempore ascendit impe- 
ratrix uxor Theodoaii, cum sorore sua 
Pulcheria Rom am ad orationem. Cum 
igitur circumirent ecclesias venerunt 
ad basilicam Apostolorum, et intro- 
gressae invenerunt Leonem intra ve- 
lum in terrain prolapsum et lugentem 
rogaruntque eum ut sibi causam indi- 
caret ; qui dixit : " in diebus vestris 
Sedes haec apostolica in con tern ptum 
adducta est in altera ilia synodo quae 
Epheso convenit; volo autem ut cecu- 
menica congregetur synodus et irrita 
fiat Ephesina 4 . « lllae autem in hunc 
sensum ad iraperatorem scripserunt. 
Imperator vero respondit synodum 
secundam Ephesi cum omni pietate 
rem gessisse seque diligenter didicisse 
totum negotium; illas igitur bene 
acturas si huic rei se non immis- 
cerent. 



Defuncto autem Theodosio, regna- 
vit Marcianus per electionem Pulche- 
riae. Eodem anno studuit Leo ut 
primum Tomus suus reciperetur et 



*) Anno 449 Imperator Valentinianua III cum 
matre sua Flacidia et uxore Eudoxia Romam venit. 
Quum autem ad orandom ingressus esset com 
matre et uxore basilicam Apostolorum, B. Leo 
cum lacrymis imperatorem ej usque matrem ac 
uxorem deprecates est ut, missis litteris, conaren- 
tur imperatorem Theodoslum Juniorem admeliorem 
sensum erga Flarianum et orthodoxos reducere 



ipsumque ad rescindenda acta latrociuii Ephesini 
impellere. Eorum litteris non annuit Theodosius 
(Vid. inter Opera S. Leonis, Epp. 55, sqq).Putem 
Barhebr&um res confudisse. Nullibi enim traditur 
Pulcheriam, sororem Theodoaii, cum hujus uxore 
Romam venisse et exinde, rogatu Leonis, Theo- 
dosio scrrpsisse. Imo contrarium ex epistolis 
' S. Leonis ad Pulcheriam colligitur. 



Digitized by 



Google 



169 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : SMC. V. 



170 



AJLaJo Jl^o ^alai JALoaLtd ^oaa ^*j 

• jinilo? ^aloij UU* AloU uqj&£s) 

• jiSni^o] 
—Leo . V*S|.k> Joy-o (JL**9 adA*o 



deinde ulcisceretur de Dioscoro. Misit 
ergo ad Pulcheriam et Marcianum ut 
synodutn congregarent. Jussit igitur 
imperator Nicaeae synodum habendam 
esse, cui tercenti et octodecim epis- 
copi adessent. Sed non permisit divina 
providentia ut idem hoc nomen errori 
patrocinaretur. Factus est itaque 
eodem tempore terras motus, quo cor- 
ruit major Nicaeae ecclesiaMdeo, muta- 
ta sen tentia, jussit imperator synodum 
Chalcedoni habendam esse.Congregati 
sunt autem, mense Tischrin posteriori 
(Novembri) anno Graecorum septingen- 
tesimo sexagesimo quinto (Chr. 454), 
episcopi sexcenti triginta sex, duplum 
nempe patrura Nicaenorum, et conve- 
nerunt omnes in templo Euphemiae 
martyris*. 

Sederunt senatores coram altar i, a 
sinistris eorum sederunt Leonis vi- 
cemgerentes, item Anatolius Constan- 
tinopolitanus, Maximus Antiochenus, 
Cum reliquis episcopis Orientis, Asiae 



*) Barhebraeus erersioni majoris ecclesiae urbis 
Nicaeae translationem concilii Chalcedonem tribuit, 
sed falso ; nam ex epistolis Marciani imperatoris 
ad concilium patet preecipuam mntationis ratio- 
nem hanc fuisse, ut nimirum imperator posset 
simul et a Constantinopoli non abesse et synodo 
interesse. De terra autem xnotu nulla fit mentio. 
Vid. Coleti concill. collect., t. IV, p. 843, sqq., 
et Hefele, Conciliengesck., II, p. 390. 

*> Prima concilii Chalcedonensis sessio solemn 
nis nabita fuit die 8 octobris anni Christi 451, 
quern annum huic concilio assignat etiam Chroni- 
con Edessenum. Barhebraeus Christi nativitatem 
referens ad annum Graecorum 309, epocham ha- 
biti concilii ad annum Graeeorum 765, Christi 453, 
refert. Barhebraeo fere consentit Liber Calipharum 



a Land nuperrime editus, qui refert synodum chal- 
cedonensem anno Graecorum 763, id est, juxta 
ejus com put um, Christi 453, celebratam fuisse, 
atque s j nod o ad fuisse episcopos 765 (vid. Land 
Anecdota syriaca I, 120). Elias Nisebenus ad an- 
num Graecorum 762 (Christ. 451) e Libro synodorum 
%J9o?oiJqj&? I— a£us haec affert : h tl*Z] oL_a 

eooi — -ooio |V»nln -» ■ il Yn ^*?^ l»* aVid 
. Il^oftufe QAlaZ)? 1»oxlsi£s| » Eo anno coacta 
est sy nodus chaleedonensis, qua anathema dixit in 
omnes qui non con/Uentur in Christo duos naturae, 
unam personam ; congregati autem illic ad/uere 
episcopi sexcenti. * 



12 



Digitized by 



Google 



171 



BARHEBRJEI CKRONICON ECCLES. SECT. 1. 



172 



a-8Us]o j i|niSojso j 1»0jV> ^ai> 

Ui^ ^^ I nVA 9^0 • 14j U 

auXs .aJoio • ^qJ| MjLo nn mi?*]? 

Us UuJLto ll^o^ )i-a^j v l i, i i S ,j 
ojJls ^qin1i,SSno . 1}-*^ A*U^* 

• ^0099 



et Thraciae; a dextris vero Dioscorus 
Alexandrinus, Juvenalis Hierosolymi- 
tanus et reliqiii episcopi provinciaB 
JBgypti et Illyrici et Palaestinae. Non- 
nulli autem episcopi Nestoriani 4 adie- 
runt Marcianum et Pulcheriam, ro- 
gantes ut Barsumas archimandrita ad 
synodum non admitteretur. Tunc 
mittens imperator reliquorum episco- 
porum sententiam exquisivit. Qui 
responderunt : « anathema Barsumae; 
Barsumas eat in exilium ; Barsumam 
homicidam emittite foras ; ipse enim 
occidit beatum Flavianum dicendo : 
n jugulate 8 . « Turn 3 vicemgerentes 
Leonis cum in medio stetissent, dixe- 
runt : //Mandatumhabemus beatissimi 
atque apostolici viri papae Romse, qui 
est caput omnium ecclesiarum, ut 
Dioscorus non sedeat in concilio 4 . "Se- 
natores igitur statuerunt accusationem 
ill! impactam publice perpendendam 
•esse. Responderunt ejus accusatores 
eum, quamvis personam judicandi non 
haberet, temerarie ausum fuisse syno- 
dum congregare sine consensu apos- 
tolicse sedis Ecclesiae romanae. 



• 1 ) Nestorianos pro more vocat eos qui contra 
Eutjchetem et Dioscorum veram duarum natura- 
rum fidem propugnabant. 

*) a^a~ a verbo *±~ptilpavit, mactavit, jugu- 
lavit. Deest in hac ultima significatione apud 
Smith in Thesauro syriaco. Barhebrous hoc verbo 
expressit verbum graecum o-yarreiv, quod in Aciis 
concilii chalcedonensis hoc loco occurrit. Qua acta 
sunt a concilio Chalcedonensi in causa Barsuma 
referuntur in Actione IV Vid. Coleti Concill. 



. collect., IV, p. 1414. 

3 ) Invertit Barhebraus ordinem rerum gesta- 
rum. Quae enim sequuntur in Actione I concilii 
chalcedonensis gesta fuerunt. Vid. Coleti Concill. 
collect., t. IV, 863, sqq. 

4 ) Dioscorus, vir in concilio Chalcedonensi tan- 
quam gravissimorum flagitiorum et hsereseos reus 
depositus, a Monophysitis inter sanctos recensetur 
eo quod unicam in Christo naturam docuit. 



Digitized by 



Google 



173 



PATRIARCHS ANT10CHKNI : SJEC. V. 



174 






^aJai 



.▲-1*92&*9 



o*j*2to oooi -i r A o,n1Snv^aJqi. ^nio]; 
-^L<n |jnSn\ a r\m 1o . ■ 1 a^a, 
.**£^Atf| vj&attsl* — *^i^? ^aogJJams? 
i-Loj ^ili o ^*9«£? jlinS^? JCW9AA0 
U^Jflo uamiLs) ^1-^01 l^a*^ JA^d 
<*j^Aa] ^nSnNi" r ^A? 0|4>o|o oj-as 

. Jj) j^o) A*t*^9 jlc] amp a* 9 ^00 
jlo| ^ilVg ^9^ l^a^j-14 jAsj V^? 

^.a? ^ . . *_X99Ajd2) •• PalioSs 

^o?"j 11 9 .Ia*££ I^ols]? ^L A*1 ]L+<Uk*L 
. ^ilSn ^iJ, Ua^ 9^) jiojlal 
. jmnSn; ]A^Lo? Uis 001 ,-*? ]]) 

^d UD0|JJatf9 . wAflLLsl 01 2al^ as^fi 
<J* jj] . jio| .tfoiaatfa*? . oi^aL 



Post plura vero jusserunt tandem 
Dioscorum e loco suo snrgere et in 
medio stare ubi sedent qui judicandi 
sunt. Tunc ingressi sunt Theodore t us, 
Eusebius Dorylaeae et Ibas Edessse 4 
qui antea ejecti fuerant; coeperuntque 
tumultuari; et inchoarunt lectionem 
eorum quae gesta fuerant in secunda 
synodo Ephesina in depositione Fla • 
viani qui duas asseruerat naturas post 
adunationein. Episcopi autem orien- 
tates reclamarunt dicentes haec absque 
eorum consensu acta fuisse. ^Egyptii 
vero dixerunt : « quod tunc diximus 
et nunc dicimus*." 



S. Dioscorus dixit : » palam affirmo 
Flavianum,quiaduasnaturaspostadu- 
nationem asseruit, depositum fuisse. 
Testimonia autem habeo sanctorum 
Patrum juxta quae non licet dicere 
post adunationem duas naturas sed 
unam esse naturam Verbi incarnati. 
Igitur cum Patribus egredior. « Reli- 
quit igitur synodum et exivit 3 . Illico 
autem imperator constituit illi custo- 
des ne abiret. Deinde episcopi ad eum 
scripserunt : «sancta synod us rogat 
venerationem tuam ut ad ipsam acce- 
dat.« Dioscorus respondit : "custo- 
dior ego ; si autem permittunt me 



*) Ibas non adfuit primse action i concilii Chal- 
cedonensis. 

*) Cfr. ConciLChalced., act. I, in Coleti Concill. 
coll., t.IV, iOll. 

3 ) Qua hie abbreviando refert Barhebraus in 



actione prima concilii Chalcedonensis gesta sunt 
(vid. Coleti concill. coll., IV, 962, 970). Dios- 
corus autem nequaquam exivit postquam ista verba 
pronuntiavit, ut patet ex actis concilii. 



Digitized by 



Google 



-175 



BARHEBRyEl CHRONICON KCCLES. SECT. I. 



176 



)vji 9^£>o • JJ| ^£>AaLo P HI . jlo 

V-i* otte? IjjJo ^^1 +—QXL-&ZZ 

and] ^*r** • Ml f nV; '?« iNr 
. a-ofiU*) loan ooi *-ttoiaa-tfa*}5 

^, ^V»o . oi ViS *-▲£ )o0i oA*|j 



descendere, dicant*.« Vocarunt eum 
iterum. Qui respondit : «ego paratus 
sum venire ad sanctam synodum, sed 
prohibeor. « Et post hsec vocatus fuit 
ab imperatore Marciano per Joannem 
Accudaeum ut assentiret subscriberet- 
que definitions Chalcedonensi. Ille 
autem respondit : « neque si abscin- 
datur manus inea et fluat sanguis in 
chartam, hoc faciam.» Tunc edide- 
runt in eum depositionem scribentes 
haec : «Dioscorus qui fuit episcopus 
et vocatus est bis et ter et non obe- 
divit, alienum declaramus ab omni 
honore sacerdotii et ministerii* . « Jussit 
igitur imperator Dioscorum mitti in 
exilium Gangram. In ejus autem loco 
constitutus fuit Proterius qui fuerat 
presbyter cum eo quique propter prin- 
cipatum alter Judas factusestalterque 
Absalom erga patrem suum 3 . 



Congregatis 4 porro episcopis, uno- 
quoque juxta ordinem suum, venit ad 



*) Cfr. concil. Chalced. , act. UI a , in Coleti 
concill. culled., t. IV, 1255, sqq. E tertia actione 
concilii Chalcedonensis patet Dioscorum, per tres 
vices canonice ad concilium vocatum, renuisse 
concilio obteniperare, nulla allata justa excusatione 
sed falsis dumtaxat prsetextibus. 

*) Hare abbreviando refert Barhebrnus, ut 
? idere est in actione tertia concilii Chalcedonen- 
sis. Vid. Coleti Concill. coll. IV, 1302, sqq. 

3 ) Fuit Proterius patriarcha Alexandria catho- 
licus, unde maledictis impugnatur a Monophysi- 
tis. De eo vide Lequien, Orient CAritl., II, 411. 
Quic hie habet Barhebrsus desumpsisse videtur e 



Zacharia rhetore prout hie rem refert in Hietoria 
miscellanea quam publici juris fecit D. Land in 
Anecdotis syriacis , t. Ill, p. 124. Lugdun. 
Batav. 1870. 

4 ) Qua sequuntur gesta sunt in actione concilii 
sexta. Definitio autem fide i, quee coram imperatore 
recitata fuit, in actione quinta a concilio elaborata 
et approbate fuerat. Barhebraus hanc definitio- 
nem abbreviando, fid eli ter t amen, refert. Ex propo- 
sito auteip abbreviat,quia si intcgram definitionem 
recitasset eo ipso evanuisscnt calumnia quibus 
Jacobit® orthodoxos Nestorianismi accusant. Cfr. 
Coleti Concill. coll., t. IV, col. H78. 



Digitized by 



Google 



177 



PATRIARCHS ANTIOCHBNI : 8iBC. V. 



178 



oo^n 1 i *&o? |<nX }a_ m Ul^Lso 



. \o \J*9 jJ^ol ^oAfUflJ ]auk ^Loj 
1A iS^l^o i^oo )Ao? lj<n sjffOfllQjQ 
'team I^oom^o . AjJLo^) ^oaJj-oo-a-o 

. UaX lfi>As? jLufcO ^-WiiSp? . l^*^ 
lt-3-^ <lo . *rfe> 0L± )j] ^aS I? )Joi 

|j.o l*toi <aa^oJ i iSn? l]^0r° ^«aL 
. Ijjp fOO . ai«o j^o] j^SSno . jj] 
. Lu? 'V^? ^^ Ua^io V-£>Atf]o 

^A9^ ]^OA|^ >0|J99 ^iSi{3o • ^A"» 

)Aa ^-*? t— ^ * ^ aXASnSn ■ a!S>o 
^*9 on r* . ^l^o^ r 4 ?^ ^°^H* 
. l.* t iin Ujlo Ifol^i iV> o<n g^ o«o 

jj<n j SnnM^ ^ooiLs? UnSfiS^o <| 
r -l^> b.a£* . Q^o ^ooi^oo . yo*J9*Z2\ 

A*uuAtf| |2j«*j-* Italia* ai fS Uaoio 
. .*™*.s^| 1-^j-^ ^*r*n • JJOg^n^o 
^-lo q ■nP^o . l_ila*ail* o_£?Atf]o 
^o^ii^Sii OMj-itflo qfti I'imi L£a£^a* 
t— ^sa >— MnNl i on a ^^Sii : a£&s?o^9ol 
• >a Sii9o}^P n VvaoI ^tfo^tf69o]A!^ 



eos Marcianus imperator. Tunc sur- 
gens Aetius, archidiaconus Constanti- 
nopolitanus dixit : " quoniam nutu 
gratiae supernae et zelo deo amabili 
Serenitatis vestrae, imperatores fidelis- 
simi et piissimi, quibus a Deo datum 
est imperium super omnes, synodus 
haec magna et cecumenica jussu vestro 
congregata est rectamque condidit de- 
finitionem, divinaruni Scripturarum 
virtute munitam, quam manibus meis 
porto; si placet vobis, annuente ves- 
tra serenitate, nunc legam. " Impera- 
tor dixit : « lege. « Quum igitur le- 
gisset et audisset imperator hae verba: 
n Cbmmuui sententia erroris com- 
menta explosimus et patrum fidem, 
cui error non subest, renovavimus, 
eosque qui ante unitionem duas natu- 
ras fabulantur, unam autem post uni- 
tionem confingunt anathematizamus. 
Unus autem et idem est Christus, 
filius, dominus, unigenitus, in dua- 
bus naturis, sine immutatione, sine 
confusione et sine divisione; « tunc 
rogavit imperator ab episcopis an 
omnium consensu defmitio haec lata 
fuisset. Exclamarunt omnes : " huic 
omnes consensimus; hanc omnes de- 
crevimus; huic omnes subscripsimus.« 



Hoc igitur modo rejecta Chalcedoni 
vera fide, ecclesise divisae sunt scissi* 
que fideles, qui recedentes a com- 
munione haerelicorum in eorum locum 
ordinarunt orthodoxos. Jerosolymis 
pro Juvenali Theodosium constitue- 
runt, Alexandriae pro Prpterio sanctum 
Timotheum et sic ubique usque ad 



Digitized by 



Google 



179 



BARHBBRJBI CHRONICON ECCLES. SECT. I. 



180 



li^ajftS % oo<n ^^nf A^) 1 A.*Uj<n 
qiA iSySnS |— Uoj.^ jfiimoo j^SSo 

^J90A^ lV) r So . 00(51 ■ *,i»j l^xJ^D? 

ooi wtfa.oa^j.£i i-la*| • asj-* jiey 
j.^X l^sMo ^jJ*^ Ull h^2 
Ur*?0 JJ(TL30 t^PJLs] ^o<ji|Lqj»? U-UUjD 
a_^*]2^]o . V-^Lo j iSnoV ^^i^ 
^oioj^o ^aia^Lpo Wu lift W Ul^ 
• |AJU|J^9 ^Sn.^lfjtjLo ^oiOg-oolo 

. wJgn^Unj ^nSlly w-^ol^nSn ijLL 



sedes simplices. Episcopi autem qui a 
fide deflexerant ut iniperatori terrestri 
obtemperarent, cum a fidelibus liben- 
ter non susciperentur, auctoritate im- 
peratoris et gladio tyrannico greges 
Christi obtinebant, erga eas usque 
adeffusionem sanguinis devenientes, 
quemadmodura Proterius iste fallacia 
imbutus viginti quatuor millia homi- 
nuin, quorum multi episcopi, sacerdo- 
tes ac monachi, per manus Graecorum* 
occidit. Zelo igitur accensi Alexan- 
drini eum interfecerunt et trahentes 
in civitatis tetrapylum igne combus- 
serunt*. Deinde Chalcedonenses ei 
suffecerunt Timotheum Solofaciolum; 
.Timotheum autem orthodoxum Gan- 
gram in exilium miserunt 3 . 



\r+ r ±+h >aL l^o.^o; HSSnS qjdA^o 
looiio . \Ll* i±Jo Ur^o . o<n l«*a~* 

ULoo? ->,.aJ? lp»o • U^Of^o ^ejlo^]o 
^(n^jQ^Lolo jj^oj* aij*,^ <o^4j? 
ooi ,-a^oi ^.ia-^ fSO . ai^a^? \^l^o 



Quum autem rursus exardescerent 
in sanctum Barsumam scripserunt 
imperatori : " Bars u mas archimandrita 
magus est et. incantamentis patrat 
portenta aurumque ac populum colli- 
git ut rebeliet adversusimperatorern.* 
Quod acerbe ferens Marcianus mittere 
volebat Graecos qui pergentes ad mo- 
nasterium beati Barsumaeeum omnes- 
que qui cum eo erant interficerent- 



*) ]Uic©V verbotenus Romani; ita auctores ») Cfr «ackarias Rhetor ap. Land dnecdota 

Syri designare solcnt Graecos imperii Byzantini, tyriaca III, 137; Evagrius, Hittoria eccL II, 8. 

etiam post separatiooein hajus imperii ab imperio 3 ) Cfr Zacharias, ibid., p. 145. 
Occidents. 



Digitized by 



Google 



181 



PATRIARCHS ANT10CHENI :" SSC. V. 



182 



i^J, )Aao . U)a*? w^mk 'L1*jd 
aula^ltflj ^nS^i* -*jJ^ i4^ y^l * 

qiAl >nAr ^j-o o r fi^ WaL*o . julc 
^l*a* )o)j*o ^oaiL w^^lo . 



055 



.£9 



Haec quum audisset beatus Barsu- 
mas, dixit : » Confido in cruce quam 
fidoro nullam fore potestatem Mar- 
ciani in me nee ipsum faciem meam 
visurum neque me execrabilem ejus 
personam conspecturum. Confido 
etiam, et res est mihi certa, morte 
mea Marcianum evellendum esse. « 
Quod revera* contigit. *teniin illico 
beatus Barsumas, sanctus senex, 
obiit, anno Graecorum 769 (Chr.458) 4 . 
Post tres autem annos obiit Simeon 
stylita*. Discipuli autem sancti Bar- 
sumae timentes ne mitteret contra eos 
imperator exercitum Graecorum sup- 
plicationem fecerunt ad sepulcrum 
sancti Barsuma. Turn apparuit eis in 
visione Joannes Baptista stans in me- 
dio templi et dicens : « Marcianus 
imperator mortuus est , quia 3 Bar- 
8umas eum apud Regem Christiano- 
rum Christum accusavit. Post paucos 
autem dies divulgatus est rumor mor- 
tis ejus 4 . 



1 ) Concinit auctor anonymus ejus vita apud 
Assemanum, Bibl. orient., II, 8. 

*) Auctor Chroniei Edesseni (Assemani Bibl. 
Orient., I, 405) scribit Simeonem stylitam obiisse 
anno gnecorum 771 die 2 a septembria, feria 
quarta, bora undecima, cui consentit Cosmas 
presbyter {Bibl. Orient., I, 252). Ex his conclu- 
dit Assemanus Simeonem stylitam mortuum esse 
anno Christi 459, quo dies 2a septembris in feriam 
quartam incidit. Pro more Barhebreus duobus an- 
nisnumerum augens ejus mortem reponit in an* 
num graecorum 772, Christi 461. Barhebreus hie 
secutus est computum Zachariae Rhetoris ap. 
Land, A nee do ia syriaca, III, 3 16. Chr^nico Edes- 
aeno et Cosmae consentit Hist. eeel. Joannis Jaco- 
bite (|*^**v.^i~a , ? ^q^juxm^o^citata ab 
Eiia Nisebeno, qui haec habet ad annum Gr. 771 



(Christ. 460) 



il^i 1— *-»f-0 t*\ oiLo 



•Eo anno obiit 8. Simeon Stylites, feria IV, die 
secunda Ilul (septembris.j * 

verbotenus » quia rex Christians accusavit eum. * 
(Juie verba cum nihil significent, putem in textu 
aliqua deficcre et scri bend urn esse V j <^» 

^ao fra? 1 i\Sn Za^> »Quia apud regem Chris* 
tianorum accusavit eum. » Consonat Meligensis 
qui idem factum rcferens scribit Joannem Bap- 
tistam dixisse : •Periit imperator quia Barsumas 
ilium apud Christum accusavit.* Vid. Asseman. 
Bibl. Or., II, 8. 

4 ) Marcianus mortuus est anno 457. Discrepat 
hie rursus pro more juxta computum suum Barhe- 
bneus. 



Digitized by 



Google 



183 



BARHEBRJBI CHRONICON ECCLE8. SECT. I. 



184 



. ^g nl i S a* >af o • aA^Jloj ajttsjo-J?©! 

^oin?Sji)afo • 001 ^s| y^Mo . Jjj-*] 

l^o <al*] \.-^ o ?i Lo jx ^^oi 
«— J»a-k^lj.3o)o wfl7ol^1o ^.tfo^^Jo)] 
Qia^o lo . ^»oi^Lal o ? ^ . U»Q-^\jU> 

v oJoi OAjas^l ^JLIa Al^ *As> ^Lo 
ooi w-^1 9j^^1 % v al*l ^.lo l?oj£c 

ooio • jnSy .^oAd woo^! «ffO|^L9 
oi^ La] .UcLkj^j? lA-i^^ Uio| V^o 



1 ) Maximo successit, anno 456, Basilius qui 
sedem Antiochenam duobus annis occupavit. 
Basilio successit Acacius, quo defuncto, Marty* 
rius, concilio chalcedonensi addictus, ad Antioche- 
nam sedem promotus fuit. Basilium et Aoacium 
patriarchas utpote orthodoxos Barhebrwus silen- 
tio pressit. 

f ) Orthodoxorum nomine vocat Monophysitas. 

3 ) Julianus et Stephanas uterque concilio 
Chalcedonensi addicti fuerunt, idcirco despiciun- 
tor a Barhebneo. 

4 ) Calandion sive Calendion, vid. Lequien, 
Orient Christ., II, 173. 

*) HjOAfe Mabug, alio nomine Hierapolis, 



39. Post Maximum, Marttrius 1 . 

Postquam expulsus fuit iste Mar- 
tyrius ab orthodoxis* Antiochiae, sedit 
Julianus qui neque in side confirmatus 
fuit. Huic successit Stephanus et post 
hunc Stephanus alius; qui etiam ex- 
pulsus fuit 3 . Pro isto sedit Petrus 
orthodoxus, cognomine Fullo. Deinde 
cum rebellassent adversus Zenonem 
imperatorem Leontius,Illus etEuphra- 
bius Antiochiae, ejecerunt Petrum 
eique substituerunt Calandion 4 , ipso- 
rum sententiae asseclam. Quapropter, 
quum, post tres annos, isti rebelles a 
Zenone incarcerati fuissent, expulsus 
est etiam iste Calandion ab Antiochia 
et reversus est Petrus imperatoris 
jussu. Porro Petrus ordinavit ecclesiae 
Mabugi 5 sanctum Philoxenum, virum 
facundum et doctorem admirabilem, 
qui strenue impugnavit partes Dyo- 
physitarura 6 , et sanas patefecit doctri- 
nas de sancta monachatus professione 
Composuit etiam tractatus de festis 
sacris et scripta omnis generis. 



urbs episcopalis Syri© Euphratesia. Cf. Ritter, 
Erdkunde, We*t~Asien, vol. IV, p. 1041, sqq. 
wtfnlmnnSift *i>ol-evo;, alio nomine j .t M ^ ] 
Xenaia* vocatur. Ejus gesta et scripta iudicat 
Assemanus (Bill. Or., II, 10, sqq). Fuit is Mo- 
nophysitarum defensor subtilis qni docuit in 
# Christo unam naluram. duplicem ; ]*\^ |i.» j 
quo locutio veluti tessera est hcereseos Jacobitica. 
8 ) AwxpuoriTai. Ita vocat Barhebraeus ortho- 
doxos fidei chalcedonensi addictos, eo quod duas 
naturas in Christo profitentur contra Monophysi- 
tas, dnas naturas, divinam et humanam in unam, 
nescio quam, confundentes. 



Digitized by 



Google 



185 



PATRIARCHS ANT10CHKNI : 82BC. V, 



186 



)a-*ai^0 l-a^e U9, jJd] )j<afi 
{90009 ikLo] w^aa^ ^£>|? . ■■m^mlj 

a^ali q a 1 rrJ] ^9 jJUs **?^ . ^ifiS* 

^▲A|jD wJ^^ wA^g-o I^oaA^LAL ]b)l2k> 

j*i^. ^12* . A*)x?1 *&^ %fioi ^JLmO 

l-Jj-*| lnV/>9 ^ iS'n ^o ^aJ\S^S 
qiAinS ^soJ 0^0190 . | ilSnoyL 

,.00 . ^©01 \.-^ HSSnS *j\n\V> 0019 
nuncio . cnA^^o faoJ 0^09] <-0r-> 

• ]j^Jaa£> a-i^p^o ol-jl*9 nnwto 
>aJ^ a.Jai? ^iSho aiJi ^iliSfc 
qi iSnon w — *? aJai . ^jgnSonis] 

<*0L^ )\* f2 ^*9 l*\%n . I^OaAaL^? 

1 nSwo . uponiol ^9010 1-9-so . OfSt^; 



40. Post Petrum cogwmine Fullo- 
new, Palladius*. 

Hoc tempore voluit imperator fi- 
delis* Anastasius ut Constantinopoli 
sicut in ditione Antiochena Eccle- 
sia decantaret illud : » qui cruci- 
fixu8 es pro nobis. « Dyophysitse au* 
tern ad eum congregati sunt dicen* 
tes : « hymmo quern angeli offerunt 
Trinitati : sanctus, sanctvs, sanctus, 
Dotninus/ortis; pleni sunt cadi et terra 
laudibus ejus, at aliquid addendum 
suadeas hominibus minime decet.» 
Imperator autem respondit : » angeli 
bene agunt, et nos etiam rectissime; 
e nobis enim incarnatus est et non 
ex angelis corpus induit.« Turba au- 
tem, quia Dyophysitae erant Constan* 
tinopoli, tumult um fecerunt et circuie- 
r ant palatium vociferantes : « imperator 
alius Grsecis ! » Et precipitesirruerunt 
in domum Marini Syri ut eum inter* 
ficerent, quasi ille imperatorem inci- 
tasset ad hujusmodi rem, cumque ille 
effugisset, ignem admoverunt ad ejus 
domum et, invento in domo Syro 
aliquo monacho paupere, ipsi caput 
amputarunt, quod conto affixum por- 
tabant clamantes : » iste est i*ij3<HAo; f 
id est adversarius Trinitatis.« Impe- 
rator autem, viso eorum facinore,jussit 
fieri ludos circenses et ascendit ipse 
absque corona. Quum autem vidissent 
k ejus animi demissionem, eos poenituit. 
Paulo post, aliis de causis,rursu8 fecit 
p6pulus motus seditiosos. Iratus autem 



1 ) Palladius, haresi Monophysitarum addicius, f ) Fidtli* a Barhebiwo Yoeatur utpote qui hftrt- 

ad sedcm Antiochenam auno 490 promotus fuit. sim monophjsiticam profeuus est. 



Cfr. Lequien, Orient Christ., II, 729. 



13 



bigitized by G00gle 



187 



BARHEBRiEI CKRONICON ECCLES. SECT. I." 



188 



wsoi IAjJ^I lAii^ y+o ^ i Sn iAso imperator multos perdidit, et tunc 
Aio^lo . U*o^> UU ^ aW qmeverunt 1 . 



. wtfaJU^JLs . *W 0*?)1.S 9Afi 



rM oo % olL 1 n Nmo . 1— Dgo t 11nff? 

^-k) _aj o^l : jn\^ ^a&o |2nnSSn 
Isi >a^ <jdo<J U?*? ^ALo ++] U**t±o 

)a^d g-aso . L+lohoh oi-n-k^o . loen 

001 )^0a*2? U&oa^l^ oU.^5 .aa-aJo 
) M JO| M An-L&9 w^Q|—13a m, ,r> I901? 
•tfOjJJasal* oi^ qioloj »|o . wnuiJo^oalo 
001 ^qJujdJLs g^o . ^Loo?? ^o{l^o 



41. Po*£ Palladium, Flavianus*. 

Hoc tempore Anastasius insperator, 
quum parti orthodoxorum faveret, 
Chalcedonenses vero odisset et eyer- 
teret, congregavit synodum 3 , ad quam 
ascendit sanctus Philoxenus Mabugi, 
in civitatem regiam jussu imperatoris 
accitus. Venerunt autem ex Oriente 
ducenti circiter monachi cum magno 
Severo, qui et ipse hucusque raonachus 
erat, atque honorificentissime excepti 
fuerunt. Jussit autem imperator ape- 
riri arcam raartyris Euphemise et educi 
atque comburi tomum definitionis in 
synodo chalcedonensi latae. Tunc ana- 
thematizarunt synodum et Leonem 
Romae. Quum autem Flavianus An- 
tiochiae repertus fuisset haereticus ex- 
pulit eum imperator et in exilium 
ejecit 4 . 



• ^Q'r+oUo • wtf aJu*»}io 9AA 



42. Post Flavianum, Severus 5 . 
Vir facundus et eruditus prsesertim 



«) Cfr. Evagrius, Hist, eecl. III, 44. Hie 
eventus ad finem imperii refertur ab Evagrio; 
a Barhebrseo reponitur sub Palladio adeoque intra 
ann. 490-498. 

f ) Sedit Flavianus ab anno 498 ad annum 518. 
In fide sua parum constans interdum ad Monophy- 
sitarum partes deflexit, interdum vero fidem chal- 
cedonen&em professus est, donee tandem in ea 
moreretur. Cfr. Lequien, Oriens Christ., II, 730. 



3 ) De hac synodo vide Assemanum, Bill, Or., 
II, 15-16. 

4 ) In arcem Petrae, ut notat Lequien, he. eit. 

5 ) Elias Nisibenus ad annum Greecorum 823 
(Chr. 512)3cribit:J^^,^s ]ho]jo yc^wZZ] ois 
Mr*] ^t^ks yn^h-k,? ] Vmo ) « on nS >? 
*Fo anno Severus constituiusfuit patriarcha Jaeo~ 
bitarum die decima sexta Tischrin posteriori* (No- 
vemhris) . * 



Digitized by 



Google 



189 



PATRIARCHS ANTIOCHENI 



SiEC. VI. 



190 



l*j«* ^au^n SSi^ |^As r a^o . jiSSn 

• Uoi? 

■ IftoN wQICUms] loan 091 t,gin,nS» <*|J^ 

l4*j>)hls j-i-s, |oai oA^| • Ul i lo ? 
l^loLlo? )Snniff7 **}m^Jo . ^,0j-2lO5 Ha** 
• 1f-*f»* )^? I^a^oa ^▲^Leo U^'cia, 
Uiu^J |»l£a* +xl&2\o i **~)2\o 



in ecclesiasticis veteris novique Tea- 
tamenti et omnium doctorum doc- 
trinis, e Theodori Gazae monasterio. 
Scrip ta ejus doctrina vivifica referta 
sunt. Composuit autem librum fAotaOw 
(veritatis amantem), ad solvendas 
quaestiones Djophysitarum 1 , et expla- 
navit Henoticon Zenonis ad exstinc- 
tionem concilii Chalcedonensis con- 
fee turn. 

Eodem tempore claruit inter Persas 
Simeon, Betharsami episcopus, qui 
» Dialecticus » cognominatus est 9 . 

Claruit etiam inclytus doctor Mar 
Jacobus /Batnarum Sarugi episcopus 3 . 
Hie sancti Spiritus largitione non 
autem humana industria donum 
scientiae adeptus est.Erat nempe perio- 
deutes Haurae in agro Sarugensi,com- 
posuit autem carmina egregia et 
dogmatibus verae vitae referta. Pras- 
clara quoque ejus doctrinae effigies 
explorata approbataque fuit a sancto 
Severo, Antiochiae patriarcha, et ipse 



f ) 1 M - * ** "• suspicor mendum esse pro 
1 1 - T * ** •> $voyv<jrt<ZL. 

* ) Simeon ecclesiam Betharsaracnscm regebat ab 
anno 510 ad annum 525, ut tradit Dionysius in 
Chronico. Cfr. Assemani Bibl. Orient. I, p. 341, 
sqq. 

3 ) Natas est Jacobus Curtamo ad ripam Euphra- 
tis, anno 452. Munus periodeutee egit in Haura 
Sarugi. Denique creatusfuit episcopus Batnarum, 
anno 519. Cum autem haucsedem occupasset per 
annos duos cum dimidio, e vita discessit die 29 
novembris anni 521. Quod hie tradit Barhebrseus 
ejus doctrinam a Severo laudatam fuisse, et quod 
addit anonymus ejus vitae auctor in codicibus Mu- 
s«i britannici eum apparatu multorum Orientis 
episcoporum stipatum ad Severum ascendisse non 



videtur admittendum. Etenim istud factum non- 
nisi a Jacobitis narratur qui injuria saepe antiquos. 
syros doctores inter suae sect® patronos annume- 
rare satagunt,silentio vero premitur in panegyrica 
Georgii ejus discipuli oratione. Praeterea non con- 
venit cum scriptis sancti doctoris, in quibus nul- 
lum Monopbvsismi vestigium deprehenditur. Nee 
satis concordat cum iis qu® iidem Monophysito 
de S. doctore narrant. Etenim verisimile non est 
S. doctorem aliis episcopis stipatum ascendisse ad 
Severum, nisi postquam ipse jam dignitate episco- 
pal ornatus fuit. Porro banc dignitatem adeptus 
est post demum Severi e sede antiochena expul- 
sionem adeoque nequivit tunc ad ipsum ascendere. 
Yid.Abbeloos, De vita et scriptis S. Jacobi Sam- 
gensi*. Lovanii, 1867. 



Digitized by 



Google 



191 



BARHKBRjEI CH RON icon eccles. SECT. I. 



192 



Ur*i-jU kola U*f£> ^p w^nlflSSr? 
. -m^in^o (TtlLo ^&p^|o . Useful? 

]AA9|^0 V-^ *a2u? ULP9 . fr*°l° 
0U99Om \J* IjSnlViS >-a-plo . Uj-*° 

1*^ \|^0 . j^c)? I— fij^r 99<A-*1 

^oiaffi+sl. oi^oXaltLe }-*+*£ *« 1*0 ja? 

Do • lA^a^o >^i.^ ^ jiol Jjj^l 

^^L09 oiA^o^ y*) i-oLi ^ja^j^o)? A-4, 
. (Ti t iSnS^ |o« oAaIj jSnSnS? *^oU* 

1 *nmju|? fen in • |^no o ^a^-ia-^ 
J— J oi 0910 . j ***»A <H^a? lA^juiO 



ab eodem susceptus laudatusque fait. 
Traditur ejus doctrinam, quum adhuc 
juvenis esset, a quinque episcopis ex- 
ploratam fuisse, qui sedentes in eccle- 
sia coram imagine currus, quern vidit 
Ezechiel, rogaverunt eum ut de eo 
dissereret. Incepit igitur dicens : "Al- 
tissime, qui sedes super currum,etc.« 
Medio autem carmine, orationem in- 
flectit ad vastationem Amidae. Episcopi 
autem turbati sunt, eum divagari 
putantes. Deinde, confirmato Amidae 
eventu, manifestum omnibus fuit ejus 
scientiam a Spiritu sancto infusam 
esse. Rogarunt igitur eum pe ad in~ 
ccepto desisteret. Habuit autem sep- 
tuaginta amanuenses ad exscribenda 
ejus carmina quae sunt numeroseptin- 
gentaet sexaginta prater expositiones, 
epistolas,odas et hy mnos 1 . Postremum 
recitavit carmen de Maria et Golgotha 
quodimperfectum reliquit. Ejusetiam 
estexplanatiosex Evagrii centuriarum 
quam fecit rogatu mar Georgia gen- 
tium episcopi, ejus discipuli*. 

Eodem tempore claruit etiam Si- 
meon Kokensis in agro Antiocheno in 
pago nomine Ghischir. Hie composuit 
cantica 3 sanse probataeque doctrinae, 



*) Composuit Jacobus fcs*lv>, id est, sermones 
metricos seo carmina, quorum singuli versus dode- 
casyllabi sunt. |^*U* enim a Syria vocatur car- 
men, cujus singuli versus equali constant numero 
syUabarum, absque strppharnm distinctione. Com- 
posuit etiam UJL-oico l*?*^ id est, odatethym- 
not. \±jJi* enim in poesi Syrorum ea vocantur 
earmina qua? atrophia ad instar odarum latinarum 
distinguuntur. Strophae autem yersibus diversi 



metri constant. Inter Im$j& alia vocantur 
l&vott hymni, alia aliis nominibus insiguiuntur. 

*) Georgii orationem panegyricam in S. Jaco- 
bum Sarugensem e codicibus vaticanis edidit Ab- 
beloos in libro mox citato. 

•) \ K *1±U> cantica. Hao voce Syri ea desi- 
gnant carmina quae atrophis constant. Simeonis 
cantica hucusque latent; nee aliam, prater hanc 
Barhebroi, de eo notitiam habemus. 



Digitized by 



Google 



193 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : 8jEC. VI. 



194 



Ul£^o* . |AilSSni Ilea** *oJ*2] 

llSCL* r iA 0.91 *d] . ]j liOO )V>iSii 

wOaA w^o jLuftO s4.mo] . |jo t »nV^? 

woAaj A-a U£a, JAo . U^lm-iSll 

% aiA&alo? qi Vt\o . ju^as \_L, 

l t nit? UaJ ^001 ]4ufc] l*£*o • r A* 
• ^001 If** |a*| _2* ^J? <*t^o^l 



quam ipse divino munere absque hu- 
mano studio acquisivit. 



Defuncto autem imperatore fideli 
Anastasio eique succedente Justino* 
Thrace qui jussit ut reciperetur 
synodus Chalcedonensis , sanctus 
Severus, vitam despiciens et gloriam 
mundanum spemens ab Antiochia 
migravit Alexandriam, postquaman- 
nis sex sedem occupasset*. Exeunte 
autem illo, cecidit ignis super An- 
tiochiain, qui multosejusincolascom- 
bussit; per sex autem menses ignis 
undequaque exardebat nee quisquam 
scire potuit undenam oriebatur 3 . 



l ) Ii*1*4lvo* Justinianus, quo nomine Bar. 
hebrceus aliique scriptores Syri ntrumqae impera- 
torem,Justinum et Justinianum designant. 

*) Refert Evagrius (Hut. eccles., lib. Ill, 37 
et lib. IV, 4) Severum ordinatum fuisse patriar- 
cham anno urbis Antiochia? 561 mense Dio sea 
Novembri, qui annus a kalendis Septembris inci- 
piensanno sera vulgaris 512 respondet; ex An- 
tiochia autem fugisse anno urbis Antiochiae 567 
mense Gorpieeo seu Septembri, id est anno aeree vul- 
garis 518. Severus igitur sedem Antiochenam sex 
annis fere integris tenuit. Fugit autem anno 
primo Justini imperatoris quod testatur etiam 
Theophancs in Ckronographia ad annum 511, aene 
vulgaris 518, ap. Migne Patrol, grac, t^CVIII, 
ool. 383. 

3 ) Barhebraeus ad Severi discessum, tanquam 
in illius punitionem divinitus immissum foret, hoc 
incendium refert quod septimo imperii Justini 
anno, sens vulgaris 526, contigit, ut constat ex 
testimoniis Joannis Asiae, Evagrii (Hist, eccles., 
1. IV, 5) et Theophanis (Ckronographia ad. an. 
518). De infelici hoc eventu ita loquitur Theo- 
phanes : 'Hoc anno (septimo Justini, aer« vulga- 
ris 526, Christi 518 juxta Theophanem), mense 



Ottobri, indietione quarto, divines ultionis primi- 
tuB Antiochenam urbem invaserunt. Magnum 
quippe in media urbe incendium, nee visum unde 
excitatum est, quod imminentem Dei vindietam por- 
tendit. Ignis siquidem in martyrio sancti Stephani 
accensus, usque ad pratorium magistri militum pet' 
vasit. Fuit id inf outturn dolorum exordium. Incen- 
dia vero per sex menses duravere, quibus ades 
multa cotnbusta multique viri inter empti : nee quis- 
quam potuit dignoscere unde ignis accenderetur. » 
Joannes Asia (ap. Land Anecdota Sgriaea, t. II, 
p. 298-299, Lugd. Batav. 1868) soribit : 

al~aa> Jooi I901 l^aa^j) gj\nn \+\±> _^ 
t|~o^? y*»| . )ooi r o^ >i\fr ^* (kU,^? 
{^aOJBOl %^ |ooi }io* >0,^iD _s . )oi2L ^ttj 
S^s |— JLaoio •■ WiSs )ooi >n i «N> (Jpfilo 
)&*ao> — «oi\no )ioJ jLom )_*) >iNfr _^ foi 

\i*\ Uu] ^J* %.**\\ JaVQo oeoi ■ <i*i4V> P 



Digitized by 



Google 



195 



BARHEBR>«1 CHRONICON KCCLES, SECT. I. 



196 



iAao . Iwpi? UJL^o Ion o^| U<n 

^oaiS-iX ^.▲Is ? r jL 6<no . jJo t *nSs? 

• oiJoIj^J? .oaii* | offi £^o . JttU^] 

• ^oai^atfjaas gla.o o-i-s?^!? _x^^|o 

1 001} on Uu^l? UhIoI ^l*a*o 

wASLiLs] J4Vn»o ^qaVim . 4^an£ 

oai jJU^ti^ttfa-o ^oaiJLLoj ^OgllnmS 
<*oAjt] Ur*?-^ ^^ oi^oi AaLo \-^Lo? 
. | m OgV) ^oai So \— ^ ]j_sAJ? 
. ^a^lo9 U 1 ttbl pen? wgnjlmooSino 



* 48. Post S.SeverumtYkxsirtStCogno- 
mine Judaus. 

Hie vas irse erat 1 . Elapso porro 
anno postquam inagnus Severus dis- 
cesserat sedit et praedicare coepit 
Antiochiae synodum Chalcedonensem. 
Mittens igitur congregavit omne3 epis- 
copos eosque coegit synodum praedi- 
care. Qui defecerunt remanserunt in 
sedibus suis; qui vero non , ejecti 
sunt. 

Joannes Amidensis 2 , Asiae epis- 
copu8, qui post Anthimum fuit Con- 
stantinopoli episcopus orthodoxorum, 
enumerat quinquaginta quinque epis- 
copos qui sedes suas reliquerunt ne 
synodum reciperent, inter quos, Con- 
stantinum, qui propter suam virtutem 
cum patriarchis meruit proclamari 
ad omnia alt aria, et Philoxenum 
seu Xenaiam Mabugi qui Gangram 



^.Xsoi lln»Vio •. ]*oJ Zcoi ]au ]L±q | iVi* 

|?0I ,—»? |M iO • (TuVj^C? )>4li1n ^QOlNnS 

guLJ\ ^019 1 1*1 ft ma*? oiZosu^o? \ ni>? 

»Annogracorum 837 (X'Ar. 526J incendium inopi- 
nate in universa Antiochia factum est quod magnam 
urbis partem illico inflammavit, quasi per hoc ira 
divina pranuntiaret eversionem et ruinam ipsi im- 
minentem. Hoc modo ubique derepente per omnes 
vicos urbis ignis exardebatper sex menses, Plurimi 
autem ejus incola perierunt cum reliquis aditiciis, 
nee poterani homines scire undenam ignis exarderet, 
quum e supernis habitaculis . quinquies et sexties 
exardetet et consumer et omnes homines iu circuitu. 
Anno autem isto septimo imptrii Justini qui est 
annus octingentesimus trigesimus Septimus, etc.* 
Secutus est terra motus de quo infra Barhebraeus. 
t) Monophysita loquitur. 



*) Joannes, coenobii Mar Joannis Amida niona- 
chus, deinde Ephesi in provincia Asia? (undc 
Joannes Asia appellator) episcopus, 'Monophysi- 
ta rum haeresi addictus, scripsit Historiam eccle- 
siasticam a Theodosii junioris cetate usque ad 
finem imperii Justiniani, qua utitur sape Barhe- 
breus in hoc Chronico. Scripsit etiam vitas eorum 
Orientis virorum qui a Monophysitis at sancti 
venerati suo aevo floruere. Tertiam illius Historia 
ecclesiastics partem ex syriacis Musai britannici 
codicibus edidit Cureton (Oxonii 1853, syriace, 
anglice vcrtit Payne Smith, Oxonii, 1860, ger- 
manice Schonfelder, Monaci, 1862), secundam 
vero partem cum ejusdem Monophysitarum insi- 
gniorum vitis ex iisdem codicibus edidit Land in 
Anecdotis Syriacis, t. 11, Lugduni Batavorum, 
1868, syriace tantum. De Joannis Asia vita et 
scriptis agit Land in libro cui titulus : Johannes, 
Bischofs von Ephesos, der ersle syrische Kirchen* 
historiher, Lugduui Batav. 1856. 



Digitized by 



Google 



197 



PATRIARCHS ANT10CHENI : SJEC. VI. 



198 



iilo^o _*£££*? J.ao1L o'm ^oamlo^? 
— s?Ad )o<n? o'<n ^ynmlgniV? lliXa*o 



in exilium missus fuit ibique supra 
coquinam xenodochii inclusus fumo 
suffocatus fuit, et Thomam Damasci, 
ascetara ilium qui per viginti octo 
annos nee panein manducavit nee vi- 
num bibit, et Theosebium Ephesi, 
qui se projecit ante altare tribus diebus 
cum lacrymis orans ut exiret ex hoc 
mundo ne aliquaift in fidei confessione 
maculam contraheret, nee surrexit 
donee eum Deus ad se nrigrare fecit, 
et Julianum Halicarnassi, qui factus 
est postea phantasiasta 1 aliiquemulti. 

Elapso autem anno uno, ex quo 
Paulus Judaeus in throno Antiocheno 
constitutus fuisset, cum animadver- 
tisset imperator ob ejus tyrannidem 
scindi ecclesiam expulit eum. Paulo 
autem post, impius iste mortuus est*. 



1 ) Julianas, Carifleprimum,deinde Halicarnassi 
episcopus monophysita, postquam sede sua pulsus 
esset, cum Severo controversiam habuit de carne 
Christi quam incorruptibilem, hoc est, nullis aflec- 
tibus naturalibus subjectam, prsedicabat. Hinc 
capnt factus est eorum Monophysitarum qui Aph- 
tariodoceta, Doceta vel Phantasiasta aut etiam 
Julianistm dicti sunt. Damnatus fuit cum Anthimo 
et Severo a Romano Pontifice Agapito in concilio, 
Constantinopoli habito, anno terse vulgaris 536, 
quando Mennas Anthimo suffectus fuit, quod infra 
etiam asserit Barhebrseus. 

*) Joannes Asise, quern sccutus est Barhebrseus, 
refert : ^ : ]_*» \bl* L±e.^+> |)oa^ _*? ^ 

. )+m — Ld ~s| wAaJo . |Z r ^ —^ \dOi+hJo okas] 
» Elapso autem Fault anno uno, quum animadver- 
iisset imperator ob tyrannidem ejus populum ab 
ecclesia retrahi et didicisset quanta mala fecerat, 
ejecit eum et expulit ab ecclesia. Qui simul e vita 



excessit. « Ita Joannes Asise in Histories ecclesias- 
tics parte, secunda apud Land Anecdota syriaca, 
t. II, p. 291. Lugd. Bat. 1868. In parte autem 
tertia ejusdem operis a Curetonio edita, Oxonii, 
1853, lib. I, c. 4J, ait : Zom |^ ]b-Xj> ^o 

|)&a &_*J l^i^fi •. |nnnu*| |1? } * on i ft l| 

.aa4,»o) b-*] |_3oi . |— lo t nSnf> \ aYinol 

^) |mAO . j ^i <^V jBjaijaff old \n»hnJ 

• w-aaJo ooi w_s|© ^A^o j-JLoa^xU 
»Quum anno uno remansisset Antiochia absque 
episcopo , tandem advenit Paulus Judaus, qui 
Chalcedoni adituus erat beata Euphcmia. Hie attu- 
lit dyptichon cui inscripta erat synodus orientalis 
(Chalcedonensis) et quum annisfere duobus sedem 
tenvisset, notumfuit ipsum Nestor ianum esse. Ipse 
igitur etiam a sede dejectus et exire coactus fuit. « 
Haec ille Monophysita, ex more suorum Nestoria- 
nismi notam inurens iis etiam qui unam in Christo 
personam profitentes duas simul naturas confiten- 



Digitized by 



Google 



199 



BARHEBILEI CHR0NIC0N. ECCLES.8ECT. I. 



200 



\-cualo l*?a* lias ^*) aoa^^l|-so| 

]AX*JD «-^a4K»|i-S0| 001 g-pl ALSO l+J^ 

a, «pAa>1 ?o.»^r> jiUlo ^.aVuiO 
lAJU, jiSS.o l3o ^ala^U* 13 loci \UL 



44. Pa*/ P avium Judseum, Euphra- 
sius, cognomine Barmalaha 1 . 

Quum igitur exiisset edictum ab 
imperatore ad fideles ut omnes assen- 
tirentur synodo chalcedonensi et qui 
non assentirentur annonis ethonoribus 
privarentur, tunc Amantus paraphys- 
tes, Theocritus atque Andreas cubi- 
cularius, quod synodum suscipere et 
communicare renuissent, gladio necati 
sunt. Quia autem Euphrasius, quein- 
admodum Paulus Judaeus, mala fide- 
libus inferebat, non amplius sustinuit 
eum justitia divina, sed commovit civi- 
tatem magno terrae motu, quo periit 
Euphrasius anno septimo impietatis 
suae. Quippe mille ducenti quinqua- 
ginta tantum viri in tota Antiochia 
inventi sunt qui supervixerint. Motus 
autem nee die nee nocte desinebat per 
annum integrum cum dimidio*. 



tar. Evagrius (Hist, eccl., 1. IV, c. 4) ait Paulum 
sua spon te Antiochia discessisse. Justinus impera- 
tor in epistola ad Hormisdam Papam quae ezstat 
torn. IV Conciliorum col. 1555 eum recessisse ait 
•ex mala conscientia testimonio; veritum insuper 
ne, quastione habita, graviorem formam exitus rei 
posceret excusatores libellos obtulisse ut liceret ei 
secedere a suscepto episcopatus officio.* Epistola 
data est Kal. maii 521, Vid. Lequien, Orient 
christians, t. II, col. 732. 

') ) ~v<^ J.©, id est, filiusnauta. Euphrasius, 
anno 521 ordinatus, anno 527 decessit. De eo 
hfiBC habet Theophanes : * Euphrasius autem An- 
tiochenus Chalcedonensis synodi patrum et ipsius 
papa Romani nomina diptychis expunxit. Post- 
modum vero metu pasnitens redditus quatuor sy* 
nodos publice promulgavit. » Theophanes Chrono- 



graphia ad. an. 513. Mirum nonestEuphrasium, 
utpote verse fidei addictum, maledictis lacerari a 
Barhebraeo. 

5 ) Hunc terrae motum memorant Evagrius 
(Hist, eccles., IV, 5), Theophanes (Chronogr. 
ad an. 518), Procopius (Persicorum I, p. 67-68) 
et Joannes Asia (ap. Land Anecdota syriaca II, 
299) qui sic ilium describit : » Eodem autem anno 
Justini septimo, qui est annus Gracorum octin- 
gentesimus Septimus subversa est Antiochia magna 
et hac est ejus quinta eversio. Hora porro diei 
septima contigit ista subversio adeo horrenda et 
acerba ut nemo earn deseribere possit. Tarn vio- 
lentus acerbusque fuit impetus dc coelo ut qui vim 
impetus , commotionis et eversionis effugerant igne 
apprehensi concremati sint. Flamma autem voli- 
tantes vorabant quacumque occurrebant «w. Terra 



Digitized by 



Google 



201 



PATRIARCHS ANTIOCHEN1 : SMC. VI. 



202 



. lliSy^o jViinM j.oAa&o U<n 



Ji^a,,^ff!^-£> 



.£JL. 



^ 



jA^+a? M*| V s r°^ • <n -^ 1 0<n 
. w^j-i*l lU^tf IfSnoSo . oio^oj .oJsi^ 

U* r ^ . UJglo9 ]2q>2\j2 1o?i ^©Aio 

l<juk9 01^09? 1^0^. j^mMV^l *W 

t <tnp <, nSmo • qiAl^SnSo ais*?) 

^_Lo waJ] U;a* ,jd )Jjd^ eruoo 

two t'ji/Wr ebullient velut arena fervida combure- 
bat quodcumque inveniebat. Fundament porro 
cum adificiis superpositis suspendebanlur, salie- 
bant nunc ascendcnles, nunc descendentes, scin- 
debantur, suboertebantur, cadebant, igne concre- 
mabantur. Qui autem evaserant et fugere quarebant 
flammis apprehensi comburebantur veluti ligna. 
Flamma enim impetu vehementi accensa ter- 
ribiliter et acerbe ardebant , dum e ccslo igneus 
veluti imber cadebat et universa civitas quasi 
fornax ardebat.* Narrat deinde Joannes uuivcr- 
sam urbein hoc terrae motu funditus evcrsam 
igueque concrematam fuisse prater pancas domos 
ad radices montis sitas, magna m Antiochise 
ecclcsiam, cui vix secunda in toto imperio gneco 
inveniebatur, collapsam esse et igne combustam 
cam ceteris ecclesiis, periisse ducenta et quinqua- 
ginta hominum millia quos dies festus Antiochiam 
attulerat, motus terra diebus noctibusque iteratos 
fuisse per annum integrum cam dimidio. Auctor 
CkroniciEdesseni (Bibl. Orient., 1. 1, 415) scribit : 

Va*a |kao^ )oa*fi cus> |^a^o ^r t mso 



45. Post Euphrasium, Ephraemius 
Amidensis* . 

Hie sapiens quidem et orationi de- 
ditus existimabatur,sed doctrina Dyo- 
phy sit arum laborabat ; multos astutia 
sua et minis imperatoris, qui pluri- 
mum ei obsequebatur, irretiit, omni- 
moda mala intulit suis adversariis 
plurimaque monasteria vastavit atque 
alt aria evertit. Barbaris autem cum 
copiis perlustrans regiones Orientis 
usque in Persidem fideles decern 
et octo annis persecutes est donee ira 
Dei eum ejusque urbem perculit. As- 
cendentes quippe Persae vastarunt 
earn. 



Hisce temporibus, quum Judaeus 
quidam ex HirtaNaamanis* imperaret 

\\^J0 <n_s h Salo Id) \±o] ]©ai » w - 

L^Lio oi— «]h \t JL\ Vi jo ]— *ao~k_3|? 
wtto^ao) U±o\ |— lots 1—mLco . oi_*7a^ 
. )- t «y .Vi Li,^ t Vt, jZ]o |— o|— 1 ^> a 
* Anno octingentesimo trigeiimo septimo, vigesima 
nona maii, feria testa, hora septima contigit in- 
gens terra motus, quo magna Antiochia pars cor- 
ruit suosque filios et incolas oppressit. Hoc terra 
motu mortuus est Euphrasius patriarcha, adium 
collabentium ruinis haustus.* 

f ) Ephramius, comes erat Orientis quando ci- 
ves Antiocheni* earn, utpote qai post arbis ever- 
sionem eis multum succurrisset, unanimi consensu 
in patriarcham elegerunt anno 527. Synodo Chal- 
cedonensi addictus fait. Obiit autem anno 545, 
postquam 18 annis sedem tenuisset. Cfr. Lequien, 
Oriens Christ., II, 733. 

*) ^la^oJ? jZj^M, Tel ^SoJJ? )i>U, ut 
scribunt Simeon Betharsamensis (Assemani Bibl. 
Orient., I, 373) et Zacharias Rhetor (Maii Vet. 
Script: nov. collect. X, 348), id est, ditto Naama- 
nis, ut Assemanus Yertit. An recte? Non putem. 

14 



Digitized by 



Google 



203 



BARHEBILSI CH RON ICON ECCLES. SECT. I. 



204 



lliflnuyo 1++4 ^-^o M^ 1 ^ ^ooiaA*1j 
lyiiiVtr) ^©j-a-fJ? ^oj| ^ILo .}Jla.»AA? 

oooi 1— sici ,_Lco • jqiTffn nSSy] 

,^|o oja^ 1<5i^U |1qX l^r^? U*-*? 
_Lo t+L+ . ]AlViiqiLo |AnSV> )?ojo|^ 

^o<n IIaa^c l^nlViiqio j ormoo 

Dvi' i vi ii Tr ^> j^ j^2u . U*??^ 

oooi —a ^^5 }jJa*o lx*Vatf Ir^*^ 
)i^\Jo 2ooi J-lX^AI* • ^oqi^ySnoS ^e 
^ wn^u? ^o . <-H?iLs? ]Lab l^r^ 
'Al^ylal J— lsoa^J)? Ur^i-^U W** 
U^glwn\? vJPOAttojote ^s|o . j^nnSSn 

^LO A^J ^ *^X0GX5 9L^4? wtfoLO*Aj]o 



Homeritis qui erant ex genere 
Arabum christianorum austri eosque 
cogeret abnegare Christum et ipsi re- 
nuerent, multi ex eis viri et mulieres 
gladio necati sunt. Unde " martyres 
Nagranenses 1 . 

Porro Justinianus 2 ecclesiarum pa- 
cem plurimum fovisset nisi peccatores 
obstitissent. Et magis adhuc pacem 
ecclesiarum curabat Theodora, impe- 
ratrix fidelis, in charitate et fide per- 
secution obnoxios suscipiens. Am- 
plius enim quingentos viros Syros et 
Graecos, monasteriis suis expulsos, 
alebat et servabat in aula magna 
palatii, in quo etiam hospitio recejpit 
et aluit, perannos plurimos, S. Seve- 
rum, Antiochise patriarcham, quum 
in urbem regiam ascendisset, et 
Theodosium Alexandrinum Anthi- 
mumque Constantinopolitanum qui 
de throno descenderat ne synodo com- 
municaret. Familiariter igitur conver- 



Etenim |Z^*»> ut idem Assemanus (Bibl. or., 
Ill, p. 12, 756) notat, urbs est episcopalis in 
Eracha babylonica a Capha sea Akula tribus paa- 
suum millibus distans. Abulpheda in T abulia geo- 
graphicis de nrbe Hirta scribit : « Ibi sedes erat 
Naamanis, filii Munderi ibique christianam reli* 
gionm amplexus Munderus, magnificas ecclesias 
exstruxit. • Ex qoibns apparet J-loLo-J? ]Z r +* 
non dilionem, sed urbem ease quae a Naamane, 
Munderi filio christiano, nomen traxerit. De re- 
gibus et episcopis Hirtae agit Assemanus (Bi- 
blioth. Orient., t, III, p. 11, p. 598). 

') Historia martyrum Homeritarum . qui ad Na- 
granem, primariam hujus regni urbem, passi sunt 
anno Christi 524, descripta fuit a Simeone-Be- 
tbaraamensi in Epistola ad Simeonem Gabul« ab- 



batem, quam nobis servarunt Joannes Asia, 
Dionysius patriarch a et Zacharias Rhetor. Hanc 
epistolam refert Assemanus, Biblioth. Orient., 
1, p. 359-386. Fuisse istos martyres non mono- 
physitas, ut innuit Joannes Asia, sed orthodoxos, 
exinde colligimus quod ab episcopo regebantur 
quern ad ipsos miserat imperator Justinus, concitii 
Cbalcedonensis strenuus defensor et propagator. 
*) ]h^\\ jjjj^fffly verbotenus Justinia- 
nus minor. Auotores Syri, ut supra dictum est, 
eodem Justiniani nomine, Justinum Justinianum- 
que appellant; ad vitandam autem confusionem, 
ubi de Justiniano loquuntur, eum vocant Justinia- 
num |*o^| minorem, vel |J^| juniorem , vel 

|X»$Z secundum. 



Digitized by 



Google 



205 



PATRIARCHS ANTIOCHBNI : S^BC. VI. 



206 



. ^Jo^Uv) Ua^i >aj^0 i~oo i-i^. w^l 
^J£*o ^qio t 'iVi S/ —lo Ifl&V r^>? 
]o« > mnV> A^ji4 n <*^»o *^tfan^ 
aijln M j n 1 _Lo jooi y-*te? \-^ioo jnSViS 

12] jau^k 4A jo« )a*&o • .oAao<ji 

• j* j.<* laid P +1U> j^> U) A^fi)90 

UU? 1 4 i t nS oi^jjd |A nSSno • oi^5o, 

. )oJLm^| ^(Jiai^ *^£ ^o * A tSn? 

oA*l . r^A wflus] \aip^ >a^i-s| 



sati sunt ad invicem tres illi patriar- 
chs persecutione vexati. 



Sanctus autem Mar Zoaras 1 stylita, 
adductissecum decern discipulis, Con- 
stantinopoli mansit, ubi valde dure 
increpabat imperatorem. Quia vero 
sua eum modestia* morigerum red- 
debat, illi imperator mauus injicere 
non poterat. Attamen quodam die 
dixit ei : « si vos veri essetis fideles 
ostenderet mihi Deus signum per ma- 
nus vestras. » Mar autem Zoaras res- 
pondit : // scriptum est signa fidelibus 
non sunt necessaria ; quia tamen pe- 
tisti signum, nullum extra te efficiet 
Deus. " Sequenti autem die intumuit 
facies ejus vultusque deformis effectus 
est. Regina turn advocavit sanctum 
virum ut super imperatorem oraret. 
Qui, cum venisset, dixit : » ecce si- 
gnum quod qusesisti.// Cum igitur 
oravisset, imperator convaluit 3 . 

Eodem tempore ascendit Sergius, 
archyater Rhesinensis 4 , Antiochiam ut 
accusaret, apud Ephraemium, Asco- 
lium, urbis Rhesinae episcopum. Erat 
iste Sergius vir eloquens et in lec- 



*) |ta^, id est, parvus, quia statura pusillu 8 
erat, ut tradit Joannes Asia, qui fuse historam 
hujus viri prstensaque miracula describit, ap. 
Land, Anecdota syriaca, t. II, p. 12-22. 

*) |<£o**al a Joanne Asiee exprimitur per 

3 ) Joannes Asiee, a quo Barhebrwus hanc histo- 
riam mutuatus est, tradit Justinianum hoc morbo 
mentem amisisse, quod cum a nemine memoriae tra - 
ditum sit, non levis exinde suspicio oritur totam 



narrationem commentitiam esse. 

4 ) |<^* -* Rischaina, alias Resana, Rhesina, 
vel Risina, id est caput f otitis, eo quod tercentum 
et amplius fontes inde emanant, ex quibus fluyius 
* Chaboras coalescit, ut affirmat Abulfeda qui earn 
bidui iter ab Harau distare scribit. Cfr. Assema- 
nus, Dissert, de Monophys., p. 9; Ritter, Erd- 
kunde> West AsieiT?th. XI band, VII, 2e abt., 
p. 375, sqq. 



Digitized by 



Google 



207 



BARHEBRjEI chronicon ECCLE8. SECT. I. 



208 



9<3ttf9 y+] |09l >0-a(TL-.^D dl ■ 1 i ^>^P0 

jooi ^fO . v. ■ ^gl Po \^^*|o |o<n 

*L©Oi^ r O . {1-^flAJ M-*? V-39 

i^La^l] <n^^^]o Jik^ ^<nn SS 
v-tfa^U^nJatf a&so . w^aa^ a* A*]o 

<*}*^1 |— so • fll Si? j i^l^jl AA£j 

i^>? . aJLVo \ai A A^).£)909 InSSnS 
, nSViS . jnSViS <3i Jko . looi tnliX 

. ^9QJ P?o . <n^o?aitf +!±jzp^ P*o 
Ul£><^ V-^U* jnSSnS wSOi! fLolo 
Jj(5i J^iatf Aaaa >aL jlSnS^Sc? . ]b*±>] 
Uileo . j4o] U^oo . Wo* lU±&* 
yl^D P) . [no o« Ir^^? auD r^^ 
jn\V>? . 1«3-kJ <n^ ' »S 4, Tr*r*°* * <n ^ 
\^d.]}mj> AJ] P|o l^U? 0^3 j^so 

1^9^ ^-sl? U&*) . i ^piiZj? — ^ yiA& 

. ]\i\l U±&^ ilc^ ^ PI . ^ W 

| auk <^? ^Of^o 6010 . j-^o^ ^.I^m^s? 



tione librorum grsecorum et syrorum 
versa t us doctissim usque corporum 
medicus ; affectu quidem fidelis erat, 
ut testatur Prologus, moribus vero ad- 
modum corruptiset turpibus et luxu- 
rise vitio atque avaritia inquinatis. 
Huic Ephnemius promisit se omne 
quod poscebat facturum , si modo 
Romam litteras pertulisset ad Agape- 
tum. Quod quum in se recepisset, 
Sergius Romam perrexit, Agapetum 
incitavit eumque Const an tinopolim 
adduxit. Totus porro urbis senatus 
exivit in occursum ejus 1 . Iraperator 
autem statim ac eum vidisset magni- 
fice excepit, quia vir eloquens erat. 
Jgapetus porro coegit imperatorem 
edictum ferre adversus omnes qui non 
communicarent synodo CAalcedonensi, 
qui, si milites forent, solverentur 
eorumque testimonium non admitte- 
retur atque haeredes instituere non 
valerent. De beato autem Zoara dixit 
imperatori : « cur hie reliquisti hunc 
Syrum deceptorem?« Respondit im- 
perator : « quid faciam ei ? Vir enim 
vehemens est, sed age cum illo.wTunc 
inisit ad eum Agapetus dicens : 
/'imperator it patriarcha praeceperunt 
ut venias, et si non, tu videris.« Quia 
vero jejunium erat respondit Beat us : 
« lex nobis imposita est qua recludi- 
rnur; idcirco porta nobis occlusa est; 
sed expecta usque ad feriara quintam 
mysteriorum 2 , ut aperiamus fores, 



*) l *. frl° l, a~a?w;, occursus. Deest in The- *) Feria quinta tnysieriorum ca eat quam voca- 
sauro syrtaco, R. D. Smith, ubi solum occurrit mua/eriam quintam in ccena Domini. 



Digitized by 



Google 



209 



PATBIARCH.fi ANT10CHENI : BMC. VI. 



210 



f^so . Ala^l I^li-JIo . £*& on JI09 

IjnSS l~£±oo • ,-o lo(?i w-oAij i-a 
^o . aaa); la* 1 ,] aasaio . ^rsjja^o 
<-a.aJ . .aojjaJ i-1-^.o ^-^o? a^ffo 

oi^a^o i^i) 0(ri ]cnX? . ^oaiJif^oo 

*tt&0^)o V-Oj^lo . 01— JU^fi l^^P 

ju~ )o t nlV . o^ous oiASifl? *lso 

^£9 ^*| Ij^fc . 1-au-sJ Uoj 001 ^QIaJ? 

. |j_*oJj» 1 4 i g n S )oj^]o ^(nojl . 

• IjO-^IO • ^PQifljkAjlo wtfCUi0O9ol^O 



et quod scit Deus oportere ipse 
faciet.« Iratus autem Agapetus pr»- 
cepit magistro militiM ut catenis 
ferreis vinctum emn adduceret 1 . Qui, 
cum in navigio (?) pergeret ut 
transiret in suburbanum ubi sanctus 
vir comraorabatur et jam pervenisset 
ultra molem (?), ventus sustulit navi- 
gium et scapham (xap«6iov) (?) etmqffister 
cum eats re versus est eo unde yenerat. 
Quum auteui irasceretur magister 
in remigantes iique coepissent vi 
accedere, exiens fulgur percussit na- 
viculam et avulsit trabem ex ea ab 
una extremitate ad alteram. Tunc in- 
tellexerunt infelices illi et qui miserat 
eos Deurn exaudivisse preces sancti 
viri. Iisdem autem diebus percussit 
DominusAgapetum inlingua,qui ver- 
mibus corrosus fcetensque ac conta- 
bescens protraxit cruciatus suos U3que 
ad feriam quintam mysteriorum sicut 
beatus Zoaras praedixerat et vitam 
finivit, rubore afficiens omnes suos 
fautores*. Antequam autem moreretur 
infelix iste Agapetus separavit a se 
atque anatbemalizavit sanctum Seve- 



1 ) In narrando pretenso illo Zoarae miraculo 
de quo noilibi mentionem invenimus sive apud 
auctores Greco* sive in libro Pontificali, Barhe- 
brseus abbreviando sequitur Joanncm Asiae in Vita 
Zoara> ap. Land, Lib. cit., p. 18. Locus quern 
Barhebneus transcripsit sic se habet ap. Joannem : 
wjpo>q^ i nn n w ^aiaj* . wioo j ft nu »^N _a2o 

J—*©*? |/nV>,o *. ^ol^9 ]\ *? vV - ^ a1 ; 



« 

*Et pracepit Magistro ut cum excubitoribus et 
vinculis adduceret Beatum. Magister igitur jussa 
exequensy vinculis tinnitus in navigio (?) sedit 
cum militibus qui iverunt Beatum adducturi. Quum 
autem magister pervenisset ad partem ulterior em 
et egressurus esset, turbinis quadam species navi- 
gium (?) sustulit et relrovertit ita ut esset in hoc 
urbis parte unde exierant. » 

') Obiit Agapetus 6 vel 22 april. 536. Cfr. 
Hefele, Concilien gesch., II, 741, sq. 



Digitized by 



Google 



211 



BARHEBRiVl CHRONICON ECCLES. SECT. I. 



212 






M^l U** ^^ r^.U? *« ^ f o 

,J* Ua^i JJo Ua^o 13o . VaJ 1-^1 

. <nloj*»] ^ai ]3o h^SV? l^ojaitfo 



U*p] 1±m ^o *lJt U^ps aioo 
4^^ UlioAo l^axas ai^ajk? lAao,^ 



rum et Theodosium et An thiamin «t 
Zoarara. Egressus igitur Constanti- 
nopoli, sanctus Severus de deserto in 
desertum transraigrabat in habitu 
pauperis monachi portans cucullum 
et sand alia ut non agnosceretur a 
persecutoribus. 

Tunc senex Julianus Halicarnassae 
Cariae, qui, quod duas naturas confi- 
teri recusaret, etiam Chalcedonensium 
persecutioni obnoxius erat, in haeresim 
aliam incidit et immortale atque im- 
passible ante resurrectionem asseruit 
corpus Domini nostri, hoc quidem se 
ostendisse veluti in phantasia passum 
et mortuum, in rei autem veritate 
nee passum nee mortuum esse. S. au- 
tem Severus, quum plurimum eum 
commonuisset argumentis ex Scriptu- 
ris Sanctis et ex testimoniis doc tor urn, 
quin acquiesceret Julianus, eum ana- 
thematizavit. Julianus tamen effor- 
mavit sihi sectam ac sparsit rumorem 
a Severo corruptible asseri corpus 
Domini nostri hocque praedicari cor- 
ruption! et foetori in sepulchro fuisse 
subjectum. Hisce multos in stuporem 
adduxit et valde commovit. 

Hoc autem tempore migravit e 
vita mortali patriarcha Mar Severus 
Alexandria in loco CsutAa* appellato, 
die octava mensis Schebat (Februarii) 
anno Graecorum 854 {Chr. 543)'. 



') l/ntt-i vel )|ajte, ut scribitur a Joanne 
Asia;. 

*) Joannes Asia (ap. Land, Anecdota syriaca, 
II, 216-249) in His tor ia Severi, Anthimi, Theo- 
dosii, Sergii et Pauli, patriarcharum, postquam 
narravit Sererum Constantinopoli duobus annis 



pro Monophysitis laborasse et deinde ex urbe 
egressum fuisse, finem ejus sic refert : *_a— soi 

|ooi \Lqm\o l^oj-po Voj |ho^o . loci ^o| 



Digitized by 



Google 



213 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : SJEC. VI. 



214 



<*▲£ *fiu^j.fl£i . li^m^j]? l*tfiaa^ 

Oj.^*| ULpo'99 j-J^ol? ^hyV \-AC5 
l^ooM ++\ OOfl 0|J^ ^ ^OOil^O . OO0I 



45. Po*/ mortem Severi magni, Ser- 
gius ewimius i . 

Def uncto beato Mar Severo patriar- 
cha, orthodoxi suffecerunt in ejus 
locum patriarcham sedis Antiochenee 
Sergium, presbyterum Telensem, co- 
gnomine Beth Carthensem,exmonas- 
terio Holae, cui manum imposuit 
Joannes Anazarbae*. Porro episcopi 
orthodoxi in cunctis Romani impe- 
rii urbibus imminuti erant : alii enim 
ex eis mortui erant, ut Thomas Darse, 
JoannesTelae 3 , Antoninus Halepi 4 ,Ser- 
gius Surse, Petrus Rhesinae, Thomas 



tljotts *^o££o? wtfnftfl* J» ]M »,^\ 1|Q|V> ,-Ld 
. |~»|^ Zcu^ \}1o nJo^J) \4<nt )al*fc ,-LdZ© 
•Exivit in loca ad austrum Alexandria sita. In 
deserto perseverabat, in silentio, inascetica vivendi 
ratione et in lection* librorum sacrorum durum 
laborm et abslinentiam perfecte adimplens. Trans- 
acts autem in persecution* aliquot annis, in rnor- 
bum incidit. Delude de deserto translates fuit in 
civitatem JSggpti Csua appellatam ubi cur sum 
iuum eertamenque finiens ad Dominum migravit. * 
Dionysius autem in Gkronieo (ap. Assemanum,- 
Bihl. Orient., II, 54) mortem Severi ad anuum 
Gracorum 849 refert his verbis : ft^ol^oZ LlA, 

•Anno (Oracorum) octingentesimo nono migravit 
ex hoe satculo Sanetus Mar Severn*, patriarcha 
AntiocAia, die octavafebruarii. * 

1 ) Circa annum 542. A Sergio Barhebneus, 
omissis patriarchis Antiochiss orthodoxis, seriem 
prosequitur patriarcharum monophysitarum. Post 
Ephromium orthodoxi Antiochiae patriarch® fne- 
runt: Domnus III, ab an. 545-567; Anasta- 
aius I, ab an. 567-569; Gregorius, ab an. 569- 



584; Anastasius 1, iierum, ab an. 590-599; 
Anastasius II, ab an. 600-606. Deinde sedes 
Antiochena see pi us vacant. Cfr. Lequien, Orien* 
Christ. II, 732, sqq. 

') In vita Jacobi Baradsei (Land, Anecdota sg~ 
riaea t II, 256) traditur Sergium ordinatum fuisse 
a Jacobo Baradajo, quod videtur non esse admit* 
tendum. Jacobus enim nonnisi postea episc6pos 
creavit. 

*) Joannes, monasterii mar Zachaei in urbe Cal- 
linico monachus, deinde ex monacho episcopus, 
ecclesiam Telensem regebat anno Christi 512, quo 
eum Sidoniae synodo interfuisse refert Dionysins 
in chronico. Anno 519 in exilium, Justini jussu, 
pulsus fuit, quod synod um Chaloedonensem reo-i 
pere de tree ta ret. Quum autem in exilio annos 
decern egisset, interfectus est Antiochis sub 
Ephremio Antiochiae patriarcha. Vid. Land, Anec- 
dota sgriaca, II, 169. 

Joannes Telle scripsit canones ecclesiasticos 
quorum priorem partem edidit T. J. Lamy in Dis- 
sertation* de Sgrorum fid* et disciplina in re 
eucharistica, Lovanii, 1859; altera pars reconditur 
in bibliotheoa paridensi. 

4 ) Cod. in magine habet : | ^ <* } +\ 

. ^V-> )M t| v %4u^aae|^Lte • Antoninus 
metropolita civitatis Ealepi. • 



Digitized by 



Google 



215 



BARHEBBJBI CHRONICON, ECCLES. SECT. I. 



216 



oiA* i—£) . lioih] i. mnim pnSa^ 

|j| jL*9 [ASSn 09i • lf^^ &+** 
I9910 w-tfOjJJomL >o S* AfiAalal 

• ooai ^ajm^i^o ^oAfi ^ooiii-^ ^0 
^-1*0*0 . j analog? Ulx^i^QJD 

. ^.-4|^JA100 0001 ^iVlliA— k> ,_* 

^ . 11^1? fecL^Dj )A-*H> laLol^ 
. ]A*j-0 |_sa*9 A^o yA, Uh^ )Vsn 



Germanicise 1 , Thomas Damasci et 
magnus Severus nuper defunctus ; alii 
vero adhaBserant haeresi Dyophysita- 
rum, ut Philoxenus* minor, Philoxeni 
Mabugeusis e sorore nepos, qui, mor- 
tuo in Gangra avunculo suo, ob cau- 
sam quam tacitus praetermitto, con- 
sensit synodo Chalcedonensi et vixit in 
Cypro ; pauci tantum a proposito suo 
non recedentes Constantinopoli dege- 
bant et satagebant imperatorem deli- 
nire atque imperatricis studium exci- 
tare erga fiddes, ut Constantinus 
Laodiceae, Joannes ^Egypliu3, Petrus, 
Theodosius et Anthimus; et pauci alii 
episcopi qui in castro quodam sub 
custodia servabantur 3 . Isti ergo justo 
zelo accensi manum imposuerunt Ja- 
cobo, viro simplici, qui Constantino- 
poli tunc aderat. Is presbyter erat in 
monasterio Phasiltse e Gamua, pago 
montis 4 Izlae, juxta castrum novum 
prope pagum Riuphse. Ordinarunt 
autem eurn metropolitan! oeeumeni- 
cum. Illico ubique adfuit prompto 
animo agens etjideles adhortans. Erat 
quippe vir austerus et abstinens,labo- 
ris patiens, operosus, bene accinctus, 
pedibus celer, quasi alius Azael ara- 



a) Voces |^a*9kA& j— 1^ \ z f* 1^-° f*j 
• \l^^ desunt in Bibl. Or. t II, 326. 

*) Thomas ille differt a Thoma Heracleensi, 
qui et ipse sed postea Germanicia episcopus fait. 
Thomas, Germanicus episcopus in exilio actus 
ab imperatore Justino, obiit SamosaUe. Vid. As- 
semani Bibl. Orient., t. II, 92. 

') Is est Dulichii episcopus, quern incollatione 
sub Justiniano imperatore anno 533 habita, a 



monophysitarum secta ad catholicam ecclesiam 
rediisse testatur ctiam Innocentius, Maronie 
episcopus. Ita Jos. Sim. Assemanus, Biblioth. 
.OriM*.,lI, 327. 

3 ) Prater hos, tres solum modo episcopi mono- 
physita: remanebant : unus Mardino, alter in Per- 
side, tcrtius in ^Egypto, ut asseritur in vita 
Jacobi Baradsi ap.Land,^t*;rf0/a *yrw<**, 11,369. 

4 ) Isla mons est prope utbem Nisibin. Cfr. 
supra, nota ad pp. 87-83. 



Digitized by 



Google 



217 



PATRIAKCHjE ANTI0CHEN1 : S^C. VI. 



238 



wT^5 jliViSo U]lo i-Dj^aloo Jl^omli 

. affisjo^Sojl 1 r *] >aitf ^OflliO . J-*J,-^DJ 
. |o(ji ]]ufc&>0 Ho;*? j Vn.. ff?|js r _s 

<*Jk*9 ^0 U^f^C y+ r *01 g^.^001 U}-^* 
wfiU&O — ^0 t-^JC90 . Ofll£09^?o| {..JflLS 
A^k j—JflLd jA^) f^^? wflLi-s] wAj] 

^^010 i onn\* Jjoi >af j IV^N • |oai 

Ih^ffi^p U*^? ^oai^d Pail* _s] 
)a-^ 1 Vm S |L-^1o . wH7o r .\1ag7n 



bulans. Coepit autem lustrare regiones 
Orientis, manus impositionem prae- 
bens orthodoxis, sub habitu mendici 
latens praesertim in itineribus prae 
timore persecutoris. Orbatus enim 
tunc erat Oriens pontificibus ortho- 
doxis, ac praeter Carina 1 quemdam 
Sigarae episcopum, nemo erat qui 
sacerdotes ordinaret, antequam sur- 
rexisset Jacobus. Tunc autem multi- 
plicati sunt; eamque ob causam ex 
ejusdem nomine «Jacobitae« nuncu- 
pati fuere*. 



Omnes etiam tribus Arabum Chris- 
tianorum in deserto commorantes sy- 
nodo valde offensae erant et passem 
cum Chalcedonensibus non manduca- 



! ) Vocatur is ^u>|io Maris in Assemani 
Biblioth. Orient., 11, 326. 

*) Celebcriimi hujus viri, a quo Jacobito 
nomen trahunt,vita describitur in Landii Anecdotit 
syriaci*, t. II, pp. 249-257, 364 383, ubi hac 
trad un tar. Jacobus, Tela oriuudus, in monasterio 
Pha3ilt« litteris grsecis et syriacis eruditus prop- 
ter haeresin monophysiticam, cui adhzerebat, Con- 
stantinopolim ascendit ubi ab imperatrice Theo- 
dora honorifice exceptus vitam monasticam dux it 
per 15 annos. Deinde,anno Chris ti 543, favente 
Theodora, ad episcopatum urbis Edesace cum po- 
testate in universam Syriam et Asiam promotus 
fuit a Theodosio patriarcha Alexandrino. Tunc 
coepit perlustrare Syriam, Armenian), Cappado- 
ciato, Ciliciam, Isauriam, aliasque Asia? provincias 
usque Constantinopolin ubique ordinans innume- 
ros sacerdotes. Postea cum licentia Theodosii, 
patriarchs Alexandrini monophysite, tunc Con- 
stantinopoli detenti, perrexit Alexandriam, ubi 



ordinavit Cononem, episcopum Tarsi et Eugenium 
Seleuciae Isauri®, cum quibus perlustrans Syriam 
ordinavit metropolitas et episcopos : nempe, Di- 
matum Laodiccae, Joannem Kennesrin, et Sergium 
Haranse. Hi see peractis, ascendens Constantino - 
polim ibi ordinavit patriarcham Antiochiae Ser- 
gium Telensem ej usque Buccessorem Paulum, 
metropolitan! autem Amid® Eunomium; et do 
licentia Theodosii duodecim episcopos pro diver- 
sis iEgypti locis. Dcinde bis perlustrans Asia 
provinciam ordinavit episcopos : Ephesi Joannem, 
historiarum scriptorem, Smyrna Petr urn, Pergami 
Joannem alium, Trails Petrnm, aliosque alibi 
episcopos : in aumma 27 (alibi 87) episcopos, et 
innumeros clericos quos ad centum millia exagge- 
rat Joannus Asise. Gravia habuit dissidia cum 
Conone,Eugenio, aliisque, de quibus agunt Joannes 
Asiae et Barhebrous infra. Tandem, annis gravatus 
obiit anno 578. 

15 



Digitized by 



Google 



219 



BARHEBiLfil CHRONICON ECCLES. SECT. I. 



220 



*aj>lJ\ t^o . 0001 ^iSnl j-iJOjJLn^ 
flw*frtfl liojoW lAa^o? Uia*^o 

^OOL-L J0« A-a| f-£ . <*019O}1 

wJflLsl ^0*|M ^<71?oU> iJ'o^O^^ 

. 0LA9 )A£)9 l^r^ Ao^o ilo? 

V } ~*«* ^ooia^laIo . j-AJniSSn 
o^l o ?i ^| ^ *tf*£ ^o . UlXJfco 

fc£^ . ^AflUD Oi^A^O ^+?£? i^r*? 



fMM Ilea* 1A1^ V-d |?U* ^r^° 
.ooi^s .nib r s l i SSo o . 1^*1* 



bant. Porro cum Hareth, filius Gaba- 
lae, eorum regis, Constantinopoli ver- 
saretur, invenit ibi Theodorum mona- 
chmn, viruin studiosum, et adduxit 
eum ad papam Theodosium 1 , qui, 
favente Theodora imperatrice, ordi- 
navit eum Edessse* episcopum, quum 
Chalcedonenses Edessae episcopum 
haberent Amazunum qui «edificavit 
et ornavit magnum lmjus urbis ec- 
clesiam. . 

Porro tempore Justiniani 3 haereses 
plurimae scaturierunt : nempe, Aare- 
ais //Barburianorum// qui syriace vo- 
cantur "Maliunaie 4 " et sunt surculus 
Manichseorum; isti e Pejside expulsi 
venerunt in Armeniam et exinde in 
Syriam, ubi quae invenerunt monas- 
teria invaserunt et inhabitarunt. De- 
ferunt autem ipsi et eorum uxores 
vestes nigras sicut monachi et quo- 
tannis die quadam fixa festum cele- 
brant. Noctu autem congregati omnes, 
viri simul et mulieres, extinguunt 



*) Theodosius, patriarcha Alexandrinus mono- 
physita, Constantinopoli tunc procnl ab usurpata 
sede detinebatur. 

*) Iste Theodoras non Edessa sed Hirt® in 
Arabia episcopns ordinatus fuisse dicitur ap. Land, 
Anecdota syriaca, II, 2B4. Ibid., p. 369, Joannes 
Asia tradit eumdem Theodorum Bostrarum in 
Arabia episcopum fuisse. 

3 ) Mendose codex habet vj?a^a^u»a-» pro 



4 ) In codice ad marginem h»c nota habetnr : 
oM JJoiotV-JL^a^ lOOi+lJh Mlr^J ^-^oio 

. V|l© .ooUic • Bos esseputo Schemschanaib. 
Tali* erai eorum antiquum ustts qui apud ea hodie 
in desuetudinm abiit. * 
III. P. Bartatar, archiepiscopus Seerdensis, a 



nobis de * schemschanaie * interrogans haec res- 
cripsit : * ^HaIqX adhuc existunt, et in pro- 
vincia Kurdistani sunt innumerabiles. Originem 
ducunt a j-Il£lSg Manichaeis. Sunt Yazidites qui 
etiam adorant solem |*^^; hinc dicti sunt 
| vi A* L j solar e3. Et hi varias habent sectas. 
Adorant diabolum et solem et ignem. Praecari 
nefas habent. Item legere et discere nefandum 
ipsis est. Jejunium non servant. Galium, pavonem 
aeneum, adorant; denotat enim Satanam super- 
bum. Amant membratim occidi, potius quam Sata- 
nae renuntiare aut raaledicere. Omnia illis licent. 
Non negant Deum, sed diabolum magis honoramt, 
etsi seiant eum esse a Deo exulem. * De Yazidi- 
tibus docte agit P. Martin, La Chaldte. Rome 
1867. Pag. 35-44. 



Digitized by 



Google 



221 



PATRIARCHS ANT100HENI : SiEC. VI. 



222 



Ia^C^J \l+) llQJD&Q . OlA* 6] Olio] 

r-*in t V> i-al^ ooi )aLo|.^ ^Lo |1>aALc 

I*)'*] ^tt fSLSO ' Old ^i flS* 1^90m 

IXaiLaLo wsjo . jj<n UJoA!^ (JiA^ajwl 
• ^010901^ UJ^^ ^*? 

i^p] jViSn iQ . <tla£J ^Lo ,ls^ 
1<alk loaiJi Joi \^ r& • !?!■* *sl) 

*) Quisnam sit iste Aburahian, aut a quanam 
urbe dictas sit Vlioj^o, incompertum nobis est. 

*) / Cot. XV, 28. — Praefatum Stephani Bar- 
sudaili errorem oppugnavit S. Jacobus Sarugensis 
in epistola ad ipsum directa, cujus magnam partem 
edidit Abbeloos, Devita etscriptisS. Jacobi, etc., 
pp. 125 sq. Impugnatus etiam fuit Stephanus a 
Philoxeno Mabugensi, Monophysitarum primi- 
pylo, in Epistola ad duos presbytero3 Edesseuos, 
quam recitatS. J. Assemanus in Bibl. Or., t. II, 
p. 30-32, ubi Stephani errores doctus Maronita 
exponit. 

3) -jlio^o), Euphemia, Mesopotamia urbs, 



lucernas, et sumit unusquisque unam 
cum qua conjungatur etiamsi mater 
aut soror ejus sit. Puerulum aut em, 
qui primus nascitur ex foedo isto 
concubitu, acubus pungunt et san- 
guine exinde stillante super farinam 
conficiunt oblationem suam. Fertur 
etiam ipsos in earn miscere sanguinem 
hominis adulti et gallinae albae. Quod 
fortasse ex magiae arcanis didicerunt. 
Festum autem eorum Persae vocant 
Maschusch. In libro Aburahian 1 , 
sapientis Persae Bairunensis hanc his- 
toriam inveni, cujus etiam memine- 
runt scriptores nostri ecclesiastici. 



Eodem tempore Stephanus Barsu- 
dailus innotuit Edessae, professione 
monachus, qui propria mente Scrip- 
turas interpretatus, finem poenarum 
asseruit, justificandos esse peccatores, 
imo ipsos daemones ; atque in eo : 
// ut fiat Dens omnia in omnibus », ut 
ait Paulus*, fundamentum doctrinae 
suae posuit. 

Inclajuit etiam monachus nomine 
Joannes ex Euphemia 3 . Hie Alexan- 

quam Josue stylites (fortasse per errorem utnotat 
Smith in Thes. syr. ad h. v.) JSuphediam, Abul- 
pheda Phamiam appellat, a priscis temporibus 
episcopos Jacobitas habuit.« Ita Assemanas in 
Dissert, de Monoph., p. 81, qui hanc urbem di- 
serte distinguit ab )J£\£\ V y Jpatnaa t o\\m Hemat, 
urbe Syria, non procul ab Emesa. Vid. Dissert, 
de Monoph., p. 64 et 81 et Bibl. Or., t. II, 
p. 276, 324, 377, 348 et 478. Nonnullos hujus 
urbis episcopos hie et infra memorat Barhe- 
br&us : nempe Joannem, Eli am, qui fuit patriar- 
cha anno. 709, Athanasium sub Joanne III, et 
Sergium qui patriarchatum est adeptus anno 965. 



Digitized by 



Google 



223 



BARHEBR.EI CHRONICON. ECCLE8. SECT. I. 



224 



lio^ . iJj^l jJ^l ^o . U^l |j«? 
• *r?<£\ \\nr\mo 

jltSio ,-Lo? • w^o^Ld V*lo24*t? 

^2*o . giAsoj )I^J? ,-Imcl* |Joi )a£ 
ajAajo J V^ ai^l* r so . U^±'*> >0|JD 

UoA*lo Ulls . lLt>al_09 U-Ulio ^| 
l^V A^om^I (-so . jL)l Uio 1 JoflCko 

*) Hie notat Assemanus (Bibl. Or., II, 477) : 
**non uuum sed duos scriptores fuisse, Samuelem 
scilicet et Petrum, ex Gennadio ostensum est 1. 1, 
p. 259. Itaque vel nomen Petri hie redundat, vel 
corruptus ab amanuensi locus sic rcstituendus : 
•Is porro, hoc est Joannes Ascosnaghus, Samuelis 
et Petri syri, etc. Samuelem autem, anno Christi 
467, invivis fuisse etmultaadvcr jus Nestorianoa, 
Eutychianos at que Timotheanos Constantinopoli 
scripsisse, diserte rcfert Gennadius in catalogo 
cap. 82. « 

*) Liber, in quo Joannes Asia? de hac re age- 
bat, nondum repertusest, sedeum legit Elias Ni- 



drinos adiit et eruditus fuit in doc- 
trina exterorum p/iilosophorum, ac 
sicut illi coepit docere secundum pri- 
mam cogitationem Dei (cujus gratise 
laus esto) intellectum unum simpli- 
cem fuisse creatum, ex hujus cogita- 
tione alium, et ex hoc rursum alium 
usque ad decern, ex decimo vero 
creatum mundum hunc fluxuen et 
corruptioni subjectum. 

Prorupit etiam haeresisTritheitarum 
auctore Joanne Ascusnaghes, quod 
« utris fundum « significat. Is porro 
discipulus fuit Samuelis 1 Petri, Syri 
ex Rhesina Mesopotamia, viri eximii 
qui per viginti annos Constantinopoli 
universam Graecorum eruditionem di- 
dicit". Defuncto autem Petro, Joannes 
ejus locum occupavit. Quum ali- 
quando, ad imperatorem ingressus 
esset et imperator eum interrogasset 
de sua fidei professione respondit : 
« in Christo unam naturam Verbi 
incarnati profiteor ; in trinitate autem 
secundum numcrum personarum, na- 
turas, essentias deitatesque supputo. 
Iratus autem imperator eum in exi- 
lium depulit. Asserit porro Joannes 
Asise* nos ejus causa praccipue fuisse 

sibenus, quippe qui hsec adnotat ad annum Gr. 868 
(Chr. 557), j^aon^. — _1mq-»? y^amal H 
historxa ecclesiastica Joannis Jacobita : wclsJ ols 

.... }oA %^\o |— £]? | oa^ar> |ooi ^9^^? 
\Xsm Ileal*? fi^i^ <jj\i i-s) oJoi . JA^r* 
...9 > *| * Eo anno prodiit quidam Jacohita 
Syrus, ex urbe Evphemia (?), qui nomen sorttlus 
est ab utris /undo ; protulit vanam hanc opinio- 
netn, scilicet juxta numerum personarum esse et (na- 
turarum numerum) . • 



Digitized by 



Google 



225 



PATRIARCHS ANTTOCHENI : SiEC. VI. 



226 



&+] . ai±3l *aoj* Ills *«*9^ ^Lo a^o 
Ui-o j.o H:?ol^ )AnSVt\ ,-*? ]o<n 

• *.£>9^1 O£0d09^90}l r*f-^~S lofll? 01^ 

. Uiastu]? jinnSffl? ^s&°l° ^CLtfj^j 
1r*j£> j^* Uiol ^o • ] ? <n lA^Al 

iJLk^ttO . *£}AXC| ^^-9 t^9A^ rr^? 
yijV>l ■ l1i*> ^9^? .QJCfL^? ^k£LS9 

^*r*a . A^loo >*^ ^ |3o . U^ 
^, ill 9j-^o . 1-^1? JjdqIo lo«n >aV9 



infamatos, quandoquidem ille ex 
nobis et non e Dyophysitis se esse 
professus est. Erat autem imperatrici 
Theodorae nepos ex filia, nomine Atha- 
nasius,qui apudAmantium monachum 
Edessenum et apud Sergium presby- 
terum, qui fuit Antiochice patriarcha 
ortliodoxorum, educatus fuerat. Hie 
quoque , Chalcedonensium comrau- 
nione rejecta,ea haeresi infectus fuerat 
quando erat simplex frater, habuitque 
in errore socios Cononem Tarsensem 
et Eugenium e Seleucia Isaurise 1 . 

Sed et Joannes grainmaticus, co- 
gnomen to Philoponus 3 , Alexandrinus, 
scientia rem in ecclesiasticarum et. 
profanarum clarus, in eamdem opinio- 
nem declinavit. Deinceps populus nos- 
ter parvus in duas partes scissus fuit; 
atque e nostris quamplurimi Chalce- 
donensibus adhassere quum diccrent : 
/' potius utique nobis est illis adhae- 
rere qui duas naturas asserunt quam 
illis qui quatuor. « Demum, quum 
Joannes, » utris fundus «, a magno 
Theodosio Alexandrino reprehensus, a 
suo delirio non recederet, anathema- 
tizatus fuit ab Ecclesia et paulo 
post obiit. Tunc Athanasius mona- 
chus collegit dissertationes ab 



f ) Conon et Eugenius ordinati fuerant a Jacobo 
Baradao (Land, A need, syr., II, 370), a quo 
postea defecerunt ut errori Tritheitarum nomen 
darent. Conon porro , Tarsi episcopus , ' caput 
acct« videtur fuisse. Hoc enim titulo ilium exor- 
nat Joannes Asiae, qui Tritheitas Cononitarum 
nomine frequenter designat. Athanasius sect» 
Tritheitarum se adjungens ejus dilatationi pluri- 
mum per suas divitias suasque cum aula regia 
relationes contulit. Historian! Tritheitarum des- 



cribe Joannes Asiee in 3 a part. Hist. Eccl. a Cu- 
retonio syriace edita. Vid. Curetonius, The third 
part of the eccles. history of John bishop of Ephe* 
sits. Oxonii. 1S53. Lib. V, c. 1-12. 

3 ) In nostro codice mendose hie scribitur 
jgn1fnnN\*q Philoxenus pro wttoJ^nWtfi 
quod habetur in B. 0., t. II, 328, aut potius 
wioaJaaa^a Philoponvs, ut legitur infra p. 227. 



Digitized by 



Google 



227 



BARHKBRiEI CHRONIOON ECCLBS. SECT. I. 



228 



^sodDj^oi^ ^L»a* 2q.\ U^ |lwnS 13 n utris fundo » compositas, easque 

U>Aa r fi^o . wtfaJasa^ ^i-p^l? Alexandriara ad Joannem grammati- 

' * . cum, cognomine Philoponum, misit. 

_£tfa^ aiS^o . 1-\^J ? <tl*^ Hic de eft opinione tractatum cpn . 

l ^lmW «HS^ **° • n i W l , l^ scripsit quera Const an tinopolim ad 

J^UZuf^o^ r so.«.oAaLo *oiok>j-*l ad Athanasium misit. Re cognita, 

Alexandrini auctorem ejusque librum 

U^> an*»l . ^e«Uo ^ .^s aImt heraatizarunt. Quum autem cer- 

HSSn o.^A^ALo? ^a ^ a ^ »> ^cJU^Aj? nerent Tritheitae omnium odium in se 

Ulot^nld? jlj * qV v 001L V? ^^ concitatum imperatori supplicarunt ut 

, " de quibus reprehendebantur judica- 

1 • • "~"~^ rentur. Imperator porro eorum judi- 

,-Lo yi • *m±*&J 11 Iris *»? J I^ola]? cium commisit patriarchae 1 Chalcedo- 

w-»Q-ifluAJl?o *-tf o?o^?o li..Aol^ nensium, ei injungens ut nullatenus 

. . , . doctrina patrum Dyophysitarum ute- 

n°1- •"*•— *"* ^sT*?-** 1 ' • retur, sed Severi, Theodosii et An- 

• ^^? \ i S oi^ &*ao] a±c*l+i£L+t±> thimitantum*.Tuncpatriarchacitavit 



n.Viro . .|-^ I^aa.^o _*?olb ]Xls i^i*? 
^ <oJLo . ]y+M \a£q! Uall iO<3i+i*£ 

j^O}|o . OA. <*£*9^) U^i-C? ^Wjl^LSD 
0001 OJbld* 9LS9 |.-^L*.^j.O |^UAaJ-^ 



Jtaxptvopivoys (hcesit antes)* 9 nostras sci- 
licet qui unam naturam corifitentur 
in Chris to Domino nostro. Et stetit 
unaquaeque pars contra alteram : 
Conoh quidem et Eugenius pro Tri- 
theitis, Joannes vero Asiae et Paulus 
qui post Sergium constitutus est pa- 
triarcha pro orthodoxis ; disceptarunt 
autem per quatuor dies coram patriar- 
cha Chalcedonensium 4 . Die autem 



quarta,Tritheitae attuleruntchartamin 
o.<n ws|j A'r+oU) \£>h* U^o^'~ 1^o?ol^ qua coacervarante verbis magni Severi 
li-^^ao • iH>] 1 ^osilk A^^o Uij ]L^>Z testimonia, quibus ipse tres naturaa 



*) Joannes is erat. 

*) Severus Antiochiae, Theodosius Alexandria, 
Anthimua Constantinopolcos sedes ex parte Mo 
nophy8itarum occupaverant. 

2 ) Initio omnes Monophyaifoe (?taxptvopevot sen 
hasitantes vocati sunt, ut asserit Timotheus 
presbyter. (De receptions haret. Patrol, gr. 
LXXXVI, 51, sqq), eo quod hsesitarent commu- 
nicare Ecclesia catholics propter synodum Chal- 
cedonensem. Divisi suut in sectas duodecim, 



quarum bac sunt nomina : EutychianisUe , Ace- 
phali, Julianistae, Julianist® alii, Severit® seu 
Agnoit®, Severit®, qui Condobaudit®, Severitie 
alii seu Theodosiani ipsique Paulianist®, Seve- 
rit® alii qui Damianit®, Sever iat®, Petrit®, Seve- 
riani qui et Commits, Severiani qui et Philopo- 
niaci, tandem Severiani qui etiam Niobit®. 

4 ) Acta hujus disputationis memorat Photius 
Biblioth. y cod. U. 



Digitized by 



Google 



229 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : 8SC. VI. 



230 



^oL 0^1 • 00 (Jl ^*jJD f^O . I^OLSI) 

%-j^o? . jiol? tyos |ooi h o^; lAL'^ 
j^i^Ldo • vfH 1 ^? lot- ^ ^Qftfl^a 
%^do^ Pj \-^L©o . Uoj^L <siSLo2o 

(iCifl-Ar? a-4- **5^ w^jj wAmO U*£>]^ hso 

|as? lAjblaAAa }o« oA*|? . ll*^o* 
|ooi . w^utfaii^) U?,lmn\? j»ojo|^ 
. wflUysU? liosol |lo^ ^ Ul^ n^ 
U-aJ? . *tt*)^1^? U^ JieaMAoj 601 

**^PO . OO0I )jSL±Ll \-&±0 )O*01^ ^Qj] 

jUDO . ULoO?? 1^0*5^P 0001 ^1 fl ^^O 



tresque* deitates asseruisset ; ast 
sanctus vir revera non sic loquitur, 
sed ait : " unatnquamque personam 
trinitatis sanctae, si quando seorsinf 
et distincte mens earn apprehendat, 
Deura et naturam et essentiam profi- 
teer. // Paulus autem obtulit chartam 
testimoniis refertam Patrum. Quum 
igitur perlegeretur perventum est ad 
locum ubi scripserat Paulus, « An 
quia non est Deus in Israel vadis ad 
Beelzebub, Deum Accaron { ?» At pa- 
triarcha Chalcedonensium hoc de se 
dictum assumens lectorem moratu9 
est et prohibuit ne iterum congrega- 
rentur. Sic exstincta fuit ista haeresis*. 
Eodem tempore presbyter quidam 
orthodoxus 3 , nomine Julianus, Cori- 
stantinopoli ministerio addictus papae 
Theodosii Alexandrini, zelum habuit 
convertendi ad veram fidem nigrum 
Nubise 4 populum qui est in confinio 
superiori Thebaidis. Erant quippe 
ethnici et multum divexabant Graeco- 
rum terras. Quum igitur suum consi- 



«)/rjty. t l.3. 

*) Non statim extincta fait hnresis. Conon et 
Eugenius in Falisstinam exules missi fuerunt. So- 
lutas deinde ab exilio Conon Constant] nopolim 
rediit et suae sects dilitandss multum allaboravit. 
Quum autem Joannes Philoponns duos libros edi- 
disset in sensn Tritheitarnm et in posteriori re- 
snrrectionem negasset, divisi sunt TrithaeitaB in 
Cononitas et Philoponianos qui resnrrectionem 
negabant. Ita Joannes Asia, Hist. Eccles., part. 
Ill, 1. V, capp. 1-12, De Tritheitis docte agit 
Schonfelder, Die kitchen gesehichte des Johannes 
von Ephesus. Monaci, 1862, p. 272, sqq. 

3 ) Monophysita. Hanc historiam narrat Joan- 
nes Asia, Hist, eccl., part. Ill, lib. IV, capp. 
6-7; quern ferede verbo ad verbom, abbreyiando 
tamen, exscribit Barhebraeos. 



4 ) v-fia-»j-Dp vel wsa^?Vs)j Nabadis, ut scri- 
bit Asscmanus, regio est quam habitabant |^£qJ 

Nubii, id est Nubia, sub quo vocabulo etiam JSthio- 
piam auctor intellexit ut constat ex contextu nar- 
rationis. Nam infra dicitur universum populum 
Ia^oa) JSthiopum a Juliano conversum fuisse. 

Quod tamen nescio an verum sit. Nam constat 
JSthiopes aS. Frumentio fidem christianam edoctos 
fuisse. Sub Justiniano autem pluries episcopos ab 
imperatore postularunt, ut narrat Dionysius ap. 
Assemanum, Bibl. Orient., -I, 382, sqq. Nee 
recenter conversi turn erant JSthiopes quando a 
Justiniano episcopum postulabant ut patet ex his- 
toria martyrum Homeritarum. Plura videsis apud 
Lequien, Or. Christ. II, 641, sqq. 



Digitized by 



Google 



231 



BARHEBRjGI CHRONICON ECCLES. SECT. I. 



232 



2.\oh Ho?ol-<Z >o-kOiLo JAiSVt-L ^?o| 
1 nSViS A-^;ol l^a^ ii^^o *^ 
. U-i^cl* 9)AwU9 oilo^. ^s.jjj A^DO 
| M iJQ r inS l o *-flU.;:l? I^s ^*? U^io 

—•^r^oi . j a.pqJ? jnSSnS Ijia^lo 
. jLl^la^ *J.h T JL AlsAtfl ys |Aallo 
. I,^^)^ upaso^ Mi^J -si AsAso 
^ql^ i r ^J? ^-laA^l JLalLoo >a^ Ml? 

)Ll0|9 ^a ^A? AJ) . 5^4, Ig^DO^ >a^ 

t V>SJo |Vi\^o . lAn^V)? '^H^ ***° 
1r^<^ nViN^o . 1— *Jo,.InS3 Oj-0^9 

*C1 ^-2tt J^ltf l^i^k >OaOIO . i_A~t,JD 

ojlojo . IAaoiq^oo I^juJ^ 1 nSSn? 

U©?i^> ^1 . ^Ju?,-^ fenS*^ H?n\ 
o t nlV»o f^. w^l . ^hqnl }1 jloa^o 



lium aperuisset imperatrici fideli 
Theodora, ilia laetabunda rem indica- 
vit imperatori, postulans ut secum de 
mittendo Juliano curaret. Imperator 
autein miltere volebat, episcopnm 
Chalcedonensem et paravit episcopus 
legatos cum donis magnificis ad regem 
Nubiorum. Qua re intellecta, impe- 
ratrix Julianum ablegavit, et simul 
scripsit duci Thebaidis in haec verba : 
" mihi quidetn et imperatori visum 
est legationem decernere ad populum 
Nubiae, et ecce presbyter Julianus e 
parte mea missus est, imperator vero 
alios 1 cum muneribus misit. Tu inte- 
rim cura ut meus primus ingrediatur 
et viam aperiat aliis. « Dux, perlecta 
imperatricis epistola, fecit sicut ei 
praeceperat et legatos imperatoris re- 
moratus est donee advenisset Julianus, 
cui imperatricis litteras ostendit. Ju- 
lianus igitur docuit Nubios, et regem 
ac magnates baptizavit, eisque indi- 
cavit schisraa a Chalcedonensibus 
factum, et quomodo, spretis viris Sanc- 
tis, novam aliamque a Nicaena fidem 
stabilierint. Quum vero legati impe- 
ratoris cum litteris et donis pervenis- 
sent Nubiosque hortati essent ne 
ejectos damnatosque sequerentur, 
Nubiac rex optimatesque responde- 
runt : « munera imperatoris suscipi- 
mus et duplum pro eis reddimus; sed 
persecutores et blasphemos non se- 
quimur. Etenim sanctum baptisma a 
viro isto eximio jam suscepimus et 
rursum non suscipiemus." Hoc igitur 



f ) Biblioth. Orient. % ll % 330, legiturin numero Bingulari \X^^\ *alium. 



Digitized by 



Google 



233 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : SjEC. VI. 



234 



]ooi wmsA^ )] |UD . fLa^oo Ion >o|jd 



modo univcrsus ^Ethiopum populus 
fidem orthodoxam edoctus et sedi 
Alexandrinae subjectus fuit. Porro 
Julianus ibi per biennium commoratus 
est. Fertui: euin ab hora tertia usque 
ad horain decimam, nudum et sindone 
cinctum in speluncis aqua plenis 
stetisse et baptizasse,superiori tantum 
corporis parte extra aquas elevata 1 . 



Sergius autem patriarcha, quum 
brevi tempore vixisset in munere pas- 
torali obiit. In codicibus inveniraus 
eum tribus annis sedem occupasse*. 



. loci aaioA*] U>,lmW ^_Lo JLjoi 
• U^r^ '- sa ^ 'r*r-° t ViS ^lo 

U^?aal ^^o)o i,g>anSi ,-^c ] r ^\ yaJjo 
UttiaaL ^r^l >OfLo \la] JIcld 001 



47. Po^ Sergium, Paulus ite/A- 
Ucamensis. 

Paulus, Alexandria oriundus et 
in monasterio Gubae baraiae 3 erudi- 
tus, postquam apud papam Theo- 
dosium Alexandrinum commoratus 
esset, a Jacobo et Eugenio throno 
Antiocheno ordinatus fuit post mor- 
tem Sergii Telensis 4 . In codicibus 
autem invenimus Mar Thomam Edes- 
sae metropolitam ipsi manum impo- 
suisse. Quum autem Paulus aliquo 
tempore sacro ministerio functus esset 



*) Deinde Julianus ipsis coustituit episcopum 
nomine Theodorum, quern ex Thebaide adduxerat , 
et ipse Constantinopolim reversus est. Ita Joannes 
Aai®, he. cit. 

4 ) Joannes Asia in Hist. eeel. et in Vita Severi 
(Land, Aneedota syriaca, II, 249) scribit Sergium 
tribus annis sedem occupavisse; Dionysius vero 
tradit Sergium undecim annis patriarchatum 
geasisse. 



3 ) |^|^ p3o~ ' Gvha baraia seu Guba exte- 
rior. Si turn erat istud monasterium in Mesopo- 
tamia ad ripas Euphratis, ut docet Assemanus 
Bibl. Orient.,11,1 '4. 

4 ) Joannes Asiae scribit sedem Antiochenam 
tribus annis vacasse post mortem 8ergii. Vid. 
Land, lib. eit. 9 II, 249. Idem Joannes in Hist, 
eecl., 1. IV, c. 15, asserit Paulum a Jacobo Bara* 
daeo ordinatum fuisse. 

16 



Digitized by 



Google 



235 



BARHKBRjEI CHRONICON ECCLES. 8ECT. I. 



236 



^-*j U+» gim n V . U»* ji mW ? sedem Alexandrinara ambiit, Alexan- 

Uo}oU? <*Zi£> i-o Uw - y cnjau U13 drini vero Athanosium 1 monachum, 

" . . , . imperatricis Theodorae ex sorore ne- 

~ .potera, postularunt. Paulus autera 

6<n . w^q^£CLLj1^U> l- 1 " 1 ?^ U'jAaayi scripsit ad Alexandrinos epistolam 

convitiis plenam contra Athanasiura, 
qui, re cognita, in Pauli mores inqui- 
rendum curavit. Tunc Alexandrini 
Paulum odio habentes scripserunt 
contra eum accusationem (yrpa^v) flagi- 
tiis odiosissimis referlam et. arguuien- 
tis confirmatam ; quippe urbis eorum 



oocn ■ ilifi; I^Vglffln^ r~+r+<n • V"? 
\^Lo • l^o^lo \9i9jLa )L+lSff ?+£.* 

jdoiiI^] o/no • oiL oocn <-^r-* Uf**) proles erat et prae ceteris apprime eum 
^ A\m 2a± A*l . r^^h 



]u* ^ -a? lias . }»v^v <j] ^ajk cognoscebant. Athanasius vero ipse 

haec imperatori detulit. Paulus autem 
videns se ignominiose notatum diver- 
tit ad Hirath, filium Gabalae, Arabum 
christianorum regis, qui suscepit eum 
et praecepit ut legeretur nomen ejus 
in ecclesiis "Haesitantium«*. 

Interim Alexandrini offensi erant 
non solum ipsi sed etiam piissimo 
Jacobo, quod ilium absque con- 
sensu omnium provinciarum ordi- 
*»Us£3o<n ^*<tiLs; nasset ; cum igitur hac de causa or- 

thodoxi mutua offensione laborarent, 
quumque praeterea Cononis et Euge- 
nii asseclae varia circumirent Syriae 
loca, voces substantiarum et essentia- 
rum in trinitate praedicantes, piissi- 
mus Jacobus congregavit episcopos 
Syriae, et elatis manibus anathema 
—j^oilo .oia^ l^c'r* looil^l ^oj-oo dixerunt Cononi et Eugenio. Cono- 
.. i . % " i * nitae vero et Eugenianistae anathe- 

x~^ x r matizantes Jacobum ejusque secta- 

tores scripserunt ad Orientales, qui eos 



**il0 J lffl,MO0 JJ| . 0001 ■ iSiiO 

JA^«o i^o 



501 



\—l* OSOSIO^Vol O001 ■ iNji*> 1? 

Ills; Ua-4,0 . l^iatf? 1^oj^U> oca 
) ■ iWii ■ i t *g» . — *^f£L^i wXpIaJPoIo 



a.sL^ a., 



*~lso 



>nn SiS 



f ) Athanasius ille haresi Tritheitarum addict us 
erat. Vid. supra p. 227 228. 



*) Id est Monophjsitarum. Cfr. supra p. 228, 
noia 3». 



Digitized by 



Google 



237 



PATRIARCHS ANTIOCHENI 



8^C. V. 



238 



^o a^'^ZZ] hSnSSi *£u£J? Uliab. 

j-o . a*]-p 1?j-*^ ^"^A° ^" a^h a\o 

.oJaio . oooi ^*j-o jJu*A-*g^ ^-a^cIo 

yd QjaaJ (jLdoio . <*t^0^) ^v P .^l*o-» 

^oin _*^ ^o . a*^Ai] j. nSVr 
^aaXi-i] Ua^lj . ^osl^ |ooi j.Lo| jli a, 
. ^oAil ^i^iSs 1?^ \^ )<n? U^l >a^ 
tn\V> .aJ] \^ l^a^S^ l?<n r 4So 

• jJo t inSo? Jo r Uas^ a^^oA-4,|o 
JLl<n Paso U^l? ^l*a* ws|? i^o^ 
^Imq^ • a*oZ^| l^i^^o . Usa^j]? 
^A-^oA^lj \.£i© >a^ Ul? r^l ^ 
acojJJaial. wS^o^j^I ^*| ) r * r sj ^ 
>a*oi©j oLo . wd^oA^l <nJola*92 

*»fli*o . Uiott^ <-oj^> Paso • oijj&ojo 

• P^ fr£> iyJCLLoJ 



non audierunt. Quamobrem rogarunt 
imperatorem ut inquireret qua de 
causa a Jacobo anatheinatizati fuis- 
sent. Imperator autem rursus judicium 
commisit Joanni, patriarchae Chalce- 
donensium. Quum igitur advenissent 
coram eo disputaturi, injuriis et convi- 
ciismutuo se affecerunt, Paulianis et 
Jacobitis Cononitas et Eugenianistas 
«tritheitas« vocantibus hisque vicissim 
Paulianos et Jacobitas "8abellianos« 
vocantibus. Eos autem inter se conci- 
liare Joannes nullo modo potuit. Hoc 
igitur modo utraque pars contempta 
exiit, atque pariter reprobata fuit ab 
imperatore. Quum autem pacem pe- 
terent, respondit imperator : « quo- 
modo possim vos conciliare cum aliis, 
cum inter vos divisi sitis?« Favente 
igitur hoc dissidio, imperator Justi- 
nian us eos illexit minis et promissio- 
nibus ut communicarent cum synodo 
Chalcedonensi. Quod fecerunt etiam 
ipse Joannes Asiae et Paul us An- 
tiochiae, qui tandem poenituerunt. 
Joannes dixit : « equidera, quia pro- 
misistis mihi , cum semel synodo 
communicassem, vos earn abolituros, 
communicavi, minime vero suscepi 
earn cum fide. " Qua de re iratus 
imperator ejecit eura. Paulus autem 
aufugit in Syriam et dedit libellum 
pcenitentiae. Tres autem post annos 
susceptus fuit a sene Jacobo rogatu 
Mundari, Gabalae filii 1 . 



1 ) Mundar Hirathi seu Arethae, Gabalae filii, Barkebraus in prima parte Chronici, p. 85. Qo® 
filius erat, ut ex supra dictis constat. Ditfert iste bic narrantur a Barbebreo ex Joannis Asiae Lfist. 
Mundar a Mundare, Naamanis filio, dc quo agii eccles,, part. Ill, lib. IV, c. 15 mutuata sunt. 



Digitized by 



Google 



239 



BARHEBRuEI chronicon ECCLES. SECT. 1. 



240 



<*t^1 l?oi^o . ^q-OjJOJ} as. flad 
n^nlo lias A*s? I^u. oVii,olo . ]3aaL 

jVlS\ ^-A-OgJPO IAa^O^ OC0I ^tiAjtf 
|OOI A-*] P ytf >O*0I9 L-A^AA j-£> 

jLlai ouLs 1-liaLj • i onnSiS {las 
JaL w_£>t_.oAJ . j^i-^s t ajjO.S? 
v Ai^D9 ^,aSoi ^ lit oAJo I? i—* 
^ Jjj y.ntMteo |JI vjo . Ualas 
. Ul \-AdLo Ua^l ]A^ Ul^j i>^ 
yi.^S« Ml'. l^Q-fiu.^ Is;.* ^a^ ^o 

l-,a±«*L> ^1o . ]on w^U^d j^Aa 
)1 . ^aio'rM* <alai aiL oooi ■ m.^qilo 



Porro Alexandrini, audito quod 
Paulus susceptus esset, schisma fa- 
cere voluerunt; idcirco coacti fuerunt 
Jacobus et Syri lit Paulum deponerent. 
Excitatis autem Pauli partibus adhae- 
serunt episcopi, monasteria et cceno- 
bia. Similiter actum est in Jacobi 
partibus. Se igitur rautuis convitiis 
lacerantes populum scindebant, quam- 
vis nullum prorsus in re fidei discri- 
men eos separaret 4 . Cumque haec ita 
violenter agerentur, misit Paulus ad 
Jacobum dicens : «quid sibi vult om- 
nis hsec in ecclesia turbatio? Couve- 
niamus et examinentur nostra dissidia 
juxta canonem. Quod si ego reus sum, 
poenam triplicem sustinebo; si vero 
reatus in te remanet ego sponte pro 
te recipiam poenam «. Jacobus autem 
senex, quippe qui sincerus erat et 
candidus, atque ob provectam ad 
quam pervenerat senectutem nimis 
simplex, negotio praeterea abiisquiipsi 
assidebant perturbato, renuit Paulum 
videre et cum eo pacem inire*. Im- 
pulsus porro a discipulis suis divertit 
ad Alexandrinos; Alexandrini vero 



Narrat Joannes Paulum, in episcopio detentum, 
inde se surripuisse, in Syriam se recepisse, libel- 
lum pcenitentia bis obtulisse synodo Orientis et 
tandem post tres annos a Jacobo ejusque synodo 
in communionem ieceptum fuisse. Quam rem 
Jacobus, datis epistolis, omnibus notificavit. 

') Hoc fusius Joannes Asia (Hist. eccl. t part. 
Ill, lib. IV, capp. 16-19) a quo sequentia disci- 
mus : Petrus, illegitimus Alexandria patriarcha, 
deposuit Paulum et schisma exortum est inter 
Alexandrinos et Syros. Jacobus ab osoribus Pauli 
impulsus Alexandriam se contulit, ubi, facta 
unione cum Petro, consensit, invitus tamen, 



depositioni Pauli. Hoc, ubi in Syria nota fue- 
runt, gravissimas divisiones excitarunt, aliis 
Paulo, aliis Jacobo adharentibus. Schisma illico 
per Ciliciam, Isauriam, Asiam, Cappadociam, 
Armeniam et usque in urbem regiara sc extendit. 
f ) Cfr. Joannes Asia, Hist.eccl., part. Ill, 
lib. IV, c. 20, quern fere verbotenus exscripsit 
Barhebreus. In capp. 21 et 22 narrat Joannes 
Arabes monophysitas hac occasione etiam divisos 
fuisse, aliis Paulo, aliis Jacobo, adbareutibus, 
inanesque fuisse conatus Mundari, eorum regis, 
qui eos inter se conciliare nitebatur. 



Digitized by 



Google 



241 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : 8-fiC. VI. 



242 



oi^o^ ^*A*J? jls] «*oia*}*l9 ^$2] 



^glOg-^Vft^ 



ill 



^r*^ 1 . Pas >aL ^^▲1> % ^o t Sno 
tlaJafi? ^oo2 ao^Jffo . <4tfaal waltf 

_*9cn; U* r ^ . )?r»d oooi ^i^S^ 
• UioyinSr) ^iJlm^ 1,41* 

^iW^l r® Ur»? ^° 'U^oo ^o«A1a© 
,-io . l|\ano t^^'? < o «^Q < i * 



effecerunt ww in eum artibus ut, 
renovata Pauli depositione , miserit 
in Syriam tres episcopos, qui circuie- 
runt praedicantes ubique Pauli depo- 
sitionem. Tunc Paulus, videns se in 
Syria et iEgypto reprobatum, ascen- 
dit Constantinopolim; ascenderunt 
etiam syncelli Jacobi, Sergius et Ju- 
lianus episcopi, et anno uno integro 
injurias et convitia in invicem spar- 
gebant ita ut opprobrium fieremus 
inimicis nostris Chalcedonensibus. 



Coenobia autem magna in Oriente 
et Occidente ita divisa fuere ut caedes 
infer ea perpetrarentur et multi 1 e 
monachis vinculis ligati ad tribunal 
ducerentur, et culparum rationem 
redderent, velut homicidae, viri senes 
proimssis barbis, prolixisque limbis, 
qui vincti collo conjecti sunt in car- 
ceres. Quia tarn flebilia non fleret et 
ululatus, ut canis sylvestris' emitte- 



*) Joannes Asi«, Hist, eccl., part III, lib. IV, 
o. 31, quern abbreviat Barhebrons ita scribit : 



^•Nfrj *V>o ^ooi^Lo? 



*?1? J-»*-? l£» 



_*la*£o IjNnnn ^ iV>>o . ^poiiNnaa* 



»Bi multi ajudicibus comprehensi, vinculis ligati, 
compedibus constricli, Aniiochiam ducebanlur et 
in carcere projiciebantur . Et venerabilis (monachi) 
habitus decenter non servatus contemnebatur et des* 
piciebatur a genlibus, Judaeis et haereticis, quum 
vinculis ligati, compedibus constricti ducerentur ad 
tribunal ut culparum rationem redderent ac si 
essent homicidae. Viri senes, monachi prbmissae 
barbae, prolixisque limbis vincula in collo ferentes 
stabant coram judicibus et de cade interroga- 
banlur. » 

*) l*©t-»? ea sunt aniraalia quae vocamus gal* 
lie chacals. 



Digitized by 



Google 



243 



BARHEBR^l CHRONICON F.CCLB8. SECT. I. 



244 






ret super sal, qiii non solum infatuatus 
fuerit sed computruerit et nauseabun- 
dus conculcandusque factus fuerit ? 
Post hsec venit senex Jacobus in 
i . ^ Syriam. Congregati auteui archiman- 
drite in inonasterio Mar Ananiae* 
elegerunt tres viros prsestantes ut 
constittierent sibi patriarcham. Qui- 
dam autein ex episcopi? non consen- 
serunt ut, Paulo vivente et canonice 
non condamnato, alius in ejus locum 
substitueretur. Hoc igitur modo irrita 
et soluta fuit haec synodus*. Senex 
autem Jacobus zelo suo rursus im- 
U 5f l*^ll \a^J ? Ul4 «^ll **o^ pulgU8 fait ut iret A i exan driam. As- 

ilnJam^o wffii^l ■ a±}] ^nrnJ ^o sumptis igitur secum nonnullis epis- 



1t*t|-o \2.-fAi oaa) aAlo^lo 

• *^±*2] 13 A^JJclLoo .*** lias ^9 
, V^t£> Udoio . oiAso,^ Ur*) yoSn inl 
i nnnSt {aspo . 0*01 U^toJLs ^A-^lo 



Uicoi *^ ? 1 A*i l^A a^o . <*L* ? C0 P is3 et s y ncellis suis > pervenit cum 

* * eis ad magnum Mar Romani monaste- 



1p*o^? , itjiq] ^l*a* A-4^> . a^Lsa^j? 
^*jt 0.01; . HAdkie Ir- 2 ^ • t^^^'H 3 ? 
1<n.2ttQ*fc \^U&o oo<n -aAa^) UgiVoJJ 



rium, Cassiani etiam appellatum, in 
confinio/Egypti.Ibi mortuus est Joan- 
nes episcopus coenobii Cartaminensis, 
virpnecellensquipacirestilueratEdcs- 
senosde «essentiarum" denominatione 



jlnJatf ^»r^ A-iie «*A^o . v»Utfo|? disputantes. Post eu:n mortuus est 

. t _ _ Sergius, Jacobi syncellus, et, post tres 

—▲2*0* |A^ iAso . 1 oanSi? aw^»? 



^ 



^A^Ao . g-L^ i, oanS* l&tf qoi 



! ) Situm erat istud monasterium in deserto 
inter Balas et Callinicum. 

*) Cf. Joannes Asi«, Hist, eccl., part. J II, 
lib. IV, 132. 

3 ) Secum habebat decern episcopos. I ta Joannes 
Asia? ap. Land, Anecdota syriaca, II, 382. 

4 ) Id est die 30 julii anni cerae vulgaris 578. 
Hoc anno mortuum esse Jacobum narrat etiam 
Dionysius in Ckronico ap. Assem. Bibl Or., t. I, 
p. 424. Concinit fere Liber Calipharum (Land, 
A need. syr. t 1, 11) ; ^nnS. A^o umu/2 AX* 

: oLd -*© ^L^Lo *Auno 888, Ind. XI, die 
31 Tamuz (an. D. 577, 31. julii) obiit Jacobus 



dies,ipse senex Jacobus obiit die trige- 
simaTamuz(/^V)anniGr8ecorum 389* 

episcopus Pkasilta. » 

Joannes Asi« (ap. Land, Anecd. syr., II, 382) 
asscrit Jacobum per quadraginta annos cpiscopa- 
turn gessissc ct pervenisse usque ad rcgnum Tiberii 
(578-582). Consonat igitur cum auctoribuscitatis. 
Sed in Hist, eccl., part. Ill, lib. IV, c. 45 sup- 
ponit cum jam mortuum ante annum Grsecorum 
882 (Chr. 571). Elias Nisibenus, ad annum 879 
(Chr. 568) , ex Ckronico Simeonis Jacobitae 
(UfiaA^ 1^*^? U^l ^os^Aio'^c) refert 
... *?Zo IJio w^jjcl? ... ***** i,~n nS» j-1^ ols 
• Eo anno defunctus est Jacobus archi... qui ordi- 
navit centum el... 



Digitized by 



Google 



245 



PATRIARCHS ANTI0CHKN1 : SMC. VI. 



246 



JJOLSO ]LlULS <*▲*? ^4t±JD?]o . A^20 

**dA»*1? ^*] UA lllfl^ I'^r^ y^^oo 

ILaiatfo . Ujlo at ami* {las Aso r © 
mi* looij ^-^? • oooi ^j^e) ^s&a!^) 
gin ml* * Un?iaaL )Ia^ ysaii? U-*^h 
^jmii/o . jnin^ ^s^oAjU )]? # U^le 
. U«Ik 1j-&*9 oul&J 

wSoAaJ? i^i'ol A^-05 O0i Uas _*? 



^nnS>? U|l1nw +±] . olIIo 



<T 



VanoS t-Aff] Aa|j^w^ al, . ^**?o 



^CSir. 578). Pontificatum gessit annis 
tribuset ordinavitepiscopos, sacerdo- 
tes et diaconos ad centum usque millia 
sicut inventum est in ejus schedis. 
Post eum mortuus est ejus diaconus. 
Haec intra decern dies evenere, morte 
eos derepente apprehendente. Tunc 
multum crevit scandalum, Pauli fau- 
toribus dicentibus Dominuoi eum 
abstulisse quia mente proposuerat 
patriarcham in locum Pauli ordinare, 
syncellis Jacobi e contra reponentibus : 
« quia mens ipsi fuerat reducere Pau- 
lum ad sedem, sustulit eum Bominus 
ne divus ille vir tanti sceleris particeps 
fieret et anirnam suam perderet*> 



Damianus autem, patriarcha Alex- 
andrinus*, episcopis Syriae epistolam 
scripsit consolatoriam, in qua post 
alia pluriir.a haec habebat. «I)e Paulo 
autem Bethucamensi scribere vobis 
ut avertatis facies vestras ab eo, juxta 
synodicas vestras et nostras epistolas, 
non est necesse. Ipsum quippe non 
parum impugnavisse ecclesias fidelium 
vos bene scitis. Hoc enim modo pax 



*) Cf. Joannes Asiae, lib. cit. t c. 33 34. In 
capitibus 35-40 narrat Joannes tribus Arabum 
divisas remansisse inter Paul urn et Jacobum etiam 
post ejus mortem ac frastra Mundarum, Arabum 
regem, allaborasse ut eos uniret, enmdem Munda- 
rum perrexisse Constantinopolim anno 580, ubi a 
Tiberio imperatore magnifice exceptus scissas Mo- 
nophysitarum partes, congregata synodo, recon- 
ciliavit, ut infra dicetur. 



*) Tunc temporis res Monophysitarum in 
JBgypto valde turbatae crant. Post Theodosium, 
in exilio mortuum, constitutus fuit patriarcha 
qUidam Theodorus, contra quern tumultuantea 
clerici Alexandrini monophysitae contra canones 
patriarcham sibi prafecerunt Pclrum. Quo de- 
functo, ordinatus fuit Damianus, rursus contra 
canones, quum Theodorus adhuc in vivis esset. 
Yid. Joan. Asiae, lib. cit. y c. 11 et 41. 



Digitized by 



Google 



247 



BARHEBR^I CHRONICON. ECCLES. SECT. I. 



248 



A*tA? 0019 outoio . iLa&o Aiil^^y^ 

^0 V^Lp }h OCT . j^Ott£>AL0 U&JL 

*X^4J} . ]ZuJU >a^ {lafi U^6 ; 

. *mhol& L&jjaooi loot oA*]; <*oia*)] 
jD l^do^Ll]] r*f-A-s | ^ V? w^4m^]o 
<** f£ Ij^Ldo ooi looij )las| . {3 as ^1 
^-lo ^til) ai^aL nViX*o . |909o]^ 
lALA^o ^**Alto fM^. ojjd j-oo . sjozs) 
l^H^ . A^JJaJLo y ^Q9<nJ> q^a^ J Jlo 

aoaukO . j i r>o i fljjo? ^Lfflo-oj l^r^A 

^^2] i— so . _2tf^ ^qLAJoitymlo 
i^* . UiOginSo j^j^IaL jLjai jJL&t*1 
nnciSo . oooi ^* j~**? r o If^^ ^octaV^S 

yso . UA*»^ ]AaoX oAjhJ i^j-o ooio 

jiSim A li^} l^oaoo • Uilo|3 oi 
n Sfl S^|? *oLd o^oudo . aaaJ 



inter nos imperturbata servabitur, et 
mens illius qui nunc est inter sanctos 
laetabitur ; qui non cessabat voce 
magna cum gemitibus clamare : 
« Domine, vindica me a Paulo. « 
Deinde ipse Damianus personaliter 
venit in Syriam fratrem suum, Edes- 
sae praefectum, invisurus et cogitavit 
de creando Antiochiae patriarcha, 
vivente Paulo, sicut contigerat pro 
ipso et Petro, dum adhuc Theodoras 
vivebat. Ipsi assenserunt nonnulli 
episcopi. Quum igitur unum, alteram 
tertiumqueelegissent et contra canones 
episcopus fieri nemo voluisset, tandem 
invenerunt virum quemdam imbecil- 
lem, nomine Severum, quern secum 
assumentes Damianus et alii duo 
episcopi venerunt Antiochiam ad ec- 
clesiam Cassiani* et dederunt aedituo 
octodecim daricos ut nocte aperiret 
eis ecclesiam et ordinarent eum ibi. 
Patriarcha autem Chalcedonensium, 
quum fraudem coguovisset, misit in 
eos illuc, ubi diversabantur viros, qui 
apprehenderunt ex eis tres monachos. 
Damianus autem, episcopi et electus 
descenderunt in doinum idfimam 
(planum terra) et timore perculsi 
descenderunt in sentinam domus seu 
cloacam , indeque per fenestellam 
quae conductui suberat exierunt, 
magis erubescentes quod stercore 
conspersi essent quam quod irritum 
redditum esset ipsorum facinus. 



*) Joannes qui hanc nistoriam refert , lib. copos et monachos, Antiochiam nocte ingressos 
cit. t cap. 41, narrat Damianum, Scrgium Ha- esse et secreto misisse ad ©dituum ecclesise Cas- 
naphitur, Georgium Sarcabinnm aliosqae epis- £„& ftjum*), eique promisisse 18 daricos, etc. 



Digitized by 



Google 



249 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : SJEC. VI. 



250 



01 . <0fllALJ. 



,so . U»|1anV 2o±> tJ^d pas Vl*> 



w£)Afi *.£^t 1?A^t 



*? 9tJa^ 



^tijla^o Uiatf criSnS o^^o apAac 



Deinde Damianus 1 ascendit Const* 
tantinopolim, ubi /smc aderat etiam 
Mundar, Hirathi filius, qui, repre- 
henso Damiano , ei persuasit ut a 
schism ate desinerent pacemque cum 
Paulo iniTent. Juravit porro Damianus 
Mundaro se compesciturum scanda- 
lum de Paulo apud Alexandrinos. 
Quum autem descendissent Damianus 
et clerici ejus Alexandriam, iterum 
mentiti sunt sicut eorum patres et 
cceperunt Paulo detrahere ut an tea*. 
Quod quum didicisset Mundar scrip- 
sit ut eos coinpesceret. Illi autem prae 
confusione sua neque ejus libellos 
accipere neque responsionem (avTtypx?**) 
re*cribere ausi sunt. Similiter Con~ 
tantinopoli inventi sunt viri quidam 
perturbatores scelere et invidia pleni 
pacisque inimici, qui conventum fece- 
runt et scriptis perturbarunl Sjriam 
et iEgyptum. 



. UruJoi^ l^U . P« iAo 48. Post Paulum, Petrus Callini- 

CENSIS. 

>o^ aAip^l jLkiajp? wxaXDl ^t+~n Tunc episcopi Syriae cum nionachis 

. 1,©^ Ijuii ^> 1j.* r s> Uw con 8 re g ati in monasteri© Mar Ana- 

• niae in deserto inter Balas et Callini- 
o W o . *»ia*jQ^Uo ^flLU iuo cum 3 elegerunt juvenem quemdam, 



*) Joannes Asia, loc. eU. 3 h»c ita narrat : 

. U** oooi ^£? U3)i IZojujAm ^ *,JLi? 

•Damianu* au/em cum fugissel ascendit Conslanti- 
nopolim occulte antequam fieret synodus unionix, et 
nocle adiit clarissimum Atundanim, studio et ope 
nonnullorum pads amanlium. ». 

*) Damianus direxit in Syriam ct ad cetera loca 



epistolam encyclicam contra Paulum. Ita Joannes 
Asia, lib. cit. t c. 43. 

3) oa^lo Bala* sive Balis, orbs Euphra- 
tesiBB in via Alepi ad Callinicum. . t* «~^~X. r 
Callinicum, bodie Rakka, urbs in Oarhoena ad 
ripas Euphratis sita, non procul ab eo loco ubi 
fluvius Beliscus in Euphratem defluit. Vid Ritier 
Erdkunde Wert Attend theil., Illabt., p. 1065- 
1074; 1125, sqq. 

17 



Digitized by 



Google 



251 



BARHEBILEI CHRONICON. ECCLES.8ECT. I. 



252 



Pas i^> <j0Oj^ls aiLaut? lV>iS\ ^J)l 
1^1 <*oia^ Jatfo . a^Lil? Uaiaa^ 

• uxus^l Po . Usa*4J|] nijtjwi? 
lr^ ^ *^-^ Ul? . looi jiolj V^> 
. M^nSft H loenl? , su^l A^^akJ )]? 
_*r*ai . \?A— *1 )liV»o? — Lc jjoio 

• aiA^LLo jh i iiSn a^o]? )}* ^ 13 as 
ISa^la? ot-a»| ^JLl]o • ^-4.^1 \j| 
^ ^| Uj «, So . oZul U^9asu1? 
lai); jJLo] Ion ji^aL, jlra.09 Ua^la? 
t—^ltfanL ^L, *Vr?<^t r- s0 • U*-* 
US\o jjpjD^lo A*!tt ^0^0 . U^a^Lo 
loot AaJIAo U-aoio . Uj? tj** r -d 
1^90^09^9 Iffiu^ ^*9^ t^^? il&a^o 

^(JlOf^O^O ws|.j-lA^ ^(JIaVA^ frj.«Yfl7Q 

\^|o . Us g imnSp V|lo . Pas ^m 
aflUsJ^I P jfliSn o^ <qJ<jio\ pad 

^ ^<J!OAs| J oiLiJDO PI . ai—1* 

01^0^9 )jo{^ i~^o ||.mLoo . <oai^ali 
looi < 11 so? OpSxsff ^1 4! l|o . Pas; 



nomine Petrum, Pauli filium, ex Cal- 
linico, et proclamarunt eum patriar- 
cham sedis Antiochenae. Imposuit ei 
manuin metropolita Amidae 1 . Hunc 
Petrum Jacobus duabus jam vicibus 
quaesierat sedi Antiochiae ordinare, 
Petrus autem non assenserat ; dicebat 
quippe se nolle constitui loco hominis 
legaliter non condemnati. A Damiano 
vero persuasus fuit. Tunc Paulus, 
videns tempestatem ipsius causa ag- 
gravari, aufugit seque abscondit. Qui- 
dam arbitrati sunt eum in montibus 
Isauriae degere; donee tandem inno- 
tuit ipsum in monte prope Constan- 
tinopolim quatuor annis habitavisse. 
Quum autem aegrotaret, ingressus 
est Constantinopolim occulte, ubi 
mortuus est ; noctu vero in coenobio 
mulierum sepultus fuit. Sic igitur 
obscurus factus est exitus duorum 
istorum virorum mirabilium, Jacobi 
et Pauli*. 

Petrus, utpote qui turn facundus 
turn utriusque linguae (syriaca et 
gracci) peritus, turn moribus probus 
erat, conscientia sua adurebatur quod, 
vivente Paulo, in ejus locunrsuffectus 
fuisset. Abiit igitur Alexandriam, ab- 
dicavit sedem eisque suadere conatus 
est Paulum suscipiendum esse. Illi au- 
tem non solum non acquieverunt ei, 
sed ilium a se cum indignatione reje- 
cerunt. Illico autem advenit rumor 
obitus Pauli. Quidam porro putarunt 



') Ordinatus autem fuit anno 578 , ut ex *) Cfr. Joannes Asia, lib. cit., c. 47, 54, 57 
Dionysio docet Assemanus Bibi. Orients t. II, et 58, a quo discimus Paulum duobus vel tribus 
p. 69. annis post Jacobum obiisse. 



Digitized by 



Google 



253 



PATRIARCHS ANTI0CHEN1 : SMC. VI. 



254 



V> A^Uioolo . Pas; en^akio I^U 
tfa-^ 1jdoj«so iadr^ ^r 4 ^' ^l*a* 

(3UD y. 4 r + 01 |09l A-a1o . jl iN£o 
aLo ^110 ^-*9^ l.*l'i*> U^cn? 

■ iViiW jinnmo ^o . jJai U&^9 
t^onfffi^l ^ooaiJ* J^oj^o ^L»a+ ooai 

t-d U't-Xma^ ^_<* aikk^ nnnl Po 
oila^ OilS^lo . ai-o ajts {]] . wOAJ 

r*Nr* gqintt?^ n ^*ai*?^ V^, |j^j *▲*? 



Petram rescivisse mortem Pauli et de 
industria perrexisse Alexandriain ut 
abdicationem suam ostentaret 1 . 

Quo tempore Petrus Callinicensis 
Alexandriam ivit, iverunt cum eo 
Joannes Barbur archimandrita et Pro- 
bus, viri facundi. Erat autem tunc 
Alexandria sophista quidam, nomine 
Stephanus, qui praedicabat.oportere 
quidem unam naturam in Domino 
nostro confiteri, nefas autem esse 
dicere servatum esse discrimen signi- 
ficationis naturalis*; servata enim 
discriminis notione, jam non unam 
' sed duas fore naturas in Domino nos- 
tro. Restitit Probus et libellum con- 
scripsit ad confutandam Stephani opi- 
nionem. Ast quum tandem Joanni et 
Probo spes esset ut episcopi fierent, 
renuisset autem Petrus patriarcha, 
ab eo se separarunt et, discedente eo 
ab Alexandria, non discesserunt, sed 
remanserunt in utbe et cum sophista 
conversati in ejus opinionem lapsi 
sunt., Porro, dum archimandrita utro- 
que, ut aiunt, pede claudicaret, Probus 
aperte quae destruxerat reaedificare 
satagebat. Quum autem a Damiano 
Alexandrino expulsus in Orientem 
venisset et doctrinam sophistae disse- 
minare quaereret, ab ecclesia ejectus 
est et cum eo etiam Joannes Barbur, 
qui apologiam pro eo fecerat 3 . Abe- 



') Cfr. Joannes Asia*, lib. cit., c. 60. 
s ) Clarius Dionysiua qui eamdem hisloriam re- 
fert ap. Assemanum, BibL Orient., II, 72 : 



t Discrtmen signification^ naturalis earum rerum 
ex quibus est Chris tus post rationem unionis. ■ 

3 ) Dionysius, quern sequitur Barhebrajus , rem 
fusius narrat hisce verbis : » Probus Hague Alexan- 
dria moras cum Sophista ac reliquis veritatis hosti- 
bus ducens, turbos plutimas data opera excitabat, 



Digitized by 



Google 



255 



BARHEBRiEI CHRONICON ECCLES. SECT. I. 



256 



. ^qinVs* U05 loci ua^J; io^jjo 

^nip; lAll r SaL <ai^|jj© . lA*9oti 

^-00 . aL ltt*J; ^ \hr\ Jjasjo^iol 
]uk] ^slj <aJ] *^> * nnn^l ]3o oj.ap 
jlolo • a^ <oA*3 )iViSS 61 lVin>* 

. — -*1 ^-*1 . opi *A£o . wsLstf W 
. Iaa^oi JXUdP ^sa^ y*i^ Ul IttJ^o 



untes igitur ambo adhaeserunt synodi- 
tis (Chalcedonensibus). Ascendit autem 
Probus Constantinopoliin et factus est 
Chalcedonis episcopus. Paulo autem 
post seger factus, sensit se jamjam 
moriturum. Tunc poenitemia ductus 
rogavit discipulos ut vias et urbes 
vicinas perlustrantes adducerent, si 
possent, episcopuin aut presbyterum 
orthodoxum {Monophysitam) qui eura 
absolveret. Postquam autem quaesiis- 
sent nee invenissent, coegit eos ut, 
modo simplicem dumtaxat fratrem 
sive saecularem invenissent, adduce- 
rent eum ad se. Dixit ei unus ex dis- 
cipulis : « quomodo simplex frater 
absolvere possit episcopum?* Ille au- 
tem respondit : « ita, ita, absolvet 
frater orthodoxus episcopuin haereti- 
cum. « Replicarunt ejus discipuli : 



et qua sermonibus, qua scriptis epistolis, id tmpu- 
denter stabilire satagebat quod antea ad ten*am 
dejeceral. Archimandrite vero, utroque pede, ut 
aiunt, claudicans, hue el illuc fercbalur, mentemque 
mutabat, prout eos sentire videbat, quosobvios habe- 
rei, excusans se rationemque adducent, cur aliorum 
dementiam rejiceret. Quum autem Probus a Da- 
miano pulsus in Orientem se contulisset t doctrinam 
Sophist oe ubique disseminabat.a Fergit Dionyfcius 
ct narrat Joannem, postquam anceps haesisset, 
tandem Probi sententiam palam suscepisse et pro 
eo apologiam scripsiase, quam coram episcoporum 
synodo legi et responsum sibi ab eadem per litte- 
ras dari rogabat. »Congregata est igitur ejus causa 
synodus in Guba baraia ad quam et archimandrita 
Joannes evocatus fuit. Venit ille et Probum tecum 
adduxit ut sibi in synodo proesidio esset. Verum 
synodus Probum admittere noluit, utpote qui jam 
deposilus fuerat et ab ecclesia segregatus. a Prose- 
quitur Dionysiuset narrat Joannem, quum a pro- 
posito recedere nollet, una cam Probo ceterisque 
eadem propugnantibus damnatum et depositum 
fuisse. Addit Pionysius ; *Pctrus patriarcha no- 



mine totius synodi librum conscripsitj in quo So- 
phistae quidem et Probi opinionem confulabat; 
Doctorum vero testimoniis ostendebat reipsa existere 
et remanere differentiam naturarum, ex quibus est 
Chrislus, etiam post rationem unilionis, absque nu- 
mero tamen, et sine divisione earundem natura- 
rum, Misit autem bune librum ad cuncta monasle- 
ria et ecclesia* fidelium ditionis orienlalis, h< c est, 
totius Syrioe cui prceerat. Tunc Archimandrita et 
Probus segregalos se ab univcrsa Ort/iodoxorum 
ecclesia cerneutes, relict a So/hislce opinione t pro 
qua tarn acre cerlamen subierant, Chalcedonensis 
synodi fidem amplexi sunt, et ad Anastasium An- 
tiochice patriarchum profecli ei adlucserual ct ab 
eodem susccpli fuere. Mux Archimandrita c suq mo- 
naslerin ejectus in nliud coenobium perrexit quod 
S. Euxlhalhii in Arlach dicebalur, ubi ipsum sibi 
in al> bat em et rec orem monae'd illi con*titucrunt. 
Atqve ita res eorum se habuit, dunce Mar Petrus in 
viuis esse dssiit. Complures vero eoruudem causa et 
inteqra cliam rcgiunis Antlochence oppida a vera fide 
el ad Chalccdonensium partes transiere, etc.* Ap. 
Asseman. Bibl. Or. t t. II, p. 72 77. 



Digitized by 



Google 



257 



PATRIARCHS ANTIOCHENI 



SjEC. v:. 



258 



♦.^Lnoni I'iat ^i,Sn <*oio r *La^oilo]o 
1^^4-k? ^-X^oao . <n^&l*o^A^ajD <n© 

JLsoj^o ^.Ju*a*? ua-i^?Ax) 9&so 

JJLa^co? ^al^ 09^0 >o^ l±+i afi^d 
wsAs 0010 . j^a^A^ ^Ja£ a2*J5^o 

flis ^a^l ]j-lls ^olaJ«d ,-do . ^DJl 
j, W.l .r>? U ill ngSn lA^i' r ^: 
j.-l?| j—lealx , . ii^o 1^0-kA-i.^Z 
olL^o? If-li-s oai tp. Vo /^oolaAaI 
*pLo 'J! . UaLoo^ ^oigjjttaJ U^oa- 
^jio >0|lo? ]ililo? l|Lo9 ^ ci^o^ 
Lo:o . ^ nnif^]? ^Aas A«n4J 
^a? U^Loo? . ^oaiA^LLo — L 9<nJ^9 |j] 

. ci2alA^ A^a±)J1 13 >al lW* 
r^J? Ij^U U?»o . ]<4la£fc ^soi^lo 
. JJLa^co? \1jAa1o . I—aJq^. i^AOld 
AIa^ loj^i.^© Ij-^U *jio 001 jJ^O 

«) Iii Bibliolheca Orient., t. II, p. 332 recita- 
tur hie locus et ad fine in htec adduntur : 

ff^oK* jk^Z v.o£bs|o U0oi4-» *£&*o —A^ai 

. 11*2*0? ^nroN » Tunc scdit Petrus et scripsit 
l roc talus ires adversus Damianum. » Hujus o peris 
analysis habetur iu Bill. Orient., 1. 11, p. 78 81. 



" ergo haeretici sumusU Respbndit : 
" revera, ita est.« Et mortuus est in 
pcenitentia sua. Joannes autem Bar- 
bur archimandrita, postquam e mo- 
nasterio suo expulsus fuisset, habif avit 
in monasterio Mar Eustathii in Artaha. 

Post depositionem Joannis et Probi 
mota est quoestio inter Damianum 
Alexandriae et Pet rum Antiochiae. 
Nam quum Tritheitae quidura aliqua 
capitula scripsissent eaque ad Damia- 
num transmisissent, flagitantes ab eo 
responsum, ille quaestionum solutio- 
nem scripsit codicemque misit ad Pe- 
trum Antiochiae ut eum examinaret 
et quae oportebat corrigeret. Petrus 
autem, cum legisset, reperit proprie- 
tates notionales personarum sanctae 
Trinitatis ab eo personas appellari ; 
noluit tamen Petrus Damianum ab 
initio reprehendere, sed ipsi rescripsit 
significans se capitula quaedam in 
libro invenisse quae sibi obscura vide- 
bantur et de quibus ab eo elucidatio- 
nes sibi dari optabat. Damianus au- 
tem, accepto responso, offensus fuit et 
dixit suam doctrinam ex invidia non 
susceptarn fuisse et ad odium con- 
verses est. Petrus autem voluit con- 
gregare synodum generalem. Sed 
renuit Damianus 4 . Obiit porro Mar 
Petrus patriarcha anno Graecorum 902 
(C/ir. 591)* in monasterio Gubae 

*) Barhebrao concinunt Dionysius et Elias Ni- 
sibenus, qui ad annum 902 hcec adnotat : 
|~«Jifa? liXv 9i^9coi \s. ojjas ^ } oijd 

. | ^YnnnS i? l-a^|^.s Jj^ls L-*±c olso 
f Eo anno regnum iniil Ckusrues, Hormizdce filins, 
eoque obiil Petrus patriarcha Jacobitarum.n in Libro 
Calipharum (Land, Anecd. syr , I f H et 113) 



Digitized by 



Google 



259 



BARHEBRJEl CHRONICON ECCI4E8. 8ECT. I. 



260 



jJLL.0 '. U^a locu^li^i^ . UJo*? *£>£ baraiae. Obiit etiam Mar Damianus, 
. oZulj y*| jXk^ ^50 . Ix^ooj ^sl et disceptatio qualis erat talis re- 



mansit. 



woau^l ^«9ols loai A*] j-LD] oaao 

• Ul^O^I 1|-0AL05 wflU^i-fl? QS0090j,io\i 

Q.-A£L±) . ^ IjjOa ^oia-MJ )a-^ JJ01 
lliSo* 0010 . — a^dAJ) wD^">i^ ]]; 



49. Port Petrum Callinicensern, 
Julianus ejus 8yncellus i . 

Defuncto Mar Petro, congregati 
episcopi ordinarunt in ejus locum 
discipulum ejus Julianura, virum fa- 
cundura et eximium e coenobio Bar- 
Aphtonii quod Kenserinense 1 vocatur. 

Eo tempore Edessae episcopus or- 
thodoxorum (Monophysitarum) erat 
Sergius, Annenus nuncupatus, qui 
una cum fratre suo Joanne in Mar 
Petri scripta insurrexit 3 dicens : non 
esse utique legenda. Julianus autem 
patriarcha eos reprehendit et' expli- 
cavit verba quibus offensi fuerant; 
vixque ab inani zelo se continuere. 
Quum autem patriarchatum adminis- 
trasset Julianus annis tribus et men- 
sibus quinque, defunctus est 4 . 



legimus 



|j_M &*2* ) r ^o ]]\\\k,£ bl±£> 



• Anno 901, Ind. IX, d. J 2, m. Niton (m. Apr. 
A. D. 590,) obiit Petrus patfiarcha. • 

1 ) »In Dionysii Chronico desideratur, ut etiam 
in Historia Alexandrina Renaudotii p. 152, ubi 
Athanasius Petri loco sedisse dicitur. Sed Juliani 
nomen exhibent etiam Barsalibteus et Dypticha 
Jacobitamm.* Assemanus Bibl. Or., II, 333. 

*) Isiud monastcrium, in historia Jacobitarum 
celebre, situm erat, juxta J. S. Assemanum 
(Diss, de Syr. Monophys. p. 83) et juxta Bitter 
(Erdkunde West Jsien, XVII tlieil., V abtu. 



p. 1592-1597), prope Kenserin, urbem initio 
imperii Arabum florentissimam , hodie pagum, 
quern Covaicus alluit, ab Alepo ana mausione 
versus austrum distantem. 
3 ) Pro ann\? legendam cum Assemano, 

B. 0., t. II, 333 r\nc\\ 

*) Obierit igitur anno 594 yel 595. Liber €ha- 
lipharum (Land, lib. cit. t J 4 et 113) ejus mortem 
ad an. 595 refert his verbjs : ft V>S ±Z A 1»o 
• *4 ]o^£w£ Vsj^j^ua lltSo^ *^ L+±o tu*o 
« Anno 90S, d. 9 m. Tamuz (m. Julii a. D. 599J dnus 
Julianus morluus est. » 



Digitized by 



Google 



261 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : SMC. VII. 



262 



^i-D^]? JBftOASaUl^l % ll*^a* *2Ld 



aW^I • r^ WtA* U*^a* H^r* 

*X^4 U^A^ U^>o . ^w lAl^ 

y-o lr*y^? • 1°>*^ ^ooU2* ,--£aJU 
. ^j^? Ir^Q^^ Jo^Aiol? Ij^oUI^I 



50. P0*£ Julianum, Athanasius, 
cognomine Camelariu8 i . 

Defuncto Juliano patriarcha, epis- 
copi congregati sunt in quodam mo- 
nasterio Occidentis. Allaborantes 
igitur creando patriarchae jejunarunt 
et oraverunt per triduum. Tertia au- 
tem nocte in visione dictum fuit qui- 
busdam ex illis : « mane, quando 
aperietur porta inonasterii, monachus 
qui primus occurret vobis ipsum or- 
dinate, a Egressi porro episcopi vide- 
runt Athanasium Samosatae, ducen- 
tem camelos et transeuntem per urbem 
Gabalorum* ut afferret sal monas- 
terio suo Kenserinensi 3 . Postquam 
autem cum ipso collocuti essent, 
scientiam ejus gustassent, didicissent- 
quetpsum e magno monasterio esse, 
eum reluctantem acflentem viadduxe- 
runt et ordinarunt patriarcham anno 
Graecorum nongentesimo sexto, vel, 
ut in codicibus invenimus, anno non- 
gentesimo octavo 4 . Imposuit ei ma- 
nurn Severus Jerosolymitanus in 
monasterio Kenserinensi. Postea eos 
adjuravit ut sinerent eum isto anno 



*) Sub isto Athanasio series Patriarcharom 
Antiochenorum qui rectam fidem tenuerunt inter- 
rupta fuit per mortem Anastasii II qui anno 606 
martyr occubuit. 

*) jSo&I vel fl^I-I Gabula vel Gabala, 
hodie Djabul vel Dschibuhl ad lacum hujus no- 
minis, pagus situs medio itinere inter Kenserin ad 
occidentem et Balisam ad Euphratem. Vid. Ritter, 
Erdbtnde, West-Jsien, XVII theil., V abt., p. 
1694-1696 et supra p. 124, not. 2. 

*) Suspicor mend urn hie in codicem irrepsisse 
et pro Kenserinensi monasterio legendum Samo- 



satense. Nam ordinatus Athanasius fuit in monas- 
terio Kenserinensi, unde rediit ad suum monaste- 
rium et per annum camelis curandis, ut antea, in- 
serviit. Porro ex narratione Barhebnei patet 
monasterium in quo degebat Athanasius ad Eu- 
phratem situm fuisse, quod monasterio prope 
Samosatam convenit, nequaquam yero de Kense- 
rinensi monasterio dici potest, ut ex supradictis 
p. 250 constat. 

*) Vel anno 915 juxta Dionysium in Ckronieo 
(Bibl. Or. % t. II, p. 102) et Librum Chalipharvm 
(Land, lib. cit., p. Uetll3). 



Digitized by 



Google 



263 



BARHEBRBI CHR0NIC0N ECCLES. SECT. 1. 



264 



I A 4 Vt htjL }1 Viil? >aoi ilnnnfl? 
\^o)o UL<* <--VJlo . ]Xoo4 \}]o 

avo? jllflL? |A*c^ ^qviJn\n4l? ai2a^* 
a^^l |-oo . aiAX* ^L^aX ^tVi4 

1,^1 . lA-co^ ) i SSn ]o9i >■ n^l 
{] ^o . ]A-*a-*^ Ur^? ocai ^nqb 
^o Uxpcls13 |o<n <-£j-U . l]-i ^^1 
|j-4, \ noSno a*" \^> II^jjaA |o<ji 
l^lALo ^4^<n y^^o . ^j-s Haiio 
. l^oj^ ] jjclo gnS^Sno . ai^ ojn loai 
} 4 »S < until? U^;? T -_^o ^^LaaLo 
Jjoi JJloo-^ qoio . ^aloAj llsai l^a^oi? 
.^\ 4iVt4S ^m^s] *aia*l Hojja^ wiij-icl 

„ I^^^D ]|UaJ 04}m^1 ^001*9^0 
«*Ol9o}2 Oj^flS ? |*4. a l*9O£P0 _*90lJ AjJD 

)Sn4 *it] <n£o*4.? jXoo^taLl -4j| »iud] 

! ) Refert Theophanes ad an. Chr. 616 Chos- 
roem, furore percitum ob plagam ipsiua exercitui 



adimplere ministerium camelorutn 
prout a fratribus acceperat. Beatii3 
igiturabiisseparatusjuxtapromissurn, 
abiit et portavit salem atque ad mo- 
nasterium attulit, nihil manifestans 
nequidem ipsius fratri Severo qui et 
ipse in eodem monasterio monachus 
erat. Quum autem advenisset tempus 
praefinitum venissentque episcopi eum 
abducturi,invenerunteumstantem(?)in 
areolaluti et implentem vas portatori- 
umfratribusquesuisporrigentemutob 
ducerentcamelorum stabulum. Explc- 
to anno,quum rescivissent didicissent- 
q ne factum monachi etfrater ejusccepc- 
i unt eum coarguere quod eis rem celas- 
set.Etenimantequamordinareturnocte 
exibat ad locum quo ad usura natura- 
lent exibant monachi et, nemine viden- 
te, verrebat latrinam et immunditias 
canistro deferens projiciebat in Eu- 
phratem. Hujuscemodi actionibus 
exercebat se et camem spiritui sub- 
jiciebat. Igitur, fratres mei, qui vult 
refraenare passionem superbiae sic se 
humiliet. Porro hie beatus ordinavit 
Severum fratrum suum episcopum 
Samosatae, et ambo in Ecclesia illus- 
tres facti sunt. 



Hoc tempore, interfecto Mauricio, 
Grsecorum imperatore, Persae subju- 
garunt Mesopotamiam et Syriam. 
Chosroes Edessam misit episcopum 
quemdam Nestorianum , nomine 
Ahischmam 1 . Quo a fidelibus non ad- 

a Graecis inflictam, Chris tiauos ad amplectendam 
Nestorii haresim adegisse. 



Digitized by 



Google 



265 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : BMC. VU. 



266 



<*r*lfi 1 1 in, palp *2tta*JD ^^° ^091 
. oooi ^ t ApS l*J|lc? hijqSo ^cj 

0019 . |001 wfi^)9 ^lO^tO^S <** 001 

A^=> ov^so H^h Uifl-kOila^ }a^mJ 

^d) . oiifl^ oooi ^^Jo la*?aAd old 
% ooi; ^a*l >oj^s • ojffino ail* ^J*)»^ 



inisso, misit Joannem episcopum, 
unum e nostris, qui a fidelibus alacri- 
ter susceptus fuit. Tunc jussit Chos- 
roes expellere omnes episcopos Chal- 
cedonetises ex universa Syria et resti- 
tute nobis fuerunt omnes ecclesiae et 
nionasteria, diebus Mauricii nobis 
erepta per Domitianum, episcopum 
£halcedonensem Melitinae, qui com- 
moverat persecutionem adversus Sy- 
ros. Praeterea Chosroes tres episcopos 
orien tales orthodoxos prsefici jussit' 
ecclesiis Syriae : et Isaias quidem ob- 
tinuit Edessam quia Jonas (Joannes?) 
redierat ad patriara, Samuel Amidam et 
tertius Telam Mauzalat* ; sed ruricolse 
qui extra urbes in pagis habitabant non 
receperunt episcopos a Chosroe mis- 
sos, utpote a maphriano Orientis 
constitutos, quum istae dioeceses pa- 
triarchs non autem maphriano subde- 
rentur. Verum, hisce auditis, patriar- 
cha Mar Athanasius praecepit Cyria- 
co 2 Amidensi, qui a Chalcedonensibns 
persecutionem subierat, ut visitaret 
omnes fideles diceoesis Amides et totius 
Mesopotamia; episcopi autem orien- 
tals, ira inoti contra CJyriacura, cum 
eo contendebant et a Chosroe minas 
ei faciebant; sed quidquid sit, eorum 
sedes ab episcopis nostris regebantur. 
Deleta quippe erat memoria Chalce- 



f ) |f2 Tela (i. e. eollisj vel Tela- Mauzalat, whs 
erat Mesopotamia , aquali fere i tine re ad orien tern 
a. Nisibi , ab Amida ad septentrionem distans. 
Vocabatur olim Antipolis et Constantina. Cfr. 
Assemanus, Diss, de Monophys. p. 114; Bitter, 
Erdkunde, WeH-Atien XI Th.; III abt. p. 270- 
372. 



*) Cyriacus Amidae episcopus constitutas fuit 
anno 578. Dece3sit anno 623 postquam hanc 
ecclesiam quadraginta quinque annis rexissit. 
Scripsit canones quos in suo Nomocanone ssepe 
laudat Karhebrsus. Cfr. Assemanus Bill. Orient., 
II, 90. 



18 



Digitized by 



Google 



267 



BARHEBRia CHRONICON. ECCLES. SECT. I. 



268 



0091 ^, »; o? Alo ^ Si? * g?i,oj ,_lo 
ILiJojinSn; jjhciol* ^^|o . l^atf'ioa 
^oqiSoSi Ujlo yd<n|o . )n1 t V^ ^j-s — ^o 

|mAA ■ VlS Og-C^9 ^|o . ^OfflLA.ij.0 

o'oi . \— a-^2? lj~*? t^°? U^°f# 
r so • ^nnSnS *£Us] )q<no . UJa* 

i*o j^AaL ci. 9^0 . |A\VnS Ucu*, 
^90^ • U^i^Ad? Ui-^o ^ci^^ol? 
i«a^as 9A0 . ]A+Aik0 jj tiO j.*A* 
aJjaa^s? ai^£**g*«39 |~^0|-o 
• ^.afiLofi loot *oa$^1 



donensium ab Euphrate ad Orientem. 
Deus enim in caput eorum crimen ab 
ipsis commissum rependerat,et eorum 
quae in nos per Graecos commiserant 

retributionem a Persia acceperunt. 

• 

Hoc tempore claruit Thomas Hera- 
cleensis*, e monasterio Taril, qui a 
pueritia in monasterio Kenserinensi 
litteris graecis excultus, postea Ma- 
bugi episcopus fuit. Exagitatus autem 
"a Domitiano Melitinensi,in ^Egyptum 
profectus est habitavitque in Anton 
Alexandriae*, ubi memorabili djligen- 
tia correxit sacrum Evangelii codicem 
et reliquos novi Testamenti libros 
exacta admodum et accurata emenda- 
tione 3 pqst prknam versionem Mabugi 
cura Philoxeni elaboratam. 



*) Heracleansis seu Harclensis dictus est, quia 
erat - L£a!kla? ]lA*> Vd^I «j£ ex Harchel 
in Palastina, ut asserit anonymus ejus vita auc- 
tor ap. Asseman. Bibl. Or., II, 90. 

*) Additur in Cod. rom. ]&a1. li-»i— ^ 
al^Jo^jfl? in monasterio sancto Antonianorum. 

Bibl. Or., II, 334. 

3 ) De hac Novi Testamenti recensione sic lo- 
quitur ipse Thomas (ap. Assem. Bibl. Or., II, 93): 

. p * V , * .,* ',pf r^ 

_*? >a-MsZ| . |2J^^2md9 ol^n»9 l*nnnuaf 

* 7 ,»0 7i. ,* P % P. P «, 7 , <* x <* 

>*^»9 Ma, ^i**£ \hS±A ^ llnmv 



KP -f «7 7 , * *y - x « P 7 , P^ A. 

,P*P? ^ % P *. x 7 *p N *^ 

|AbAJ9^a^o- ^*n | Zo &- > &,» ■ ^S^>o ^>V>ii9? 
^9 wO£oZ| 54uia\o ^i^a^b poA. pS^S9 

.. ^7 77,P«,7-PX P ^ ' -l* 

ll^a^.Z A1i,n li-i^l? H^Oi-s «^ >o^aZ|o 

FP 7 *- 7.PP 7 7^ •> -» 

c Tronilam* aufewi /uir /i&er hie quatuor sanctorum 
Evangelist arum e groeco sermone in syriacum studio 
accuratissimo swnmoque cum labore, primum qui" 
dem in urbe Mabug diebus religiosi Mar Philoxeni 
corifessoris, ejusdem urbis cpiscopi : postea vero col- 
lates fnit studiosissime a me paupere Thoma ad tria 
exemplaria grceca valde accurata correctaque in An- 
ton magna urbis Alexandria in sacro Antonii mo- 



Digitized by 



Google 



269 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : 8JEC. VII. 



270 



•^5 ucajJflUl^l VL. IldJjd olso 

Zuls? ll*f*» 2^Lo ]o« jooi? i^r? '^^ 
<*a& U-oa-x&D? <- Si? I^r^ ^*° 

i-DJ-4,0 Ijliii O l^ 1 1 10 • 1 4 i^O 

01^90]] n nqlo . *ai9oty ]^| Uiav 
. m Sfto 991^0 • U*£*?o |jauo |lc£fc 



Eodem tempore abiit Athanasius 
patriarcha Alexandriam, ubi ortho- 
doxorum patriarcha erat Anastasius, 
et iniit cum ipso unionem post schisma 
e dissidio inter Petrum et Damianum 
ortum. Facta est igitur unio inter 
ecclesiam nostram Syriae et ecclesiam 
^Egypti, anno Graecorum nongente- 
simo vigesimo septimo (CAr. 616), 
opera horum duorum sanctorum sicut 
et Nicetse, ducis exercitus, ceterorum- 
que fidelium*. 

Occiso auteni Chosroe Persarum 
rege a filio suo, Heraclius, recuperata 
rursus Syria, venit Edessam. Populus, 
sacerdotes et monachi processerunt 
obviam ei. Quum multitudinem mo- 
nachorum admiratus esset atque lau- 



nasterio, ubi et ipsum mihi exaravi pro peccatricis 
animcB meat utilitate, et pro multorum beneflcio, qui 
diligunt quoeruntque utilem exactamque divinarum 
Scripturarum integritatcm nosse et custodire. Scrip- 
tus autem collatusque fuit in loco quern supra memo- 
ravi, anno Alexandri nongentesimo vigesimo septimo 
(Chr. 616), indictione quarta. Quantum autem la- 
boris et studii in ipso ejusque sociis (reliquis nimirum 
novi Testamenti libris) subierim solus Dominus 
novit. ■ 

Eadem leguntur in epigraphe codicis syriaci 
Musaei britannici (ap. Forshall Catal. codd. syr* 
Musai Britannici^ p. 27), cum hac differentia 
quod Thomas ibi asserit librum a se non ad tres 
sed ad duos codices fuisse collatum. 

*) De hac unione hsec tradit Renaudotius in 
Historia patriarcharum Alex andrinor urn, p. 162- 
153. Quum vehementer optaret Anastasius, Jaco- 
bitarum Alexandrinorum patriarcha, ut scissio inter 
Petrum et Damianum orta tolleretur, statim ac 
audivit in throno Antiocheno sedere Athanasium 
scripsitad eum synodicam de fide epistolam. Hano 
Athanasius cum gaudio suscepit, convocatisque 
episcopis suis, earn ipsis exhibuit,profatus de an- 



tiqua utriusque ecclesi® concordia a tempore Se- 
veri et Theodosii et antiquissim® inter Petrum 
apostolum, . fundatorem ecclesiae Antiochen®, et 
Marcum , primum Alexandrin® episcopum , fa- 
miliaritate. His auditis consenserunt episcopi ut 
synodica susciperetur arctiorque inter utramque 
ecclesiam societas contraheretur. Athanasius pa- 
triarcha, assumptis secum episcopis quinque, 
Alexandriam navigavit, ut Anastasium inviseret, 
qui tunc erat in monasteries. Susceptus ab Anaata- 
sio ejusque clero in monasterio quod erat ad lit- 
tus maris orienjkale pacem iniit inter utramque 
ecclesiam et uno mense ibidem mansit. Ab eo 
tempore stabilita fuit consuetudo, religiose in 
utraque ecclesia Antiochena et Alexandrina ser- 
vata, ut novi patriarchs alter ad alteram scribe- 
rent, statim poatquain ordinati erant, et eorum 
synodic® epistol® publice in ecclesia perlegeren- 
tur. Porro ista unio, juxta Barhebreum, anno 
616 inita fuerit ; juxta Severum vero, Makrisium 
et Elmacinum, quos secutus est Renaudotius, 
Anastasius obierit anno 614, adeoque unioeffecta 
fuerit necesse est ante hunc annum. 



Digitized by 



Google 



271 



BARHEBRJEI CHRONICON ECCLES. SECT. I. 



272 



lk£* Uj« y*ir^> — doj&aJj — o?"| 0? davisset, dixit suae religionisfidelibus: 

U*a* lo« jao . ^ i ftjaL }~*^. " non licet relinquere tantum tamque 

. . ' . . - !, inclytuni populum a nobis alienum." 

■ t 7 ^ " • • Quum lgitur advenisset dies festus, 

^HP ^o<ju3 i-as? •lioik fl^a!^ t^?09 descendens ad ecclesiam nostram mu- 

.jjoj-kfila? ^PO fUcufl^ .os^o^LiJ* .oil nera praeclara universo populo largitus 

. * aAa«X 1 1a V IaL est, si forte his alliceret eos ad amplec- 

w ° i "? s • ? ^° tendam synodum Chalcedonensem. 

++] U~»t-o 1|'U^ w-s^oA.aJ? U-^o Dum autem sacrificium divinum per- 

«aj U^Mfcl . UAJlflu ^o Ul^Lo? j^a^J ficeretur, accessit imperator ut parti- 

, , \ ceps fieret sanctissimi sacramenti se- 

^\ ^ cundum morera imperatorum chris- 

j.^>lo 1]?1 ^Lo InSSnS s^<n^s <nJJ^9 tianorum. Isaias autem, Edessae me- 



]Afi9 l^r^ ^ ^^^1 U^tf <n?r^o 



tropolita, zelo suo accensus cohibuit 
imperatorem a Sanctis sacramentis, 
dicens : « nisi scripto synodum 
Chalcedonensem anathematizaveris, 
non sinam te attingere sacramenta. « 
Quare iratus Heraclius Isaiam episco- 
pum ejecit ex ecclesia magna eamque 
dedit Chalcedonensibus. Simul autem 
Aas? IAs^j ]Z o^o r o oooi ■ *a^» cum episcopo ex ecclesia exierunt 

U*« l**o Ui^oU A^o U*», r^ at6S ^ ? 0i n ° bileS efformabant 
1 i famihas Bethsarphiae , Bethtelmaha- 

<oaill»o? . 1U^» J-J^o *£>|i| j.© riae, Bethcosmae Bararabi, et alii plu- 

. l-^r^? lllioju? <n^a looi ™ni, a( * q uos tota ecclesiae suppellex 

pertinebat. 
^* . w^aaid^ 1 ^Sv> \]j yso Cum porro Mabugum ingressus 

oiLo^o *m cuuu U] +& Li^Ls cn^o^ esset imperator,ipsum adiit patriarcha 

Mar Athanasius et cum eo duodecim 
<a^a^> ^ooiOLo \^2o . ^miz] jj£&o2 episcopi 1 . Imperator petiit ab eis li- 



J ) Conferendi sunt cum Barhebraeo Theophanes 
ad annum 621 (Migne, Pajrol. gr. CVIII, 678), 
Georgius Hamartolus in Chionico ad regnum He- 
raclii (Migne, Patrol. gr. % CX, 835), Georgius 
Ccdrenus ad annum 20 Heraclii (Migne, Patrol. 
gr. 9 CXXI, 806). Isti auctoresin pluribus dissen- 
tiunt a Barhebraeo et tradnnt Athanasium cum 
Sergio Constantinopolitano qui et ipse natione 
Syrus erat, vafritic sua He radium decepisse et in 



errorem Monothelitarum induxisse. lAnno vige- 
simo, inquil Cedrenus, cum degeret Hierapoli flera- 
clius, venit ad eum Athanasius Jacobitarum patriar- 
cha, homo callidus et,ut sunt Syri omnes,natura ad 
mala facinora versutia instruclus. Is cum impera- 
tore de fide colloquitur eique imperator promittit se 
eum, modo Chalcedonensis concilii decreta approbet 
Antiochice episcopum creaturum. Athanasius id «*- 
mulat, ac fatelur duas in Christo esse unitas naturas. 
Simul imperatori quceslionem proponit de operations 



Digitized by 



Google 



273 



PATRIARCHS ANTI0CHKN1 : BMC. VII. 



2T4 



^01 ^-Lo **^* 11 >o§^ . % al] x fflSfr 
„-tfo,JjQj» ^nSn r)1? ^o-j) r^U? 
ASftii^l % nViS* {] ^o . jJo t inSo? 
\-a> • cnJ^o) qiS^\ ^dAso *^£?oi 

. OfLsai lU-^tf ^*r A<n • <nA.*^ 1^°^° 
^ojls A^^9 l*£*? ^ooi^!nV>j m a*o*o 
1^^.? ILai^o . U*JkLo U^Otto 
ooai ^ iSnn ^o . n n^U l^f*jo 

U^ y ^L099l? (51 ^aL ^*? ^IfcOl 
)A£s^9 ]<5l^, ]?Jl^O . ^001^ |09l 

lioias ^ j^-^1 U^^aAJ ^lo 

a^a^l9>0|lo \_L, \L-+->o2. \ n\ 
^l^^fi a-^ (]) . enoj^U dLA^to 

9*1 • U^a^LlI? |^»iaa 5oi> U*J|lo? 

fSO . 1(51^ ^US OAQ^VlS _l*|*tA^? 

*i±c ooi »a^i* Awto — *A^£ (*!▲ 
lr*r-£> >a-jJV^o yl^ . *-&iUU] 



bell urn confessionis fidei. Quo dato et 
perlecto, laudavit eos, sed non desiit 
eos urgerc ut ausciperent synodum 
Chalcedonensem. Quum autem non 
assentirentur, iratus Heraclius scripsit 
universe ditioni : « si quis non ac- 
quiescit synodo> amputentur ei nasus 
et aures, ejusque domus diripiatur. « 
Turn multi conversi sunt,suaraque cru- 
delitatem ostenderunt monachi monas- 
terii Mar Maronis (?) et Megabaei (?) ac 
Em^seni, qui multas ecclesias multa- 
que monasteria diripuerunt. Quum 
igitur nostri conquererentur apud 
Heraclium, nihil eis respondit. Qua- 
propter Deus ultionum per Ismaelitas 
e manibus Grsecorum nos liberavit. 
Porro, quatnvis ecclesiae nostrae ad 
nos reversae non sint, quia sub domi- 
natione Arabum unaquaeque confessio 
quaecumque in manibus possidebat, 
servavit, nihilominus tamen nobis non 
parum proficuum fuit, quod erepti 
f uerimus a crudelitate Graecorum et ab 
amaro eorum in nos odio. 



Tempore hujus Athanasii univerunt 
3e Orientales sedi Antiochenae, ut 
cum divino auxilio ostensuri sumus 1 . 
Quum autem annis triginta sex mu- 
nere suo functus esset Athanasius, 
obiit et repositus fuit in monasterio 
Garumaeorum.In codicibus invenimus 
eum episcopatum gessisse annis qua- 



etvolufUatibus t utrumeceduplicesinChristoanvero thelitarum esset, invenit eos idem cum Athanasio 

simplices dicendoe sint. Ea de re imperator ad Ser- seiitire. » 

gium Constanlinopoliianum et Cyrum, Phasidis epis- i) l n f ra , in altera sectioneCKr oniei ecclesiastici. 

copum, scribil. Quorum, cum uterque a secta Mono- 



Digitized by 



Google 



275 



BARHEBILtil CHR0NIC0N KCCLES. SECT. I. 



276 



qi|iV>S^ ^l*o* '. w^GLLmUJ^l JAs 

^9109^9 llsA^C? O'OI ^OloAt] JJOI 

. U-hJ Aiso) U^jjp jl^SS <Q-i^Jo] 
o) . |oiX ^oA*1? liii^V)9 )±*± ?nnXo 
wfiL^.1? AleU |oiS,? o) lA*?nV)SSr>? 

JOa I^m 9ypl? *SOm . <n^ jlo] MAi^ 
. All U>:? Ua*] wO©As \j . ol-^ 



*) Dionysius in Chronico mortem ejus reponit 
in an. 644. 
*) jJo^uiffo)) )|^9 coenobium Eusebona, ab 

Eusebona et Abibione conditum, a tempore S. Si- 
meonis stylit«,qui ibi vitam monasticam professas 
est, satis celebre, Jacobitarum postea domiciiium, 
si turn erat apud Teledam. Teleda porro, hodie 
Hasya yel Hassieh sita erat in deserto Syria in 
via qua ducit ab Emesa, hodie Horns, ad Dama- 



draginta quatuor et obiisse anno non- 
gentesimo quadragesimo secundo. 
(Chr. 631) 1 . 

51. Post Athanasium, Joannes, 
ejus discipulus. 

Hie e monasterio Eusebonae* ipse 
ille est qui « Sedrarum 3 « cognomen 
habuit. Ordinatus est anno Graecorum 
nongentesimo quadragesimo secundo 
(Chr. 631). Imposuit illi manum 
Abraham, metropolita Nisibis. Hunc 
Amru8 Barsaadi, Arabum emirus, 
ad se vocavit postulans ab eo ut Evan- 
gelium verteret in linguam saraceni- 
cam seu arabicam, ita tamen ut nomen 
Christi Dei , baptismatis et crucis 
in qua Christus suspensus fuit, omit- 
teretur. Beatus autem Joannes res- 
pondit : w absit ut resecem unum 
iud aut unum apicem ab Evangelio, 
etiamsi omnibus telis et lanceis tuo- 
rum castrorum transfigendus forem.// 
Viso igitur ejus animo, Amrus dixit : 
a vade et scribe quomodo volueris. « 

Eo tempore Celebris factus est stu- 
diis dialecticis, mathematicis et eccle- 
siasticis Severus Sabocht, episcopus 
Kenserinensis. Inclaruit etiam Mat- 
thaeus Alepi*. 

scam. Cfr. Assemanus, Dissert, de Monophys. 
98; Smith, Thesaur. syr., ad h. v.; Bitter, Erd- 
kunde, West-Asien, XVII th., v abth. 1286, 
1443, 1464, 1563. 

8 ) \hfSD, liber, ordo, precalio quadam in officio 
liturgtco. 

*) In codicis margine , manu, ut videtur, al- 
tera, legit ur . ^V-« wials) *&£e Mat thaw epis 
copus Alepi. 



Digitized by 



Google 



277 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : SJEC. VI : 



278 



^{W So l^jSiVi i Nnjqi^ >oj^|o 

P* VaLo wynSnaSo <J909aa^o 

j*^ ^oi • l^o£e? ^^9^o |^aJ| nSV> 
^0? -aJi ^o^umnSn ^Lo ^ALk^9<n ];<a 

^-ia^ fM so . ^^tfoo^ wtfola*maio 

. lAAJ^y^ *^4l ^-*? ooi . 2><3L£lX 
ooi Ulaia^ ^.-lo ^ \n4l U? Ua*1 

^4 (71 . ^001^9 i-09 Itts] 1 001 waj.A'^09 

.0(31^^0109 hi'o ooiild9aaL' |*tJ ^*? 

r OD . — ktf^S^I r S0 • ^0<31 ,, iSf>9 

^1 j-oolo . jA^yiao ^Vj^lo U^o 
* qi,1 4^ wnifijD <J9Qla*ttaL0?o . UoIa 



Martinus 1 autem, episcopus Ohal- 
cedonensis Romae congregavit* centum 
et novera episcopos et anathematizavit 
Heraclium imperatorem, Sergium, 
Pyrrhum, Paulum,omnesque qui non 
confitenturin Christo duas voluntates, 
duas operationes duasque naturas 3 . 
Haec quippe hseresis a Maximo* quo- 
dam e pago Hasphin in ditione Tibe- 
riadis disseminata fuit Romae. Venit 
porro Maximus Constantinopolim. 
Constans autem, Heraclii filius, audita 
ejus doctrina, ira accenstis est eumque 
in monasterio mulierum inclusit ut 
erubesceret. Hie vero in errorem ita 
pertraxit moniales, ut recusarent par- 
ticipes fieri oblationis quam offerebat 
Axus, earum propositus. Hae autem 
mulieres particulas consecratas intra 
soleas suas injiciebant. Quum autem 
earum nequitia divulgata esset, jussu 
imperatoris in civitatem tractae fue« 
runt igneque concrematae, Maximo 
vero lingua abscissa fuit : qui tamen 
nequaquam cessavit, sed ccepit scri- 
bere epistolaa. Jussit igitur imperator 



! ) In codice scribitur lli1«jjV Martinianus. 

*) In concilio Lateranensi an. 649. Cfr.Concil. 
collect. Ed. Venet. 1729, t. VII. 

8 ) |Zoio? proprie forma : sed vox 'forma a 
Sanctis Patribus non semel pro natura usurpata . 
fait. Testem sufficiat adducere ipsum Martinum 
Papam,in actione prima concilii Lateranensis banc 
vocem eo sensu usurpantem . 

4 ) In narrandis S. Maximi gestis Barhebraeus 
ita miscet vera falsis at erronea sint omnia. Natus 
est Maximus in ipsa nrbe Const antinopoli. Post- 
^quam autem adolevisset, imperator Heraclius, ob 
egregias illins virtutes, eum in aulam accivit nt 
ipsi esset a secretis ; cui moneri Maximus panlo 



post renunciavit at vitam monasticam amplec- 
teretur. Strenuns Monothelismi debellator Maxi- 
mus adducfus fuit Constantinopolim ut doctrine 
sues rationem redderet. In carcerem atrum projec- 
ts, quia in fide firmus stabat, deinde in exilium 
actus moxque ab exilio revocatus, quum nee blan- 
ditiis nee minis nee astucia adduceretur ad pro- 
bandum Monothelismum, jussu Constantis durissi- 
mis nervis casus fuit. Deinde, amputatis ei lingua 
dextraque, rursus in exilium relegatus fuit ubi 
tormentis exhaustus obiit. Cf. S. Maximi vita 
ap. Migne y Patrol, gr. XC; Acta sanct., ad 
diem 13m August . 



Digitized by 



Google 



279 



BARHEBRiEI CHRONICON ECCLE8. SECT. 1. 



280 



ytf P fS *>Aa| UiofiLstyo . qiSSnfflS 
>©r^ ^J> li-^? >^ "M^o? • r-^lo« 

]?<a ^Lo oj-aJ ^s] ^Lo U^aA^o . ooi 

^*r^? <iai ^o . ^ij.Snl jSpolno tl£s 
M . ^r^fl^^o iiei- v ojiolJ Uis^ 

"^a • ■ liiO » ^lo j.^^Ld _*? o.9i 
,4^ , ^ii If ffl^Alk)^? U&* , 4 Via 
•>Q^i-o <o1no — aA^Io ])SnNi,^ Al m 



dextram ei amputari. Quum porro si- 
nistra scribere coepisset, etiam sinistra 
ei amputata fuit, simulque ipse in 
exiliura detrusus fuit, quum ad nul- 
lum ordinum sacrorum gradum pro- 
motus fuisset. Asserabat porro, ob 
corpus quod concupiscit nocivum 
spiritui et spiritum qui concupiscit 
nocivum corpori, aliam esse volunta- 
tem animae aliam corporis, aliam Dei 
aliam hominis, utramque autem in 
Christo unitam esse. Et initio quidein, 
etsi ab ista haeresi refugerunt Chalce- 
donenses 4 ,hodie tamen omnesea deti- 
nentur. Nestoriani autem, etsi duas 
naturas duasque personas praedicant 
ab asserendis duabus voluntatibus 
valde refugiunt, et talis assertio in 
eorum scriptis non occurrit. 

Porro patriarcha Mar Joannes, 
quum spatio decern et octo annorum 
munere -suo functus esset, defunct us 
est anno nongentesimo sexagesimo 
(Chr. 649) 2 mense Conun priore (Be- 
cembrij, Amidae in templo Mar Zoarae 
sepultus. 






52. Post Joannem cognomento Sed- 
rarum, Theodorus. 

Hie electus fuit e monasterio Ken- 
serinensi, quo venerat e deserto Sce- 



*) Initio Chalcedonenses nequaquam Mono the- 
lismo adhaserunt, siquidem post Xeuaiam Mono- 
pbysitam ejus auctoresfuerunt Sergius, Pyrrhus, 
Cyrus et Theodorus. Ceteruni Barhebrseus 3 latum 
qucestionis praspostere exhibet, ut patet ex iis quae 
modo S. Maximo attribuit ; is enim non contendit 
unquam esse in Christo duas voluntates ad invicem 



pugnantes, (quod subdole adversariis suis adscri- 
cebat Sergius in sua ad Honorium ep is tola), sed 
duas voluntates, divinam videlicet et humanam, 
plane Concordes. 

9 ) Anno 651 juxta Dion j si urn ap. Asscman. 
Bibl. or. t II, 103. 



Digitized by 



Google 



281 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : BJRC. VII. 



282 



\J* ^AJo,io\o 2utA ]ooi A*) lA9 

. ^+)LX IVj-^O • OOOI ^lllo 1^909 

. ooci ^*^*ilo ^o ^ iSn >0j-o i^o 

U^S9 jlilSno j^ ^©lo . jl^na^ 
asia {!] . sJtuxbai ,041a Jooi oLtA*] 

Ion wAjjp aiLs Jj<n a^> \ ©o[<n —ajo]^ 

C(J1 w^| l^jJ^? |^1lQ J^D9 ^ ^*? 
• jittAVo ^ 1f A °l^ • U090] J 9^0 

A-*sol ]Aia^-s9 )j^9 _lo I— lai 



tensi. Imposuit autem illi raanum 
Abraham Emesenus in ecclesia Antio- 
chenorum. Ordinatus fuit eo ipso anno 
quo defunct us est Joannes. Ejus tem- 
pore gravis perturbatio orta est inter 
Chalcedonenses de quaestione duarum 
voluntatum magnaque habita sunt 
concilia, illis mutuo sese evertentibus. 
Dum nos paulo ante irriderent propter 
Tritheitas qui se separarunt a nobis et 
statim exstincti sunt, ipsi ex abysso 
in abyssum erraverunt ; haeresi inter 
eos exortae usque hodie omnes subjecti 
remanent. Quamvis enimin numerona- 
turarum errarent,attamenquum unam 
essentiam, unum voluntatem, unam- 
que operationem profiter^ntur 1 , non 
totalizer errabant. Nunc autem, velut 
qui corruptioni assuescunt, magis ac 
magis se perverterunt. Theodoras 
autem patriarcha noster, quum et ipse 

decern et octo annis ecclesiam rexisset, 
obiit anno nongentesimoseptuagesimo 
octavo (C/ir. 667)*. 



5 3 . Post Theodorum , 
Barmaschke*. 



Severus 



Hie e monasterio Pljagimthee seu 
Saphyli 4 erat. Imposuit autem ei ma- 



x ) Hoc nunquam professi sunt catholici. 

f J Anno 665 juxta Dionysium. De Theodori 
agendi ratione erga Denham maphrianum seruio 
erit infra in 2a sectione. 

3 ) \a> ^jjd, Barmatckke, id est pincernafilius, 
ut interpretatur Assemanus, Bibl. Or. t II, 104. 



Otnittitur explicatio hujus-oognominia in Smith 
Thesauro syriaco ad vocem ^s, nbi ponenda erat. 

4 ) Apud Rketinam, Rasel-ain, ad fontes fluvii 
Chaborse in Mesopotamia. Cfr. Assemanus, DiuerL 
de Monophys. , p. 104; Ritter, Erdkunde, West* 
Alien, XI Theil, III abth., p. 375. 

19 



Digitized by 



Google 



283 



BARHEBRjEI chronicon ECCLES. SECT. 1. 



284 



^mjjv J^|o . i^^l; Ion of^Li^ _^£>o 
Snip llViS*^ i\m 



V_n>o 



T"* 



A^Io.Uj^^ jJySnfflo |on , niiiAlo 
VaJo . U*^? jnSSn ^0 \LLk oi^ ]ooi 

• ■ iSnJjjp? ] p*a^? • Ulli*o I^Joa] 

jle] • low r f^iSn ]] j^j^j-^s Ij-* ^ 
^o . |La*A^ ]r*± oi^ V^lo? j^. lo<si 
)j}s1o . jJo t inS^? utfO|JJatf> )i£] 

UoOi.^Ll]? ono llsoi • >*|nniS qi^n\ 
^ooi^s; Jiaslo . fli^o'i^y , MjWSn ojn ^s] 

tV>|S0 091 Jj^l _lb 00919 Od^*£^9 

ws|o . ]AJUyLo ^*<n^a^ wSOXsl ^j-tt.1 

• ^CjAl _a9 wfllicl . )09lJ ilS9l 1^91 

• laafo ]^|J^£) oo9i Insoft \-^o 

\.-^ —49,-^A.^? 0091 c „ iSi^J 



~ 



juJSj.2031 \^9 0J^La.'-C9 . ^A^fi |09l 

l<Ja-#9m S w ttA-^1 « »jffl f 09i 



Dum Joannes Bar-Hebraeae , Tarsi 
metropolita, qui antea metropoliticam 
Amidae sedem tenuerat. Ordinatus 
fuit anno nongentesimo septuagesimo 
nono (Chr. 668) 1 . Durus vir dure se 
gerebat in rebus ecclesiasticis, auxi- 
lium ei praebente Arabum rege. Orta 
est autem offensa ex parte episcopo- 
rum,SergiiZachonii,Hananiaecoenobii 
Cartaminensis* alioriiinque qui vole- 
bant sibi, excluso patriarcha, arrogare 
ordinationem episcoporum Mesopota- 
miae. Ast hoc Severus patriarcha non 
admisit, contendens cessasse antiquum 
morem a tempore concilii Chalcedo- 
nensis 3 ; quemadmodum igitur patri- 
archa Alexandrinus ordinat episcopos 
totius Lybiae, ita pariter a patriarcha 
Antiocheno ordinationes faciendas in 
locis ipsi subjectis; et sicut omnes 
patriarchs qui a tempore concilii 
hue usque sedem Antiochenam occu- 
parunt episcopos ordinarunt singulis 
civitatibus, ita et in praesens fieri 
debere. Episcopi autem illi, utpote in 
ecclesia noti et senectute venerabilea, 
ausui suo adju men turn sperabant ab 
antiqua ilia lege quae olim obti- 
nuerat, ut scilicet cujusque provin- 
ciae metropolita ordinaret episcopos 
pro omnibus sedibus ipsi subjectis. 
Congregatis igitur patriarcha et epis- 
copis in Beth-Telat, quum didicissent 



*) Anno 665 juxta Dionysium. 

*) Ccenobium istud apnd Mardin si turn erat. 
Vid. supra, p. 121, not. 1. 

3 ) Inter canones concilii Chalcedonenais canon 
25 in collectione Dionysii Exigui reprehendit me- 
tropolitas qui nimium differunt ordinationes 
episooporum in snis provinciis. Unde concilium 



Chalcedonense videtur metropolitans, non autem 
patriarchis jus tribuissc ut ordinationes in suia 
provinciis facerent. Jus patriarcharum Alexan- 
dria? et Antiochi® videtur potius suam vim mu- 
tuare iicanone Nicceuo 6 et Constant! nopolitano 2. 
Cfr. supra, nota ad pag. 111. 



Digitized by 



Google 



285 



PATRIARCHS ANTI0CHEN1 : &MC. VII. 



286 



j^ ill S ^n ^1^? • t- 00 iiA^aj 

*iLo ooi f— 1^> t—° - tennmsril ^*? 
ljV>n S? ■ Uoa ^a^ wsAfi lg-*ojj0 



Sergius ejusque socii paratum esse 
patriarcham ad ipsos dejiciendos, 
statim ac ingressi fuere, patriarcham 
(anathematizare) aggressi sunt. Pa- 
triarcha vicissim eos auathematizavit 
et scripsit epistolam ad dioeceses eorum 
ut non atnplius communicarent cum 
eis. Illi vero irritam fecerunt procla- 
mationem patriarchae, et duravit ista 
pcrturbatio quatuor annis, usque ad 
obitum patriarchae. Patriarcha porro, 
instante morte, scripsit Joanni Orien- 
tis maphriano 1 : « nunc, instante ul- 
tima mortis agonia, quum sciam illos 
post meam mortem rumores mendaces 
de me sparsuros atque dicturos me 
eis dimisisse et condonasse, me vero 
beatum ac sanctum proclamaturos ut 
ad suas partes trahant simplices, 
idcirco assero et scribo quod si, me 
vivente, non venerint veniam depreca- 
turi, excommunicati remanebunt, do- 
nee eos poeniteat et irritam declarent 
illegitimam quam fecerunt depositio- 
nem.« Isti autem episcopi, defunct^ 
Mar Severo, scripserunt ad Joannem 
ccenobii Mar Matthsei* : //irritam feci- 
mus et facimus depositionem a nobis 
latam in sanctum Mar Sever um pa- 



*) Joannes, cognomine Saba, episcopus erat 
monasterii Mar Matthai prope Mosulam, ante- 
quam ad dignitatem maphriani eveheretur. De eo 
prolixior erit sermo infra in 2 a seqfione hujus 
Chronici. 

*) Situm erat istud monasterium in monte 
■ «*v* Elpheph propre Mossulam in Mesopota- 
mia. aOlim aedes fuit, inquit Assemanus, Metropo- 
litan Ninives qui et metropolita S. Matthcei dicebatur et 
primum a maphriano locum inter orientate* epiteo- 



pot tenebat. Ad maphriani posted (Hoecesim adjeclum 
anno 11 55. « Joannes Saba, de quo hie sermo 
est, se ab bujus monasterii episcopatu abdicavit 
anno 686 et ad maphriani dignitatem evectus fuit, 
ut infra explicabitur ad alteram hujus Chronici sec- 
tiouem. Ccenobium Mar Matthaei, hodie derelictum 
et ruinosum, remanet in possessione Jacpbitarum 
Mossulensium. Vid. Assem. Diss, de MonopA. 
p. 99-100; Martin, LaCkaldie,?. 55, note. 



Digitized by 



Google 



287 



BARHEBBjEI CHRONICON ECCLES. SECT. I. 



288 



• ^o ^o!^ ^14 U-on i^j^Ld 1j*»oltf 

U' ffl ii l^oud) ^,-Spo . qi 1V> ,*o0ij 
^-Lo ,-aLoio » ot^ 0001 ■ i^inl? tt^^I 
U) • ^j^l Joyie V^Lo a^ ^i^tf 
Ujul y^aJ'o |Ll*?*o U|.{? ^o^bAJ? 

^oqiiSnnol )^r-^J *©As • |LiJ|^D9 

• Ih*o ^ * \ Zj>o )Ua^ J AIajo gj.^0 

•• • 

J^As? llni^Sn on . Ug^D U$2£cj 



triarcham, qui nunc ad Dominum 
migravit. Rogavimus igitur et roga- 
mus ut praedicetur nomen ejus in 
ecclesiis et monasteriis cum Sanctis 
Patribusqui ante eum fuerunt,etrece- 
pinius ordinationes (gnprnvco;) ab ipso 
et Sanctis patribus, fratribus nostris 
ei adhaerentibus, fyctas. Quodnequa- 
quam propter quidpiam aliud Fecimus 
nisi ut cessent schismata et conten- 
tiones, atque pax regnet in ecclesiis 
quorumcumque locorum. Tunc Mar 
Joannes Orientis scripsit epistolas 
encyclicas ad pacem ubique restituen- 
dam. Mar autem Severus , annis 
duodecim munere functus, obiit 
annonongentesimo nonagesimo primo 
(Chr. 680). 



54. Post Severum , Athanasius 
Baladenm K . 

Eodem anno, quo defunctus est 
Mar Severus Barniaske, congregata est 
synodus Rhesinae, ubi, reconciliatis 
quae dissidebant partibus, ordinatus 
estpatriarcha Mar Athanasius, cogno- 
mine Baladensis, librorura sacroruin 
interpres et Severi Sabochtensis dis- 
cipulus, qui a pueritia in monasterio 
Kenserinensi in lingua graeca educa- 
tus et eruditus fuerat, deinde in mo- 
nasterio Beth-Malchae 2 dies duxerat. 



M Uf±o Balademii , ita appellatus fuerit abdinensi, hodie DjebelTur vel TurDogh', in 

r^£>> nrbe Mesopotamia) ad Tigrim non procul a Mesopotamia propre Mardin. Jacobite qui istam 

Mossula regionem nunc incolunt dcferunt ad coenobium 

*) Situni est istad monasterium in regione Tar- Mar Malch® ogros epilepsia laborantes, at hajua 



Digitized by 



Google 



289 



PATRIARCHS ANTIOOHENI : 8JEC. VI!. 



290 



. oiA^oa* w£lsJ |nSy> L±&) IjVuiSo 

]*\\m 1(^1 ^0IO^ >Otf© • U*^t *▲*}? 

, OfinSi looi ^ r ^A^ ll£)]^ oud'o 

oU^o . ^di9o{] oil* i.nu^l loot ^jJ&J2) 
Utt« j^^. o # <5i • i-Aj^ld ^flUJl^l |Joi? 

H^S.^ij 4ln? 0919 IaJoA-sI? IjVn^no 

. i «t\« l+]l+Lm 1£ld? \i+i&o Ujoa 

^ . oiAtfias \— ^ 9^d \^i| Ul!L 

ytf w^j] JJo • (jJ^r^ JJoJlo ^oj^UTAJ) 

. <n^ oo9i . ,^^iSV> , °i 11 jJySnwS 



Ordinatus est autem, anno Graeco- 
rum nongentesimo nonagesimo quinto 
(Chr. 684), Rhesinae in monasterio 
Saphylae. Imposuit illi manum Hana- 
nias, Mardae et Caphartutae episcopus. 

Circa eadem tempora claruit Jaco- 
bus, Edessenus nuncupates, quoniam 
postea eidem urbi ordinatus est epis- 
copus ab isto Athanasio patriarcha. 
Porro religiossimus Jacobus, ex In- 
daba castello regionis Gumiae in agro 
Antiocheno oriundus, in monasterio 
Aphtonii seu Kenserinensi graecam 
linguam et sacrorum librorum lectio- 
nem accurate didicit. Inde Alexan- 
driam profectus ibique eruditus, in 
Syriain postliminio reversus est. Tan- 
dem Edessae manens electus et ordi- 
natus est illius urbia episcopus. Post- 
quam autem annis quatuor sedem 
occupasset, a quibusdam improbis 
clericis exagitatus fuit; quos quum 
propter zelum suum ferre non posset, 
munus pastorale reliquit. Sed et cum 
patriarcha Mar Juliano et episcopis 
pro canonum ecclesiasticorum obser- 
vatione contendit. Nemo autem aures 
ei praebuit ; sed omnes ut res tem- 
pori accommodaret hortabantur ; id- 
circo canonum ecclesiasticorum codi- 
cem attulit et ante valvas monasterii 
ubi patriarcha habitabat igne con ere - 



sancti precibus eanentur. In regione Turabdi- 
nenai numerantur hodie 150 pagi, a Jacobitis 
aolia inhabitati, qui tres diceceses efformant. 
Olim conspiciebantur in hao montosa regione 
plus quam quinqnaginta monaateria quorum inai- 



gnea adhno remanent ruins. Gfr. Asaemanua, 
Dim. de Monoph, ll6; Ritter, Brdkunde, JTest- 
Jiien, XI Theil., Illabth., p. 439-441; Badger, 
The Nettoriatu and their Rituals. Londini, 1859, 
t. I, c. 6. 



Digitized by 



Google 



291 



BARHEBR/Rl CHRONICON ECCLES. SECT. I. 



292 



Oljjpo) J^i^Ld9 ^01 1j-*?? j^5-^ >©|-00 

. Jj) jJDoL* Ualo );«▲* JJo |j*2t^j 

)oaiA^ JdaaLi ^r^? 'r*r° ir^°° 

i^Ad) i-JUjjdo IVqIcJIo olo wa2& 
*?o1? |uJoa jlfS avo ^g^o . A.*)ja* 

Ir^g^ j nSo <aJl , npi,o . UJoju^ 
. ^Z r+1'**-*"* Ul^o . ]f£U* lAo9 



mavit, alta voce proclaraans : » ca- 
nones a vobis concultatos et minime 
custoditos quasi superfluos et in utiles 
comburo." Indeque in monasterio 
Mar Jacobi de Chisuma* vitam egit. 
Ordinatus est autem Edessae Habibus*, 
vir sen ex, mitis, suavis ac gratus 
Religiossimum autem Jacobum mo- 
nachi.Eusebonae ad se accersivere, 
apud quos per undecim annos psal- 
mos et Scripturarum lectionem graece 
docuit et sermonem graecum obsole- 
tura restituit. Impugnatus ibi a fratri- 
bus qui Graecos odio habebant, eos 
reliquit et ad monasterium magnum 
Teledae migravit, ibique per noven- 
nium commoratus vetus Testamentum 
emen davit 3 . Habibo autem defuncto, 



l ) Soo A -~ Chiiuma vel Cessunium , Sy- 
ria urbs inter Alepum et Edessam. Assem. Diss- 
de Monophys., p. 75. 

*) Supra p. 65, n. 1 recensiti fuerunt ortho- 
doxi Edessae episcopi usque ad Adaeuin -f- 541. Ab 
eo tempore interrupta fuit series orthodoxorum 
episcoporum et intrusi fuerunt Monophysitae. 
Interdum autem duo simul fuere episcopi, unus 
catholicus, alter Jacobita, imo quandoque tertius 
Nestorianns. Inter catholicos memorantur .oll^o) 
Amazunus qui synodo quints anno 553 interfuit, 
Theodorus, alii duo anonjmi sub Mauricio et 
Heraclio imperatoribus, Paulus II circa annum 
1071, alias anonymus circa annum 1097, Abdel* 
messias paulo post. Inter Jacobitas memorantur : 
1*^990.0 - **r^r. Jacobus Baradaus, anno 543 
ordinatus; cui viyenti suffeeti . sunt J*oj©|Z, 
Theodorus et \&o\Z Thomas; ) 9 r sOJ0 j Severn dm. 
578-603; ^lr» * Joannes qui a Chosroe missus 
fuit pro Ahischma nestoriano; |^*1, Isaias 
qui Edessae sedebat quando Heraclius, superatis 
Persia, in banc urbem advenit ; n Vk * **- Simeon 
au. 628-650; |a**clo, Cyriacus an. 651-677; 



JLIaaa^ s-CQdQX» Jacobus iuterore3 circa an. 
685, cui viventi postquam 4 annia sedisset suffec- 
tua fuit ■ aoaiii Habibus. Cfr. Assemanus, Bill. 
Or*, I, 424, sqq.; Lequien, Orient Christ., II, 
965, sqq. et hoc Chronieon 217, 220, 234, 266. 

3 ) Ista Jacobi Edesseni emendatio V. T. exstat 
in codicibus Masai Britannici. Vid. Wright, 
Catal. co Ad. Musai Britan. Londini, 1870, 
p. 38-39. Quaadam illius fragmenta edidit Martin, 
Paris, 1870. 

Ex iis quae Barhebrous de Jacobo Edesseno 
refert, patet praeclarum nunc scriptorem Mono- 
physitarum seoUg adhaesisse, quod ceteroquin 
constat ex ejus scriptis , ut demonstravit 
T. J. Lam j in Dissert, de Syrorunfide. Lovanii, 
1859, p. 206-214. J. S. Assemanus, perlectis iis 
quae Barhebrous de Jacobo Edesseno refert, re- 
tractavit, cum aliqua tamen haesitatione, ea qua 
in priori tomo suss Bibliotheea Orientalis fuse 
disputaverat ad stabiliendam orthodoxam Jacobi 
Edesseni fidera. Cfr. Assem. Bibl. 0r. t I, p. 470- 
475; II, 337. 



Digitized by 



Google 



293 



PATRIARCHS ANTIOOHENI : BMC, VII. 



294 



a^\)o Un'io] all^l . >nini r l^ 

. ]j-»t^ ^Jio ^o • 91 J r ^ ^ojdoiJo 

U^a* Ujoa? 1j-mS*^o *fi2L Aim 
j^Dj ^ ^flLUl ^1 «*j^o j^LS ^aJ 001 
oen loai j^olj o^^c UJq^l ua^pa^ 



Edesseni zelo excitati patriarcham 
adierunt eique supplicarunt ut Jaco- 
bum redire cogeret. Re versus igitur 
Jacobus sedera occupavit quatuor 
mensibus. Deinde in Occidentem 
profectus est, ut exinde libros suos et 
discipulos asportaret et ad ecclesiam 
suam rediret. Quum autem ad monas- 
terium 2fefe^pervenisset,finemsuum 
attigit ibique vitam finivit anno Grae- 
corum millesimo decimo nono (Chr. 
708 die quinta Haziran (Junii). 



Patriarcha autem Mar Athanasius 
quum ecclesiam rexisset tribus annis, 
defunctus est. Instante morte pracepit 
Sergio Zachunaeo metropolitae quern 
archiepiscopum appellabat, ut ordina- 
ret Georgium episcopum gentibiis 
Arabibus. Ordinarunt igitur eum 
w*n*£ Tischrin posteriori (Novembri)> 
duobus mensibus post obi turn pa tri- 
archy 4 . 



**j^)? jliVu Ur^° <*ttUM i Ao 35. Post Athanasium Baladensem, 

i^ Q . Julianus, cognomine Romanus*. 



r+o? )a-2*? \LlA ^.-2* jjai? ^oiao) 
^^0901 iSnniiO wSj^^lj on UJL^?] 
I^k.^aip 1 JAJl , p ffilo • loot 6A--J 



Pater ejus erat de exercitu Davidis 
Armeni, qui diebus Heraclii truci- 
datus fuit. Uxorem duxit mulierem 
Syram e qua habuit hunc Julian urn, 
qui cum patr#in re militari educatus 
fuit. Postea autem ad monasterium 



') In cod. rom. ap. Assem., Bibl. Or. ,11, 335, anno nongentesimo nonagesimo octavo (Chr. 687). ■ 
additor : • jlWr - w ^ ]\±o V*Z IXaa *) l^teoi Roman**, id est miks. 



Digitized by 



Google 



295 



BARHBBFLEI CHRONICON ECCLE8. SECT. I. 



296 



fQO . ^GICLO %^0 1*2*0) lofll l^cA^O 

ji^aS? qiASoaAn |ooio . ]*jsu* aC± >a-o 

^Lmoa . atL*? U^i-som ^t |JH*1 

^o . ]Ai\yV> A SSo . ji nS'^! 
rf^o U? ^o 1*4^ . i^i-^-s ^^^' 

^oa^j l^ij^ loot ^Di4Lo Ho . Ui^o 
0001 ^A?^9 ^ iSil }31 T^a-Jou 
^i A OgLoo • IALoamo )*tav!L jl«iSnin 
^ijm\ U.L* r*o . Ul*o? l^o^o 

Alar> oiso . Uia*? lymSa^o wa! 

• ^9190)9 < nnnSi ^j-Lo %&Ia)o ,JL^ 

% 

1 ) »Urbs episcopalisin Arabia j ax ta sinum per- 
sicum.. Asseman. Bibl. Or. 9 t. Ill, part. 2, 
p. 737. 

*) De hoc dissidio fusius aqitnr in 2» sectione 
hujus Chronici. 

3 ) Elias Nisibenns ad annum Hegiro 89,qni in* 
oipit feria 5», 1* die Conun prioria sea Decembris 



Kenserinense a patre adductus, ibi 
in lingua attica eruditus fait, et Ro- 
manus (mile*) cognominatus est prop- 
ter patrem qui rem militarem agebat. 
Vitae monastics gravitatem a mans, 
cum omnis generis virtutibus multos 
superavit, turn etiatn pulchra corporis 
forma ceteros vincebat, ita ut majes- 
tate regno dignus diceretur. Amidae 
anno nongentesirao nonagesimo nono 
(Chr. 688) electus fuit et ordinatus 
patriarcha. Manum ei imposuit Atha- 
nasius Sarugi. 

Offendiculum ipsi crearunt atque 
ecclesiam perturbarunt propter juris - 
dictionem Den has, Tagritae maphri- 
anus, aliique ejus ditionis episcopi, 
nenipe Joannes Carcusenseus Carmae* 
et Josephus Arabum Teglabensium. 
Cum autem patriarcha prsevaluisset, 
Denham expulit et in ejus locum sub- 
stituit Bacchum*. Iste enim beatus 
Julian us diligentissioius perscrutator 
ad pontificatus gradum non promo- 
vebat nisi viros in doctrinis divinis et 
sapientiaversatos atque moribus spiri- 
tualibus commendatos. Quum autem 
annis viginti et uno rexisset ecclesiam 
Dei, defunctus est anno Grsecorum 
millesimo decimo nono (Chr. 708) 3 
quo etiam anno obiit abbas Mar Ja- 
cobus Edessenus. 



anni Graoornm 1019 (\— *2© ****' M^ 
w£*f : 5©j-o ^qJls | |^^^, -*■* £^^ haec ha 
bet e Ckronico ptttriareharum Jacobitarum 



Digitized by 



Google 



297 



PATRIARCHS ANTIOCHBNI : SMC. VIII. 



298 



. aflioA-^1 U& 1^^ lr*? t^ ^fl 
L^L* )Ja^^a-£L-iO-^s|^ au-o loan 

r^o ^o^ O*o . ^JH^O ^w^L 
]j^*1o. A*Lr« aiSofro . Uz-J? U-^ 

. f^ a^ JJ<JI 0010 • Ol^fc *<^ d ^' 

U^ ^^ ~*H?o • U*op lj.cuU> 

. ULt A^Jo ^Aie *Ajd ^c(?i 1><jio 
]lo • t»*r^ s Ig-^ot-a? ^jlo criilis ~&aJ? 
^*? ,-^si ^Lo ^ oil. \^ sjzoZ 
\^? Uk *.jlo |j<n PI . OA ^j*?^ 

^l^Ul? IJqas <su3 . I^r** Mr^ ^^ 

&*Lo 0L-00 in i| f»l? 1^1 V-i ^--^J 

. l*ota] wfioAXio ^saA^»? l^r-t-M ll^** 
*Eq anno (Chr. 708) tntMMerun* Masalmas, filiu* 
Abdelmelech et Abas, fUius Valid, terras Gracorum 
et victores evaserunt. Eodem anno Cutibah, fiUus 
Masalmee, ingressus est regionem Bukarice; et subju- 
gavit Valid Mussa, filius Ne2iri, regionem Africa. 
Eodem anno mortui sunt Julianus patriarcha Jaco- 
bitarum et Jacobus Edessenus. Dionysius (ap. As- 
scm. Bibl. Or., II, 105) mortem Juliani in annum 
70S reponii, Bed mortem Jacobi Edesseni hand 
recte diffcrt ad annum 710. Refer t idem Diony- 
sius (ap. Assem. Bibl. Or., I, 468) anno 706 sy- 
nodum liabitam in monasterio Mar Silse cui inter- 
fuerunt Julianus patriarcha, Thomas Amid« et 
Jacobus Edessae. 



56. Post Julianum, Elias. 

Hie e monasterio Gubae Baraiae fac- 
tus est episcopus urbis Buphemise. 
Postquam autem episcopatum ibi ges- 
sisset annis octodecim,electus et pro- 
motus fuit ad sublimem Antiochise 
patriarchatum, anno millesimo vige- 
simo (Chr. 709). Ivit porro in occur- 
sum Valid, Arabum dynastae, quem 
cum magno honore lsetabundus sus- 
cepil.Idem Mar Elias ingressus est An- 
tiochiam cum monachis,clericis ac ma« 
gnifico apparatu ibique consecravit 
ecclesiam novam ipsius cura sedifica- 
tam : quod contigit anno ducentesitno 
tertio, postquam Severus 1 patriarcha 
inde recesserat; nee ullus nostrorum 
orthodoxorum patriarcharum earn ur- 
bem ingressus fuerat ante hunc Mar 
Eliam qui hoc imperii Arabum tem- 
pore Antiochiam ingressus est. Anno 
sequenti, anno scilicet 1033 (Chr. 
722), iterum consecravit ecclesiam 
novam in agro Antiocheno in pago 
Sarmada (?) Ulanae*, plurimum recla- 

*) Fugit Severus anno 829 (Cbr. 518), oui 
numero si addideris 203 habes an. 1032, {Chr. 
721) quo Eiias solemniter ingressus est Antio- 
chiam. Erravit Assemanus {Bibl. Or., II, 337) in 
notando hoc Barhebnei calcalo. Etenim ex Barhe- 
brso discimus Eliam patriarcham constitutum 
faisse anno 709, postea solemniter Antiochiam in- 
gressam 203 annis post fugam Se?eri, sen anno 
721, et anno sequent! sen 722, ut ipse Barhe- 
braus notat, oonseenwiese eeolesiam. Qua omnia-, 
nedum ad invicem pugnent t e contra prorsus mutuo 
sibi consent iunt, 

*) paJLol grace avliov valli*, convalis. 
Quisnam agri Antiocheni locus bio designator 
mini incompertum. Nihil reperireest de hac re in 
Smithii Thesauro syr. ad. h. v. 

20 



Digitized by 



Google 



299 



BARHEBBiEI CHRONICON ECCLES. SECT. I. 



300 



? n i in • i-Jcu^o]? ly Sn^„gy ]^i-o^> mantibus Chalcedonensibus qui hunc 

^o . Ujoj^aIs aw9aia^ _Le? 1U^» pagum habitabant. Quum autem pa- 

* -ii . triarchae munus gessisset annis 14, 

*^ f^ ' 1* ^^ asj-A^s v. o ^-j annQ ggj^jg octogesimo secundo 

jad-JIo ^ a 1 a> ^^^9^0 ^ 1 1 V» 2 et sepultusest in monasterio suo 1 . 



OIJ^lJD 



, qgriimnl^l \ U^ ^{lo i&o 
l^a^ It-*?? flii^? |o(Ji )j^ r ^A9 liot 
^*A^2o w^Ik Alio wMjj^i^l . 1+rP 
|fr VtnSo — JOx-J w*j*)jd % iViMQ 
l r ^] *oio_^ )a-tfo . ^^bLe^i^o? 

*OI>o}_^o oA— *] ]l— £>i-**? lr*? r^-^? 

r& . UJL©>] )a2* 1 Jo* r * |^^ omo 

• ^QfliniSoAjp ]ooi 6A-*] *▲!) < million] 

• lLlA?a^~ ^_tj-OA^09 %^LD9CL9^0? 

oij ^S ^?aLo jlSoAAlo lionnSi? 



57. Postf 3/izr Eliam, Athanasius. 

Iste ejusdem GubaB Baraiae monas- 
terii archimandrita erat. Ordinatus 
est anno millesimo trigesimo quinto 
(Chr. 724), raense Nisan (Aprili) in 
coenobio Cartaminensi. Imposuit illi 
manum Theodosius Rhesinensis. In 
aliis codicibus invenimus ipsum e 
monasterio Harbaz 2 fuisse atque Edes- 
sae ordinatuin a Gabriele 3 episcopo 
qui ipsi manum imposuerit. 

Unionem iniit cum Armenis sub 
Joanne eorum catholico. Julianistae 
eniin regionis Maiphercatae, qui Gre- 
goriani appellantur , conturbabant 
Armenos dicentes : «Jacobitae cor- 
ruptible asserunt Christi corpus." 
Quia vero Armeni non cognoscunt 
nisi unum corruptions moduni, ilium 



') Quum Eliaa patriarcha conslitutus fuerit 
anno 709, ai addideris annos 14,habebis annum 723 
qao de functus est.Consonat Elias Nisibenus qui, 
ad annum centesimum sextum (Hegira), incipien- 
tern/aria secuuda, M%Iar(M ait), 1035 (ChrJU) 
(crLX. t+] v^bd |ru*» *-+$&£> A^£* k*o H*o), 
refert ex Chronico patriarcharum Jacobilarum 

itnimlZl mite* y\*wl/\o |innnS»? Ia^i4* 

* oifdJk^Z *Eo anno mortuus est Elias patriarcha 
Jacobilarum, eique suffectus fuit Athanasius, ejus 
discipulus.9 Erronee igitur Dionysius (in Bibl. 



Or., II, 95) mortem Elite ad annum 729 differt. 
Elias iste a fide Phalcedonensi ad Monophysitarum 
partes transierat. Ut igitur ab hac defectionis labe 
se purgaret, scripsit Epistolam apologeticam ad 
Leonem Haranitarum episcopum, cujus argumen- 
tum exhibet J. S. Assemanus, he. cit. 

*) In ditione Samosatcna. Assem. Diss.de Mo- 
nophys., p. 131. 

3) J. S. Assemanus (Bibl. or., II, 338) in ana- 
lysi hujus Ghronici asserlt Athanasium a Theodo- 
sio Rhesinensi ordinatum fuisse vel *j%xta alios 
auctores a Georgio, Arabun episcopo. * 



Digitized by 



Google 



801 



PATRIARCHS! ANTIOCHENI : SMC. VIII. 



302 



iAo 1^1 ^^ o'<n . {1am? U] r- PI 
* OOOI ■ a^a^ALo • JjlsJ? oLLmojd 

— Lo5 lA^n^Ar) ijxu^l ^ooto oSViS 
. oooi ■ iffli^Alo P • 1 1 ^SSn? U^Afi 

[Hi ^ootA i-^oh I^ojoup ocoi ■ iSn 
^*? <JttXs| ^*{-*<h • i-*r^! ^r^ ^^ 

oiSnio]? • 1«* *Sn V^o , fflifflnpo 

o& l^lLo^l Ij^tflP? i auifl^s? l^AaL 
a^^o . o jta^l ]A SSnS ail. ^ 

<*i^ <*«^0o . )^9a4^o '^901 — a] ) t M 
loot %^Ld >-^4? V^LLo ia^LoA^ ooi 
P U1 . Uooi^lo . U^h* \-^ oil 
nSSS^Io , flLloi&ob; Ul^l **lph2\ 

t-ljSnmo aip o.mamZ] A^Ur&r^o 
*m£s]o . )?r*^ o t 4^^|o . U^. ^oai*?^ 



scilicet qui accidit corpori post animae 
separationem , ideo scandalizabantur. 
Tunc patriarcha Mar Athanasius ele- 
git sex episcopos doctos, eosque misit 
ad catholicum Joannem. Convenerunt 
siraul plurimi episcopi Armeni. Quum 
a u tern multum laborassent episcopi 
missi ab Athanasio, allegando testi- 
monia ex scriptis doctorum, Armeni 
illis haud persuasi requirebant testi- 
monia e Scripturis veteris et novi 
Testamenti, quibus corruptio de cor- 
pore Domini affiramretur. Tunc epis- 
copi nostri adduxerunt Pauli de 
Christo testimonium in Actis 1 : *&U8- 
citavit eum Deus a mortuis.* Allato 
porro libro Actorum in codice armeno, 
eamdem prorsus sententiam invene- 
runt et probe intellexerunt illud "ite- 
rum« (wao^) tale quidpiam denotare, 
quod jam an tea evenerat. Multum 
igitur gavisus est catholicus, quia 
unionis studiosissiraus erat. Etsi vero 
hsec ita gestafuerunt, Armeni tamen 
non se submiserunt huic loquendi 
tnoda,sed confugeruntadsententias in- 
fantiles et doctrina carentes. Ast am- 
bae partes prudenti consilio 2 in hac re 
se gerentes,unionem perfecerunt. Epis- 
copi Syri sacrificium absolverunt et 
cum ipsis Armeni communicarunt ; 
deinde Armeni oblationem obtulerunt 
et participarunt Syri, et facti sunt 
unum in fide. Porro scripserunt to- 



x ) Act. XIII, 34. Versio syriaca simplex ita 
Lac habet : : |L£ie £uLo _lc ]oi^ 01^-Lof 
. Pam ]\mA ^osoiJ p ^£o2) 'Sttscitavit ettm 
Deus a mor litis ut itebum non videret corrup- 
tionm, id est mortem. » Onrissa fuerit ab ama- 



nuenai posterior versiculi pars qoam contexta 
oratio exposcit. 

*) Itaniirirum, ut externa quadam et oixovopixrj 
unione contents, consensionem dogmaticam accu- 
rate exprimendam non multum urgerent. 



Digitized by 



Google 



303 



BARHEBBJEI CH RON ICON ECCLE3. SECT. I. 



304 



fM OO0IO . l*A9 0£Q QJS^oA^]o \l&lQ*D 

• U*?atf ^*? ^a^ 4ull2*9)? oqio 
__*A^Jo ,,.a Sb Al in _*^<n ^901 

i^a^; . ^rVo^ ^o?]o . 1*1^9)9 < aVi^o 
^Aiad oA-*1? Ualo V^ ws| {Lxi«9 

A^**9 )] . ) Ift^l? *ai y_*) . Ulj-o 
i-j0iso . | ijVy d^i a ViS ^V^a^V 
Aaao| |o(Ji )lSn«A.<*? ^Uj.Srl )j] 

• jAVun >Oj-o i^fj^o? aj^ 1 Ja*Lc 
^1 iJnitffS^o |io?(Ti *xias9 Jj]^> aLo 

**0IO . |La» )}^J? yamiS boat* |l; j^^. 

• ->« . 1 n«A iJ )] <n Sa9 _lo l^t-^? 

Jj<* 001 w*j-fl?2^|? l^U^OgJd A Woo 

IttliU) *tj^o gJ^ | r ^o 




mum sy nodi cum : qui syriace exara- 
tus erat apud Armenos repositus fait; 
qui vero armeniace apud nos Syros. 
Contigerunt haec anno millesimo tri- 
gesimo aeptimo/CAr. 726), qui est an- 
nus centesimus trigesirausquintus Ar- 
menoruni 1 . Porro sciendum est voca- 
bulu m « corruptio « etiam de morte qu ae 
constat separatione aniinae a corpore 
usurpari in Scripturis Sanctis, ut in 
hoc 8 : nquomodo non timuisti corr am- 
pere foccidere) Christum Domini. «Hac 
ratione dicirnus corruptible, id est, 
mortale fuisse corpus Christi ante re- 
surrectionera , nequaquam vero per 
modum sej unction is membrorum et 
putredinis/ut de nobis opinabantur 
Armeni. Absit ! Hisce enim testimo- 
niis 3 : // non dedisti sanctum tuum 
videre corruptionem,** et nos non com- 
minuetur ex eo, « prava huj usraodi fidei 
professio reprobatur. 



Anno primo ab ordinatione Mar 
Athanasii obiit abbas Mar Georgius, 
populorum Arabum episcopus 4 . Anno 
autem millesimo quinquagesimo primo 
(Chr. 740) obiit Mar Athanasius pa- 



«) Cfr. Galanus, I part., p. 105. 
*) IIAy.,1, 14. 

3 ) Act. II, 27; Joan. XIX, 36. 

4 ) Georgius, ut Barhebneus supra reiulit,«ordi- 
natus fuit anno 686, non autem anno 650 uterro- 
nee scribit Dionysias apud Assemanum, Bibl. Or., 
I, 167. Deeessit porro anno 724. Assemanos 
(Bibl. 0r, 9 1, 494) Georgium reeenset inter scrip- 



tores Syros orthodoxos. Sed doctissimum virum 
errare patet ex iis quae Barhebraeus de Georgio tra- 
dit, eum nempca Sergio Zachuuaeo, archiepiscopo 
Jacobita, jussu Athanasii patriarchs? ordinatum 
fuisse. Georgii scripta recenset Assemanus, loc. 
oil. His adde Epistolam nuper editam in Lagardii 
AnaUctiz syriacis, pp. 108-134. 



Digitized by 



Google 



305 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : SMC. VIII. 



306 









^alejJo . jSool o ]A^2 ^cuxU; aia^Jto 

. m* r ltf 0019 _4L0jJ9Lfc&? wtt-JJ<Ul? 
aflO^l J09l A*)o . iAI9 1 0(31 ]f&« 

.1^a-a. )9oi9 l^QjjOjSn . ^oai_L& 

)A^9 Ifll^Ufc ^^Uii^l 001 *©As r SO 



triarcha 1 . Munus gesserat annis sep- 
temdecim.Eodem etiara anno Denhas, 
Tagritae maphrianus, defunctus est. 

58. Post Athanasium, Joannes 4 . 

Congregates porro episcopi ad pa- 
triarcham constituendum, niulta inter 
eos contentio facta est. Tandem con- 
senserunt ut eligerent tres personas 
ac mitterent super eas «adabe«, id est 
sortes. Quum autem Athanasius Mai- 
pheractae 3 , qui et Sandalius, vir esset 
senex ac bonae fainae, omnes episcopi 
ei crediderunt hujus rei gestionem. 
Postquam igitur scripsisset Athana- 
sius nomina trium personarum ab 
episcopis electarum,ea collocavit super 
altare et adduxit aliquem rei gestae 
prorsus ignarum, qui, missa manu, 
accepit unam e schedulis, et exivit 



*) Elias Nisibdnus mox citandus mortem ejus 
paritcr narrat ad annum 740. Denhas autem in 
altera sectione hujus Chronici uiortuus dicitur 
an;.o 728. 

*) Scribitur syriace U0^jj|a^] Mwawjc;, quasi 
cssct nouieu grtecum, non . i-i- ut ordinarie 
scribunt Syri. Elias Nisibenus ad annum Graeco 
rum Graecorum 1051 (Ckr. 740) e Daniele Bar- 
Mo lis Jacobita (oi*» ) ^-iv» i-oV-^^J? _ic) ; 
1 i no n\ i? Us^^j i mfiiml^ ^ &lo 

^o-fA^oj y woifni^P j ijSnmS *qm\S.Jo 
U*Lk, [Laujfa \l±k£> *_akao Vl^l olio 

g.-^o)o . } ._ ff A- jyn S a— as] n iS, ^o 



i£i> anno defunctus est Athanasius, patriarcha Ja- 
cobitarum, Porro episcopi congregati ct v till end as 
esse sortes rali,rem commiscrunl Alhanasio Maipher- 
catce , qui dolose agens scrips it in irihus schedis 
nomen Joannis, episcopi Haranw casque super al- 
lure posuil. Quum igilur oravisssnt sclhedas eduxe- 
runl. Voluit autem Athanasius ut eas per Ires vices 
educerent. Quum autem idem tribus vicibus cotUi- 
gissr.t jconstitncrunl Joannem.* Usee prima est pa- 
triarchs Antiocheni electio per sortes. Alia infra 
occur rent cxempla ejusdem rei, qua; ctium apud 
Alexandrinos Jacobitas usitata fuit. Cfr. Assem. 
Diss, de Monophys.; p. 34; Renaudodus, Liturgy, 
orientt. collect., 1, 395. 

3 ) - t,.rj^-y Maiphercat, alias Maipheracia, 
Miafarakin, Maiapharahin, urbs episcopalis quam 
Assemauus ( Diss, de Monophy*. 92) in Mesopota- 
mia superiori sitam fuisse autumat, Hitter vcro 
(Erdkunde, West Asien, X theil p. 79 et 93; XI 
theil p. 67, sqq.) ad orientem Tigridis, in via Ami- 
dee ad Seen, quierendam ex diversis auctoribus 
recte colligit. 



Digitized by 



Google 



807 



BARHEBRJBI CHRONTCON ECCLES. SECT. I. 



308 



. ■ il no]? |j-A? — -le on? ^a«) »£Ujs| 
Ul >ali, tf Ml? rM U^|J^ ^? c<n 
\«J^ ^oJ] >affl |.so . ooi U>rs* U*^? 
{.^▲^ <n^ t o ai^ Ur*\ >r*° '°A»£ 
<,i3S*>o • <?^l£>1 ^^? llsao . — cle>| 
)^|M S 13] . |si_lk? ^oi|^fi.? i-±£>\ 
Zofsx oiA^J.? . )Zr+££> ^oi LxSO^sZ] 
<sl± ^ oiL {jxu^^a 1 A^Aoo . jiSulm? 
A*}!^^ ]?(3i^o . looi ~©As |Vi iS 
. A^tALoo )o<n |J^ 
U-oj-Ai^l^ >— ga+-#&lla*? ^g— Loo 
_*^ai \«Jb> ^oAs] 001? Ui^l^L.^^ 

HaJ |^ |Ls]? V^lLo . Jjjb Ijja^ ooi 
?n^tSn oaio . aiX*? ]\±cb % m\^ \m£lo 

^—slo • ^_*1^ A^^ w£LSJ lsu^j^> 
001 fS 091 *O0^ jj^i*] ^*'<^ .0J(3L£> 

. 1 09i *ja*As j^ajt 
^i— Lo c.9i , *; wZ2\i 1 § it Sno 

• <n^a^ l^o ftia^iiSn.* VL ^|o 



nomen Joannis, episcopi Haranaa* e 
.monasterio Zukninensi 2 . Sandalius 
antem dixit : «nou assentio; casu 
forsan res accident. « Quura igitur 
schedulas super altare reposuisset 
aliusque manum misisset, educ turn est 
idem nouien, et sic per tres vices. 
Omnes igitur exclamarunt digitum 
Dei adesse. Sed postea patefactura est 
rem provenire ab arficio Sandalii qui 
in Iribus schedulis idem nomen scrip- 
serat et idcirco fidenter secunda et 
tertia vice rem repetierat. 



Mar autem Dionysius patriarcha 
Telmaharensis, qui de hisce scripsit, 
ait : non firmari fraudes coram Do- 
mino, sed Providentia divina electum 
fuisse virum istumjustumjsicut enim 
nee passer cadit in laqueum absque 
ejus nutu, ita eamdem schedulam ter 
exivisse quamvis in duabus aliis idem 
nomen inscriptum esset. 



Statim autem ac Mar Joannes or- 
dinatus fuit patriarcha, venit rex Me- 
ruan in Haran 3 . Porro patriarcha pa 
ravit magnifica dona eaque imposuit 
quiuquagintacamelis,et adiit Calif am 



.ia«* seu ut communiter scribitur, ^ 
Haran, sive Ckarra, urbs Mesopotamia, ad flu- 
vium Balissum (al Balick) inter Edessam et Cal- 
linicum. Ritter Erdkmde, fFest-Jsien, X Theil.; 
Ill abt., p. 1119; XI theil. Ill abth., pp. 291- 
298. 



s ) — aJLoo]? eanolfium Zuknitt si turn prope 
Am id am, hodic Diarbekir. Asscman. Diss. deMo- 
nophys., p. 130, et BihL Or., 1, 260. 

3 J Anno Christi 744. Cfr. Theopbancs, Chrono- 
gtaphia ad an. 735. 



Digitized by 



Google 



309 



PATRIARCHS AKTIOCHENI : SiEC VUI. 



310 



1 001 aiattd H^el? lAaSjViSo j-^i uif 

l^i***? U?q-do jAl i|Sro • 1 .iS r lm? 
IJ 1^0 . ^^1 w^4AJ9 ^ Unaii )], 

. Ua^ o) . *j&idj) ol e»&J^? |nSV>S 
A^m99 It-^i-V 1o<n r°A.fft^ U^fltfo 

. f^LSL^ 1 0(31 1 *) nVio • ^OOL^S — ^> 
>Q^9 . U^9 UlLo v 0ji0 Jal> OV^DO 



a quo benigne exceptus fuit. Scripsit 
igitur Meruan praeclarum diploma 1 . 
Tunc episcopi loco gaudii invidia per- 
citi, cceperunt retia tendere prsetextus 
que nectere, adire potentesac ingregi- 
bus tyrannice dominari. Etenim dioe- 
cesim Amidse* patriarcha in duas divi- 
serat et dederat quinque tractus Isai® 
Aspharinensi 3 , Sandalii discipulo, ur- 
bem autem ac reliquos pagos Severo. 
Amidenses autem sese opposuerunt 
dicentes : « non sinemus dividi regio- 
nem nostram. « Quum igitur non 
posset eos vi adigere patriarcha, of- 
fensi sunt Sandalius aliique episcopi 
cum illo; coarctabatur patriarcha nes- 
ciens cuinam acquiesceret : regi mune- 
ribus alliciendo, aut episcopis, aut 
plebi. Porro Sandalius, qui tanquam 
pietatis superstes quidam cultor inec- 
clesia habebatur, magis quam ceteri 
omnes lapsus est in miseriam, ita ut 
insultaret patriarch®, quern acccusa- 
vit apud Meruan, Arabumregem, col- 
legisse Tagriti et in Oriente centum 



') Theopkanes, lib. cit. t ad an. 736 refer t quod 
M aruam seu Meruan »christianis oriental 1 bus pos- 
tulantibusTheophylactum presbyterum Edessenum 
Antiochis patriarcham post Stephani obi turn ordi 
nari permisit, eumdeaique publicis litteris honorice 
ab Arabibus salutari sanxit.* Igitur Maruan in 
Jacobitas ©que ac in catholicos benevolum se 
prsestitit et Antiochenum patriarcham Jacobitam 
aeque ac patriarcham catholicum benigne tracta- 
vit. Porro inde ab AnastasioII (-4- 606, vid. supra 
213 not.l)sedes Antiochena orthodoxis patriarchis 
sffipius orbata remansit. Sedem hanc ocouparunt 
Macedonius, Georgius et Macarius, h&resi Mono- 
thelitarum addicti. Macario a sexta synodo dam- 
nato successit Theophanes orthodoxus. Secuti 
sunt, diversis temporis intervallis, Alexander II, 
Thomas et Georgius II; deinde sedea vacant 



annis 40, nempe usque ad annum 742. Quo anno 
sedem occupabat Stephanus III, cui suffectus fuit 
Theophylactus, qui sedit ab anno 744 ad annum 
751. 

*) _I^o| j£>) 9 Amida, hodie Diarbekir, nrbs 
episcopalis, ad Tigridem superiorem in regione 
montosa, Kurdistan hodie nuncupate, aliquo tem- 
pore patriarcharum Jacobitarum sedes fuit. Cfr. 
Assemanus, Difs.de Monophys., p.62; Ritter, Brd- 
kunde, Wett Alien, XI theil, III abt., pp. 1-64. 

3 ) * *j - L\ Aspharinvel —t-fao** Supkrin, 
unde Sypkrea Marceliino, Siphris Procopio, et 
Sipphara Ptolemso, Amida distat, eodem Proco- 
pio teste, stadiis 350.* Ita Assemanus, Diss, de 
Monopfys., p. 67. 



Digitized by 



Google 



311 



BARHEBBJEI CHEONICON ECCLE8. SECT. I. 



812 



A*j^^ ^0 w^Ijd U>tt£? ?ifl\ )U* 

. ^ttZs] j.^^0 ] r MQ 4> *£ltti?0 {-^g^CO 

t*y*o A*s frcu*? |A^-ifcOo l&f-* >o^ 
^ m Ld ^-*1 ^J^S* AJ? ^r*r*? V -A J 

^-* ^ l l^A-Jl? \ ^eno ^ ]©« jie) 
.jA*J?*ldo dud U.^o |^f A ?? lV\?rcto 
j^i^ls ,J* j Jon ^r^r^ U^? iaJ^i fll 
A^Ui^^L^ . a^g \Sn'S ]>io ]fr* A» |oo^k> 
ovaAmo . «*sia^? U.^q-0 loot ^ oftSn 

. — ^oJ — -LO wDO^J |J? r fLdO . u-»S 

. IIoa*?? U*^ i-m^A^'i ^AJ? |^o ^ 

. «A«1 ^q^ ta^^o j£o|? aai <*aia^* 

*tt£s|o • Ui^aa? r^t^ r-^ U^=> 
r-d . ^mo \^ oooi — *-^m *? ^cJ« 
*oiol^^ m .,i1^n — ..to ooefi ■ i mmn A^ 
}]? . |A^^ oooi ^jl^i *h g^t^? 






k<JI 



i? 



millia argenti ; atque munera accipere 
ad creandos episcopos ; prseterea alia 
turpia Mi imputavit, nimirura adulte- 
ria ac maleficia nimis abominabilia, 
quam ut a mimis nominentur nedum 
admittantur. Patriarchavicissiin eum 
accusabat mulierem duxisse habitu 
monialem, atque cum ea et cum aliis 
fornicari. 

Rex autem Arabian, sciens se a 
patriarcha majorem pecuniae summam 
posse obtinere, avide accipiebat accu- 
sationes ad versus eum. Detinuit igi- 
tur eum in Haran et prohibuit inde 
exire donee persolvisset quatuordecim 
millia daricorum. Interim Meruan in 
Orientem profectus est ad belltim; 
ivit cum eo Sandalius eo fine ut ilium 
magis ac magis adversus patriar 
cham concitaret. Sed victus Meruan 
fugit cum confusione 1 . Sandalius etiam 
spoliatus fuit nudusque profugit. Ita- 
que impletum est super eum quod 
dixit Michaeas ad Achab* : » m re 
vertaris in pace, tni/ii non locutus est 
Dominus. « His igitur auditis, patri- 
archa in monasterium suum regredi 
ausus . est et in quiete mansit donee 
res suae erigerentur. Episcopi autern 
qui seditiones contra eum moverant, 
quum ab omnibus reprehenderentur, 
causam in patriarcham refundebant 
quasi ipse pace m nollet. 

Tunc congregata est in Tarmana 
ditionis Cyrensis pago, sy nodus epis- 



•) Cfr. Theophanes, Cknmographia, ad an. 740. s > III R*g. t XXII, 28. 



Digitized by 



Google 



813 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : SJSC. VIII. 



814 



VaJo . USjlw ^xaJUJ^P wtt.tlJJa») 

Ua^^ JAoo . llnon* \j-io Jao 
lllA^^aZs] ta^lpo . 01^*0^^301 »so2 
^r* 01 • |^i oj^Uloo jLt*9 aoio^jo 

*£s ^£ Jij? |^0} *fi9?j1 )LlOI Ol^SO* 01^ 

ai^i^iftl aoiogL*) ^jadj [VyS mAA\|V> 

aoAso OAld^j . ^ooi AS\|.V> ^o? Atfl? 
— *? ooi . l*npV> a^Odko ^tj^LaL l^r*J 
^-Lo ail VmLo^I? 1>m g.0 • JJA^q-^ 
^naib UU P?o . |AniSn\ l^nnifl? 
11) ..Qj| >imi>o w&jt] jJa^AyO l^ll 
, nSo • ol^jlo) ^-^ ?^ P 1 iS t 1ffl 

l^a^aL) o'oi . jl^SSnc IVinn 1j-£L* 

jL-fcSfSOOl — J^ T?-®! # ^^j} 991^0 

^gin^S* ^jJtflo . | ooi oA*] jlij^Sn? 

. j^JD ^QJL* OlkLfc? |L|.^ wAj| 1|Aa 



coporum quae pacem restituit inter 
Joannem patriarcham et Athanasium 
Sandalium. Hie ad pedes patriarchs 
se projecit,flens et veniam implorans. 
At post reconciliationem ad impieta- 
tem suam rediit et Telae congregavit 
episcopos qui proclamarunt eum caput 
8uum et metropolitam magnum. Tunc 
fideles se separarunt ab episcopis qui ei 
assentiebantur.Hisce omnibus coactus 
fuit David Darae,nec ante a suis dice- 
cesanis receptus quam proprio chiro- 
grapho Sandalium anathematizasset. 
Quum igitur cernerent episcopi scis- 
80s greges suos, dongregaverunt se et 
scriptis patriarch® epistolis sese sub- 
miserunt. Beatus autem Joannes vi- 
dens se provecta senectute gravari, 
quia ecclesiam relinquere perturbatam 
non decebat, dimisit et condonavit eis. 
Sed Sandalius, a sua impietate non 
desinens, absque consensu patriarchse 
episcopum in Haran constituit quem- 
dam nomine Isaacum; Eliam vero 
Singarae 1 , virum sapientem et doctrina 
praes tan tern, qui priorem Theologi* 
tomum mirifice interpretatus erat et 
illustrarat, deposuit, quamvis e pro- 
vincia maphriani esset, in ejus vero 
locum ordinavit virum quendam fla- 
gitiosum, nomine Josue Bachar. Eo 
tempore obiit patriarcha Joannes 
mense Tischrin prioris (Octobris) anno 
millesimo sexagesimo sexto(C$r.754), 
quum officio functus esset annis sede- 



*) • ' » Z 9 Schigar., Gnecis liyyapa, Latinis tans. Cfr. Assemanus, Dim. d* Monoptyt,, 
Singara, urbs episcopalis in Mesopotamia, ad oc- p. 109. 



casum Tigridis tribus mansionibus a Moasul dis- 



>) Theologi, id est, Gregorii Nasianzeni. 

21 



Digitized by 



Google 



315 



BARHEBRAI CHRONICON EC0LE3. SECT. I. 



816 



V^j 1^^ UgAo oi^* >o^^lo ciml Re p 0situm est corpug e . ug b 

. UoU ^r* pago Badia ad fluvium Euphratem. 



.UtfolflJ P 



la*) bLz> 59. Post Joannem , Isaac ittegi- 



)joi • atfj LIajd oia . j-**^s ^o t nS1 
oiJoL 1^]o . *aiio1? lia^j ltt&90£9 

. )f£)f ^Lo jAJlo , n»ff?,ij *A*1© \j-*o 

% *nM&uj Iff* r 00 * 1°*? I * 10 ^-^i' 
j^d| ooi r -do . ^qinVsj? 601 Uj-»? <~g 
I^a^jpo Ui-*?? mi As woaJo . ovL^toi 



Defuncto Mar Joanne, eodem anno 
1066, mandavit Abugiafar*, Arabum 
rex, episcopis ut Isaacum Haranae, 
monachuin ccenobii Cartaminensis, 
patriarcham constituerent. Iste autem 
Isaac olim habitaverat in monasterio 
Phurchese 8 in monte Edesseno. Venit 
ad eum monachus quidam peregrinus, 
qui cum ab Isaaco aliquot diebus ho- 
norifice habitus fuisset, eum remu- 
nerare voluit; illi ergo petenti attulit 
Isaac plumbi particulam, qua lique- 
facta, eduxit marsupium parvum 
e mantica; ex eoque marsupio ali- 
quid projecit super plumbum, quod 
ubi intinctum fuit in aurum conver- 
sum est. Quo viso, Isaacus desrderio 
artiscognoscendaeflagrans,a monacho 
postulavit quisnam hoc eum docuisset. 
Quum autem ille respondisset ab 
altero secretum(?) sibi commissum, 
non credidit ei, et monachum secutus, 
eum detrusit in cisternam atque in- 



t) Elias Ni&ibenus e •Dionytio, Jacobean* 
patriarcka (|^sa£^L> £43 m^-** *y ^io) 
notat ad annum Graecorum 1066 . (Zp\\ . m ^ kfio 

t ' ^'nSi ? I^a^^a tJ0*a]a* r i^ : * Bo anno 
obiit foanne* patriarcha Jacobitarum. # Ex iis 
autem quae hie a Barhebraeo de Joanne narrantur 
corrigenda sunt ea quae Renaudotius ex Elmacino 
de eodem Joanne inseruit in sua Hittoriapatriar. 



Alex., p. 217. 

*) 1 aS^A-il Abugiaphar, pleno nomine voca- 
tur Abdallah Abvgiaphar Almantor. 

3 ) Quod Assemanus Bibl. Orient., II, 839 in- 
terpretatur per » monaster turn turrium. * Est enim 
Jjas^oa, ut opinatur J. D. Michaelis, in Lexico 
Castelli, idem quod Graeoum irvpyoc, »turris, arx; » 
eique consonat G. H. Bersteinius. 



Digitized by 



Google 



317 



PATRIARCHS ANTIOOHENI : 8-fflO. VIII. 



318 



8^1 



1 1 loin P t-»j-^d *ainViAf>lo.h*SfcijX 
• looi 1 VHftSn; 6ai UU **+)> *flusl 
. ilMo )2o?<4s ?r?AJo . ^iSn ^* 

l*r*r^ *££*> y+)o . 2** Hail© 01^ 
. oil t£±A Ulfltel 



terfecit, sperans s$ inventurum in 
ejus mantica scriptum edocens qua- 
nam re ars constaret ; at nee scriptum 
neque secretum(?) invenit, sed paruni 
quid in marsupio relictum. Hac de 
causa, quod nentpe crederetur occulta 
artis peritus, familiaris Abugiafaro 
fuit*. 

Mortuo auteni Mar Joanne, epis- 
copi, vi a rege coacti, Rhesinse congre- 
gati sunt, eumque in urbe Rhesina 
illegitime* constituerunt patriarcham. 
Imposuit autem ei manum Jacobus, 
episcopus Rischkiphae 3 ,qui coecus erat. 
Obtinuit porro a rege diploma quo 
ab omnibus susciperetur et regiones 
perlustraret atque medicamina che- 
mica colligeret. Quum igitur plura 
loca jam visitasset, rex accersivit 
eum ad se ante annum completum. 
Postquam vero eum examinasset et 
invenisset nihil scientem, jussit 
eum strangulari ejusqne cadaver in 
Euphratem projici. Quemadmodum 
igitur fecerat monacho peregrino, ita 
et ipsi factum est. 



1 ) In Hut. patr. Ales., p. 232, Renaudotius 
refcrt Isaacum Abugiafaro ideo carum fuisse quod 
prscipua calif® uxor qua Christiana erat, cum 
sterilis foret et ad monasterium profecta esset 
viderat in somno viros, inter quos agnoverat Isaa- 
cum, duos qui prolein illi pollicerentur, quam paulo 
post obtinuit. Sed potius credendum Barhebreo 
rerum sun gentis accurate edocto quam auctoribus 
JEgyptiis quos legit Renaudotius. 

*) Illegitime eum constitutum dicit Barhebraeus, 
non quod jam esset episcopus et prohibitum foret 



transferee episcopum a'sua dioecesi ad sedem pa- 
triarch ale m ; nam Severus Bar-Maske, qui inter 
legitimos patriarchas recensetur, translatus jam 
fuerat a sede Amidensi ad thronum Antiochenum. 
Non igitur hac de causa illegitimus Isaacus habe- 
tur, sed quod favore principis, non vi canonum ad 
banc dignitatem evectus fuerit. 

3 ) Is|aju»i Rischkipha, oppidum Mesopota- 
mia ad Euphratem. Cfr. Assem. Diss, de Mono- 
pfyt; p. 105. 



Digitized by 



Google 



319 



BARHEBRiEI CHRONICON ECCLES. SECT. I. 



U^iJjo .• UtfoloJ P; »o*flu1 hLa 60. Post Isaacum i 

. 1*m*<^« U dalius illegitimuB. 



320 

,San- 



os| InSV pas i piimil ypl? iAs> 
*sjo • &*)Lloj^ 2asoi . wflLLslJ i-aX^ 
. jiSglm 09i? ^Ldj a iSn? ^jpmmlltell 
. *oio&*) —a^^o; ]|V>n\ ^o ooi tad); 
<iSnoio looi ^ Uao^a ooi olLs; 
i nmlo . i-A— £ *oio r p^ ^ ffull]a+| 

oi|i SnS2 ^J t nSS; UpfO • ^ <tS 
*ld *A^>t P . o& <-»**?' ua-aflulj 
liSSo o^o 2uUU B cu^i^lo . ^ 

opla; % £ys>ljn\o . jiSjlwS aoianJLuo 
o2] oij^j ^ifio . Ijoi ^901 ]j iSp) 
ol-a oiaLotf l-Jia^do 01,1^4. nnml 
j— ^ U<* • ^pnl^ j^^ALoo oij-*^ 
jjasL^d; looi w^?*! p] . *oinV» t n? ooio 

^OL^l-2* 111 ' ^OjjAflLj asjL»j»^L9? 

i^ . ^iSVi io ^*j-0? ^cJoi ^ojiAttl? 

1*001 |A-iJOjJU-0 1 Jj~tt 1|J] y*]? ■ *]M 



Fostquam perierat Isaacus , rex 
Abugiaphar imperavit episcopis eodem 
tyrannico modo ut Athanasium, Mai- 
phercatae episcopum, cognomine San- 
dalium 1 , qui et ipse e monasterio 
Cartaminensi erat et auctor totius 
illius perturbationis Joannis diebus 
exorta , patriarcham constituerent. 
Accepto igitur a rege diplomate, San- 
rffl/t«*,quum Haran pervenisset, vellet- 
que illiurbi ordinare Abdiniumjsaaci 
discipuluin,hoc noluerunt Haranitae et 
iniquo inito consilio de nocte aggressi 
sunt Sandalium eumque strangula- 
runt. Quod ab Emiro procuratum 
fuisse fama fuit. Monacbi autem cce- 
nobii Cartaminensis venientes tulerunt 
cadaver ejus, quod in theca repositum 
in suo monasterio venerantur. Hie 
autem ejusqueprsedecessor in ordine 
patriarcharum non erant recensendi; 
sed ut timeant qui legunt et audiunt, 
videntes qualis finis periculi plenus 
immineat transgressoribus legis divi- 
nae, eos recensuimus*. 



• ^9o]L jjd . }iS|im jAo 61 . Post Sandalium, Georgius. 

\hAo* l^t i-* ^ASSn <_S* |Ja Hie e pago Baaltan in agro Erne- 

Ij.*,— s *?9^]o • | o(5i *oioA*l i SflM? seno oriundus, eruditus fuit in monas- 



! ) In oodice scribitnr U^yla Stndelaia, sed *) Ex lis quae Barhebneus de Sandalio refert 
receptam ab Aasemano et aliis post earn hujus no- corrigenda sunt ea qua) habentur apud Renaudot. 
minis orthographiam pro more retinuimns. But. patriar, Alex., p. 234. 



Digitized by 



Google 



821 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : BMC. VIII. 



322 



^i^L {Lalatf jooio . U~L±boA> o IjJo* 

\J* yJU2t )ooi2 |)1 . (St^ t ^o |«nX ^ 

.^iSn^o wil 'AX*; <ala£> ^naVin 
. ^oiatA*) oifjLO m^boU. \-fc* j^Ulo 
. lo<n oA*1 >n ijao^ jSnnrr?)^ ^v^DgS ^ 

,-Lo j^jfr . qiSonnS 0*0*2) u&Le] 

• lj n ijl |oai ^ oi SnrtlnS % nSn; 
)>o* ^ ^almmV ]lj T^r^l o*jJi»© 

^*l<n? Uao^ P? ^oi^ ^aia^^jo 
wflUdjo • ^pOjJJav AoiSut) g^o . ^*?2 
^oaia t-^1 * ^r 9 °rP^ ^*'«J 2u-a; 



terio Kenserinensi et operam navavit 
Scripturis in libris graecis et syris. 
Sed et syncellus fuit Mar Theodori, 
Samosatsd episcopi, qui prophetans 
de eo dixit : " gradum sublimem 
largietur tibi Deus in ecclesia sua. 
Sit autem turn oculus tuus super 
monasteriuin in quo eruditus fuisti, 
quia debilitatum est.// Mortuo autem 
Sandalio, synodus congregata fuit 
Mabugi mense Comm( Decembri) anni 
millesimi septuagesimifCir. 758) 1 , in 
qua cum Georgii mentio facta fuisset 
miserunt qui adducerent eum, quam- 
vis habitum diaconi adhuc gereret. 
Quern quum aspexissent ejusque doc- 
trinam probassent,omnes episcopi pro- 
silierunt in occursum ejus, prater Da- 
videm Darae et Joannem Callinici qui 
sibi honorem ambientes coeperunt 
dicere : « non promovemus quem- 
piam ex albis in thronum*." Fideles 
autem Mabugenses, perspectis illorum 
passionibus , talia eos audire fecerunt 
quibus illorum corda angerentur, re- 
liquis vero episcopis animos addide- 
runt : atque hi, duobus illis invitis, 



*) Dionysius hoc refert ad an. 755 et inter 
episcopos qui huic synodo interfuerunt recenset 
Joannem Callinici, Timotheum Edessae, Davidem 
Darae, Abam Amidae, Sergunam MardaB, Stepha- 
num Chaburse, Constantinum Samosatae, Cyria- 
cum Turabdini, Dionysiam Haran, Eliam Siga- 
rae, Paulum Tagritae, Zachaaum Cermaa, Jonam 
Benuhadr®, aliosque e Syria bene multos. Bibl. 
Or. % t. II, 111. Dionysius synodum habitam ait 
anno 755. Sed nota numeralis fortaase errori 
amanuensis debetur. Nam Elias Nisibenus e Ckro* 
nico Dionysii cum Barhebraeo electionem Georgii 
ad annum 759 sen 758 refert. Sio enim ad an.1070 



(<[) scribit : la^*^fr* *\'*% >"> *m<V| 
^001^9 |— sa'nfn^) ,—io v ia l |o 1 t nnnS i* 
a-Joi . |—Jr»l I— *sj-»i— £* ^ookJ^ o Vim 

N^e \ mnmlNn? 1 i»nnnu»-| ,■ 1 n n > ^— >? 

. ^ooiMin l^t&» ^-*3 |?oi • Eo anno constitu- 
tor est Georgius patriarcha Jacobilarum Quidam 
vero ex eorum episcopis conslilucrunt sibi aUum 
episcopum, Joannem nempe, Callinici episcopum. 
Quapropter schisma exortum est inter eos.* 

*) Id est: non promovemus diaconum ad thronum 
patriarohalem. 



Digitized by 



Google 



328 



BARHEBBuSI CHIOKIGON ECCLXS. SECT. I. 



824 



-lM*r*l foiliS \.a*£* joaio.j^j^Ld 



<T 



1*0* ftiV 



\-Oi1 iAfi© 



1, mV>o - *L*? Ua^ ^ofli inl? 

jlfcSo ]j-0 UAOQ-^ ^a9 091 • ^010^9? 



Georgium ordinarunt. Soluta synodo, 
quum episcopi Mesopotamia Euphra- 
tem transiissent, impulit eos Satanas 
ut ordinarent patriarcham Joannem 
Callinici qui subvertit Orientem. 

Mortuo autem post quatuor annos 
Joanne 1 , in ejus locum successit David 
Darae.et molestiae Georgio facte sunt. 
David enim adiit Abugiafarum, Ara- 
bum Calipham et accusavit Georgium 
dicens : « absque mandato tuo pa- 
triarcha factus est et vexat nos exac- 
tionibus; quum vero interrogamus 
eum cur diploma Caliphae non as- 
sumat,respondet, se fas non arbitrari 
ut ingrediatur nomen prophetse 
in manticam suam«. Illico autem 
Calipha fremens comprehendi jussit 
Georgium. Spoliaverunt igitur eum 
vestibusej usque brachia distenderunt. 
Beatus autem Georgius clamabat 
graeca lingua : foordw poqfci, quod ver- 
titur : "Deigenitrix adjuva me." Ro- 
ganti Caliphae quid diceret, respondit 



*) Consonat Elias Niaibenus ex eodem Diony- 
sio ad an. 1074 (|£f) scribens : ^Amo.* L^c oLa 
• &*lac£ol P 1 innnNi? la^^a l9«i? 001 
*JBo anno mortuus est Joannes UlegUimus /aco&tfa- 
rum patriarchal Dionysius (ap. Assem. Bibl. 
Or. t II, 112) attoh synodum epieeoporum Gezi- 
raoram, Mossulanorum,etOccidentalium in 8arog 
habitam fuisse post mortem Joannis episcopi Cal- 
linicensis; in ea synodo omnes Georgio patriar- 
chs consensisse, atque decrevisse episcopal i 
honore amovendos esse quotqnot Joannes ordina- 
verat, buic synodo prafuisse Georgium patriar- 
cham, prosentibus David, episoopo Dar», Aba 
Amid®, Sergnna Mardas et Constantino Samosa- 
tai. Elapso biennio episcopi, quos Georgius in 
synodo Sarugensi exauctoraverat,adeunt Bagdadi 



Abugiafarum, accusantes Georgium quod tyran- 
nidem in Syros exerceret. Abugiafarus, conjecto 
in yinculis Georgio, episcopis dat facultatem, 
alium in ejus locum quern vellent patriarcham 
substituendi. Communibus igitur suffragiis eligitur 
David Dara : qui licet eximiam in ounctos man- 
suetudinem prae se ferret, nemicem tamen sibi 
obsequentem habuit, prater eos, qui ipsum ordi- 
narerant .- vertebatur autem ei in crimen, quod 
Georgium prodidisset. Hino schisma ortum est 
inter Jacobitas, quorum nonnulli Davidem pa- 
triarcham agnoscebant, alii Georgii nomen, donee 
is in carcere vixit, prodicare in ecclesia non de- 
sinebant : alii denique neutrum sequebantur. H«c 
Dionysius, prout eum abbreviat Assemanus. 



Digitized by 



Google 



S25 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : 8JBC. VII. 



326 



j^elo . UiK^ alio? bio . Ua^o 

, 01«llSo wOO^ jio|o . wAj]3 tO^? 

U** \o^J; AJl \nrjSn 11 U^o \J^o 
•^so . *A*? i.A^t^a^ ^*? U^J? 

^*; ) ^ A ^ a^ .a^A) 1 i^l? 

. |fl^?o ]]o\ ,-u=> 1 Winoo 

\ai Jaloattco tn^on^o^ oi^iSn fy* |-s>© 

%* J wOja^Jo . oiAiaS gain iSooj? 
jn,tV> ^4 r 00 • ^Q^g? i^oJ^co}l 
. Ml %+ P? i^r^-s ^4 • ^r-i^o ^ 
I^Xo^a ln^ni, *tf lis]? It^Aa&oo 
aAin n ^eiu 1^^ leaio . )Lloi 
ULo |U1 • Vol l^- v P . U>o2is? 
aid I^lvI >a^ ul^mJ] ^oiAjD • *A-*1 

• ^fuSi^M < nmlo . j^j^Ls Hj* r*°r^ 

^^o^A^ 0010 '^^^n^ 1 ; )JL2**ailA^b 
i-i-s. *dl . ^ai£ )] ^ . < ilSn ^o )oai 



unus ex inimicis : « blasphemiam 
profert." Et ter scutica eum percus- 
serunt, ita ut sanguis in terrain de* 
flueret. Dixit autem ei Calipha : « cur 
non sumpsisti diploma? « Respondit 
patriarcha : « quia mihi propositum 
est neinini molestum esse. « — «Et cur 
renuis inferre nomen prophetse nostri 
in manticara tuam P « Hoc audito 
obstupefactus patriarcha respondit : 
» ecce nomen prophetoe vestri in man- 
ticis et marsupiis nostris impressum 
in zuzis 1 et denariis. « 



Calipha igitur, visa ejus fortitu- 
dine ac sagacitate, inteliigens Geor- 
gium invidia traditum fuisse prsecepit 
notario suo ut eum transferret in 
domum suaoa et inquireret an cognos- 
ceret artem chemicam. Quum igitur 
ccepisset eum honorifice tractare eique 
blandiri respondit patriarcha : "non 
cognosco. » Putant autem hanc artem 
tunc nondum fuisse inventam. Mansit 
autem tribus diebus in domo notarii, 
nee panem manducans neque aquam 
bibens. Fostea Bagdadi in carcerem 
detrusus est cum aliis vinctis. 

Calipha autem coegit episcopos ut 
patriarchamnominarent DavidemDa- 
rse qui diploma obtinuit.Persae autem 
circuibant cum eo cogebantque fideles 
ad eum suscipendum ; ipse vero con- 
spuebatur ab omnibus nee tamen eru- 
bescebat. Sed et Persae, gladiis eductis, 



*) 1l°l % uza > *dem 4 U0( ^ graooram Jpaxpwj, argenteus, qualea viginti et postea viginti quinque 
et quod bine ortom est Araborum dirkem, numoa efformabant unum denarium aureum (ifl*?). 



Digitized by 



Google 



327 



BARHEBIUEI CHRONICON ECCLE8. SECT. I. 



328 






V 



^oJ<n ^1 . *^9oU.<*jJ^t oooi ^i«un1? 



0001 



^-▲s^sAL* . U-iai>^ **l fro* *A£ol 
oen i iMnun -iflo . Vfll 1 fc: D ^ 

. UrJjloO i^AAA l^U* *£)&£>] 

<*?ai2* >a— do f- 3 ^, a -^l ^** r°° 

{]? ^oiio oi^aso . lii,nni _Lo r 
aiia-iU yjp {Is) . «*oias|? {Ll^ad 1j«aJ 
V|l jLlAop^ ^9 ooi . J^j.A^Ls oljusJ 

\JL60 a ^»90lJ AdL&OO \.02xD£> ]±DOtO 
^j-oAlo f^SO . r*09? <Q-J(3I^ wfl-M50 

1*41 I^Lio ^Oj^ao ^r-^ >cu^-Loo 
*»^9 i-oo . jjaiiaao ^-so)o . U?al*D5 
.jioo.j^ ^r^? ijV^nSS x nSfl? <nJoi?as 
AJjls UijJ^JJo • oi^oii y\£j ,-Lo^o 
l*Ja*j l^o IJloo <-a^» 



altare circumdabant tempore myste- 
riorum et vi pertrahebant viros et 
mulieres ad communicandum. Epis- 
copi autem Mar Georgio adhaerentes 
in angustiis erant. Et albis interdum 
indutiut saeculares circuibant de pago 
in pagum. Remansit autem in carcere 
Mar Georgius annis novem,et scripsit 
ibi elegantia carmina atque hymnos 1 . 



Mortuo autem Abugiapharo, sur- 
rexit Mohdius, filius ejus. Solutis ita- 
que vinctis, exivit sanctus patriarcha 
e carcere. Prohibuit tamen Mohdius 
ne solveret mandatum patris suineque 
nominaret se patriarch am. Sanctus 
autem Georgiw abiit Tagritum ubi 
tanquam angelus Dei susceptus fuit, 
et similiter in Mossul et in Mesopo- 
tamia. Inde pergens Antiochjam or- 
dinavit decern episcopos, amotis epis- 
copis Davidis. Perlustratis autem 
stabilistisque ubique ecclesiis, perve- 
nit ad regionem Claudiae ubi morbo 
correptus est, quo crescente, ascendit 
ad monasterium Mar Barsumae* ubi 
terminavitcursum suum et obdormivit 
anno Graecorum millesimo centesimo! 
primo (Chr. 790). 



! ) In cod. rom. additur : «*~\ ^aa ISoLdo 
uaaJ? jio St canoxes viginti duot, postqtutm 
exiit, constituit. Scripsit preterea Commentaria in 
quatuor Evangelia per modum interrogations et 
responsionis. Memoratur ejus epistola synodica 
ad Joannem Coptorum patriarcham et alia ad Qu- 
riam diaconum. Vid. Assem. Bill. Or., t. II, 



341. De controveroia sab Georgio exorta circa 
voces: *panem coelestem frangimus* dicemus infra. 
*) Plura hujus nominis coenobia occurrunt apnd 
Jacobitas. Hie sermo est vel de aliquo regionis 
Claudia monasterio vel de pra&claro Barsumse 
ccenobio quod prope Melitinam tunc temporis flo- 
rebat. Vid. Assem. Diss, de Monopkyt., p. 97. 



Digitized by 



Google 



329 



PATRIARCHS ANTIOCHBNI : BMC. VIII. 



880 



sASOQu 



^o|^ )Ae 62, Post Georgium, Josephtjs. 



U>oL/| Uh^ *mzs| o-iJ.^^1 - *^°K> 
)Aa&^. 0| n\o . y-*j ],ASn q. o? 

• aia cup" '• oiALo« Jadi; li^ouAr 
^ooi iAij? aij**9 *Jud ^-lo a^»? tfl 

Jcus) ^ |^ • A^o -l^ee *-a!k AXt 



Anno, quo defunctus est Mar Geor- 
gius, mense Hazifan (Juniq) congre- 
gati episcopi in Badia minori in valle 
Haran elegerunt Josephum e Guba 
Baraia. Quum igitur advenisset et 
pulchram altamque ejus staturam 
conspexissent, gavisi sunt. Quum au- 
tem 8ermonem ejus degust assent, ru- 
dem invenerunt et eiim ad monaste- 
riam remittere voluerunt, sed prae 
timore monachorum ipsius coenobii, 
qui ejus amici erant, ordinarunt eum 
patriarcham. Forro postquam descen- 
disset in Bagdad et obtinuisset diplo- 
ma atque ecclesias Orientis perlus- 
trasset, obiit in monasterio Mar 
Athanasii super Telbeschmai 1 , mense 
Conum posterioris (Januarii) anno 
millesimo centesimo tertio (Ohr. 792) 
postquam unum ordinasset episcopum, 
Anthimum scilicet, Baalbecho*. 



. U»Q-oUiQ-D wStfO* $AS 



63. Post fosepium, Ctkiacus. 

Anno Greecorum millesimo cen- 
tesimo quarto (Chr. 793), episcopi 
congregati. sunt Haranee die octava, 
in aliis codicibus , die plenilunii 
mensis Ab ( Augwti), et patriar- 
cham ordinarunt Cyriacum e ccenobio 



heme, idest colli* aromatnm, castellum non procul 
ab urbe Marde,ubi Athanasius Sandalensis, Jaco- 
bitarum patriarcha, monasterium suo nomine 
nnncupatamcondidit. Cfr. Asaem. Diuert. de Mo* 
nophys., p. 115. 



*) 7 ^vCn yel y~.\\*t Baalbec, (a no* 
mine Sis Baal), urbs epiacopalia hodie dea- 
trnota in Phoenicia Libani, qua) etiam *^^ &I& 
sea • m^«*^« Heliopolit vocaiar. Cfr. As- 
aem. Diss, de Monophys. p. 67; Smith The*. *yr. 
ad. h. v.; Ritter, Erdkunde, IF ett Alien, XY1I 
tbeil, p. 221, aqq. 

22 



Digitized by 



Google 



SSI 



BARHEBR^I GHRONIGON ECCLES. SECT. I. 



SS2 



t^ Aa^o . qtncJySnffr -^m1^9 

**^0 *A~*oL *j^0 w-s|^ OI^D \^fc 

j_J^J A*£> ^*? >olJl^ Uia^. oiL}Jfc 
ail JLbll ^6 *A2*|? . jle) *Kn*ol* 

^j >nSS ^_J* . U\ \|* "AAjfcfc4 

\ % iViS^o ||-£> *_aa£j^o , 1 iSn^o 

l?<n ai*A*j Jlo . |A^* |ai!kj i^ejo 
jSn^n . ^1*?4 )liSn4, }Sn^iS? |1jo -^j-o 
UauaUla t U^g^ Uo??o lj^>?o U>lj 
*© . jib] ^> iSn iA^o • .onl^ **? 

louk? |ASSpo li-£> o<n ol; . jiSn * 



Bezonae sive,ex aliiscodicibus,Estunae 
(columnce) Callinicensis, virum facun- 
dum et pium, cui man urn imposuit 
Theodosius Baalbechi. Ille autem vi- 
dens res suas prosperare nee malum 
quid obstare, voluit verba * panem 
ccelestem franginus 1 " abrogare in ec- 
clesia. Nee animo recogitavit eadem 
de causa eliam Mar Georgium multa 
passum fuisse, illumque, ne ecclesia 
scinderetur, rem non definivisse nee 
cuiquam imposuisse legem recitandi 
vel non recitandi, sed interrogatum a 
Guria diacono Beth-Naar prope Edes- 
sam respondisse : «quandonam ea 
verba in ecclesiam inducta fuerint, 
nescio; a quo vero tempore rejecta 
sint scio, ab aeterno autem usque in 
seternuin*. Jacobus enim, primus epis- 
copus , et Marcus , Petri filius et 
discipulus, tradiderunt nobis conse- 
crationem mysticam corporis et san- 
guinis Dei Verbi. Desunt autem ilia 
« panem ccelestem frangimus in no- 
mine Patriset Filiiet Spiritus sancti« 
in eorum anaphoris 3 ." Et paucis in- 
terjectis subdit : «V9B nobis si in 
nostra confessione sit panis qui de 
ccelo descendit, et non sit ipse Filius 
et Verbum Dei.« 

Cyriacus ergo congregavit syno- 
dum in Beth-Botin ditionis Haranen- 



*) In Liturgia syriaca S. Jacobi post consecra- 
tionem, invocationem Spiritus sancti et memoriam 
pro vivis et defunctis, antequam diaconus recitet 
orationem qu» Catholica appellatur, sacerdos 
frangit hostiam et recitat orationem hie in con- 
troversia positam. Vid. Renaudot, Liturgg. 
Oriontt. colUct., t. II, 38. 



*) Verba : *ab eeterno autem usque in ster- 
num* desunt in codice roniano. Et revera nul- 
lam habent connezionem neque cum prsecedenti- 
bus neque cum sequentibus. Cfr. B. 0., II, 341. 

8 ) Non desunt ilia verba in anaphoris S. Marci 
et S. Jacobi prqut exstant ap. Renaudot, Li- 
turgg. Orientt. col. II, 38 et 182. 



Digitized by 



Google 



333. 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : SJfiC. VIII. 



834 



1j*o|j»o • UVo^ \^ UqJ-0 i^iS^M 
— j^os (!▲£ . Uj-*j. 5 jLajD oia Iogi U»>9 

\|i r-ao . oia; t?a-9 o.SA Vi S 

l^^ Ifoltf od w-^^S 11 . <-j\HiVnS 
• 01^ *82m ilAOO^ \Jj* g-0 ^S9AaO 

fea^toj ^Aio ^^0? ljV>oS ,-Lo 1*11* 

. )AT]o |^op no *&glo • lj^j oi t nSo 
. 1 jiiSi S ^sau 11— ^ l 001 ? r* 



sis, nee potuit ea v^rda abrogare sed 
assensit ut unusquisque pro libitu iis 
uteretur. Condidit porro quadraginta 
canones de reformatione. Severus au- 
tem Samosatae,qui ab initio electionis 
gratum non habuerat patriarcham, 
turbas in corde meditabatur. Patriar- 
cha quum et ipse passione in.eum 
cTuciaretur, contulit se ad dioecesim 
ejus ut errata corrigeret. Quum igitur 
Samosatam advenisset, Severus por- 
tas Ecclesiae ei aperire renuit, donee 
sultanus, viso regis diplomate, misit 
qui ecclesiam aperiret. Tunc patriar- 
ch a ascendit in suggestum et anathe- 
ma tizavit Severum. Postea tamen 
veniam roganti indulsit. 

Initio consecrationis suae Mar Cy- 
riacus patriarcha ordinaverat quem- 
piam nomine Ananiam e monasterio 
S. Matthaei in monte Elpheph episco- 
pum Mardae et Caphartutee 4 , de quo 
Denah Jesu* Nestorianus scribit Ana- 
niam, episcopum Jacobitam Severia- 
norum, invenisse in Mardae vicinio 
arcem aedificatam e sectis lapidibus a 
tempore Graecorum. Emit earn, in 
coenobium convertit et plantavit in ea 
vineas oleasque, auro # plurimo pr®- 
fectis dato. Placavit autem sapientia 
sua invidiam inimicorum et erexit ibi 
ecclesiam et altare ac complures con- 



t) liLifrlo CapharMa, Ka/arM, Kafr- III abt., p. 374. 

Tnga, Ka/ertvma, oppidum Mesopotamia, Mar- *) In codice romano (Assem. Bibl. Or., t. IIT^, 

densi episcopatui olim conjuncture, cujus ruina? part. 1, p. 195 not. 4)scribitur m-AfUn a 1 

hodie conspiciuntur in loco dicto Kafertuca, quin- Je*udenak t qvi&m orthographiam senratetiam Ebed- 

que leucis inter austrum et occasum ob urbe Mar- Jesus in Catalogo scriptoria* syrorum, ubi recen- 

# dini. Cfr. Assemanus, Dissert, de Monophys., set varia Jesodenha opera, 
p. 73; Ritter, Erdkunde, WesUAsien, XI, theil., 



Digitized by 



Google 



335 



BARHEBR^EI CHRONICON BCCLE8. 8BOT. I. 



336 



l-*r*;o U^^jioo ]<£r* ^o<£ ^2o 

• jif)A> ^001^*9 »*£* • *-*** lU^ 9 

• | J (51 ,-Cu* )Adf& O&tJ \^2* OlLo 

. \J^, ^9 U^iOd V^ 111 

wfipnn ajclo? oi^aJi lL^Uul*£a+; 
)j— *oifi> t-A*g n.S P? <*al^ \— L. 

% ^a)^9 001 • 0IJ.OM >0^0 flit? ^ooUlo 
P j^> • )A*2fc£'.4 <OOUn£)A^ J^jJ 001 

lA^jio i r PI IhjLo t -^ ^^W 
_savo .^|^i <*^- w *£0 . jmiSj +M0 
%— *||nA ol_£2ou*o . Usj^j^Ld 
Pj ^cJoi u&Lsj . oi 1V» w-d^oiLtlo 
ni olo qJ-^9 • oi V>\ oooi ^g+H 
yoijJf P ^ . ^liSn^Sn ySD Pj . ojlolo 

Aj] ^s 



V° 



>Oj^tf \ ^0^91^9 001 

il lAL^ P ^ ol . ^^^o P A*? 
l*ooi Ua] iAso . *jdA^1? Ij^ ,-Lo 
Po ^cxru^ j.y| 1<4*^0 r-»o • 1?« 
^ooi iSS ^oiojILd *-&io >a-o . aiiUd^) 

• )oi2k \^iLo a^9 Al!,^. l^oi? • rjtfjo 

# ^ciVVi? U^i \ nnnS? ]^qmm <J*> P) 
jAo ■ j ^«Orfl ^-^ P-LoAaJ P; 
. \)|o ^oj] , npi^o . ^oAj| _*j*A^ 

< ffl*,*l tJVQAA A^lo UX£>]£ OLOO 



gregavit monachos, quorum curam 
optime gessit. Quod fecit non propter 
gloriam fallacem sed propter super- 
nam retributionem. 

Anno autem 1109 (Chr. 798), Ga- 
briel, patriarcha Julianistarum, adiit 
Cyriacum, patriarchum nostrum, pos- 
tulans uniri hoc pacto, ut non procla- 
marent nomen Severi nee Julianum 
anathematizarent,is vero qui alterisu- 
perviveret utrumque gregem regeret, 
ita ut non remanerent duo, sed unus 
grex et unus pastor. His valde delec- 
tatus patriarcha communicavit cum 
Gabriele et Gabriel cum eo. Episcopi 
ill! qui recte cum patriarcha non 
tendebant murmurantes et tumul- 
tuantes dixerunt : «non recipiemus 
Gabrielem nisi anatbematizavent Ju- 
lianum. " Gabriel autem respondit 
eis : «pensate, fratres mei, si me so- 
lum erudire velitis, anathematizarem 
Julianum; si autem totum populum 
meum, non acquiescent sive ex igno- 
rantia sive ex consuetudine invete- 
rata.Hoc autem posteafiet.«His cum 
plura addidissetet nonobtemperarent, 
surgens excussit vestimenta sua super 
eos ac dixit : "nunc scio vos non 
propter Deum, sed ex invidia in prse- 
positum vestrum, ne quid boni per 
manus ejus perficiatur, querelas mo- 
vere." lis igitur relictis, abiit. 



Eodem tempore mortuus est Bac- 



Digitized by 



Google 



887 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : SAC. VIII 



888 



ifn S | nj % Jfcc r°o • )juLJ cooio 
vo^ A^L ? j^ |o<n j^l . v nSnr}1 P 

• uposl© 001 AjlLd ^ <Q-sm-^ * |Aaov©1 

. *flUd1 <ooi^ <-***! Ulfltoll? a^oo 

ojia^j v cJ<no . lA^fio vr"^AJ ^°^i-* 
|) P)o . ■ »| w^A-J Uj<jij oj^Lolo 

|^, oWJcl^d ]ooi >iiVi*? \^LLo ^ 
_* f *oio • A^UI-s fl JV09Q-0? 1 nnnSi 



chus, episcopus Cyrrhensium 1 , sen 
regionis Alepi incolarum , qui postea 
onines simul, fide sua rel ict a, Moslem i 
effecti sunt. Moriens autem praecepit 
monachis sui ccenobii ut nonnisi e suo 
ccenobio episcopum acciperent. Dice- 
bat quippe : "nihil mihi molestum est 
nisi quod Garamaeus* ille, Cyriacus 
scilicet patriarcha, dum dominaretur, 
aboleverit e regione nostra voces «pa- 
nem coelesteni" quas a patribus tene- 
bamus. « Mortuo igitur Baccho, duxe- 
runt monachi coenobii ejus Xenaiam, 
ejus disci pultun, et secum alios mona- 
chos e Guba Baraia adieruntque patri- 
archam et obtuleruntei asinum, man- 
ticam atque baculum, secundum con- 
suetudinem in ecclesia vigentem, 
petentesut Xenaiam sibi in episcopum 
ordinaret. Patriarcha autem respondit 
nefas esse dioeceses tanquam haeredi- 
tatem detineri. I Hi autem audacter 
dixerunt : //hie ordinandus est ; sin 
autem, non suscipiemus. « Et, relicto 
patriarcha, abierunt. Patriarcha au- 
tem, utpote qui fervidae indolis erat, 
voluit suum placitum firmum esse, et 
festinans ordinavit illis, hand oppor- 
tune, Salomons m, monachum coenobii 
Mar Jacobi Cyri. 



ft ) U^wtf ©5^, Cntitenses. Hso yox derivator a 
waTiio, Cyro, urbe metropoli regionis Cyrrhes- 
tictt ; unde Crusienses iidem sunt ac Cyrrhenses, 
ut intellexit Assemanus (Dus. de Monopk., p. et 
B. 0., t. II, 342), Huic interpretation! non 
obstat quod hie Crustenses dioantnr inooto esse 
regionis Alepi. Nam olim Cyrrhestica vooabatur 
tota ilia regio qua sese eyolvit ab Alepo ad aus- 



trnm ad montes ultra Cyrum vers septentrionem. 
Vid. Hitter, Erdkvnde, Wett-Atien, XVII theil, 
V abt. p. 1023, 1592. 

*) } ** * ^^ Deest hoc vocabuhun in Smi- 
thii Thesavro syriaco. Deducendum videtur a 
| t *^; quod apud Smith notat Gara****, id 

est incolam regionis Beth-Garma (*2*r« &id) 
in Assyria, unde Cyriacus forsan oriundos fuerit. 



Digitized by 



Google 



339 



BARHEBRjEI chronicon eccles. SECT. I. 



340 



LJb^o Uj-^ Va^oo 



A±*A2]q 



Tunc magis exarsit malum, nee 
solum episcopum non receperunt sed 
a proclamando Patriarchae nomine 
in liturgia cessarunt. Iverunt autem 
ad Calipham Harun-Raschid ad Mar- 
gam Dabecae 1 , et diffamarunt patri- 
archam dicentes : «iste explorator est 
Graecorum in regione nostra et defert 
litteras-acnuntia.// Iratus igiturCalifa 
jussit vastari omnia nova ecclesiarum 
aedificia. Tunc Arabes tyrannidem 
exercuerunt calamitasque intulerunt 
non solum in Tagra, sed in ditione 
Antiochena et in Jerusalem atque an- 
tiquas ecclesias everterunt. Illata ita- 
que est clades magna christianis. 
Misit autem Calipha milites qui ad- 
ducerent ignominiose patriarcham 
e Callinico. Quo cognito, patriarcha 
festinans exivit perrexitque ad Cali- 
pham, cui occurrit in via prope Gu- 
brin. Fusis porro precibus pro eo, se 
projecit ad pedes ejus. Tunc Calipha 
propitius factus comraisit judicium 
ejus Ismaeli Barsaleh, notario suo. 
Hie vero, quia patriarchae amicus erat, 
repulit illius accusatores et patriar- 
cham remisit ad suum Callinici mo- 
nasterium. 



Monachi autem Gubenses cum qui- 
busdam episcopis, patriarchae adver- 



! ) <•">!?? \*$* Marga Dabeca, quaenam sit politana Adiabenae et complectebatur earn regio- 

urbsnon satis mihi compertum.Distinguenda omni- nem quae est in Zabae Buperioris parte Adorbiganam# 

no ?idetura3far^a,tum propter epitheton Date- respicient6, et includitur in nova Jfaa dioecesi. 

<?*,tam quia Barhebraeus Ma ragam scribit «_j|Ao Cfr. Assemanus, Dissert, de Nestor t p. 711, 762 ; 

Antiqua Marga diocesis erat subjecta sedi Metro- Martin, La Chaldie, p. 69, not. 2. 



Digitized by 



Google 



341 



PATRIARCHS ANTIOCHBNI : S^EC. IX. 



342 



toai^s j^oouA >oj.*|o •. U^tfofo; 

. %-»UdgLso« P? JJUJ'* wmiLs] t .nS1? 
t ■*..»^|? 1 r>i fccn j^q S ^— kj-oq 

oAa|? \^1o9 . ai^t oooi ■ i t Tff^Sno 
oooi ^iSo UjAajuJ^ ^o ^i ik\]i 

^0 \V> 4,9 Oj)i90 9LAd]9 \^ J^j^l^, 

0LO9 Ur^rA^^ w^lo'.ai^ oooi —▲m.J* 



sariis, congregati sunt in pago Ca- 
laz 1 , ubi duos ordinarunt episcopos. 
Patriarcha vero congregavit episcopos 
in Gubrin, Cyrrhensium castro, ana- 
thematizavitque Gubenses omnes epis- 
copos et monachos. At isti accer- 
siverunt Abrahamum* monachum e 
Cartamina et crearunt eum sibi pa- 
triarcham. Infelix iste ccepit facere 
archiepiscopos absque provinciis, qui 
circuibant dicentes se pro verbis » pa- 
nem ccelestem frangimus // pugnare, 
et patriarcham, eo quod cum Julia- 
nistis unionem iniisset, hsereticum 
appellantes. 

Dum autem hoc certamine disjice- 
retur, alia adversus eum contentio* 
mota est a Tagritensibus eo quod plu- 
ries accusaverant Simeonem maphria- 
num et patriarcha accusationes non 
audiverat; exprobabant igitur ei quod 
ejus personam acceperat, quia Simeon 
erat ejus discipulus. Tandem, cum 
nimis urgeretur , ejecit Simeonem. 
Quidam autem e Tagritensibus, cum 
Simeonem expeterent, offensi fuerunt 
et patriarchs convitiari cceperunt, 
quod ejecisset eum. Simeonis vero ini- 
mici ipsi convitiabantur et propter 
eum etiam patriarchs , ipsius magis- 
tro. Hoc igitur modo ex utraque parte 



*) In cod.Rom. «|V^, Bibl. Or., II, 342. 

*) Ab Abrahamo illo, quern Dionysius Barsali- 
bans etiam Aliram vocat, ortum est schism a 
Abrahameeorum. Erat porro schi3ma,non haresis, 
ut erronee docuit Renaudotius (Hist, patriar. 
Alex. p. 249), in hac re ab AssemanofStf/. Or.„ 
II, 348) castigatus. Duravit autem schisma sub 



Cyriaco ejusque successore Dionysio Telmaha- 
rensi. Marcus, patriarcha Alexandrinus, scripsit 
Cyriaco epistolam synodicam in sign urn unionis 
utriusque Ecclesi®, in qua in schismaticos fortiter 
invehitur. 

9 ) De hoc dissidio sermo fit in altera sectione 
hujus Chronici. 



Digitized by 



Google 



343 



BARHEBTUEI CHRONIC0N SCOLB8. SECT. I. 



344 



>oj^|o . li'A^& ai^ A*o U*r* I? 010 
«■■ ffliMtl •qJgi wfi]o . U'ALaL, j-»r4-s 
i^^LaL aLoj^*|o n^j.Snj Ur*?o l*A£o 
Jj—aJ? t*j.^Le £^Mo . i S»n?)nSo 

• }o«J A*j«J^? 0019 | r *V\Oin? >OJJD 

OL-aijl % i— s?a^ ^liSoi A SiVtoo 

2u^jA^ Ufi,pj,nio i-^^i-o oij^L 
_-*? < k V> 4> • ^flioaialj iAli,V> 

o] 1^01? . |A-fclo +*<-*; rftVft] **jJp|o 
LhXOI Ol^&fi 01*^Ld j # ^ <Nk U L&1QA 

i*t£o ]ooi —1^9 %^L^o . ai^al«t*9? 



patriarcha parvipendebatur. Illico au- 
tem patriarcha statuit ire Tagritum 1 . 

Mortuus est porro Simeon et or- 
dinatus Basilius, qui controversiam 
habuitcum Matthaeanis*. Patriarcha 
anathematizavit Matthaeanos. Epis- 
copi autem et monachi Matthaeani 
ausi sunt etiam patriarcham et Basi- 
lium excommunicare. Itaque coactus 
fuit patriarcha metropoliticam digni- 
tatem confirm are Danieli Mossulee, ea 
tamen conditione ut metropolitae Ta- 
gritensi subjiceretur. In mediis illis 
calamitatibus patriarchs obtigit finis. 
Obiit quippe Mossulae decima sexta 
Ab {Augutti) anni 1128 (Chr. 817). 
Detulerunt sanctum ejus corpus navi- 
gio Tagritum, urbem patrum ejus. Pa- 
triarchatum autem gessit annis viginti 
quatuor et ordinavit episcopos octo- 
ginta sex. Aurum aut pecuniam ne 
manu quidem attigit toto patriarcha- 
te sui tempore. Quia vero zelosus et 
severus erat in legis transgressores in 
moerore dies transegit 8 . 



ii i tfftAtf^ 1 M Oi^ * 



<JP 00*904 9A0 



64. Post Qyriacum, Diontsius TeU 



.U^o^Jc^Us^aj^^^^ai Tunc congregati Qubenses cum 

^ooi^ loci >o©9 o<n >ooij^1 ^oL 0^0 Cyrrhensibus, ad Abrahamum consti- 



*) b^-^Z Tagrit t Arabibas TeJtril, nrbs 
Mesopotamia ad fluvium Degilam sen Tigrira mi- 
norem, inter Mossnlam et Bagdadum posita.Sedes 
fait maphriani Jacobitanim ab anno 630. Cfr. 
Bitter, JSWttwwk.West- Asien, Xtheil, III abt., 
p. 211-212, 222-225. 

*) Matthaani, monachi acilioet monasterii 



S. MattnflBipropeMossol.Vid.saprap.285, not. 2. 
s ) Cyriacus a Barhebneo in Nomocanone citatnr 
inter canonistas Jacobitanim, Cyriaci opera hasc 
recenset Assemanas (Bibl. Or., II, 116-117) : 
lo Eputolam synodieam ad Marcam, patriarcham 
Alexandrinnm ; 2© Litvrgiam; So Canones. 



igitizec 



Google 



845 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : BJRG. K. 



346 



*2£o12 L±Pr± ojiolo i~+r4-£ A&olc 

^Uam? up on* 50-0 **rAd 1* • l^r^ 

UlA£ Ml **1? v 091 ^ ^ ^r^ 
C*** >oaaJj U^ r -^ ^ 1 oAa-lo 

. Uq1a-o Ija-1 )J| *n n4> tf looi) 
i-u* ]om j , nn? 1 Aid Ml %-dAio 

^^ JflnJn\ng oil* oaI^Io 
jASiffyp >o<5ii-£>| **) l^|o : ^JLo) AXt? 

A*L <tl*j^o|J? j±).5 6019 nViXin nifti^lo 
0,-p^o ai^ L^ A*L ]£>. |2; 0010 ]L*!±£> 
IlijqSn <i SiwU> AliJD Uo±h2 wd) 

*aoA»1; tJj^atta JjjlJ; ^-L »£ff 



tatum antea ipsis patriarcham conve- 
nere dicentes : » quousque tandem 
sub anathemate manebimus ab Eccle- 
sia separati? En patriarcha Cyriacus, 
qui de tollendis vocibus, pro quibus 
schisma fecimus, satagebat, jamdiu 
obiit; volumus igitur cum Ecclesia 
reconciliari. « Abraham us vero subdole 
respondit eis : « ego.quoque, ob meum 
erga vos studium, vapulavi et ignomi- 
nia affect us sum. Expectemus nihilo- 
minus doneo episcopis antistes praefi- 
ciatur. Quodsi quempiam eopstituant 
qui vel una vice has voces usurpa- 
verit, anathema sim nisi hanc di- 
gnitatem relinquam et in silentio 
agam.« Sperabat episoopos timentes 
violentam ipsius fautorum factionem 
eum esse constituturos patriarcham. 
In hac spe integro hoc anno quievit 
humilem piumque se exhibens. Epw- 
copi autem se mutuo convocarunt et 
congregati sunt quadraginta quinque 
Callinici mense Hariran [Junto) anni 
1129 [Chr. 818). Venit etiam Abr*- 
hamus cum agmine monachorum, qui 
in diversorio consistentes coeperunt 
tumultuari propter voces * panem 
coelestem." Episcopi porro conseoae- 
runtmt qui vellet eas recitare non 
prohiberetur, qui autem nollet non 
cogeretur. Praeterea reconciliationem 
inierunt inter Basilium maphriannm 
et Matthaeanos. Tunc unus e seniori- 
bus surgens e medio dixit : »hisce 
nunc absolutis, oportet nos rem ag- 
gredi quae est omnium bonorum ca- 
put, nobisque jejunium trium dierum 
imponere, orantes ut prseparet Deus 
Ecclesiae suae ilium quern ipse scit 

23 



Digitized by 



Google 



347 



BAHHEBRjEI chronicon eccles. SECT. I. 



348 



\ifMU oflLs|o : ^ool*^?? \-^ or? AT* 

1r*? ^? wlfllsl )9090]^ >0LO I^H^ 

^1 • j^o|o )onii*>9 < nnnSi >*r^£? 
. |il%iaio USl_©1 o] v oA^m-^ 
Ul Uf^9 ^ttniffynlla*? .^a^l^l jiol© 

jxo . ^iii gqiilinno • ^JaL ]ooi 

U*r^ • Ujr*l n^ QjJ*i)o . jJo ViS 4,? 
^e • A*j^j J; hij^Sn *ttciiSiffl,Q ^* 
rr l^cu ^o . }^L©9 I. n i n ^ j_s 
%£QXtf*99? i mflmll ^ . ,ini1Vfr~? 
ooi j,Lo| i-fi)90i . 1j^U> Ij^lo l*j-*© 
A*| *n > nS |x9<3i^ lV» r S? .gyaAtfaUa^? 



earn recturum in pietate et sanctitate. 
Quum placuisset consilium senioris, 
jejiinarunt et orarunt tribus diebus ; 
deinde sederunt in gradibus 4 suis et se 
mutuo hortati sunt ut unusquisque 
quid sentiret exprimeret. Quum multi 
respondissent in monasteriis suis ne- 
minem reperiri idoneum, alii autem 
commemoravissent viros celebres, in- 
ter quos Mar Autunum, doctorem et 
explanatorem ; tandem surrexit Theo- 
doras, episcopus e coenobio Mar Ja- 
cobi de Chisuma, qui dixit : «si per- 
miseritis, 6 Patres, loquar. Venit,. 
inquit, ad nos frater Dionysius rnona- 
chus, e coenobio Mar Joannis Bar- 
aphtorrii, quod est monasterium Ken- 
serinense, et duobus annis apud nos 
commoratus est atque probavimus 
eum esse idoneum.// Quod cum dixis- 
set, opportunum visum est ceteris 
episcopis ut verbum ejus ratum ha- 
berent, et exararunt libellum consen- 
sus, cui manum apposuerunt, primum 
quidem Basilius, maphrianus Tagriti, 
deinde Barhadbeschaba Margae, Jo- 
annes Germanicise, Anastasius Da- 
masci, et ceteri per ordinem. Ait hie 
ipse Dionysius : «hucusque historias* 



*) Deperdita una pagina apographi nostri, pne- 
cedentia inde a verbo jU*$ p. 345, 1. 9, usque ad 

^oumJy p. 847, 1. 3, excusa fuerunt e cod. vat. 
387, e quo vitam Dionysii transcripsit D. Martin, 
qui earn nobiscum benigne commnnicavit. Ex 
eodem cod. aliquas varias lectiones in decursu 
notabimiu. 

*) Dionysius scripsit, inquit Assemanus (Bibl. 
Or., II, 98, sqq.), • Annates ab orbe condito ad 
mam usque mtatem, nimirum ad annum Grcecorum 
1086, quorum duplex editio apud Syros circum- 



fertur : alii enim prolixiores sunt et in modum 
Historic ecclesiastic® Eusebii ceterorumque 
scriptorum Gnecorum composite Alii breviores et 
Chronici Eusebiani instar in annos digesti, quorum 
exemplar pervetustnm in Scetensi Deiparse Syro- 
rum monasterio nacti sum us, initio tamen et fine 
mutilum.* Assemanus summarium Chronici bre- 
vioris Dionysii, a tempore Justiniani imperatoris 
usque ad annum Gracorum 1086, Chriati 775, 
describit. Prolixiores vero Dionysii Annates usque 
ad annum Christi circiter 844 perducuntur ut ex 



Digitized by 



Google 



349 



PATRIARCHS ANTIOOHBNI : BJ&G. IX. 



350 



AmSn 13o . IAa^uL'aL A*oai **§* 
U.OI . JJ>U> ua^fflSn'n ,-aJU A*jL o) 
Ijosj Aaooi JJ^> UoAalc' Jjj-*] _*? 
^cuLo HI <1 l^oAlo . l#j-sJ *L*? 

\^12*0 . Ul Q^O 901^4' 091 % f«»V^*S 
,*2*s] *^t? ^^9UD *J&£^0? — LO A-l1>> 

tf ? Uru| . U) \Loado ^ Jja^oD ^ 
T -xl<n^. U| iy1nV ^A*AsnS? j.aAtfl 
IAaLoj ]2cl£l£l& }2o j^n S»mV> ^o 

^^ ilo • A*odi *Ai) U^j|? I^Uao 
% U&L Uola] ©r^^l aLcg-p Uaa) ii] 

^ asj^l . lA^JA© Ufi^ ^1 131 

I'joSnS? \.-^io • A*oeri f*r^ en-oj 
*!^ a^o . 0001 ^*9|AL0 ^i|4ln> 
jA i io |ja^ +±) *Jo{^ll .d] *Jo?.o 
i*A*o jiin? ^aJai u&£s1 o^l* lV»|.\ 
i^ ^oaii^eo . *lb a*]**^) llV><tyV> |] 
w ^c f Ua^ A^ Sn S Ml *r^A-lo 
•w^o^amLo |j! ^jj&o ^o • AiA*ZJ] 
% l_*^?a^o |Aao >q ^ ^nnqiti |3o 

^oai JaipSas — Lo ^nVxinl? *ai —^ {Ls) 
fso . niSn^l ^^oj^tad >o^o .aoj-aJo 

infra dicendis colligitar. Barhebrsus Dionysium 
sequitur in suo Chronico atemporeJustiniani.Tull- 
berg edidit primum Chronici Dionysiani librum, 
UpsaUe, 1850. 



ex animo prosecutus sum; nee quem- 
^uam aut laudavi aut vitaperavi per 
acceptionein person arum. Nunc autem 
alium scriptorem quaerebam qui er- 
rata mfia patefaceret, et recte facta, si 
quae sint laude digna, ipse,non autem 
ego, memoriae traderet. Quia vero re- 
rum mearum nemo con scius est utego, 
a laude quidem abstineo; nolim tamen 
videri domestica mea deprimere, quid 
vero infirmitatis et insufficientiae in 
me geram confiteor. Eram quippe ho- 
minum minimus et maxime contemp- 
tibilis 1 ; interim nescio quomodo prae- 
occupati fuerint, ne dicam decepti, 
Patres religiosisimi in sua de me exis- 
timatione; sed, tanquam sensu sim- 
plices, rumoribus extraneis abrepti 
praemiserunt duos monachos cordatos 
ad monasterium Mar Jacobi, ubi 
commorabar, quia incolae Kenseri- 
nenses dispersi erant. Ingressi igitur 
ad me apprehenderunt me et custo- 
dierunt tanquam malefactorem, donee 
venirent episcopi qui duriores et valde 
immisericordes mihi visi sunt. Dum 
illis obniterer', in mediam synodum 
adductus sum, et quum assererem in- 
firmitatem meam ac insufficientiam 
cum fletuet prostrationibus, irruerunt 
violenter in me, nee tandem quin e se- 
dibus suis surgerent et coram parvitate 
mea procumberent se cohibuerunt, 
quamvis acceptu difficile praedicarem 
sacerdotium non solum pro me misero 

*) Cod. Vat. 387 rectus U*1?. 

*) Cod. Vat. 387 friijU*. 

3 ) Cod. Vat. erronee l*_?o_p. 



Digitized by 



Google 



851 



BABHEBBJEI CHBONICON ECOLES. SECT. I. 



853 



Ij-tfO >OJbL0 ^3aMj^1 libOOJ^? )lOQJkO 

_Lo 1^9 ]]A fS )ooi^d)o .w^Q-QxJaLl-DJ 
ij ^S v oAj| v mnt I) 111 4lo? 



et vili, sed vel pro iis qui ad suramum 
virtutis fastigium pervenerant. Ne per- 
severarem in inobedientia periculum 
erat. Idcirco die Veneris ordinarunt 
me diaconum in monasterio Estunae 1 , 
et die sabbati presby terum in cbenobio 
Mar Zaoha9*,et die dominica, prima Ab 
(Auffusti) anni 1129 [CAr. 818) pro- 
moverunt me ad perfectum ordinem 
summi sacerdotii in ecclesia catholica 
urbis Callinici, atque haeredem pos- 
sessoremque sedium 3 , ut ipsi dicunt, 
fecerunt me qui non sum dignus sol- 
vendi corrigias caiceamentorum." 



Imposuit autem ei manum Theo- 
dosius Callinici. Abraham vero ut 
vidit spem suam deiusam* ferociit et 
dixit Gubensibus sociis suis : "videte 
quid fecerint episcopi : e monasterio 
et urbe quae abolevit voces " panem 
ccelestem « constituerunt sibi antis- 
titem. Nunc igitur in verbo J)ei prse- 
cipio vobis ne quum mortuus fuero, 
corpus meum sepeliri sinatis, donee 
in mea dignitate praesulem constitue- 
retis, neque cum istis reconciliemini« 
Sic ergo divisi reliquerunt % synodum 
et abierunt. 

Dionysius autem patriarchs, abso- 
luta synodo, se transtulit ad Cyr- 



! ) Ettuna % id est Column* apud Callinicum. 
*) Apud eamdem urbem. 



8 ) Cod. Vat. Luricia?. 

4 ) Cod. Vat. oi^b r*l )}+ j*. 



Digitized by 



Google 



353 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : 8J5C. IX 



854 



• |lfl£fcO ydjJLoO xA.JlX> Oil ft j) UPOjOAdO 

/ 

*-£}* u&oio— o ,_lo .T"**? i-^- d 

. i-^i^Jo ^om^oL r+r&s l^U? 00<31 
oL> oi^ )ooi »oAe hijfiiVi iSiffjg 

%.i>J l*9oty w£Lp..4, IjOI^O • ll^lS^? 

U»nn X VIloo . ^nmmjn S <Jj— a 



rlienses. Cyri igitur congregati sunt 
presbyteri, diaconi et populus, qui, 
cum didicissent ipsum non prohibere 
recitationem vocum « panem coeles- 
tem«,conversi sunt ad eum. Sed Abra- 
hamus anatheinatizavit eos. Quare ad 
schisma redierunt. 

Patriarcha autem e Cyro profectus 
est Antiochiam, unde in Mesopota- 
miam transiens descendit Bagdad um 
et diploma obtinuit. Cum porro Ta- 
gritensesrogarent ut patriarcha ad eos 
diverteret et diem festum ageret, 
Basilius maphrianus scripsi t eitempus 
non esse veniendi Tagritum, eo quod 
fideles acerbo principum edicto pre- 
nierentur. Idcirco a via Tagriti et 
, et Mossuldd deflectens ascendit per 
viam Euphratis in Circesium 1 , et- 
commoratus est in pagis Chaborae 
et in urbibus Mesopotamiae Nisibi*, 
Dara 3 et Caphartuta, unde ivit ad sa- 
lutandum Emirum Othmanum, a quo 
licentiam obtinuit sedificandi templum 
admirabile monasterii 4 Kenserinensis, 



i) ^m m .^' r o 9 alias ^, a fflnjn, ^0*00^0, 
Circesium Procopii, Evagrii et Zozimi, Circesum 
Eutropii, cercusum Ammiani, orbs episoopalis in 
Osrhoena ad confluenta Euphratis et Chabone. 
Cfr. Assemanus, Diss, de Monophys., p. 75. 

'; m~*£u+l 9 Nitibin, urbs Mesopotamia anti- 
quis8ima juxta et nobilisslma, Achat olim dicta 
(Gen., X, 10), Syris recentioribus V©o, f Sola, di- 
citur. Arabes Nasibin vocant, Graeci Antiochiam 
Mygdonia diiere. Urbi ad aquilonem mons Ma- 
sins imminet, unde erumpens fluvius Mygdonius 
seu Masius muros urbis alluebat antequam aquas 
suas in Chaboram emitteret. Hodie destruota jacet 
in via quas a Mossula ducit Mardinum et inter 
ejus ruinas conspicitur humilis pagus ab Armenia 



et Nestorianis inhabitatus, qui venerantur ibisc- 
pulchrum S. Jacobi, hujus urbis ssculo IV epis- 
copi. Cfr. Assemanus, Dissert, de Monophgs., 
p. 102; Bitter, Erdkunde, WestAsien, XI theil, 
III, abt., p. 413-437, ubi fuse prosequitur Jiisto- 
riam urbis Nisibin ejusque statum recentexn des- 
cribit. 

•) $5 Dara, Mesopotamia urbs episoopalis, 
olim florentissima, nunc destructa, sita erat inter 
Nisibin et Mardinum ad radices montis Masii, 
octo leucis distans a Niaibi, duodecim vero a 
Mardino. Cfr. Assemanus, Diss, de Monophys., 
p. 78; Bitter, Erdkunde, West-Asien, XI theil., 
in, abt., p. 406-413. 

4 ) Cod. Vat. l^?o }ol*SoZ |La*oi. 



Digitized by 



Google 



355 



BARHEBIUBI CHROMCON SOCLES. SECT. I. 



356 



jnSi} o . )ooi J*** ^-^j^tXo? Ij^jj 
{Jeuoibffol? I r^a^ ? U^i^r^ v^&oJ 

r a^ Ij^iol ^Q± >0<nj^b| \*|1 ^*r** 

. q^o }^9^ \-L^ 0001 % ^^« U^£tf 

J.-* ]julo| <— ^f-K* • on U^Lauj^ 
)jl \\m . oi^ j^o|o A+j a iS] >ooi^)jd 

i^o|o 9UD fr^f • «Joj-^o *qicn»Xa»jo 



quod igne concrematnm fuerat. Sub- 
ject etiam sibi monachos coenobii 
Eusebonae in ditione Antiochena qui 
Abrahamo adhaerebant. Tunc Abra- 
hamus se contulit Callinicum ad Ab- 
dallah, Tahiri filium 1 , ubi etiam ad- 
venit Mar Dionysius. Quum autem 
multa in medio prolata fuissent, prae- 
cepit Erairus primo suo administro (?) 
exire et quaerere a christianis foris ad- 
stantibus quis esset eorum antistes. 
Qui, cum exiisset et multitudini foris 
ad januam stanti rem significasset, cla- 
marunt : « Abrahamus nee noster an- 
tistes, imo nee christianus est./' Tunc 
Emirus respiciens Abrahamum cum 
ira dixit ei : « video te hominem esse 
mendacem ac impostorem. « Statimque 
jussit eum «veste*" privari eumque 
increpavit dicens : «ne amplius au- 
diam te patriarcham vocari ; sed vade, 
revertere ad solitudinem tuam et mo- 



*)" Abdallak a Mamone, Calipha Bagdada, pa- 
tri suo suffectus fait anno 821. 

•) |Jo|^D arabice Bornus vel Bitun, ut ex- 
ponunt Bar-Bahlul et Bar-Ali apnd Smith in 
The*, tyr. ad h. v. Smith (ibid.) docet esse 
c vettem summi Ponlificit* » Quanam autem vestis 
sit ex diversis quas gerit patriarchs, Smith non 
audet definire. Refert hac de re explicationes 
J. S. Assemani, qua haud satis sibi consentiunt. 
Docet autem Assemanus )Jo^o esse vestempon* 

tificiam(B. 0., II, 423); mitram (ib. 459); pal- 
lium (ib. Ill, 1, 343) ; vestem ponlificiam qua 
recens consecratus induitur (ib. 428); cidarim 
opere phrygio ornatam qua fratres minores caput 
tegunt, quum e sacrario ad altare pergunt, litur- 
giam ceiebraturi (ib. 683). Quum hac non satis 
sibi coharerent, recurrendum duxi ad III. archi- 
episcopum chaldaum Bar-Tatar supra jam lauda- 



tum, qui diversas hujus vocis significationes hisce 
verbis exposuit : tlo |Jo|^o, usitata fermeapud 
omnes orientales, est chlauyt decorativa a regibus 
solita concedi antiquitus summis ecclesiarum pra- 
sulibus proper praclarum facinus; at identidem 
indncta in obeundis majoribus functionibus ad 
solemnitatispompam. 2o Jjoj^— o vocatur indu- 
mentum exlerius perlongum et amplum personam 
totam cooperiens, ad modum fere toga senatoria 
aut purpura cardinalitia. 3© {jo|^a tandem qua 
in prasentiarum utuntur in Oriente est ipsissima 
fere Capa latina longior sen talaris. 4<> ) ^ - ~ 
(a *aj— d Ito*™* effecit, exemption* donavit) de- 
signat Sultanorum indulia imperialia qua arabice 
Bar at (gallice BiraC) vocantur, « Putaverim Abra- 
hamum aimul et ornamento patriarchali et privi- 
legiis huic dignitati annexis privatum fuisse. 



Digitized by 



Google 



357 



PATRIARCH J5 ANTIOCHENI : SiBC. IX. 



358 



>ooij^1 <*94ut| Usoio . y^t? Ur*A 

O}* jJDO . Uj.iD U>CL^9 Ij^A lofll 

. UaaAJ\J^o 001 ^ Ur^r^^ l&r* 
^oai^s ai^o yfl?aa^Jn\)n\ ]^) >cldo 

v m S i ^ i mS \_4-jaS*? ^.iol^j 
%toiO£*)] w-£>o^ aiLa^^lo . >o<3ij.s]? 
. nl > n. ai_o 9Q^J? |— oj^i-^Ls? 
aiA^-tfao t nyJ g—s ^-*? r^r^* 
^axxn ^tfoiaaL ^Jl| _*? 001 . oijVifr 

_ It jl ilo jgfli .01 j-an ai^ 0001 



nachos tuos dimitte. « Sic repulsi sunt 
Abrahamus et qui cum eo erant. Sa- 
tanas vero non sivit eos quiescere. 
Miserunt quippe Simeonem, fratrem 
Abrahami , Bagdadum et cum eo 
scriptum quod AH, filii Abitaleb , 
soceri prophetae eorum, dederat mo- 
nasters Gubae Baraiae. Quum autem 
vidissent Ali sectatores scripturam 
senioris eorum, Calipham adierunt et 
obtulerunt diploma Simeoni, qui, cum 
rediisset, congregavit^turbam mona- 
chorum. Res porro innotuit patriar- 
chae, Antiochiae # tunc versanti, qui 
surgens venit Callinicura; et omnes 
8tmul adierunt Emirura Abdallah. 
Einirus autem, viso Abrahami diplo- 
mate, rem moratus est et misit pro- 
prium nuntiuift Bagdadum, qui post vi- 
ginti dies attulit rescriptum Mam- 
monis, irritans diploma Abrahami. 
Igitur Bmirua tradidit Abrahamum in 
man us patriarchal ut in eum suam 
voluntatem exequeretur 1 / Patriarcha 
autem, arreplo Abrahami cucullo 1 , ab 
jecit eum. Rediit igitur Cyrum tu- 
multuans. Quo audito, Emirus rursus 
adduxit eum vinctum tanquam latro- 
nem, et spoliavit vestitu patriarchali 
iterum ante se et familiares suos ibi 
praesentes, ut erubesceret et a malis 
desineret. 



*) Cod. Vat. f££fcl?. in forma semispherica compacto, sine quo patriar* 

*) |U»cl^ (God. Vat. oi^ q tjo o*) Cusita , cna Jacobitarum domo exire neqait. Mitra qua 

proprie opertorium seu quidquid cooperit. Hino atuntur Nestoriani omnes in certis regionibus 

usitatur hoc yocabulom de tiara aeu mag no cucullo, etiam Cusita appellator. Cfr. |2udo« p.l05,«oto. 



Digitized by 



Google 



359 



BARHEBRJEI CHRONICON ECCLE8. SECT. I. 



360 



] t .^m^ ft ,1. no U^Qr * n^*>? 



lAiVi4>J >As {JU»o oooi T -xsAi oudj 

Isj^i^Ld «£}* |A^ Ijoudo . jiSiSSno 

• U*u; aflinX*V ^ a-ax^o fln ik m V 
^fflillU? JJl^a^L, *s|oJLt] ^miiViSo 

_^o , fcaU ^JgnSil? gginSq* — Lo? 

nnq. 1o . J-asjALo wJ^Uj?) ^S) J^a* 

(ji^aL Wo . oooi _*6ai j^a-ol^ ^009 

<*}-^1 w-oo^ P . i-^9 lj.*°ltf *j^0? 
^? jifil . ^»^ao U^aj^Jl? : r+hS* 



Anno autem Graecorum 1186 (Cir. 
825), quum Emirus Abdallah 4 des- 
cendisset in iEgyptum, Mohammed, 
ejus frater, qusecumque invenit nova 
aedificia in ecclesiis Edessenis vastavit: 
destruxit ecclesiam quadraginta mar- 
tyrum, diaconium ac sacrarium eccle- 
siae magn8e,cubicula occidentalia bap- 
tisterii, basilicas atque monasterium 
mulierum Chalcedonensium. JEdificata 
autem est meschita in tetrapylo ante 
ecclesiam veterem, in loco antea dicto 
Bethschabta* , in qua requiescebant 
primores post officium matutinum, de 
qusestionibus ecclesiasticis et philoso- 
phicis disserentes. Quapropter ac- 
cinxit se patriarch a in iEgyptum. 
Exorta est autem tempestas et intu- 
muerunt fluctus maris atque vix se 
recipere potuit ad portum urbisTanis, 
quae velut insula est in lacu per ota 
Nili fluminis et mare mediterraneum 
efformato. Occurrerunt ei christiani 
hujus urbis ad triginta prope millia. 
Venit etiam illuc ad eum Jacobus pa- 
triarcha, Alexandria papa 8 , et cum eo 
episcopi gaudentes et dicentes a tem- 
pore Mar Severi magni nullum An- 
tiochiae patriarcham visum fuisse in 
iEgypto. Ait autem Mar Dionysius : 
wtunc commemoravimus eis verba 
Athanasii patriarchae cognomentoCa- 
melarii et unionem quam fecit cum 
Anastasio post schisma Petri et Da- 
mi ani, et agnovimus debiljitatas esse 



>) Expeditio Abdallah in JEfeyptum narratur Dionysium antea synodicam epistolam miaiase 

in Chronici, part. I. 1. 1, p. 160 et t, II, p. 152. Marco, Jacobi pradecessori. Cfr. Hut. patriar. 

*) Id est Domus sabbati. Alex., pp. 856, 270. 
*) Meminit hujnsce rei Renaudotius, qui tradit 



Digitized by 



Google 



361 



PATRIARCH JE ANTIOCHENI : 8^0. IX. 



362 



ajj^l? i^r^s ualiUI? <s\ti±U> \± 

,JL^?0A-4,]0 . )jUL0O?O lt-^U? )*0,JV hkz> 
%t0IO^ |c<51 ^O* ^^? ^-^1^0. f-tOl-l 

. *si9o)_s 'A&±2\i l^^i o ail>?o]o 
. ^oiom)1 jliAi'j ^oio^l 7}.ao wfiAso 



recitationes 1 ex eo quod neglectafue-. 
rit a pud eos scientia Script urarum;" 
Exinde palriarcha Dionysius abiit et 
perveniens ad castra Persarum ingres- 
sus est ad Tahirum. Quiaporro Emiro 
gratissimus erat, reprehendit eum 
Emir us de navigatione dicens : "quid 
cogebat te ut venires in iEgyptum , 
quum posses per epistolam significare 
mihi quid velles? " Patriarcha autem, 
fusis pro eo precibus, bene exceptus 
fuit et manifestavit ei mala Edessse 
illata. Tunc Emirus propria raanu 
scripsit fratri suo eum reprehendens 
jubensque lie laederet aut vexaret pa- 
triarcham neve ecclesias impeteret. 
Patriarcha etiam rogavit pro Tanisiis 
qui conquerebantur de onere impo- 
sito. Quinque enim denarii exigeban- 
tur a quacumque persona sive divite 
sive paupere. Prsecepit igitur Emirus 
ut a divitibus quadraginta et octo 
zuzae, a mediis viginti quatuor, a pau- 
peribus vero duodecim, acciperentur. 



)r»A^ ^o* Ijulo] t-aso . jlnfflfo Jo 
^00 . <afimJ \\o\ Ulk)2o ^iSoil 
llnmSn ^oo • ji^ilo ^H^ U^JLo 

• %t0l9o|? oj-^Ld w_X0O*tfO?o]^ wsl 



SJedetTheodosius, Edessae metropo- 
lita , frater germanus patriarchs, cum eo 
tunc temporis profectus erat iniEgyp- 
tum, pro grege suo querelas apud Emi- 



M \*$o£ (a )— 1Z iteravit, narravit) narra- jecerim hac roee hie designari recitationem officii 
JfaMi.Quid hoc loco significet anceps haereo.Con- iiturgici. 

24 



Digitized by 



Google 



363 



BARHEBRJ3I CHRONICON ECCLES. 8ECT. I. 



364 



1j^>Uos> ia^Ui Uj^? v a^Jl 9cn^<* 
)^j^U0i9 oltdAsj lm iVim A*do] )jf~| 
1 liX? I^oslaA^-o* w-»aJasa^^so 
— ^o . ai^t |j^ ai^^AJ? 1 001 4^* 
^■V? giA-Soa-AO? j S* r 4 l^sta 
oA*l . Uj «SnS^ r*r^-s ^ttOAtfaUa^j 

^1 . Uja^j^)^ Uh? v -^' °. <51 ' 0<n 

111 . ^1£>1? U^'o h^SSo ^ nVSil? 

.. giJoJLgAnVio 01901^ ]]o faA^o jjai 
oUj^att iXVAa! fS _*9 i^i-^d 
^ San] U?aifl^ |2l ^soto 0iA*~9 f\ 
*<n ^ |^o||l. ^ ,i\n *juJJAJ? 
. I^r^ i "iN*? 1 4 Ln wdj-o^AJ? 

wmi^] ^^^9]? w^o^JUaaLDo . 1 , n * n Jo 
• ^oiojLCLko >oi^o)l r^° * J-fc^°r«° 



n«» emissuni8. Hie Theodosiuslibrum 
carminum Theologi e graeco syriacum 
fecit : cujus et meniinit Antonius 
Rhetor monachus in oratione ultima 1 
seu quinta, quam inscripsit Rhetori- 
cam Philoponi*, ubi eumdem ob va- 
riarum linguarum peritiam admira- 
bilem praedicat. Hinc palauf fit diebus 
Dionysii Telmaharensis " patriarchal 
floruisse hunc Antoniuin , ruonachum 
Tagritensem, quemadmodum nobis 
doctores et senes nostrae aetatis pro- 
diderunt. Miror tamen virum odeo 
eximium a patriarcha neglectum, et 
in ejus opere non memoratum 
fuisse. 



Patriarcha porro, absoluto juxta 
desiderium suum negotio, reversus 
est in Syriam ut paululum quietis 
caperet ; sed non desiik multa perpeti 
pro ecclesia. Philoxenus Nisibis, prop- 
ter accusationes nefandas patriarchal 
de eo oblatas a Nonno archidiacono 3 , 
viro eximio et inclyto, in synodo qua- 
draginta episcoporum Rhesinae con- 
gregata depositus fuerat ; quare sese 
recepit apud Cyrrhenses et trahens 
Abiram 4 ejusque socios, eos, inquam, 
qui ipsi Philoxeno vices hebdomado- 
rias ad agenda officia liiurgica Gu- 
brini concesserant, adduxit in Eccle- 



J ) Legendumcumcodd. Vatt.l66et387 |~t»l. 3) Qq^, Vat. .oa^ *4t . 

*) Legunt codd. Vatti IwoJqaa^ v -y 4 ) Abiram sen Abraham. Utroque etiam nomine 

Antonii rhctoris carmen edidit Roediger in Cknes- appellator in catalogo patriarcharnm Jacobitarnm 

tomalhia tyriaca, ed. 2*, p. 110. » Dionysio Barsalibaeo oonfecto. 



Digitized by 



Google 



365 



PATRIARCHS ANTIOGHENI : SMC. IX. 



366 



IaLaoo : ,-405 aila-4,} t^jtf nV>ic] 

aJo! |>{lSi *au»ioi ^0 VaUJ^ 

U^o^l )oq^o . ^ iSiiSn 1A.£ia1j 

<ooUi? |^lo |^o . ^-*i-AJ Inn 

A i\ i.<*&>^0 o) j-Lt^LflUjp o) ,00011 
U^j^i^Ld ooi A*l |A^ Ijoioo 

i-^i^Lsl looi ]oiA-^ i—oo . ^oa^; 

\+$aaA |.SnSAS AJUa ^ViS looi **]j6AJ 
aoia^£* oir4 Ul . U?r^> oj^a» il 



siam Nisibis , quae exinde in duas 
partes scissa est. 

Hoc tempore ortum est dissidium 
inter Judseos de praeposito « dispersio- 
nis, « cum Tiberiadenses constituissent 
quempiam nomine Davidem, Baby- 
lonii vero Danielem^e secta Ananita- 
rum qui sabbatumprofanantet feriara 
quartam hebdomadis servant, % Eorum 
causa ad judicium Mamonis delata, 
jussit ut si convenirent decern viri 
cujuscumque religionis , sive Judeei 
essent, sive Christiani, sive Magi, et 
antistitem sibi constituere vellent, 
nemo eos impediret. 

Ob hanc igitur causam patriarcha 
descendit Bagdadum 1 . Antequam au- 
tem Caliphae obviam fieret, Bagda- 
denses accusarunt Lazarum eorum 
episcopum 1 .Patriarcha autem rem re- 
morante donee ipse veniret Tagritum 
ne populus noster ludibrio haberetur 
inter gentes alienigenas, Bagdadenses 
non tulerunt, sed congesserunt accu- 
sationes adversus episcopum et coe- 



1 ) ?Im>b Bagdad, a recentioribus Syria etiam 
Vac (Babylon) dicta, ab Arabibus Eraeh Babel 

nuncupate, urbs ad Tigrim in Eracha Babylonica 
ab Abugiafaro Almansore, Abassidaram calipha se • 
cundo, medio sseculo vni, condita, et ab eo Bar 
Astalam seu Medinat Attalam appellata , per 
quinque saecula florentissima et Galipharum sedes 
regia fuit. JSdificata est e ruinis Seleuciae et Cte- 
siphontis, a qua urbe unius diei itinere ad septen- 
trionem distat. Initio ripam occidentalem, deinde 



utramque, nunc vero solam ripam orientalera oc- 
cupat. Cfr. Ritter, Erdkunde, West-Asien, X 
theil, 111 abt. p. 195, sqq. 

*) Pleno nomine vocatur ]Lsua j— d *K^ 
Lazarus, Sabtafilius. Gesait etiam Philoxeni atque 
Basilii nomen, ut probat Assemanus in Bill. Or., 
t. II, p. 123- 124. Prater tractatum de officii* 
ecclesiasticis scripsit Anapkoram, que prodiit la- 
tine in Renaudotii Liturgg. orientt., coll. t. II, 
399. 



Digitized by 



Google 



367 



BARHEBR^I CHRONICON ECCLES. SECT. I. 



368 



at^a^o . ai i iS^S |l0|^ Jjj^ofl? )^Uoo 

>*01&£ktf] j~»$^S? >*G10^* j AiO^ 

«^r^ UJ In^i Uo^l ^9 U*i 

jLlLo? qiSjl^ oil a Via oi^ *^La,o1 fSO 

qii Sn l^aJ^. iA-o <-— *? j^^^Ls 
U^ia-4, ,p S 9]J^? ffl imAsol? 
A*ltfa<£j ^*?2-*l ^ >a^j . qiASSnS 
^9 • ^e]o f^^o . ^AjlIo *a**^]o 
,JLLo Ijjo^ ^9 . ^ wjsjsJ Jj^ocLs 

• U-o nSn nV>S ^ ^ iSa . |o<nJ 

«d^9 . jle] frij^s . I^al^o ,aaL 

^aaL nyiS*l po . ^aaLo ^ Aj*o 
v n^ ^ JJ ? . ) A1*jl2*9 IJ^atf ^ol£] 

• i—^JAlo I) } .iffoSnl ***9 , S\^ 



gerunt patriarchara uteuin deponeret. 
Tunc scissa est ecclesia Bagdadensis 
similiter in duas paries, resque usque 
ad Calipham pervenit. Totam autem 
perturbationein patriarchaB imputa- 
runt asseclae Lazari. Sed Mamon, 
quia prudens erat, noluit inolestare 
praesulem qui e locis dissitis 1 " cum 
muneribus eum salutaturus venerat. 
Aliquaradiu postea, cum ingrediendi 
potestas patriarchae facta esset, ipsi 
soli, absque episcopis qui cum ipso 
erant, permisit Calipha accedere ad 
se equo insidentem et in horto ambu- 
lantem. Porrecta porro patriarchae 
dextra interrogavit eum : « quid tibi? 
quomodo tua se habent? « Patriarchs 
autem, fusis prius precibus, a Lazari 
negotio dicendi exordium fecit, quod 
legaliter judicatus, condemnatus ^ ac 
depositus auderet dicere : « nobis 
edictura datum est ut si decern e no- 
bis convenerint licet nobis antistitem 
constituere. " CalipKa autem respon- 
ds : « istud edictum a nobis prius de 
Judaeis latum est, quia nobis mens 
non est coacte vobis praepositun* im- 
ponere. « Patriarcha dixit : » apprime 
scitsapientia tua, a quo tempore patres 
nostri civitates multas vobis tradide- 
runt, inter nos et vos exstare promis- 
siones et pacta*, de non immutandis 
contra nos legibus nostris; manifestum 
vero est legem absque legislatore non 
posse servari ; una porro ex legibus 
nostris est principatus noster eccle- 
siasticus. '/Post multa, Calipha dixit : 



<) Cod. Vat. \*~ »-« . 



*) Cod. Vat. \te+a 



Digitized by 



Google 



369 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : g^BC IX. 



370 



o) ^ ^pAj) ^i|SV» *-^9? / oifiiSn 

. jinnnSi <oAj| A*|j.*A+o llifltruya 
Uii^l 1 ^oa^o 5^0^ *iiUl HI 
;_2*) ^ iSnoL, |j mS ?Aao • yosoi 
. oi,«uSr> >0|-dj . U^?r^> S)S\^ r+r&* 
rtVJV r^l© • oiaJOGla \-2^ onoiLo 

nnij^jo • ,ooiL*; J^oloJ ^SViS 

. i^>]o oi.«uSr> ^oj| \|jfco • ^ooi^a 

^oJoio • l-l^cut ooi ^ S* ?? ]iao 



JOJ-IA^ ^, ij flj g—3 



• \ w 



O0L4 



,-i^C 



. ^i^S ^fc*? JL-405 001 . jlliO 

• i—^elo oiASViN 6i, n \ QL «uS->? 
. <^aX4-o ^ Q-o?l. • 1^1** y*aii©l? 

£j) ws|o • ,A apout ^niSi .ifflo 
^a ^t~»AJ U |jtoio • *^ Aaol* ^asoi 

• )Joi t-JjjDa&o ,oAj| ^ mmSAW) 

*) Pro ^^ apud D. Martin J— *?j— io 
Mardtha, vox aliunde nobis incognita, qnn deri- 



« valde molest i estis nobis, o Chris- 
tian^ praesertim vos Jacobite ; sed jam 
hodie discedas et alia die revertere. « 
Post decern dies patriarcha locutus 
est Lazaro Cursori (?) 4 qui praeibat Ca- 
liphae eique in memoriam revocavit 
illius promissionem. Maraon dixit : 
« eras mane veniat. « Invitavit rtirsus 
suos legisperitos. Praesto fuerunt o ni- 
nes. Interrogavit igitur eos Calipha 
dicens : * quid vobis videtur? Debe- 
musne firmare christianorum praesu- 
les quantum fert nostra potestas? « 
Ipsi autem responderunt : « non de- 
bemus ; sed tantum vi eos non cogere 
ad mutandam eorum fidei professio- 
nem eorumque con sue tu dines, modo 
servent subjectionem nobis debitam 
et tranquilli remaneant, pace delectati 
qua per potestatem nostram fruun- 
tur. " Patriarcha porro, his dimissis, 
Calipham alloquens dixit : « patres 
tui bonae memoriae adjudicarunt 
nobis patriarchatum et diploma no- 
bis tradiderunt, quod tu pariter mihi 
dedisti. Nunc itaque non feratur in 
nos lex nova. » Calipha petiit : » cur 
vos christiani prae ceteris religionibus 
isto mandato vexamini? « Patriarcha 
respondit : » illi etiam murmur ant; 
praeterea potestas Magorum et Judas- 
orum temporalis est et haereditate 
transmittitur, nostra vero spiritualis 
est et pietatem docet; unde illorum 
potestatis jactura auro computatur, 
cumhaac apud *0«ipsamfidem nostram 
attingit. Et hoc manifestum fit ex eo 



vanda videtur a radice ]?* • 



25 



Digitized by 



Google 



371 



BARHEBRJEI CH RON ICON E0CLB8. SECT. I. 



372 



U)0U9O )UrCU^09 |^OlA*9? *oi )oJL 

A^*? Vi>? ]AjJ*09 ^f?o ..^pn^ 

Vdoirfi ova lj£tta»o . Iffii^Vn |ai2k 

• i fl,i ^ ^allcuaia oijoj 11) . >oJ-o 
liiijo )off?Sn? *oi ,-Lo lj« l^*r*o 

• ^-JU?i^ Ut-^ t^° °« U v>Ss 

lj^*|o l^j — Lc *ai? . g-os ovSLA^dO 
J) )^L»; ooi^ ^ miiio ^oA-j] ^i| \, 

olJu Wo A-^]|^Aa i— ^ U^Li^ 

*jl1] s nnfflijl fli^i iSn i-aso • qi^nSnM 

<Ji— o iala-* oiA-ajoAjd J— di-»j-^5? 
^o (jdj^i^Ld w£LaJ |JLsoio . oUg-oaD 

9?ls ^^01 %ftOdi . gi^n n 4 n\ ^2* 

• >qjd| 'AIaj 
»-*r?t l-i^ol A-lJt? ^-*i**Ajso 

^-Lo^ T --Loo . A-aj-JAL \, a^o 



quod pcenam in peccatdres non verbera 
aut mortem aut opum privationem de- 
cernimus; sed,si episcopussit aut pres- 
byter, a gradu eum removemus, si 
vero saecularis, ab ecclesia ejicimus. « 
Calipha reposuit : « quod a gradu et 
dignitate removeatis et deponatis pec- 
catorem non prohibemus vobis ; quod 
autem ejiciatis eum -ab ecclesia et ab 
oratione prohibeatis fas vobis non ju- 
dicamus; peccatores quippe praesertim 
oportet orare et petere a Deo remis- 
sionem delicti. » Tunc praecepit Cali- 
pha Isaaco judici dicens : » negotium 
examina, et si Lazarus subjectus sit 
patriarchs in fidei confessione, adim- 
ple in eum mandatum ejus. /'Sic igitur 
discessit aMamonepatriarcha, lauda- 
tus a legisperitis (?) propter animi for- 
titudinem. Contigerunt haec mense 
Adar (Martio) anni 1140 {Chr. 829). 



Mense autem Teschrin (Octobri vei 
Novembri) anni 1141 [Chr. 829) or- 
dinavit Bagdadi episcopum in locum 
Lazari ; deinde se contulit Tagritum 
et inde Mossulam. Mortuo autem Ba- 
silio Maphriano in monasterio Hani- 



Digitized by 



Google 



873 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : 8JEC. IX 



374 



^nlno U>aJ& ^aa| ooio • )onnjiO? 

• • Jo*,* 

• J-^ls 091 wX>] ctUa^ \]|o - ^CLfl&C),^ 

nS^g^l U*?}*!* ijiik ^r^J-o ^Zo 

• oi^ %—ool? ^iljmn A^so] 1?a*1 
oiio^ \aiJi r^-fii^ fli ftiSn g-aso 

l_*A*uZ H4©? Ul^tt^f^ ULoUo 

>a-^ ^*? j^Ld \|| r°o • Uo?oj^0 
. ^QJaiL v aLt4J9 ^V"? *Atfo-> j^Ld 

Jj^dcls , nmlo • ULoUo ^i^iSfo 



karum 1 extra Baladam* si to, ordina- 
vit in ejus locum Danielem e monas- 
terio Birkumi 3 ,et mense Conum prio- 
ri (Decembri) perrexit in Syriam. 

Eodem anno venit Calipha Mamon 
Chisumam. Patriarcha porro profeo- 
tus est ad eum invisendum, sed ne- 
quivit quia Calipha inopinate Da- 
mascum abierat. Eum igitur secutus 
est patriarcha. Ibi porro aLazaro Cur- 
sori (?) recepta sunt honoraria, vesti- 
menta(?)nempe,qu8e attulerat ei. Man- 
da vit autem Calipha patriarchs secum 
proficisci in iEgyptum, ut eum lega- 
tum mitteret ad christianos Byami- 
tas 4 , in regione inferiore ^Egypti 
habitantes, ut a rebellione reverte- 
rentur. Quumque profectus esset pa- 
triarcha noster cum patriarcha ^Egypti 
Josepho ad eos reconciliandos , Ap- 
schinus, militiae prsefectus, pacem 
noluit, sed villas eorum, vineas hor- 
tosque igne comburens, plurimos qui- 
dem interfecit, reliquos vero vinctos 
navibus Antiochiam misit, et exinde 
B&gdadum.Multi autem in via mortui 
sunt. Patriarcha ad Mamonem rever- 
sus ei denuntiavit Byamitas opprimi, 
et ipse, accepta licentia, Damascum 
profectus est. 



*) Cod. Vat. 

») ,*££ Balad, urbs Mesopotamia ad Tigrim, 
sex circiter parasangis, teste Abulfeda, a Mossula 
distans. Cfr. Assemanus, Dist. de Monophyt., 
p. 69. 

s ) Prope Baladam juxta Asseinanum, Diss, de 
Mwophya., p. 131. 

4 ) Byamitas, Bimaias et Bimaida* appellat 
Pocockius in yersione Eutychii, t. II, p. 429, ubi 



id factum totidem verbis, suppresao dumtaxat 
Dionysii et Josephi patriarcharum Jacobitarum 
nomine, narratnr. Renaudotius eos Bschamroiri- 
tas appellat. Erant autem christiani e secta Jaco- 
bitica. Cfr. Assemanus. Bibl. Or., II, p. 346, 
not. ; Renaudotius* Hitt. patriate. Alex., p. 272 
et 279. Eosdem Bsammyritanos vocat Lequien,0r. 
Ckriit., EL. 1373. 



Digitized by 



Google 



375 



BARHBBR-ffil CHRONICON ECCLES. 8ECT. I. 



376 



• <Qj| ^*&*l U<?uk ^oo^ *f*A^o 

j Vif) 010,-a^ ^ Si? gii-4o H^S 
|o« )oj^0 * ^ooio ^*V* ^oqi^oiAiViS 

lA aViaAL ^nm^>> ^aSijo . I^osu^ 

• ^oai^l 9<3i %^La jAVnnojA^y^ oijk 



De papa Josepho et episcopis M- 
gypti patriarcha haec narrat : «eos esse 
invenimus pQpulum pudicum, since- 
rum, humilem, amore Dei divitem, 
et tanto honore excepti fuimus ut 
omnem praefogativam papse in ditione 
sua debitam nobis tribuerent, quam- 
diu inter eos habitavimus. Sed con- 
suetudines virtute eorum haud dignas 
apud eos observavimus. Sublatum 
enim eis erat studium Scripturarum 
sanctarum; monachi praesertim hac 
scientia carebant ; qui ad sacra minis- 
teria aspirabant, de acquirenda scien- 
tia et sapientia nihil curabant, sed de 
parando auro, siquidem absque du- 
centis aut trecentis daricis non potest 
quis pervenire ad summum pontifica- 
tum. Quum itaque de hac re eos re- 
prehenderemus , papa pro apologia 
nobis respondit 1 se hanc legis viola- 
tionem exstantem invenisse*. Rursus 
eos reprehendimus quod mares ante 
quadragesimum diem, feminas ante 
trigesimum 3 , non baptizarent, unde 
fiebat ut multi infantes absque bap- 
tismo obirent 4 . 



«) Cod. Vat. addit : |£u-oom 

*) Etsi in ecclesia Coptorum Jacobitarum rara 
non sint simoniae exempla, tamen hoc delictum 
jure eorum canonico prohibitum erat et patriar- 
chs non semel allaborarunt ut a clero simoniam 
abolerent, ut videre est passim in Renaudotii 
Hutoria patriarchantn Alexandrinorum. 

*) Pro trigesmo Assemanus habet ociogesimvm, 
quod reponendum esse in textum pate t ex consue 
tudine Coptorum non baptizandi puellas ante octo- 
geaimnm diem, ut in annotatione sequenti obser- 
yamus. Attamen codex Vaticanus, quern legit 



y\ N> Assemanus, et alter, quern excripsit D. Martin, 



habent _*&2^Z ut noster codex. 

4 ) *Orientis disciplina, inquit Denzinger (Ritus 
orientalinm, t. I, p. 26), veteris Testamenti re- 
gulas imitans, voluit ut ipsa puerpera infantem 
ad templum afferret, iu baptismo Domino offer en - 
dum, post partum tamen per quadraginta dies se 
contineret, si proles mascula esset, octoginta si 
femella. Undeea regula orta est, qua apud Coph- 
tas, jEthiopes,- Sjros Jacobitas , Nestorianos, 
valuit, ut infantes masculini sexus nonnisi post 
quadraginta dies, puelhe post octoginta baptizen- 
tur...Incusat cop titas Thomas a Jesu quod, extra 



Digitized by 



Google 



377 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : SMC. IX. 



378 



\^> . oipcas | oai oL*] wJLtfa*? aoia^M 
. oisio] ^fcLo] ^t^Ltl? lsU> jyii ]AVian 

x nTiSa^niSija? ^o.Aa\afrj j.*^— *Loi 



Addit Mar Dionysius : « Vidimus 
ibi obeliscos 1 Heliopoleos*, urbis re- 
giae ^Egyptiorum, cujus Putiphar, 
socer Josephi, sacerdos erat. Singuli 
obelisci ex unico lapide, altitudinis 
sexaginta cubitorum, latitudinis at- 
que soliditatis sex cubitorum, nee e 
lapide raolli sed ex quodam marmoris 
genere constant; illi vero Tpt>iGoi (?) 
Heliopoleos sylvestris seu Baalbech 
sunt singuli altitudinis dumtaxat 
quadraginta cubitorum. Gerebant 
autem in summitate velut galeas mi- 
litum ex sere albo, quarum unaquse- 
que plus mille «litrarum 3 « pondus ha- 
bebat ; quare nemo ex avaris Arabi- 
bus potuit ascendere et detrahere hoc 
aes, sicut tulerunt ces colossi iusulae 
Rhodi, quern everterunt et confrege- 
runt iidem Arabes, et ex quo tria one- 
rum millia exportarunt. Porro Jere- 
mias propheta 4 de Christo prophetavit 



Cairum, maxime in Scythia (Scete) tarn stride 
regulam lllam non baptizandi auteqaadragesimum 
diem obserrent, ut ne quidem imminente proaen* 
tiasima morte ante nunc starts diem baptismua 
conferarar, imo quod baptismum prius collatnm 
pro invalido habeant. Veramtamen id ex ipsina 
teatimonio generatim non obtinet, et Vanalebiua, 
in iis partibna versatus, extrema necessitate ex- 
cepta, illnm terminnm obserrari ait. Denique 
Renaudotius in contrariam allegat Echmimenaem 
qni in collectione canonnm ait : * moa eat nt qua- 
dragesimus dies expectetur, donee baptizentur 
infantes masculi, et octoginta quoad alteram 
sexum. Sed si aaperreniat morbus vel ejus habea- 
tur minimum indicium, prompt© baptizandi sunt 
infantes, ne pejus quid aeeidat. « Veramtamen id 
negandum non eat, Coptitas plus ©quo yariis ex 
ratiunculia baptismum, usque ad quinque ?el sex, 
imo aeptem menses differre. « 



') Cod. Vat. \h 

*) Heliopolia, urbs JSgypti, templo solis olim 
celeberrima, hodie destructa jacet in loco quern 
arabice Matarieh appellant ad Aquilonem urbis 
Cahiri. Cfr. AUioli, Biblieche Brd- und Lander- 
kunde, p. 98. Altera Heliopolis, nempe sylvestris 
sen exterior, alio nomine Baalbech dicta, sita 
erat in prorincia Phssnicia aecundss non multum 
a Damasco distans. Cfr. Lequien, Orient chrUt., 
II, 841. 

3 ) ]~l - v Litra, pondus orientale , quod li- 

bro latins nonnulli asquale judicarunt. Interprea 
Commentariorwn S. Ephremi (Opp. *yr., II, 145) 
Litram libram vertit. Sed Michaelis in Lexico 
syriaco Caatelli contendit hucusque non satis ex- 
ploratum esse quodnam verum sit *litra)« pondus. 
*) Jerem., XLIU, 13. 



Digitized by 



Google 



379 



BARHEBRjEI chromcon eccles. SECT. I. 



380 



lAio^o fr^AJj Ui>V> Vjio *£tl^t 

_*oiJ;0id^ IAaLoi: upI^a^'jos ■ tSgiL 
1?.o| aLo . gqioySolVio ^Va^aLo]^ 
• ^i 4l) oj^i&l* ++] . <ocru>A*l ^£jpa*? 

. _-*£o| <- iiVim ^1 ^ooi jrnViSo 

«fiO . ^**.?9 ^ftj] lA^£SLS9 ^1 n? 4<]o 

. A^Al ^-ic ^Ad ^Sl JlViiViii 

. V^ ^ ^Imiift&o 1^ |AM \^ 

jj2^ —Leo ujk\\M ^±o . ^oot 1 1 1 *■>; ^-*? 

• JjQ^O? ^0 ^tj^Ai* 

. i iilo ai-Ld* Ula\ . JPnSil Haul 
oA*lj • l*** 1^3'P *^sAJj yor° 



ipsum confracturum esse columnas 
domus sol is 4 , ubi forte cultus eorum 
abolitionem «confractionem« vocave- 
rit, cum alioquin non forent confractae. 

Addit rursus patriarcha : « vidi- 
mus in iEgypto istas pyrauiides, 
quarum meminit Theologus in carmi- 
nibus; nec'horrea sunt Josephi, ut 
quidam opinati sunt, sed admiranda . 
aedificia, super sepulchra antiquorum 
regum exstructa , obliqua et solida, 
non cava et vacua. Aspeximus in 
aperturam in latere unius earum fac- 
tam : quinquaginta circiter cubitorum 
profunda erat. Invenimus porro pyra- 
mides esse e lapidibus sectis et super- 
positis, quae dum ad basim quin- 
ginta latitudinis cubita et longitudi- 
nis etiam quingenta cubita habent, 
in vertice ad unum dimensionis cubi- 
turn attenuantur* , altitudinis vero 
ducenta et quinquaginta cubita 
habent. Unusquisque lapidum eoTum 
structure quinque vel decern cubito- 
rum densus est.Tanquam alti 3 montes 
a longe apparent. 

Addit denique : « vidi domum se- 
dificatam super Nilum flumen in loco 
ubi integer fluit antequam dividatur 
in quatuor capita. Domus ista est ve- 
luti piscina quadrata; in medio stat 
columna lap idea in qua indicata sunt 



f ) |JlLa*fc k*A, domus sold, id est Heliopolis, 
at interpretatur S. Ephncmus ad hunc Jercmiae 
locum. 



*) Cod. Vat. pro JUa^a^ habet ^aaOjo. 
3 ) Cod. Vat. laic*' ^9 |'9'a4 • 



Digitized by 



Google 



381 PATRIARCHS ANTiOCHENI : SiEC. IX. 882 

\ol*la U<nJ \-aui) ^o . lAjuL'a^o gradus et mensurae. Quando flumen 

/^ . grediuntur aquae intra domum, ve- 

l <^-*V»o >oaj^o poa^o ^ | niunt praefecti quotidie atque obser- 

^i^^A ^o. iJo^tf) ooL9 Ud ^oli vant quantum ascendant aquae in 

]^+ s £> l^jio . .5, jja^ZuDil ^2* columna. Si infra decimum quart urn 

.^^ gradum remaneant, minor pars ^E- 

lAi^ Po-^o, U*»1 ^ U^ gyptiinundatur; f rum entanonsemi. 

oaulo . Ua^&* '^*>^ ^° ^*?V* nantur nee tributum persolvitur. Si 

. U* >^ _* '* ? j^A^A . quindecim gradibus ascendant, sege- 

. ! * tes mediae sunt sicut et tributum ; si 

.1*^0 Z**«. l^ooi fc^jio ]A^ ftutem septe^e^ aut octodecim 

l^Sj jfflMSn AL, o] jjq^A h a S ? ooij|o gradibus ascendant, tota ^Egyptus 

J avv<^ . j^^i T-^i^ ai±D • ^" inundatur, segetes ac tributum pleni- 

tudinem attingunt ; si denique inun- 

<^ ^o.Uoen iZulio^ Uu H o dmt vigesimum gradum , exitium* 

}3o . fSte, ll . on « . ^^'? ^j-ml^^ efficiunt et segetes deficiunt isto anno. 

.A^i^jA^ i^u &*J ^o^l "AIajdo Anno autem 1146 {Chr. 835) des- 

.^j^y-jA^j.riL^ a^ ? )i^v I^q cendit patriarcha Tagritum et com- 

pescuit dissidia inter Matthaeianos et 



n n \o ^Aloj r^^^ |Al^j99 yuklo 



Tagritenses decrevitque ut bis tantum 



l^ i ^° 1 | Sn^ ? oi^j^o \±- ?AJ in anno metropolita ccenobii tf. .Sfdtf 

f iv r ^}^ \ 0t idaj 1-U^j.U} M« proclamaretur in eooleaia Tagri- 

.% 1 . . tensium Mossulana, in festo scilicet 

t t° ' <? ,a ^J -^ hosanndrum* et in consecratione 

lo$i^ I l i j^ViS I^q-i^—jI? l*r*r^£ chrismatis 3 , primatu post patriarcham 

\_4-iJ>} v j y* . UmI^ oLlao Antiochenum Maphriano remanente 

in toto Oriente. Quia porro Daniel 

UcoU ^&\° If^.k* t*± **HH? Tagriti obierat, elegit et ordinavit 

^so^o . U?aia^ y^oio . Zuj^JAL Tagriti Thomam atque in Syriam 

^ . ^, . _. reversus est. lterum descendit Bag- 

* ^ • * "^ * dadum ad salutandum Motasimum 

^^> 1 V> i^s |o« Jo^oj Ja-^A^olo Calipham qui patri suo Mamoni suc- 



') Cod. Vat. )js9 |1sq*» . 8 ) Chrisma, qnod Jacobite voce groeca pvpov 

*) Festum Hosannaram ea est dominica qaam appellant , consecratur apad eos, ut apad nos, 
Palmantm sen in Palmis dicimus. kria quinta in Ccena Domini. 



Digitized by 



Google 



883 



BARHEBBJSI CHRONICON ECCLE8. SECT. I. 



384 



UaoJ? HSv i^xo V^° • ^ CTa ^1 

i_s . oiA-sap-A ^a.2* oa <*oia-*)) 
|ooi iJ^iAiiLej ^iOi^Ji; jlifflinSaft 
oils |_ia^ y-s . 1^1 ^oial^ >a» 

. QQOI -i^O JPOUOLA? ^j VI S }*l^JtfOJ*05 

a q i ft J .nSVi^So 






OOdl 



0901 



^ool*ol^)3o 



^2* ]XtJ\ U*~±o] Q-*-^ U^>£> Ado 

ooi ^dAo ^soi %^Ho? . jJfrQ*AmV> 
lij? aaxUla^l ^alj ^*] alia*; >*& 
\JL) giJalg>^^Vi\ (kf)^| oiAlJAO? 
^oJAlnnmS ^ailj jj| , n^lff? |l ? . Us] 



cesserat 1 . Invenit autem ibi filium 
regis Nubiorum qui venerat Caliphae 
obsequium suum praestiturus. 

Anno 1148 (Chr. 837) mortuus est 
Abrahamus, schismatis auctor. Con- 
gregati porro episcopi schismatici 
constituerunt in ejus locum Simeo- 
nem, fratrem ejus, cui manum impo- 
suit Philoxenus Nisibis, qui depositus 
fuerat; quamvis omnis Cyrrhensium 
populus Mar Dionysiura habere vo- 
luisset, Simeoni tamen adhaerebat, 
ductus suorum coactione; quemad- 
modum de Samaritanis scrip turn est, 
eos Dominum timuisse, deos tamen 
suos coluisse*. 

Eodem tempore calamitates omnis 
generis multiplicatae sunt ab Arabibus 
in Christianos ubique locorum per 
exactiones intolerandas, de quibus sic 
scribit Dionysius ad Joannem Da- 
rae 3 , cujus rogatu exaravit Chronicon 
suum : « necesse non habeo gravare 
intelligentiam tuam quantis in cala- 
mitatibus verser ita ut noctes absque ^ 



i) Mamon mortuus est anno Hegirse 418, 
Christi 833, cui post tres dies saccessit Motassi- 
mus, Tide hujus Chronici partem l»m a Bruns et 
Kirch editam, textus Syriaci, p. 152 et versionis 
lat., p. 155. 

») IV Reg. XVII, 2332. 

3 ) E prosenti loco duo edocemur, ut recte 
observat Assemanus : primum, Joannis Darensis 
aetatem , de qua hucusque a viris doctis dubita- 
tum fuerat : alteram, Dionysii Chronicon ad an- 
num circiter Christi 844 perductum fuisse : idque 
de prolixiori ejusdem Chronico intelligendam ; 
nam Chronicon brevius, quod in Scetensi ccenobio 
Assemanus nactus est, anno circiter 775 termina- 
tor, idemque non Joanni Darensi, sed Georgio 



Amid® chorepiscopo, Eutelio Archimandrite, 
Lazaro periodeuUe et Anastasio monacho, nuncu- 
patum est. Ita Assemanus, Bibl. Or., II, 347- 
348. 

Flura scripsit Joannes Darensis, nempe : 

lo De resurrection* corporum libri quatnor ; 

2o De caletti *l ecclesiastica hierarekia libri 
duo, ubi illustrator opus S. Dionvtio AreopagiUe 
tributum de eadm re; 

3o De eaeerdotio libri quatnor, Hujus opens 
excerpta legnntur apud Zingerle, Monumenta sy- 
riaca ((Eniponti, 1869, p. 105, sqq.) et apud 
Orerbeck, S. Bplrami Syri, Rabbula, Balmi 
aliorumque opera ulecta (Oxonii, 1865, p. 409, 
sqq.). 



Digitized by 



Google 



385 



PATRIARCHS ANTIOCHBNI : BMC. IX. 



386 



j , n SS .^oaioj |A^J^o9 U^^o£ 

**p loimo . Ml *-^> Ul^^o U>4 
,4^0 . oi^alaAaLo M« M^^a^ ooi 

j^lo^Io . 4uto ^liSnuo llLoo walk 

'c j.r&? *s] aj^j IjSnoS ^0 M^ 
**j^d |J^ r -ao . oA*| »jpaajJa^}j9 

Is . %^Lo1 AIao a»t*|o |Xt*t. ^0; 



somno, dies absque ulla quiete tran- 
seam, ut taceam ceteras angustias 
atqueillam sollicitudinum 1 erosionem, 
quae dum cor urunt corpus etiam ex- 
cruciant, quandoquidem cor trivido 
sensu affectum ossium veluti tinea 
est. Fleo igitur et lugeo vitam 
meam, quod infelix ego propter pec- 
cata mea relictus sim ad bibendum 
calicem istum, utque patiar et do- 
lore prematur cor meum quando 
oculis meis video clades pcenasque 
quas sufferunt filii Ecclesiae. Imo sin- 
gulis diebus mala nostra augentur. 
Unica igitur mihi superest a malis 
liberatio, mors scilicet, quara tan- 
quam rem bonam faustamque ap- 
peto. « Hie absolvit beatus ille vir 
Chronicon suum. Obiit autem vige- 
sima secunda mensis Ab (Augwti) 
anni millesimi centesimi quinquage- 
simi sexti (CAr. 845) et sepultus est in 
monasterio Kenserinensi. Porro pa- 
triarch® munus obivit annis septem- 
decim atque ordinavit centum epis- 
copos. 

65. Post Dionysium Tehnaharen- 
sern, Mar Joannes. 

Erat ille e coenobio Mar Zachaei, 
extra Callinicum sito; post obitum 
Mar Dionysii, episcopi congregati 
sunt in coenobio Mar Schin©*, ilium- 
que ordinarunt anno 1158 {CAr. 846), 



4 ) Cod. Vat. }n^i y\^ % • % codice suo Romano lcgerit IL^non yero 

f J Assemanus, Bibl. Orient., II, 348, vocat at est in codice nostro Londinensi. 
illud ccenobium sancti Sila (Mar Schi(a) ; in 

26 



Digitized by 



Google 



387 



BARHEBILEI CHRONICON ECCLES. SECT. I. 



388 



. ^oJDi4? x ninji <*jAo 
]Zt± ^ r £LA . UJa*; w^U-o| iXUDO 

^-2* V \S oooi ^ «A*ff>o {LsumIo 
^Aao oooi ^iSn]o l^r^? i mo /jl 

|L*o? ooi ^mj i—so . ^ilj ISA-* 
jjaj»o } m 4^1 14-9*-° lj-*o +1*2] 
Hal aoi ^-^ a-*l]o . v aJl Ulo? 
o^a 'ASniijo . tHs^ ^pqiSno Aa»o 
^Jut Al^ 9A00 . |An.o» l^ Jn 

^a«l| i r ^.o . li-^t-^ >a— *ai^ t-talo? 
•ai*4a? 1'^ ^0 uftrnsj Vdio} ImVno 
<jt-£>ia£> 01-^*; ^-Lo ^owiSS jA»o- 
ilnS , nnSo . ]}o} |i,tV Ifco A^j 
ul*}; ^ # Aia*o . ]llxo \± r*i*\ 
• Zo<s\ auA*|? ^*] Qt-L ^s]o \2^ ^01 
Ul^ U|^l rP? Ui^r^ ^j 001 

)a*|j» ^nlno )A^Ajd t ISo ]A*]o 
\r\ rsJ\o . 1 WSnjo enL&o] A-l* 
lla] }Aao . %4Pn Sniffy; ^o IjSnnSo 

• OlJg^OQud y*f 

*) £. Sophocli monasterium, non procul ab urbe 
Rhesina positum, hie et infrajpluries vocatur idem 
illud quod, supra p. 282 et apud A&semanum 



die 21* Teschrin posterioris {Novern- 
bris), manum ei imponente Mar Ha- 
bibo, Tarsi episcopo. 

Anno vero Graecorum 1159 (Chr. 
848), mense Tamuz (Julio) incensa 
est magna Amid® ecclesia culpa aedi- 
tui cujusdam helluonis, qui juvenes 
corruptos apud se exceperat; nempe 
cum supra narthecem ecclesiae edendo 
et bibendo noclem agerent, ejacula- 
runt ignem, quo una e trabibus 
cedrinis correpta fuit. Turn miser ille 
perterritus conVersus est, percipiens- 
que urceum olei, quod aquam esse 
putabat, illud in ignem effudit, quo 
jam in omnibus trabibus exardescente, 
factum est ut universa hsec ecclesia 
splendida fuerit deleta. Porro elapso 
triennio, optimates civitatis pro solli- 
citudine sua presbyteros tres miserunt 
ad Facratium Bar-Aschut, Moschae 
dominum, vera fide conspicuum, qui 
ipsis opem tulit, praebendo ligna in- 
gentia e montibussuae regionis excisa, 
et expendendo de suo oblationem trium 
millium zuzarum. Ita reaedificata fuit 
ecclesia ilia, quamquam non talis 
effecta qualis antea fuerat. 

Patriarcha autem rexit ecclesiam an- 
nis septem et viginti, atque octoginta 
sex ordinavit episcopos.Obiitvero Rhe- 
sinae, die tertia Conum prioris (Decern- 
bris) anni 1185 (CAr. 873), etsepultus 
est in sacro ccenobio Sophocli 1 ; atpos- 
teatranslatus fuit ad coenobium suum 
Mar Zachsei, prout ipse praescripse- 
rat. 

perpetuo, dicitar S. Saphyli, una littera »-o mu- . 
tata in o. 



Digitized by 



Google 



389 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : SSO. IX. 



890 



, *tf cu^U^I % ^i«a* ajio 5Ao 66. JPo** 3f«f Joannem, Ignatius 1 . 



\.^9 1h°? *H*»* U^io-s ,-Lo ,.-** 
^jja'w <jb£.s] ^Mj^]o . li-rni* U^o 



Erat is e coenobio Herbaz; evocatus 
autem fuit e cella solitariahabitationis 
vita juxta Euphratem fluvium in ditio- 
ne Samosatae,et consecratus in coeno- 
bio Mar Zachsei Callinicensi,die quinta 
Haziran (Jumi) anni 1189 (CAr. 878), 
manum ei imponente Mar Timotheo 
Samosateno. Rexit deinde ecclesiam 
annis quatuor et decern mensibus, 
ordinavitque viginti sex episcopos. 
Obiit autem die vicesima sexta Adar 
(Martii), feria tertia Passionis, anni 
1194 (CAr. 883), in Moriba castro, 
ubi in ecclesia magna sepultus est. 



0LA9 



*-&a±xoio]2 



w-»a^Li^l iA-o 67. Post Iffnatium^REOlKiBiVB^qm 

. Uu\ *xzi±>ob omj vocatur etiam Bomanus medicus. 



^so 



.^jDil Ul^ lAliei] ^j Ur^ A^s 



Post Mar Ignatii obitum, ecclesia 
nostra per annos quatuor vidua per- 
mansit; idque ea de causa accidit 
quod nullus inter cosbvos reperiretur 
aptus, praesulumque testimonio ita 
probatus ut omnium in eum fieret 
consensio. Hinc si cujusquam nomen 
producebatur,dicebant: «profecto talis 



') Plane Barhebrso consonant, qu® de hoc 
patriarcha ex serie chronoloyica patriarch arum 
Jacobitarum (l_*aaa^*? 'fjua? 1—^1 ^H^oo*) 
adnotat Elias Nisibenns, ad annum Hegirae ducen- 
tesimum texagesitnvm quintum, qui incipit feria 
lV t die 3 a Sep (.anni Grtecoram 1189 seu CAr.878 



^ ■ *j mSo v iii'4> S— sj] \2o£>' r + - r b*£> \++o 

• £o <wi*o constitute est Ignatius patriarcha Ja- 
cobitarum, feria V, die quinta Junii, vixitque in 
patriarchatu quatuor annis et mensibus decern, et 
constituit hex et viginti episcopos. * 



Digitized by 



Google 



S91 



BARHEBR^EI CHRONICON ECCLE8. SECT. I. 



392 



i^o . i-*r+gZ> P oil^o T-tiLjJ^o U 

ai^*; wsa^dQ lAiSjSo Vso llSn»gilo 

_*^»Ale t* ^0 0001 1U^ |Aioa*o 
^olor? wso^ &&r* Ir^o . I'lfr* >ali 

0001 ,_*A.*220*? tai^Lfc \J^ . laus 

\\*h r* U°A* ^-^ 0±QJPO . I^DOijD 
*tfollL0O99 ItVOAr ),W^ P wCLSJO • l*OL^ 
^i-D^)o . r-i^l-O CTLO w^j^^^lo . l^tfj 

>a»o • *-*£*) *A1a ^jslas j-AVntg) 

»-tta^2|o g^l^o J^Dil U^o ULo2 
_*jj»lo . ]h] A1A.-P v t*t-*£> f ^£> 

- lroA^> 



et talis, illo, si non praecellant, haud 
saltern sunt inferiores. « Crescente 
vero sententiarum discordia, populus 
fidelis indignatus est, ac dicecesis 
quaeque suum episcopum hoc de re 
molestiis urgebat. Tunc convenerunt 
Amid am atque, inter mutuas conten- 
tiones transactis diebus plurimis, hoc 
unum illis supererat ut iterum super 
ea nomina quae commemorata fuerant 
jacerent sortes. Scripserunt ergo no- 
mina duodecim personarum, eaquc in 
sacra mensa mysteriorum divinorum 
deposuerunt. Turn sorte eductum est 
nomen Romani medici, e monasterio 
Cartaminensi, qui Amidaefuitordina- 
tus et vocatus Theodosius ; factum est 
focquinta die Schebat (Februarii) anni 
1198 {Chr. 887), eique manum impo- 
suit Mar Timotheus Samosatae. Func- 
tus patriarchatu annis octo et men- 
sibus quatuor, obiit, ejusque corpus 
reconditum fuit in ccenobio ipsius Car- 
taminensi, prima die Haziran (Ju- 
nii) 1207 {Chr. 896). Ordinaverat 
triginta tres episcopos. Habet admi- 
rabile syntagma de medicina, quod et 
ejus nomine syntagma Theodosii pa- 
triarchae vocatur. 



<*tfQjJ&*9 JSDQ*J5DO)o\2. 9A.O 



68. Post TAeodosium, Diontsius. 



. jsDQaJDQ)o\Z +i±c f l^9 IAjlajd olp Eodem anno quo obiit Mar Theo- 

<i«o -J?lo &+£& ■ ck .| oj04)21 doaius, synodum habuerunt episcopi 

^ * m in Beth-Botin, civitatis Haran cceno6io, 

* • fll ** s ' *^\ °r. 3 . I r*° electionem vero sortibus perfecerunt, 

^i^aL OM'fX] **»}] 'Ll±i Ur* ^Jtulszo atque mense Nisan (Jprili) anni 1209 



Digitized by 



Google 



393 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : 8J5C. IX. 



394 



j.0 |L*q1o 001} • ^09 A*a; wflUd] 



(GSr. 898) Mar Dionysium ex eodem 
raonasterio Beth-Botinensi patriar- 
cham ordinarunt in Aschit, regioni* 
Sarugensis pago, eique manum impo- 
suit Jacobus Hemesse. 

Claruit ea setate Severus episcopus 
Beth-Raman, quiet Moses Bar-Cepha 1 



f ) Cam Moyses Barcepha (Petri films) inter 
celebriores sect® Jacobitica scriptores jure cen- 
seatur, nonnulla de ejus vita ft scriptis hie adji- 
cimus. Iter am a Barhebneo commemoratur in 
altera hujus Chronici sectione in vita Athanaaii 
maphriani, ejus aequalis ; pmterea illius gesta 
prosequitur auctor Syrus anonymus, Biblioth. 
Orient., II, 218 sq. ; e quo disci mus enm yixisse 
annos circiter nonaginta; trium ciritatum Nini- 
vitica ditionis sedes episcopales tenuisse per an- 
nos quadraginta, assumpto Scveri nomine, nimi- 
rum Beth-Raman, Beth-Chiuna sen Beth-Chins 
atque Mossuta; item fuisseper decennium Tagri- 
tensis ecclesiee, proprio tunc episcopo viduat®, 
periodeutem seu visitatorem (]io^»). In codice 
Musei Britannici DCCXXI, soripto saculo 10 yel 
11, yocatur &— »D?o ^-J** h tf>? laoAtt**] 

l-^a^l. episcopus Beth-Raman et Arabum, i. e. 
Hirt® Naamani, nt putat Assem. Dies, de 
Monoph., pp. 65 et 88. Vide : Catalogue of 
syriac manuscripts in the British museum, acquired 
since the year 1838, by W. Wright, LL. D., etc. 
part II, p. 621. London, 1871. 

Obiisse porro dicitur anno 1214 (Chr. 90&), 
uti etiam legitur in codice romano Chronici, quo 
usus est Assemanus, Bibliot. Orient., loc. dt., 
cum e contra juxta manuscriptum Londinense non 
obierit ante annum 1224, ad quern pariter ejus 
mortem Andreas Masius refert in prafatione ad 
trdctatum de Paradiso, pag. 6 ; verum hie annus 
menduin prodit in notatione numeral], nempe sub- 
stitute littera *a pro ^ ; nam infra, in altera 
Chronici sectione, codex idem Londinensis mor- 
tem Moysis plenis verbis refert ad annum 1214 
(Chr. 903). Sepultus autem fuit in ccenobio S. 
Sergii, seu de Moallak, quod situm erat juxta Ti- 
grim fluvium, e regione urbis Balad, cujus situm 



indicavimus supra (p. 287, not. 1), et e qua 
Moysis mater erat oriunda. 

Apud Assemanum, Biblioth. Orient., II, 130, 
Barcepha? scripta recensentur qua? sequuntur : 

1. Commentaries in Hexaemeron. 

2. Tractatus tripartita de Paradiso, ad Igna- 
tium inscriptus, quern latine cum erudita pnefa- 
tione anno 1569, typis Plantinianis, edidit Masius 
noster, quemque inde repetiit Biblioth. Patrum 
Lugdunensis. Cf. Migne, Patrol.gr. CXI. 

3. Commentarii in veins at novum Testamn* 
turn. 

4. Anaphora dua, quarum una prodiit latine 
per Renaudotium (liturgg. Orient, torn. II, 391), 
altera vero ne in manuscriptis quidem superesse 
scitur. Cfr Bickell : conspectus rei Syrorum lite- 
raria, Monasterii, 1871, p. 67. 

5. Commentarius in liturgiam* 

6. Liber de anima. 

7. Tractatus dc sectis , idem forsan, qui apud 
Anonymum* audit : liber dispuiationum adversue 
hareses. 

8. Exposiiio mysteriorum qua in tonsura mo* 
nachorum continentur. 

9. Homilia in pracipuas anni solemnitates. 
Ex homilia de dedications Ecclesia textum nuper 
protulit lllustr. Benni, archiep. Mossulensis, in : 
the tradition of the Syriac Church o/Antioch,etc. 
Londin. 1871, p. 78. 

Porro his addendi sunt 

10. Commentarii in libros DiaUctica, a Barhe* 
braso commemorati, in altera Chronioi sectione. 

11. Expositio in duos tomos Theologi (S. Gre- 
gorii Nazianzeni), et 

12. Liber de hutoria ecclesiastica, qui comme- 
moratur ab Anonymo, Bibl. Or., II, 219. 

13. Forsitan etiam I her de sacerdotio, in qua- 
tuor tractatus divisus. Scilicet hoc opus in codice 



Digitized by 



Google 



395 



BARH£B£L£I CH RON I CON ECCLES. SECT. I. 



396 






appellator, sanctarum Scripturarum 
commentator. Obiit autem episcopus 
ille duodecima Schebat (i^rwara), 
anno Graecorum 1224 (Ciir. 913), 
in ccenobio Mar Sergii sito in monte 
Sahia (i.e. arido). 

Patriarcha ipse, postquam rexisset 
ecclesiam annis tredecim et ordinasset 
episcopos quinquaginta et unum, 
mortuus est decima octava mensis 
Nisan (Aprilis), feria tertia hebdo- 
madis quietis 1 , anno 1220 (CAr. 909), 
in eodem monasterio, ubi sanctum 
ejus corpus depositum fuit*. 



• >JL»a* % <j?o*tf alio*? 5A0 



69. Post Dionysium, Joannes. 

Erat ille e columna monasterii Kur- 
zahel in ditione Antiochena, ordinatus 
vero fuit in monasterio Tel-Sephre 
extra Haran sito , vigesima prima 
Nisan {Aprilis) anni 1221 {CAr. 910), 
eique manum imposuit Mar Joannes 



ab Abrahamo Echellensi exarato perperam Joanni 
Maroni tribuitur (Bibl. Or., I, 620), in alio 
vero, anno 932 vetustiore, (Bibl. Or., II, 118), 
adscribitur Joanni Darensi ; ast in tertio quodam 
mannscripto monasterii Sharfiani Montis Libani, 
anno 1224 exarato, quod nuper in Earopa inno- 
tuit per Josephum David chorepiscopum Mossn- 
lensem {Antiqua Ecclesia Syro-Chaldaica traditio 
circa Petri primatum , Romse, 1870), Moyses 
Barcepha illius auctor assignatar. Litem hanc 
dirimant alii. Interim ex hoc libro qaaedam pro* 
dierunt apnd David, lib. cit., pp. 23 sqq. ; Benni, 
op., cit., pp. 17, 18, 20 ; P. Zingerle, Monu- 
menta Syriaca, vol. I, pp. 105-108 ; Overbeck, 
8. Ephrami, etc. opera selecta, pp. 409-413. 

J ) ]h »•!? )Snn^ hebdomas quietis seu csssa- 
tionis. lta designatur in lectionariis Jacobitarum 



hebdomas paschalis, aliis pnetere* appellationibos 
insigniri solita, scilicet : ^V>iQ? resurrectionis, 
}*q**i in albis, vel ]jbl± &&* hebdomas hebdo- 
madum, magna hebdomas. Cff. Catalogue codd. 
mss. orientt. musei britan., edit. Forshall, 1838, 
p. 35 et passim ; Catalogue of Syriac manuscripts 
in the british museum, acquired since the year 
1838, by W. Wright, LL. D. f 1870, part. 1, 
pp. 146 sqq. 

*) Dionysii obitum accurate adnotat ex serie 
chronologica patriarchantm Elias Nisibenus ad 
annum 6r. 1220 : * mn i mo i >» •— 1[^ ol£o] 

jja^zTliolZ ]fc^a*o |>*£>oa^»? J^j-»jAa 

♦ ^oulo. * Eo anno (Chr. 909) obiit Dionysius 

patriarcha Jacobitarum, in diebu ? , die decima 

octava Aprilis. * 



Digitized by 



Google 



397 



PATRIARCHS ANTtOCHENI : S.BC. X. 



398 



IfSfc^U Uu Ut±± ►©?© . ****bt epiacopus Marasch. Per aimos duo- 
^*So?| yjols) *Myso]o . l^n* J^^o decim et septem menses ecclesiam 

^*^> oiA-lAax^au^o ^o Texit ' i rdinavit( i ue episcopos unum 
x r^ - -r- et quadraginta; obiit Rhesinse die 

joo^aau, l^o^a U*^^j* . ^ sabfciti, exeunte mense Teschrin pos- 

terioTe(Novem6ri), in coenobio Sopho- 

cli. 



JfoXa-ajj; lf_ioa^» sale )joi 

1^1 al^ >o»o . y&l ZOao . wdU> 
Ui* U^ r»?o • le»ll).fe run* ^jie 
aciLsl ^»^lo . iLnx U»r*o l^iiu^ 



70, Poatf Joannem, Basilius. 

E coenobio Sophocli Rhesinensi erat 
et ordinatus fuit in Moriba castro 
Risch-Cephae, die decima quinta Ab 
(Augusti), anni 1234 (Chr. 923)*, 
tnanum ei imponente Mar Habibo, 
AnazarbsB episcopo. Rexit ecclesiam 
annis viginti uno et septem mensibus, 
atque episcopos triginta duos ordi- 
navit. Obiit feria quarto Passionis, 25' 
memis Adar (Martii) ejusque corpus 
fuit in monasterio Orientalisepultum. 



. ^i*a* ^P O i S i mo hLs> 71. Post Basilium, Joannes. 



Erat e solitariis montis Uchamse 



UI^I^cli^j li^Lia^o ) r ±±L* ditionis Antiochi®, manumque ei 



\Sch\ 'AIa , ^>io J* **&2A 52u1 (jA ^ n ")- Orfinatiw est 28 Augusti 

^ • anni 1247 {Chr. 986)* in Teleda castro 



*) 2fcp chronologica serie patriarcharum Jacoby 
tarum in^ ? ^aj )±£y Voo-», Elias Nisib., 
ad annum tercentesimum et undecimum Arabum 
qui incipit die dominica, 20 NisanU die anni 
Gnecorum 1234 : ^mb ] \ m ^i m o } | <^* v j 
^M ^ m i 1 w© y ajd hoc adnotat : oils© 

« So anno constitute est Basilius patriarcha Jaco- 



bitarum, die decima quinta mensis Augusti, 
vixitque in patriarchate annis viginti uno, et 
consiituit triginta duos episcopos. • 

•) Haec habet Elias Nisiben. ad annum 324 
(Arabum, qui incipit) feria 2a, die 30 noYembris 
anni (Gnecorum) 1247 : «JL»cu ^cujsZZ] oioo 

ws)jd *\±JLo ' • eo anno constitutus est Joannes 
patriarcka Jacobitarum, die dominica, vigesima 
nona Augusti. • 



Digitized by 



Google 



399 



BARHEBRJEI CHRONICON ECCLBS. SECT. I. 



400 



Uxa-*? Uia^d Ir^U? lAoJ li^r^ 



imposuit Mar Athanasins, Tarsi epis- 
copus. Rexit ecclesiam annis novem- 
decim et mensibus decern, quibus 
ordinavit octo et quadraginta epis- 
copos. Obdormivit die dominica, ter- 
tia Julii, et sepultus fuit in magno 
Teledae monasterio in area religiosi 
Mar Jacobi Edesseni. 



. •ale? (JiJj ,m..o |. 1 So . )j ffiS 



72. Post Joannem , Joannes 1 . 

Evocatus is fuit e columna Eur- 
zahel ad Uphrinum fluvium. Ordi- 
natus est decima sexta Tamuz (Julii), 
anno 1265 (CAr. 954), in Teledacastro, 
manus ei imponente Jacobo Callinici 
episcopo. Rexit ecclesiam annis duo- 
bus et sex mensibus, atque episcopos 
ordinavit decern. Obiit autem exeunte 
mense Conun {Decembri vel Januario), 
et sepultum est sanctum ejus corpus 
in coenobio Mar Salomonis Duli- 
chae*. 



up alalia*} •. *ttlJ]a*] 5A0 



73. Post Joannem, Diontsius. 






Erat is e ccenobio Cartaminensi, et 
ordinatus fuit 28 Teschrin posterioris 
(Nooemdris) anni 1269 {Chr. 957), 
in Teleda castro, manum ei impo- 
nente Jacobo Callinicensi. Rexit ec- 



1 ) Idem utriusque nomen, hoc excepto quod Syria oppidum, sitom ad Euphratem, 51 millia- 

prins orientali, posterius graeca orthographia sen- riis a Samosata distans. Cf. Lequicn, Or. ckrut., 

batur, nimimmita : post Jnckanan, Joannes. II, 937, et Wiltsch, Handbuch der RireJUicien 

*) y*^? siye ^ol^? . Dulichia, DoHeie t eni Geoprapkie, 1, 199. 



Digitized by 



Google 



401 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : SSC. X. 



402 



^*h^> fl^o . UJJLc2 ^asus] ^' r so]o 
r*a^J? U^ <ni> locn . ^siojl? 

Ul*j-0? Ij^yO %£>A*0 U^ 4 ? H41 Ml© 

*~al^ \^!> . |_*?&^£? 1*4© It-*? 
<xL& h&s> g.-©o . )A-+j-o UiAia^i^ 
Ur*? |Ab>^ ai^a^ nSiy . |A*jjas 
wmqJ . IjjIpj UHm *jJLo» ]jj>j ^ 



clesiam annis duobus et mensibus sex 1 , 
ordinavitque episcopos octo. Obiit 
secunda Haziran (/unit) anni 1272 
(C7*r. 961), ej usque corpus sanctum 
sepultum fuit in coenobio Cartami- 
nensi, in area Theodosii patriarch®, 
ex eodem monasterio jwondtf;/* evocati. 
yEtate illius patriarchae et Mar Eliae 
metropolitae Melitinaaqui erate coeno- 
bio Zukninensi, extructum fuit monas- 
terium Sergii, in confinio regionis 
Gubae. Vir quidam fidelis, e Perside 
oriundus, ex Uschanu', Adorbiganae 
civitate, regiones Christianas inhabi- 
tare cupiebat; idcirco e patria sua 
profectus pervenit ad regionera Se- 
maha, et in monasterio prope Tur- 
schenam pagum sedem fixit ; postea, 
Euphrate transmisso, monasterium 
aedificavit in regione Claudiae, juxta 
Gregorianum pagum. Dum in pago 
isto commorare tur , advenerunt ad 
eum tres monachi e monasterio Mar 
Ananiae Mardinensi,Noe scilicet, Seve- 
rus et Emmanuel : qui cum illic con- 
sistere noilent, secum assumpserunt 
Rabban Gajasam perveneruntque ad 
confinium Gubae; porro viderunt locum 
monasterio convenire, incolae vero de 
ipsorum prasentia laetantes eos ad 
praefectum Mar Joseph, cognomine 
Gumaeum 3 , protospatharium perdu- 



') Imo tribus annis cum dimidio ut patet ex 
anno obitus ejus mox adscripto. 

*) Uschanu aLto) sive Osna , at scrlbit As- 
semanus, Bill. Or., II, 350, forsan non differt 
ab Atnocha quae memoratur ibid., p. 456. Ador- 
biganac regionis, quae Media antiqus fere respon- 
det, civitates recensentnr a Lequien, Or, chrisl. $ 



II, 1283 : Taarizium sive Tabrainm, Batdaa, 
Ardebil, Maraga et Salmasa. Cfr. Khayjath, 
Syri Oriental** sen Ckaldai, Nettoriani et RR. 
Pontiff, primates, p. 156, nota 3. 

3 ) Ita forsan vocatus quod esset oriundus e 
vico Gumiortm, j*Vn^ sive Gamua H^c^m in dice- 
cesi Mardensi, de quo vide supra p. 215, Bibl* 

27 



Digitized by 



Google 



403 



BARHEBRJEI CURONICON ECCLES. SECT. I. 



404 



^j| aiatfo araaoo ^aia^ta U**r°? 
AIao ^*Loi . I^jlLo *d] also . ola 



001 



V w 



U?d? UVin*^ A*)iSSV ]ooi *?9^1? 



xerunt; is Gajasa ut illi loco monas- 
terium exstrueret auctor fuit, eiqae 
cum verbo turn opere tulit opera . 
Quapropter rem ipse una cum sociis 
monachis aggressi, ecclesiam e lateri- 
bus et lignis aedificarunt ; atque in ea 
reposuerunt, quas secum habebant, 
reliquias sanctorum Sergii et Bacchi ; 
cell as pariter exstruxerunt. Gesta stmt 
hsec anno 1269 {Chr. 958). Cum au- 
tem celebritatem nactum esset istud 
coenobium, eo venit Mar Joannes 1 
Maronis', qui, cum scientiis profanis 



Orient., II, 228 et Smithii Thesaurum; ?el e 
regione Oumia oukioo^.? prope Antiochiam, supra 
p. 289 jam commemorata. 

*) Suspicor unam lineam ms. Londinensis heic 
oculum meum fugisse. Quippe in codice Vaticano, 
quo usu3 est Assemanus (Bill. Orient., II, 284) 
necnon in alio recent iore, unde Dionysii III pa- 
triarch® vitam descripsit D. Martin, ita legitur : 

* Venit ad istud eosnobium Mar Joannes Naziraus 
(i. e. asceiaj e monte Edessa, venit quoque Mar 
Joannes Maronis. 

*) Operse pretinm foret et in re historica ali- 
qualis momenti, si qua ad hujus Joannis ^-1«Q~» 
^o|^o9 originem et gesta pertinent accuratius de- 
finirentur, quod ex prsesenti loco emcere satis 
arduum est. Ab Assemano quidem dicitur modo 
Joannes Maronis (Bibl. Orient. II, 284), modo 
Joannes Maro (ibid., 350), non aliam ob causam, 
ut opinor, quam quod ilium Celebris monasterii 
S. Maronis, m Syria secunda Apameam inter et 
Emesam ad Orontem fluvium siti, alumnum fuisse 
existimaverit ; at vera utrum recta sit hsec illius 
conjectura vel ideo dubitari poterit quod in textu 
Barhebr®i desit monasterii vocabulum, quod ab 
ipso fere adjici solet; quare nuper vir doctus Jos; 
David, chorepiscopus Mossulcnsis (in opere : 
antiques ecclesia Syro chaldaica traditio etc., 
Boms 1870, pp. 93 sqq.) Joannem fuisse civi- 
tatis Chorosan© Mara episcopum asseruit; 



attamen hoc quoque hypothesis dimcultate non 
caret; etenim Mara syriace perpetuo ojio, non 
autem ^ojie , scribitur, etsi istiua incolae, sicot 

l^o-flo Maruzaie, ita quoque l*lo£&o Mamnaie 
sire Maruanita appellentur. (Cff. Bill. Orient., 
torn. Ill, part. 1, pp. 127, 132, 133, part. 2, pp. 
762,' sqq.; Lequien, Or. Christ., II, 1261, 1264). 
Preterea Tiros omnes, quos hio tantis laudibas 
effert Barhebrsus jacobita, sects Jacobitic® ad- 
dictos fuisse ambigendum minime est, et a Da vide 
admittitur; sed eo ipso jam constare videtur 
Joannem non fuisse civitatis Mara episcopum, 
siquidem incompertum est Monophysitas in pro- 
vincia Fersidis Ghorosana, Nestorianismo dedita, 
suos aliquando habuisse episcopos. 

Quae si perpendantur omnia, Maronitam quern- 
dam illustrem seu Maronis coenobii alumnum Tel 
abbatem designari forsan Tcri videbitur similius, 
qui quidem doctrina claruerit et ediderit illos com- 
mentarios in S. Scripturam, alibi a Barhebraso 
laudatos, et Joanni Maroni, fictitio gentis su« 
patriarch®, ab Assemano perperam adscriptos. 
(Cf. Bill. Orient., I, 510). — Quod si ita esset, 
novo argumento rueret Asnemani sententia, quam 
totis nervis stabilire conatur, scilicet Maronitas 
catholicos fuisse semper, quamque alii plures docte 
impugnarunt. CflF. de Maronitis Faust us Naironus: 
Dissertatio de origine, nomine ae religione Maro • 
nitarum, Rom® 1679 ; Assemanus, Bibl. Orient. 
I, 496-624; Lequien, Or. Christ., Ill, MOO; 
Jos. David, Op. eit. pp. 95-116. 



Digitized by 



Google 



405 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : SSC. X. 



406 



oiAa.o • gig iViS-2 l*!^ Ij^i^Ai «i>A*o 

Ul*aao j_£>Aaj U^i-oo : JJlaLq * o 

^1*cl* *jJ* v-slo . oio oo<n 1U^> 

. Ijlco^ 1—1 <nl 1^1 . ciA^jJ*? j-£a 

— Lc JJolk . j~^>l? loci i «1V oido 

. oDfr^o j^M aflu-JS<nj Uoau 

^^O] |_^ ^J ,__*, l^yJ^J 

0910 • ]A*£LS9 ^. IdjCliX mL-SOfG 

^Jla ^^5^ iAso . Ir^r^a^ ^1^ 
ooio • ^7 A ouso lg.^nS^ (Jilfc y£oi 
^flioilnJ; %^l^9^| ]±+ r ±A) ^L»cl* 
V^Hl^^l<A^^aAJoA^U^>il^q^ 

a i % -; il^AL-^ w«oqi^o • }Ug qSfl 
j^^v^, |A^Aa )l_a*ai^ >a(JiccJjloo 
.^oioioA oj^p l r iVynoo . )jkLdo UU 

cls~d]o ,1&oLdq IsoL+o ilnSViX jLffi^o; 



turn Scripturis sacris sub disciplina 
Mar Amakimi f ,raagni montis Edessae 
germiuis, egregie institutus, ccepit 
ipse monachos docere. 

Cum vero coenobium spatio annorum 
duodecim gubernasset, Mar Gajasas 
obdormivit in pace, eique ut archi- 
mandrita successit Elias ejus disci- 
pulus, qui paramentis, velo,codicibus, 
necnon vasis aureis et argeuteis tem- 
plum iustruxit. Claruit autem istud 
coenobium doctrina, necnon lectione 
Scripturarum et disquisitionibus,praB- 
side magistro Joanne Maronis ha- 
biti8 ; aderant in eo amanuenses plu- 
rimi; illud adiit quoque patriarcha 
Mar Joannes Sarighta, atque ibi 
commoratus quiete egisset, nisi haere- 
ticorum invidia ad fugam capessen- 
dam fuisset coactus. 

Jam vero magister Elias archiman- 
drita sui loco constituit Joannem 
oeconomum, secessitque in erernum; 
attamen post biennium rediit ad mo- 
nasterium, ibique obdormivit. Porro 
cum Joannes archimandrita templum 
splendide aedificare cuperet, paravit 
illi Deus Emmanuelera, monachum 
Haranitam, Gyriaci Maphriani dis- 
cipulum, qui trecentos obtulit dena- 
rios. Itaque sedificarunt templum tria 
habens altaria, ex lapide et calce 
effectum, tegulis vero nomina sua inse- 
ruerunt. Exstruxerunt etiamaedificium 
australe , duabus contignationibus 
ligneis constant, magistris, discipulis 



*) Loco Mar Jmakimi y> »H *jio? legitur Domini Maikam, in apographoD. Martin, una lit- 
in Bibl. Orient^ II, 286 : y* n. >V> 1 \\ Sn? tera transposita : >i i nV U' t ty Domini Makim 



Digitized by 



Google 



407 



BARHEBRiEI CHRONICON ECCLES. SECT. I. 



408 



A*do UoA* A*so |o^9 |Aib )2i t !± 



. U^U U^ *A*]o . UjA^j^U 

^*ASLD ws]o • \Ll+G\ >D|-0? lAoi l^r^ 
w-jj| l-*f*? ^-^°-^ U^>V° AdO 

lA-SOJ ^-fi]o il A ft ^ l^o? 1>2P 
Jog-b r 1 > g—fio , If—*? AupAxo 

. aila* ^>^ Ion i,niSaa; ooi l^l? 
aLso]o <oj-!*? ^l*a* aj^ ^3u.^ 
)a..iO jia*ai^ au^laXo • ^_^dA!^ 
^▲142)0 . ]A£^o llao . 1;aup ^i^oil 
cn2aL 1,1 "iSa* *ia*> U?*?? "t^ 1 * 

dO . IA^I|JD lA^LSUi <Oj] w^Xo 

^ijmSo IJlaL. *▲£? IlilVn wA^jv 

*j^e? IjJtf^ <,nNff?o . H01J ^fs rp^° 
. IAaj l^nnimn >a^o . ^-di| 



et amanueiisibus destinatum; illi porro 
aedificio adjecerunt cubicula interiora, 
refectorium et peregrinorum hospi- 
tium. 

Postea advenit Marulhas, Elisaei 
filius, mercator Tagritensis, qui cana- 
libus aquas ad magnum atrium ante 
templumadduxit, ac pariter piscinam, 
id est cisternam 4 , ad orientale latuB 
templi construxit, quae olera fratrum 
irrigaret. Facta sunt haec anno 1312 
(CAr. 1001). 

Eodem tempore monachus quidam 
Tagritensis, nomine Elias Bar-Gaghi, 
profectus in regionem Melitinensem, 
in ea territorium emit mon as teri uni- 
que fundavit. Qai cum, opere nondum 
absolute, obiisset, Eutychus,patricius 
regionis cui olim nomen erat Culib*, 
Mar Joannem Maronis illuc instantia 
sua adduxit; perfecit hie templum 
quadraginta martyribus nuncupatum, 
cellas quoque exstruxit, atquemagnus 
numerus monachorum , eruditionis 
studiosorum, ad ipsum confluxit quos 
disciplinis sacris imbuit. Cum vero 
presbyterorum numerus jam ad cen- 
tum viginti excrevisset, ipse per vi- 
ginti duos annos ibi commoratus, 
cupidus quietis, uoctu e monasterio 
migravit, transmissoque Euphrate 
fluvio ad monasteriura Mar Aaronis 
montis Brichae 3 ascendit, ubi qua- 
driennio elapso , in senectute bona 
cessit e vita. 



') Adhibetur hie vocabulum arabicum w^tat legernnt : < n*Vi^ quod ille, Bibl. Or. 11, 284* 
Zaharindj, qood cisternam notat. vertit Camiabat. 

') In codd. Vatican., Assemanus et Martin 8 ) i. e. moutis benedicli, prope Edessam. 



Digitized by 



Google 



— — 1 



409 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : SjEC. X. 



410 



• Ur± U§o loot 

lian o? ^ua^Dj-05 ^ci|j.-*?> ]j^ r **9 
ua^s] oLOfL **rtf] opio • «,nil.Snfr~i 

,JDO • **0IO2* /O^L _Lo2o \]J 010)} 

1U^ Uloo . ^ALo ^ j^Zu >Lii*o 
Ur* ]^adfAj^Ld w4Vi4 . U^ai^ 
U8aa*9aA^w*t?1o.l^t^lA^a*o \±>±2 

{.Ad? . U*jlc? J-lsSjAio H lilA 

• Gil** 



74. Post Dionysium, Abraham. 

E ccenobio Taril ditionis Alepi , 
ordinatus fuit in Teleda castro 25' Jar 
(Jtfats) anni 1273 (Chr. 962), manum 
ei imponente Mar Job, episcopo Zeug- 
mse. Porro ille Mar Abraham, quera- 
admodum per totam vitam in hu- 
militate conversatus fuerat , ita in 
officio constitutus nomen sutim minime 
mutavit, aut vestitum, aut mensam; 
neque etiam, equitando, ephippio 
utebatur, at ubi difficultate itineris 
cogebatur, in strato asini vulgari 
aliquantisper quiescebat. 

Erat autem discipulus Mar Anas- 
tasii,ccenobii Circisiiin territorio Ger- 
manicensi archimandrite, suumque 
praeceptorem consecravit episcopum 
Alepi 1 . Cum vero jam infirmum se 
sentiret, hunc praeceptorem suum 
adiit, ibique vitam finivit, praesen- 
tibus tribus episcopis, presbyteris vero 
monachis et diaconis plus quam du- 
centis, plurimis denique fidelium tur- 
mis. Patriarchatu functus est mensi- 
bus novem totidemque' diebus, et or- 
dinavit Mar Cyriacum maphrianum ac 
episcopos sex; porro obdormivit fcria 
quarta, die quarta Adar (Martii). 
Inscrutabilibus Domini judiciis laus 
esto, qui forte idcirco , ne laxior 
fieret tractu temporis et plane defi- 
ceret 3 exigua ejus constantia, pacem 
illi acceleravit. 



*) In margine codicis, litteris crassioribus. fc» ; a t in Cod. Vat. 337, quo usus D. Martin f 
rib^ur : * n\nN \ jJ^qgofr|J>o metropolitan legitur \ K t- J novem. 



sen 
Alepi, 



*) As$em. ? Bibl, 0r. t II, 351 9 habet : diestep- 



3 ) Cod. Vat. 337 ; «y)4& 



Digitized by 



Google 



411 



BARHEBBJBI CHROMCON ECCLES. SECT. I. 



412 



]oLoAa .... i^nia ^ )oa*a . <^pr»j 

• -» * • 

— L»cl* ^LaL ^&*| if-** • i^AjuttO 
^a^tAd i^fli J j oi-^ *jo2La»]o jjcn 

wOo2 U? . )a*& fenWiSnSo *4U]Jaio 

Isl^Lo^ oiAjd}^ wamJo t-tj^Ld ^^t} 

ll&l? * ^r,^ • 'r^r°? AasoI r *9l«o 

1_*Jq* —* r +ai . U-oaxao H^l o'ai 

-▲l?o »{&*£) l^o?| fliifli^o *^tfaA^ 



75. Po*£ ifor Abraham, Mar 
Joannes. 

EcoenobioTarilensi, obprsecipuum 
paupertatis studium cognominatus 
Sarighta 1 , ordinatus fuit in Cgphar- 
nibu, territorii Sarugensis pago, die 
dominica, nona* Tamuz (Julii), anni 
1276 (CAr.965); manum illi imposuit 
Sergius, Sarugi episcopus. 

Cum eo tempore Graeci Syri» do- 
minium recuperassent, Nicephorus 
imperator, videns Melitinam apertam 
esse atque vastatam, hunc Mar Joan- 
nem accersivit, eique promisit, si 
vellet in illis regionibus commorari 
atque habitatores congregare Meliti- 
nae, Hanzitae et Calisurae, se decre- 
turum neiterum Chalcedonenses ilium 
ejusve populum lacesserent. Quibus 
acquiescens patriarcha, atque authen- 
tico imperatoris decreto hunc in finem 
munitus, invenit locum, qui dicitur 
Barid, id est locus frigidus; ibi 
ecclesiam et ccenobium ccepit aedifi- 
care, atque mow in tota ilia regione 
sacra agebantur a Syris. Turn Graeci 
dolosi, beato patriarcha invidentes, 
imperatorem eo usque incitarunt ut 
a promissione sua recederet, atque 
ilium cum quatuor episcopis 3 Con- 



*) Quod cognomen notai hominem, qui aut Teste 
stragula, funibus inttxta, induebatur, aut storea 
ad instar lecti utebatur. 

*) Vocem \lj»& nana, erasam in Cod. Lond., 
supplevi in versione juxta Bidl. Orient., II, 351, 
quamquam apud Eliam Nisib. Series pa Mar char vm 
Jacobilarum ponat diem octavam Julii. Hsec sunt 
Eli* verba : £>*) * %jzi}o K *aVi« |l_<*&^ 



• Anno 354 (Begira), Gr % 1276 ; y*+a£2\ oLdo 

♦ 1^c&.£ |_~hl^Z *eo anno conetitutue est Joan* 
net patriarcha Jacobitarum, die dominica, mentis 
Tamuz oclava. » 

3 ) Quatuor episcopi erant Sergius, metrojplita 
Apamea, Jacobus metropolita Symnads, Joannes 
episcopas Ramatuw, et Constantinus episcopus 



Digitized by 



Google 



413 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : SMC. X. 



414 



loot Ittsolo)? 601 liJo t inSo r+i-^ 
^t^oi JdL ^-aoJ 00010 • olL*; *miLsP 
op* jxo . Ur^ ^*i^? UAip «^j 

A4-Joj— Jo t VsViS gl-JUI • v*-^ 
olj . j^elo Jtt£s]o j^i^Ls >o-^ ^.^o 
late? tf£u1o ^A.AjoAib <oAl| ■ iVlS* 
• <oiLa,2 Uioaisll c] . ^oAj] ~*.a^ 
>nSsS? qa!^ %mi a »lo ^r^ d r 90 
^▲t^cn . nmi^o i-as . ^liViXi {] 
} nSSn? *<nn SS ^j^^l l.^cjU 

^Vo \^Lo^!l . ^Lai U-^r^ « *p«? 

. IgLfc-tf] oaJA^Io . ^AA. a^OOJkr ^Vo 
^QgtA t iVlX/o w Thi^lo t^i-^Ls * nflio 

t-oUd? li^Loo—^ y^oio • lioo.jjs 
_*ALco % q\ 2ULa~o ct SSn Ao 
AI4S t* r ^ *jdAa otso . ^1 1V>2o 
ovoo . A-to ^ jSa2q ^ALoo hA 



8tantinopolim abduci jiiberet. Porro 
patriarcha Chalcedonensis, qui erat 
eunuchus, suos episcopos convocavit, 
disputaruntque cum nostris duorum 
mensium spatio ; cum vero per«picerent 
se istos e Scripturis Sanctis refellere 
non posse, iram excitarunt imperatoris 
qui patriarcham et episcopos tyran- 
nice sic allocutus est : «aut sententiaa 
nostras consentietis, magnisque hono- 
ribus cumulabimini, aut ejiciemini in 
exilium. » Respondentesque patriarcha 
et episcopi se non consensuros un- 
quam, illiusjussu in car cere inclusi 
fuere. Verum dioina justitia excitata 
est in imperatorem Nicephorum, eum- 
que mensibus quatuor a sanctorum 
istorum reclusione interfecit Schu- 
muschkhigh 1 . Solutisunt tunccaptivi, 
redieruntque ab exilio patriarcha, 
episcopi et eorum discipuli. Adve- 
nit autem patriarcha Melitinam ad 
coenobium Mar Barsumae, atque inde 
reversus est ad coenobium Baridense, 
quod anno millesimo ducentesimo oc- 
togesimo (GAr. 969) complevit, et ubi 
habitavit usque ad annum millesi- 
mum ducentesimum nonagesimum 
sextum (GAr. 985), quo ibidem obiit. 

Ordinaverat episcopos 48, inter 
quos erat Ignatius Melitinae, cogno- 



Garmse : quod docet nos ipse Joannes patriarcha 
in epistola synodica ad Mennam, patriarcham 
Alexandria Jacobitam, in qua fusius totam dispu- 
tationem Constantinopoli habitant cum catholicis 
enarrat. Hanc epistolam arabice et latine editam 
vidests apud Biblioth. Orient., II, 133-140. Cfr. 
Lequien, Or. Ckritt., II, 1378, sq. 



f ) In Cod. Vat. apud Martin scribitur a2*o^ 
^ i a, Sekumuschigl ; ast in prima parte 
C&ronici, p.- 202, ubi fusius narratur Nicephor 1 
cades, habetar * ^i-M.o£oajfc et wi*aVfl^, 
Dicitur Hie a scriptoribus Grsecis T^ptixv;* Tzi- 
miscas. Cfr. Cedrenus ap. Migne Patrol., gr. 
torn. CXXII, col. 109. 



Digitized by 



Google 



415 



BARHEBB^EI CURONICON ECCLES. SECT. I. 



416 \ 



**oi9ol? licu^j l^r^J ^-^ Ion y^Ale 
• jjoi ^as *rf^1 IXtiad ]ooi ^^^loo 
tfiitto? 1oi2L ^ r ^? It^r^ l+° °7 10 



mine "Isaac cursor*/, qui, quod quo- 
tidie circuiret per monasteria montis 
Edessae, particulas benedictas distri- 
buens, hoc nomine vocatus est. Isque 
extruxit monasterium Deiparae in 
suburbio Melitinae, atque etiam nia- 
gnam Melitinae ecclesiam, ejusdem 
praesulis nomine nuncupatam. 






76. Post Mar Joannem Sariffita, 
Athanasius Saliha K . 



>001 



li_<*ai> ^io ? Uj->? >}^ 

lA^jJAS w»JJ0^2l Jj^fc? <0>0l| ^jlfij 
• JaoI 'A1a^ T 1 ^- ^^° <*W-*? 
. >Vt-° ^ A r*^° fr liVin )oojjd 

oiulj \^loo • oi9?oio au^> a a <_atfolo 
^o %^ljjso r fio ,-o lAVi«)»o )n^ff? |ooi 
UJo^o^d r*r4^ <*-£)- 1 ai2oh2L*Lo 

jj<n upn.4mu]2| ^fLo ooi ^*j % 4 Vi a> 
U*£>r^ Un^£) ^r-^f ^-Ja-a^U 



Idem est qui et Lazarus dicebatur, 
monachus e coenobio Mar Aaronis 
Sigarensi; ordinatus est in pago Ca- 
tini a regionis Gihomensis 3 anno 1298 
(Chr. 986), feriaquinta, die 21* Tesch- 
rin prioris {Octobris), manum ei im- 
ponente Mar Lazaro, metropolita 
Anazarbae. Commoratus est in coenobio 
Barid, quod ampliavit, perfecit orna- 
vitque. Cum vero sancta sapientia 
moribusque sese commendaret, Aga- 
pius, patriarcha Antiochiae Chalcedo- 
nensis, virtutem ejus reveritus 4 , fide- 
Hum persecutioni finem imposuit. Mar 
Athanasius, patriarchate functus per 
annos viginti sex, obiit in coenobio 
Mar Barsumae regionis Claudiae, ejus- 
que corpus ad latus ecclesiae septem- 



4 ) Is Salachensis vocatur ab Assemano, Bibl. 
Orient., II, 351, qui loco I-m*^., Faliha legit 
)— ^. Salkaia, quod pariter refert Martin ex 
alio codice; illi patriam fuisse oppidum Salacha 
v^*^, in monte Abdin, cis Tigrim si turn, conjicit 
Assemanus, DeMonophys., p. 106, 



*) Pro v^u^uo legit Assemanus ^*juo, Mar 

tin saI^Jjs. 

8 ) Gihon, regio Cilicfo, ita dicta, quod earn 
alluit fluvius Pjramus, quern Arabes teste Abul- 
pheda Gihon vocant. Vide Dissert, de Monopk., 82. 

A ) Martin legit ^. 



Digitized by 



Google 



417 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : SSC. X 



418 



1 4>Sn2o ^.-+£^2 *Mt&]o {LaLton 

IjiLc©^ o-Jois^lo c^^B7 jLlfi] lino 
. }hSvo jy>yn^ V>Aa-^ 1r~£^ 00<sl 

..oonX* oViS* ji *nonno * wm^xs 

Zfirt 001 w J.?! AJ-Mfc-A ^-aLdJjmO? 

%Ao Urn* ooi i «^» isiLaoj Hoi* 
. UodoAAd V»]n1V>S\ UiSSn/Sn 

j.iWA 9f^0 • I^Oj^Lq Ul^ *0IOmJ1o 



trionale sepultum fuit. Ordinavit 
triginta octo episcopos, necnon Igna- 
tium Bar-Kiki 1 maphrianum > qui ad 
Mohammedanos defecit. 

Illo tempore multiplicata et magno 
culta habita sunt coenobia et monas- 
teria in regione Melitinensi, exstite- 
runtque viri venerabiles, sapientia et 
eloquentia praediti. Hos invidia pro- 
sequebantur Graeci Melitinenses; et 
septem monachi ablegati sunt Con- 
stantinopolim ac in carcere vitam 
terminarunt. Graeci insuper magnam 
ecclesiam, a «Cursore« diet am, sibi 
rapuerunt. 

Idem Mar Athanasius, anno 1299 
(Chr. 988) episcopum ccenobii Car- 
taminensis ordinavit celebrem Mar 
Joannem,qui in Turabdin scripturam 
estrangelicam* , jam a centum annis 
in desuetudinem versam, restituit : 
scilicet ex inspectione illam et praesul 
didicit ipse, et fratris sui filios edocuit; 
ast donum perfect urn scriptionis con- 
cession fait Emmanueli, ejusque fratri 
Nahabsajoruthae 3 . Misit autem praesul 
Petrum, illorum fratrem, Melitinam, 
qui attulit pergamenas; scripsitque 
magister Emmanuel septuaginta co- 



x ) Mendose legit Martin . ^ . 

*) Loco ) , ^ ' ]y l «fr apud Martin habetur 
pv^ i. ^iw) , — Nomine Seriptura ettrangelica 
| A i.^| J^jjJ veniunt ii characteres gran- 
diores qui bus «ntiqui et prastantiores codices sy- 
riaci fere cxarati fuerunt, quosque litterae minus- 
culae Nestoriana sunt imitate. Vocem estrangela 
alii cum Assemano, Bibl. orient., torn. Ill, part. 2, 
pag. 378, ob seriptura illius formam derivant a 
voce grseca axpvf/vk^ rotundus, alii vero, ut J. D. 



Michaelis in nota ad Castelli Lexicon, a w— Jjjj 
insculpsit, delineavil (non a j^jb, ut ibi mendose 
excusUm est), et ^.l^of evangelism, quasi* 
notnret ecriptvram evangelicam seu Chr istianii pro- 
pria*. Porro aliud scribendi genus posteriori ae?o 
apud Jacobi tas etMaronitas invaluit,quali nos in hoc 
libro edendo utimur,illudqne vocatur j^U^s |4|^ 
(Serta Peschita) seriptura simplex. 

3 ) Hunc scribit Assemanus, Bill. Orient., II, 
352 ]2o^Ia 1-ijJ Nache Bsiruoia. 

28 



Digitized by 



Google 



419 



BARHEBRjEI chronicon eccles. SECT. I. 



420 



i 



^ooi^t A*^; l£Ls . — -Jio^j-o? |j.^ca^ 
*A9^|o • r^-^1 <Alift*SVi-> J— J <5i 



dices versionis Simplicis 1 , Septuagin- 
taviralis et Harclensis, necnon tomum 
homiliarum in tres chores distributum; 
quae omnia dono dedit coenobio Car- 
taminensi, codices, inquam, qui pares 
non habent in mundo. 

77. JPost Mar Athanasium , Mar 
Joannes Bar Abdun. 

Melitina oriundus,incastitate insti- 
. tutus, anno aetatis duodevigesimo vene- 



*) Barhebraeus in Prsfatione ad auum jj?| 9.0] 
korreum mysteriorum (ap. Bernstein, CkrestomalAia, 
p. 145) hac habet de versionibus sjriacis S. Script.: 

* p -* ,p p . ^ .p . /,' ,* ,pp *•* 

),-* . *ooi UaJynmSn *^Z (}— ©1 PjQSN? 

« p* . * K «.* r ^^f 

••*? * >■ * • p 

9 * r .p f «p ,* x *V i*?* i 

i* K r . p %° 7 * 9 *< i p y i 

*■ ^nnVi^ ZqXOZ ZjXi^i:Z[ 1^*9010^ l*Ja* 

• ' • . %* r w. KP.-k FF-- 

^» • . p p «*p • * v "%. 

♦ ; ^^] * De ista syriaca (versione simplici qua 
Hebrao respondet) tret sententia feruntur : prima 
quidem quod tempore Salomonis el Hiram regis pro' 
diit; secunda quod Asa sacerdos, ubifuit ab Asiyrio 
ablegatus Samariam, earn transtulit ; terlia quod 
diebus Adai Apostoli et Abgari regis Edessa fuit 
eonfeeta , quando etiam novum Testamentum eadem 
rations simplici conversum est. Poslea (novum Tes- 
t amentum) accuratiusex Graco idiomaie in Syria- 



cum iterum versum fuit in eivitate Mabug, estate 
sancli Pkiloxeni\ demum terlia vice recensitumfuU 
AUxandria per sanctum Thomam ex Harkel in 
sancto canobio Antonianorum. Fetus autem Testa" 
menlum Septuagintavirale Paulus cpiscopus Tela- 
Mauzlat e Graco in Syriacum transtulit, - 

Porro codices, qui ab Emmanoele exarati dicun- 
tur pertinebant : 1° ad versionem simplicem sire 
Pesckita, qua pro veteri Testamento immediate 
ex textu primigeneo manavit, neque certo est 
saculo secundo post Christum recentior ; 

2o Ad versionem hexaplarem veleris Testaments, 
quam jus3u Athanasii Camelarii a patriaFche Antio- 
cheni, anno 6 17 Alexandria elaboravit Paulas, Te- 
lse-Mauzalath episcopus Jacobita.Hasc enim ?ersio, 
ad normam Hexaplorum Originis eonfeeta, passim 
septuagintaviralis vocatur, et diftVrt a versione 
Philoxeniana Veteris Testamenti; banc quidem, 
utpote jam tunc oblivioni datam non memorat- 
Barhebneus, sed saltern pro Psalmis et Isala ex- 
stitisse novimus ex testimonio Moysis Aghelsi, et 
codicis Ambrosiani scec. vni, ex quo fragmenta 
edidit Ceriani,in : Monument a sacra et profaua t ete. 

3o Ad recensionem novi Testamenti, Heracleen- 
sem dictam, qua Thomas ex Harkel, adhibitis 
duobus vel tribus codicibus grscis, versionem 
Philoxenianam emendavit. Cfr. de Thoma supra 
pp. 267, sqq. 

De versionibus sjriacis V. T. fuse et accurate 
tractavit A. Ceriani, in commentatione : Is edi- 
zioni e imanoscritti dells versioni siriachsdel Fee* 
chio Testamento. Milano, 1S69. 



Digitized by 



Google 



421 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : 8^C. XI. 



422 



]i+tS> U*r*?? )^aa Ikta*] * 4 .nS 
. ^01001^; l^nlw^y t SSr> I— £019; 
w-n^tf . <o<nJio 1t^AL° r-° V^Hf^ 

^j©2l*1 ^0 . U±i looU ooi; n Q ^ ] 

^ 10<JI tattle >!AiO Jlsl Va£,^9 

_Lg Icoi ]o£? . oiA*^9.2 <2o£ua2* 

), \09|«0 • JAXIOLd ]&A,l£L±Z ^-*01^td 
9&A0 • | liVll^P ^510-MJ^l ^oleAjs 

^ZuA. j— A 0Aa| r -d 01^1 *Al,A^D 
*_»0J^.3 If^l *9IO^* >0J»0 . ^ A l ib 

)2^i^! oiSnol-JAjpaj ooi j.oo. <^? 
laDiaa^ . 1 0(31 jjDjMe l^g-a (Jalr* 
loot ^m\Sn 11? *n!o UlSiS\ jj^atf? 
I»*fJt9 *_jj| ftnJatf ^jJ^-d ^OA^D 
|^ r ^ ^|? o'oi • ^-Wl r^oj dt^4rj 

>a^D UX^ ^-^ * ^4JJtt^9 \l&] i-oo 

w&LLs] ]o ^ iSn^o . t-o 09i U^r^ 



randam monachatus vestem in mo- 
nasterio «Cursoris« citra parentum 
suorura veniam induit; cumque id- 
circo ab eis molestiis afficeretur, as- 
cendit in coenobium Mar Barsumae, ac 
inde descendit ut in antro quodam 
ad Euphratis ripam habitaret*. Gratia 
patrandi virtutes et prodigia a Deo 
donatus fuit; ast animadvertens fa- 
main suam ibi celebrari, secessit in 
montem nigrum. 

Elapsis porro annis quadraginta, 
obiit Mar Athanasius Saliha, atque 
episcopi congregati una omnes et pari 
inspiratione consenserunt ut ille ipsis 
pastor fieret; beatus autem ille vir, 
revelatione edoctus electionem suam 
a Deo esse, voto illorum cessit, cum- 
que adhuc ne diaconus quidem or- 
dinatus fuisset, humili de se sensu 
ab omnibus muniis sacerdotalibus ad- 
huc retractus, die quarta Tamuz 
(Julii) ordinatus est diaconus, postri- 
die vero presbyter, ac die sequenti 
patriarcha, anno 1315 (Chr. 1004), 
aetatis suae sexagesimo, manum illi 
imponente Petro, Haranaa episcopo. 
Porro, quamvis beatu$ prasul ad per- 
fectissimam sanctorum canonum nor- 
mam ipsesegereret, ad minis trationem 
tamen rerum temporalium, utpote 
earum imperitus,manibus syncelli cu- 
jusdam monachi, nomine David, 
commisit, qui quidem in ecclesias et 
dioeceses abusus admisit plurimos. 



Elapso jam spatio septem et viginti 
annorum quibus praeerat sanctus vir, 



Digitized by 



Google 



423 



BARHEBILEI CHRONICON ECCLES. SECT. I. 



424 



• <a 1 * ft iSSn? UJcl* oj^UIa in ^ i n i 1 
j,nSSn ipMo . j-^J oi2o^ ^ooi^aLo 

• Ux^? lL0a*AL Ur^i-^-a^ ^oiaajDj-^J j 
. <*y^l 13 Ion r^?l^? 1ji>ea^A? Vftio 



ordinatisque ab eo quadraginta sep- 
tem episcopis, excitata est in ilium 
persecutio a Nicephoro, graeco Meliti- 
nae metropolitan Romani imperatoris 
condiscipulo. Iste enim, Constantino- 
polim profectus, patriarcham calum- 
niatus est, quod nempe ipsos Graecos 
seduceret, omnesque ad se pertrahe-. 
ret 1 . Idcirco imperator nuncium cum 
litteris ablegavit ad Khursuburgium 
judicem, ut Jacobitarum caput appre- 
henderet et adduceret Constantino- 
polim. Voluisset judex patriarcham 
impellere ut fugeret ad Arabum terri- 
torium ; at non potuit, et quia Me in 
ccenobio Barid residebat, et raaxime 
quia ipse metu imperatoris retinebatur; 
quare coactus fuit abire cum nun- 
ciis et armatis imperatoris satelli- 
tibus, quippe qui causabant illic mo- 
nachos plus quam mille versari qui 
sese opponerent nee sinererft patriar- 
cham abduci. Itaque quasi ad praelium 
instructi ad ccenobium Barid adven- 
tarunt. Patriarcha vero videns judi- 
cem obstupuit, cui ille blande : «uoli 
turbari, inquit, o vir sancte; nam 
imperator sanctus et pacificus te co- 



f ) Ingens incolarum numerus Melitinam sea 
Malatiam confluxerat a quo tempore urbem illam 
anno 934 Grsci Saracenis eripuerant, et paene 
vastatam invenerant ut constat ex supra relatis, 
p. 411-412; neque ii tantum monophysiticae sectoe 
addicti* sed plures etiam catholici. Constat utrum- 
que ex Michaele episcopo Taneos in jEgypto, qui 
ad Joannem patriarcham epistolam synodicam 
Christoduli, patriarchs Alexandrite Jacobitae, per- 
tulit, illamque urbem viaitavit. Hoc ilie scribit 
n Hist. Zaeharia patriarcha : * nulla, inquit, urbs 
n tota patriarcha dioeccsi major, aut Christ ianis 



frequentior, quum in ea sex et quinquaginta ec- 
clesise cernerentur, et ingens sacerdotum et laico- 
rum Syrorum orthodoxorum numerus, qui ad 
sexaginta millia excedere dicebantur, omnes ad 
tractanda arma idonei, si quidem id necessitaa 
aut voluntas suasisset, exclusis ab hoc censu fe- 
minis et pueris... Vidimus autem in ea plures 
Melchitas, qui synodum Chalcedonensem sequun- 
tur, et in eadem urbe metropolitan! habent. ■ . 
BibL Orient., II, 149, sq. Cfr. Renaudot, Hist, 
patr. Alex., p. 403. 



Digitized by 



Google 



425 



PATRIARCHS ANTIOCHRNI : 8JEG. XI. 



426 



o^ko a rim J (Adoio . ^(JIoLd^o 1}-*^* 

• JjjDVoj-^ -U f A .A Q • 0001 —-AfA* 

• l~*gd l^o yso • JoAjp? l-la}o 
*lo oooi ^**^ -\l^? ^ '^9r^f 

ai—xaaoo . ■ »jm\ In \no Uf"*?o 
6^10 . 427aA^ a^ >0LJb] AIa <£-*]-"? 
^oouiioj-o wAd) , >i1i^ iSV»; l^Ja* l^*^ 

1—A.tALo • ]aiJ^ ^ t Sin ^-*?o& 

Is'lso Ij-aL* LLaso • jV>\nL\ <©<jlLs)^> 
1^-^ P • If-^J ^-^ <oot iSS 0|.^ 

j.Lo| . ^oolL*} IAjs? l^r^o ^ooi Si? 

^oaiia^ < nnS/ Jlj . ^oolL*; ^i-^La^ 
^in^f^o *<^? ^°*° • U-*?o^ ^s ^.V> 
. v all4J |1? Joflil.jioll PI . Ui r * 

■ aq^As? Up ^'^ ^*? ^—^oi 



ram ipso comparere jussit.« Atque 
hoc modo eum apprehenderunt et in- 
gressi sunt Melitinam, cujus incolse 
igne veluti urebantur, ac ab optima- 
tibus largitionibus aegre impetrarunt 
ut ilium tempore hiemis ibi relinque- 
rent. Cum vero paschatis lempore 
statutum esset ilium profecturum, in- 
stiterunt cives Melitinenses ut vel ip- 
sos parvulos ordinaret diaconos, ablata 
illis spe patriarcham ipsis deiuceps 
praafectum iri. 

Itaque patriarcha Mar Joannes exiit 
Melitina una cum sex episcopis et 
monachis presbyterisque viginti 1 , ac 
in plenilunio Haziran (Junii) anni 
1340 (Chr. 1029) Constantinopo- 
lim pervenerunt; ast execrabilis iste 
Graecus Melitinensis prsemiserat prae- 
conem qui per plateas clamabat illos 
non profiteri «Deiparam« et hircum 
adorare. Quot tunc sputis eorum fa- 
cies consperserit plebs, quantum put- 
veris et quot lapides de tectis in eos 
projecerit, opus non est commemo- 
rare. Cum vero adstarent coram pa- 
triarcha Chalcedonensium in magna 
illorum ecclesia , eidem patriarchs 
suasit maledictus ille metropolita Grae- 
cus Melitinensis, ne cum ipsis inqui- 
sitionem de fide institueret, quippc 
qui essent in disputatione exercitatis- 
simi; at fieri non potuit quin interro- 
garent : interrogantibus ' igitur quid 
profiterentur, nostri eduxerunt duo 



4 ) Juxta Michaelcm episcopum Taneoa, Join- pair. AUx.> p. 404; AssemaJUyJEM. GwnLrK, 
nem comitati sint episcopi quatuor et monachi 150; Lequien, Or. CAritt., II, 1382. 
tres. Vide ejus testimonium apud Renaudot, Hist. 



Digitized by 



Google 



427 



BARHEBRiEI CHRONICON ECCLE8. SECT. I. 



428 



• \2~\\ K f\A<n ^oaILo i fifth? <aal*£u] 
^*S<<? ^V>S ojo] . Jaiai ^aaj&lJ; Ul 



001 



T • • • • \ 

tSnniSo • UiSn ^{1*? 1r*r^ 01^9 
• [U09 Ig-ik^ ^*92 %-* vpJ) nap* 



volumina, graece et syriaceconscripta. 
Cumque aperuissent volumina, et 
n on nihil in eis perlegissent : »vos 
non adduximus,inquierunt adversarit, 
ut fidem a vobis discamus, set ut fi- 
dem vos edoceamus; profitemini no- 
biscum duas naturas post unionem.* 
At patriarcha respondit : «nos confes- 
sionem patrum nostrorum rainime 
mutabimus. » Turn assurgens male* 
dictus ille Melitinensis : *confessionem 
imperatoris, ait, tu aspernaris,« et 
patriarcham in maxilla perqpsit; cui 
beatus iste et alteram obtulit. Idcirco 
plures ex magnatibas Graeciscommoti 
et tristitia affecti lacrymati sunt, 
atque exeuntes, murmurando disces- 
serunt; patriarcha vero ej usque so- 
cii ad monasterium Mar Mennae, ac 
postridie ad monasterium Gregorii ad- 
ducti fuerunt. 

Coacto postmodum alteroconventu, 
patriarcham et episcopos advooarunt, 
patriarcham autem et Eliam Symna- 
dae sedere fecerunt; cumque post 
plura viderent eos minime sibi acquies- 
cere : «tantummodo , aiebant , ne 
misceatis oleum particulae consecran- 
dae 1 , et ne crucem signetis uno di- 
gito, sed duobus. « Quippe molieban- 
tur eos ita gradatim fraude circum- 
venire ; ast cum ne hoc quidem modo 



! ) Vox sjriaca |i£o xalha % ut laiine scribit oleo preparavisse. Quod et Nestoriani faciant at 



J. S. Assemanus, proprie significat fracturam ; 
designat autem in rebus liturgicis panem conse- 
crandum, qui panis infra liturgiam in plures par- 
tioulas seu fragmenta apud Syros frangitur. Ex hoc 
loco colligitur Jacobitas panem consecrandum cum 



patet e canonibus Joannis Barabgari, a quo disci- 
mas Nestorianos Xatham confeclsse ex farina 
frumenti elect i, aqua pura, oleo olivee, sale ac 
fermento. Cfr. Lamy, Dissert, de Syrorjlde p. 237. 



Digitized by 



Google 



429 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : S^EC. XI. 



430 



jI^)o jaqiml ooi jnNViS 0&po|o 

^Ia^gi* y\\±2 J . jiolo f^Ld ^ai> 
• *-14 t^ldo . *^JJ? |— iJD?as ^ 



001 



ai~k^ v*A-*|o . I_*?aj8^ wfluaJi ooi 
>0|-o JjAoa^ ooi looi w-o^j )—££•? 
. ois Oj-a^» ^oJ<Ji \^ . oU|Jc£t 



<) Jjjom Ilesna, id est castrum. Tria di versa 
loca hao appellaiione Teniuat jijj _£* ftpA* 
castrum, urbs Mesopotamia? ad Tigrim ; ™~ 
tagl^e Mansur castrum, urbs episcopalis apud Sa. 
mosatam, roonte ipsum inter et Melitinam posito ; 
I—*]? I •"" - Zaid castrum, urbs episcopalis 
in quarta Armenia juxta divisionem Abulphedae. 
In presenti loco serrao fit, ut conjecerim, de ilia 
Hesna, qua Hesna Mansur dicitur. 

*) |—o^, Area, non ea f inquit Assemanus, 
{Diss, de Monopk., 65), quam in Phoenicia Ptole- 



flecterentur, bini et bini in uno loco 
usque ad Teschrin ( Octobrem ) in- 
clusi fuerunt ac magnis cruciatibus 
affecti. Illic maledictus ille Nicepho- 
rus singulos seorsiui blandimentisten- 
tari curavit; turn miser Ignatius Me- 
litinae, Moses Hesnae 1 et Isaac Arkae* 
seducti fuere ac dederunt chirogra- 
phum quod imperatori attulit Nice- 
phorus, dicens : «si modo patientiam 
habueris nee eos cito dimiseris, con- 
sentient omnes.« Turn imperator pa- 
triarcham accersivit, eique dixit : «si 
consentias, conceiimus tibi thronum 
Antiochiae. « Cui patriarcha respondit : 
^ad rae quod attinet, habeo thronum 
apostolicum in terra et in coelo. « 
Inde evanuit spes quam de ipso conce- 
perant, jussitque imperator patriar- 
cham in exilium abduci in raonas- 
terium Gaii ad confinium Burga- 
rorum 3 (Bdgarorum). Illic autem 
mansit quatuor annis, obiitque sc- 
cundo Schebat (Februarii) anni 1344 
(Chr. 1033)* et sepultus fuit cura dis- 
cipuli sui Joannis, qui in Syriam 
profectus secum attulit volumen a 
beato patriarcha ante obitum con- 
scriptum de eis qui ab ipso defecerant, 
eos nempe, si poeniterent, recipien- 
dos esse. 

maeus et Socrates, Tripoli ua inter et Antaradum 
memorant, sed qua? in Antonini Itinerario a Me- 
litina, Armenia urbe, millibuspassuum 38 distare 
dicitur, quam et Barhebrceus inter septem episco- 
pate circa Melitinam positos recenset.* 

8 J Assemanus, Bill. Orient., II, 353 vertit : 
• ad coenobium Caii, quod in region* Bulgarorum 
situm est, relegatus fuit.* 

4 ) Juxta Michaelem episcopam Taneos,/<x?. cit., 
obierit Joannes Abdun jam anno 747 aerae marty- 
rum, id est anno Christi 1031. 



Digitized by 



Google 



431 



BARHEBRJEI CHRONICON ECCLES. SECT. I. 



432 



Uuia^ 00010 . t-ia^1 L^jdfMO UJa*; 

U>aml o^lo a-o^ Jj^l ^hJi ^aldio 

. gx Uitfo tl^So )h=u^ . Qti^igy? 

1 W i II IoaIo . dL^Loo ctia^i ^L^ad; 
^Qio a* >a S 4' ) ii,n nun i^-"? 

IAajoAjd olijvJqa^ JJ-90 aaJ I^S^*; 



Po8tquam patriarcha in exilium re- 
legatus esset, episcopi Jacobita ad pa- 
latium imperatoris adducti fuere ; tres 
autem illos qui subscriptionem Nice- 
phoro dederant, patriarcha Graecorum 
exuit et iterum baptizavit^Facti sunt 
daemonibus ludibrium : unus eorura, 
Ignatius Melitinae , acerbo mcerore 
correptus, subito mortuus est, ceteri 
vero duo aufugerunt et in Syriam 
pervenerunt, ubi in pcenitentia vitam 
consummarunt. Quod attinet ad Mar 
Etiam Symnadae*, virum disertum et 
senem sanctissimum, hunc cum in 
disputatione adversarios illos devicis- 
set, ad portam palatii lapidarunt et 
occiderunt; Joannes vero Hadeth 3 in 
carcere diem clausit, ac Dionysius 
Tel-Patriciae 4 post mortem impera- 
toris liber evasit, et orthodoxa fideser- 
vata, ad sedem suam reversus est. 



jfaAtfGJaAj.<0|jaS*^lMaA *j.Lo hL& 



01am* 0019 

s •• • 



78. Post Mar Joannem Abdun t 
Dionysius Hehek*. 



<-L»a* *i^e JjA^q-4 001 jJJ^ fo 
% 1B1H a-aJLs^l Uiattsla ^QgnSjn 



Fostquam beat us Mar Joannes Bar 
Abdun in exilio obiisset , convene- 



! ) Tradit Michael, vitffi Zacbaris auctor, apud 
Renaudot, p. 405, duos metropolitas, Melchita- 
rum fidem arnplexos, factos esse subdiaconos. 

«j o^ViTw • Symnada, vulgo Synnada et 
Synnas, Phrygian urbs, Jacobitis olim frequens.* 
Assemanus, Dissert, de Monophys. 111. 

8 ) j£: Uadeth seu |z^ Hadatha. Duplex 
occurrit hujus nominis ci vitas, teste Abulpbeda, 
altera in Mesopotamia ad Euphratem fluvium baud 
procul ab Anbara seu Pheroz- Sapor : altera extra* 
Mesopotamiam ad Tigrim versus ortum eo loco 



posila, quo Zeba major Tigri miscetur. Ita Asse- 
manus, Dissert, de Monophys., 84 sq. 

4 ) wn*£jJt^2, Tel Patricia, caslrum circa 
Melitinam, cujus episcopi laudantur in cbronico 
Barbebrtei Dionysius et Timotheus. Assemanus, 
Dissert, de Monophys., p. 116. 

5 ) Assemanus loco olj** heheh, legit \ I'm 
Aqje vel kaje, Bibl. Orient., II, 353. Exstat in 
Tractatu de Jtde Patntm epistola synodica Dionysii 
ad Senuthium patriarcbam Alexandrinum.Assem., 

•tftf.,1,625. 



Digitized by 



google 



433 



PATRIARCHIES ANTIOCHENI : S^BC. XI. 



434 



• U;a^o? \h2\a aid) *^a*? «*j^*9 

Up? on % liaflu^rj ^si^] *ji* 
*j-Lo? lj SnnSn? Un^A^ {l&*ai_^ 

l*tf90S y A S o ] ^991 |Lld] 001 ^-JtfO 

.j-m^, Uia UgJ^ jjdj . ^0iqJLm? U^l 
ctla9 ]Aoi tet^kO oij^ ^asu^^]o 



runt episcopi in Tamenin Claudiee 
regionis pago, et electus fuit Heheh 
archimandrita monasterii Lazari in 
regione Gubensi, quod monachi Ar- 
meni hodie inhabilant quodque voca- 
tur Bazgaunoch supra Tangu pagum. 
Ordinatus fuit in monasterio Mar Do- 
mi tii ejusdem regionis Claudiae, et 
vocatus Dionysius, manum illi impo- 
nente Mar Abrahamo Callisurae 1 qui 
antiquum templum monasterii Mar 
Barsumae aedificavit, anno millesimo 
tercentesimo quadragesimo quinto 
(Chr.. 1034). 

Chalcedonenses vero Melitinenses, 
statim ac perceperunt orthodoxis pa- 
triarcham esse cons tit u turn, id Con- 
st an tin opoli denuntiarunt, advenitque 
mandatum ut ille apprehenderetur et 
ablegaretur; at vero fidelium Meliti- 
ncnsium optimates patriarcham illico 
transmiserunt ad ditionem Arabum, 
isque profectus Amidam, ibiconsedit. 
Itaque ex illo tempore Amida facta 
est sedes patriarch®, qui commoratns 
est illic, vel in coenobio Mar Ananias 
Mardensi toto vitse suae tempore. Ec- 
clesiam rexit annis decern, et episco- 
pos ordinavit triginta sex : quo de- 
functo, conditum fuit ejus corpus in 
ecclesia magna Amid® ad latus sep- 
tentrionale. 

79. Post Dionysiutn, Joannes, 
Joannis Bar-Abdun ex fratre nepos*. 



«) ^mAaj Callisura, urbs episcopalis ex 
septem qua circa Melitinam sunt. Assemanus, 
Diss, de Monophys., p. 72. 

') In serie patriarcharum aBarsalibso deacripta 
et in vita Christoduli Alexandrini legitur »ex 



sorore nepos. * Synodic® ejus epistobe ad Christo- 
dulnm habentur in Tract, defide Patrum in cod. 
Arab.Vatic.XXXHI, apud Assemanum,2M/.0r., 
1, 625. 

29 



Digitized by 



Google 



435 



BARHEBRJSI CHRONICON ECCLES. SECT. I. 



436 



^ • UttJaaL Utfiad ^-2* j nSViS 
*m£«l aJL£ ^*r*a . fJaXfl^ ^&m£^ 
AXt? \~rnj* *sla qjlL$^1© . Ur*? 

l*r*} wiPoiojoU ^oi jJjaia^L oiU]o 
. «Ufli\Sn9 feaaoj *^^dj I jVn So? 
*jlo UnTj-o 2ua; ooi; 1*1 j.o oA-*]? 

i a^io . yA ?? H4) \jio *d^ ui 

o *-Orr* *Aoi! ^*^ ^°° • ^^ 
^JLLoJj^ud Ado . A^l^^o ^wnnnSo 

. 019? >0JL» ^LttO* Ifrd^lo . Ua^O*)? 

: i^; miJ\^o jAligSn ^Aclo ^o 

UlLo^ j if* l^asj- Aj-jla i iViAo 
• Jn^sj ^A^i! **t&)o . 1*^. l*£*o 



Defuncto Mar Dionysio, et ecclegia 
vidua remanente, ausi sunt episcopi 
Donnulli de sede ad sedem transire, 
conculdando canones. Tunc episcopi 
ceteri, zelo incensi, convenerunt 
mense Ab (Augu&to) anni millesimi 
tercentesimi sexagesimi (Chr. 1049); 
electionem fecerunt ac meminerunt 
magistri Theodori, monachi coenobii 
Bar-Gaghi in agro Melitinensi,qui erat 
sancti Mar Joannis Abdun ex fratre 
nepos; de hoc cum episcopi omnes 
et ecclesiae filii consentirent, ipse non 
consensit, sed fuga arrepta abiit ad 
regionem Dulicbiae, quo et episcopi 
perrexerunt; ast ille inde iterum fu- 
giens, sese recepit in quemdam raon- 
tis anfractum ibique delituit ; eum 
vero mox assecuti episcopi vi appre- 
henderunt atque ordinarunt in Phe- 
rozmani 1 , manum ei imponentQ Elia 
Zeugmae episcopo. Appellatus est no- 
mine palrui sui Joannes. Porro ille 
in urbe Amidra etin agro ejus commo- 
rans episcopos transgressores correxit 
et illos qui manifesto rebellionis 
rei essent penitus pastorali munere 
exuit ; functus vero patriarchatu octo 
annis et decern mensibus et ordinatis 
triginta episcopis, obiit Amidae, ac 
-sepultum fuit sanctum ejus corpus in 
ecclesia Deiparae. 



• U* ooi9 wiPntmillUl . ^i*o* ?Ao 80. Post Joannem , Athanasius 

Haje. 
. r^o^o |4^ r+r&s ^+*+ +r* r^ Cum Mar Joannes patriarcha obiis- 

*) Assemanus, Bibl. Orient., II, 354, ex codice manum ei imposait ia synodo episcoporam Ami- 
Romano ita habet : «EUas Zeuguue episcopus da.* 



Digitized by 



Google 



437 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : SMC. XI. 



488 



np -■* . } inySV ta nld1 o-jO^I 
. U*i croij wj^iViAi;]? *ttaxmJLl]4J 
I^mcl^o qiAiSjV )ooi «iQ t 2u; on 

**4A^td • oio nSi^ ,-*? j.£*)|Jtt 
. )A*A*? ^aj «ln . uxLud] looi oA*|; 
claXq2]o • \on ^oohjciViSa' fljj \-^ 
. IUU^£) hilVio **a^ ^Jl ****! 
{LaJa.JP oA^lj l^oAi ^niiS o^o 

• tL*^£ If-^-A • OiAaSJ^O ^IttO* <*j£o? 
\^ . lljjj'nV ]'£*]±D r A4D ^*r+0IO 

U^o. i^r^. oilLo . >*oi )A*ttfaLaJ 13? 

^©OIaJ V-^l0 . ^.AOf jJD \.^ OOOI 

<ji2*lMr&2tee iLa ^jjp^AJ? 0W4AJ 
oooi ■ i t ^S woo^i I^o jaaLo o . Um? 
1«*m loot » m+si) . g—sj <*oi i nS« 
w^o^uLaIo ws| >a^ Ion . Iqoi j~*i-lld 
uiLkJUlaAlo.U^^dol; U^o.U^soaw; 

0001 Od£*j^£. 9001 Wi^t f& . ^90*9 

wtfaa*|a£; wtfaL^oj^o . l*sa*^uP 



set Amidae, congregati sunt episcopi 
occiden tales et e lege runt Athanasium 
Arsaraosat8B,Haje dictum, qui, relicto 
grege suo, in monasterio Mar Aaronis 
Sigarae sedem fixerat,eumque patriar- 
cham constituerunt in monasterio 
Pharis regionis Hesen Mansur, anno 
1369 (Chr. 1058). At vero Orientales 
illi offensi erant, eo quidem praetextu 
quod fuerat episcopus, re autem vera 
quod citra ipsorum consensum fuerat 
constitutus. Itaque episcopi nonnulli, 
numero pauci, convenerunt indigna- 
bundi, atque vi ordinarunt Amidae 
Josuam scribam, Mar Joannis syncel- 
lum et aluranum, virum disertum. 

Turn per tractatus contumeliosoa 
de facinore secunddB ordinationis Ha- 
jae, de qua utpote illegitima omnes 
Ecclesiae filii offendebantur , Josue 
Ecclesiam implevit ; Haje vicissim 
ejusque asseclae probra et vituperia 
effundebant in Bar-Susan ,eo quod sese 
ordinari permisissetpostHajae ordina- 
tionem ; porro excusationem de Hajae, 
utpote jam episcopi, ad patriarchatum 
promotione hanc proferebant, quod 
pariter Meletius Sebastiae 1 , Elias Eu- 
phonise* et Joannes Haran 3 , quam- 
quam episcopi essent, patriarchaB An- 
tiochise facti fuerant, quemadmodum 
Proclus Cyzici et Anthimus facti sunt 
patriarchae Constan tinopoleos 4 . Ad ver- 



') Cfr. supra, p. WL k fuerunt apud Jacobitas episcoporum translations. 

*) Cfr. supra, p. 298. Recentioribus autem temporibos mos invalnit ut 

3 ) Cfr. supra, pp. 306-308. ad dignitatem patriarcha non alii quam episcopi 

4 ) Cfr. supra, pp. 156-158. Olim rariores promoverentur. 



Digitized by 



Google 



439 



BARHEBR^I CHRONICON ECCLE8. SECT. I. 



440 



a-dt*£^Ls oqoi w-fioi! wiPnViiAlfo 
jjd jle) ^*^oi \,nonSo ^i^jpaa^ 
1-4J afuaJ jitiS^ w^l ]ai? .^i 

• ]<£o)^. n iViAo lfr-mo aJ^sjo 
|A^aJ? 1 1 ilnS A_*9a* |^o*a^Jo 
)—1^1 oooi ols^ y*) . i—A-filO? 
iflUttd ^ w^l IjolL^Lo ale . 0^24 

•^&o)j? ^OlOfilo .^Aflld CLttA*AlA^i 

*oi l^ilnln }1? . oiA_a_^j.^ oi^icl 
euj^eAloL **}] %fioi J3o . llLoo* 

• JjpalaJ %^ ojj&^o -*{*& \] liV|nn 

>3^0 . v OXLOm y*] )A* >0.^ 1o(5LlflL^O 

lAlo Ja^o . )onSnol ^1 U1 ^Ai) 
1;ooi* y*) 1j^ # ^All >a^o • ^ 1 y*) 
wsl? _*a^ fJD fy* f&o . < mnnSi ^jd 
.oaaJj U* A^oj rr^A 1^-^ ^°-^ 

j«oj l-oo . 1±m iiA^lo . JAfiuAaa 

. l**9Qi90 UJOa )?£UV ^COLaVAo U?9 

• l^oj^* jlool^o *oi9©|* wDnn^i y*l 
Aj^.^aa^cj^o jA^iSV> UqJ1ocU>o 
I^Ujls . 019; ** 1 nn Ua*£ ail |coi 
. I— Oj£tf*o jIViMiSno j ,ViiV>Jo ^*? 
. oiAiSno >O|l0 looi <4jd fl? U^l 



sus ilia ita respondit Bar-Susan : 
« sane ipsi apostoli uxores habuerunt, 
camem manducarunt, circumcisionem 
administrarunt et observantias judai- 
cas ad lucrandas hominum animas pro 
exigentia temporis adhibuerunt, quin 
propterea etiam nobis liceat talia cus- 
todire; similiter pater «Theologi«huic 
ecclesiam suamhaoreditate transmisit, 
quod hodie illegitimum foret. Itaque 
non decet sese conformare veteribus, 
si contingat eos legem fuisse trans- 
gressos, puta ut quis occidat fralrem 
ut Cain, aut rem habeat cum sorore 
ut Amnon, sive cum uxore patris ut 
Absalom, sive cum filiabus ut Lot, 
sive cum nuru ut Judas, Jacobi fi- 
lms. » Attamen cum perspiceret Bar- 
Susan Hajae asseclas in eo esse ut ad 
ipsos reges causam perferrent,muneris 
pastoralis abdicandi consilium execu- 
tus est, et scriptione librorum occupa- 
tus quiete egit. Confirmatus est ita- 
que Haje qui per annos quinque cum 
dimidio ecclesiam rexit atque ordinavit 
episcopos viginti, inter quos erat Igna- 
tius ejus ex sorore nepos, quern Meliti- 
nae ordinavit, vir utriusque linguae, 
graecse et syriacae peritus, sicut Jaco- 
bus Edessenus et Thomas Harklensis, 
in arte dialectices et grammatices pa- 
rem inter aequales habens neminem, 
simplex praeterca et rectus, misericors 
ct paupcrtatis adeo amans ut nihil in 
ejus cella remaneret. 



Tunc iter urn adversus orthodoxos 



Digitized by 



Google 



441 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : SiEC. XI. 



442 



]o9l JoU' Ul* ,J*J 001 +>) . 1^0 
V^jk? v^l ^1 T^ • ^l.ijjiSiAP 

^cJio Ij^j ^oifli] *j^dj l^oa^l 

• • • 

**n U^oJjo U>[1 ^o' ]a^. . }-;*> 
ooi l i lYI^) ^L ^j Ioa . Uooi^j 



a Chalcedonensibus excitata est per- 
secutio dira et vehemens, qualis olim 
ab ethnicis in christianos invaluerat. 
Athanasius Haje patriarcha et socii 
ejus episcopi comprehensi fuerunt et 
inclusi in coenobio GraecorumMar Ab- 
dychi 1 supra Melitinam sito; posteaeos 
inde eduxerunt ut Constantinopolim 
peterent; sed cum Arcana pervenis- 
sent, obiit Mar Athanasius patriar- 
cha, et translatus fuit in ccenobium 
Mar Aaroliis Sigarense, ibique sepul- 
tus. Ignatium vero Melitinse, patriar- 
chs ex sorore nepoteni, abduxerunt 
Constantinopolim, cumque ipsum de 
fide interrogarent, strenue ita respon- 
ds : « unus de Trinitate, Deus Ver- 
bu in, in cam at us est absque commuta- 
tione ex Virgine Deipara Maria ; is 
revera est et prsedicatur unus et idem 
Filius, dominus Jesus Christus,8Bqua- ' 
lis quidem Patri in essentia deitatis, 
idem etiam sequalis nobis hominibus 
in humanitate ; unus ex duobus, divi- 
nitate et humanitate. Et, quemadmo- 
dum Patres sancti dixerunt, una est 
natura Verbi incarnata*, sicut etiam 



! ) Assemanus, Bibl. orient., II, 355, habet 
in coenobio £.£W<fcr/f ,adeoque in codice aao legerit 
wtfa^majoj pro sjpas©yo| • 

*J lata locutio, qua saepius abusi sant Mono- 
physitaj, desumpta est ex Epittola S. Cyrilli 
Alexandria ad Soccensum (Migne,. Patrol. gr», 
LXXV1I, 233) : • Consider antes, iuquit, modum 
Aumanationis, intelligimus duos inter se indissolu- 
bili unione convenisse naturas (? van;), extra con/u. 
sionem atone immutationem ullam : caro enimcaro 
est, et non divinitas, etiamsi Dei earo facta est : 
itemque Verbum Dens, et non earo, quamvis dispen- 
saioria ratione propriam sibi fecerit carnem. Igitur 



cum id eonsideramus, nihil ilium in unitatem concur- 
sum violamus; dum ex duabus naturis factum esse 
dicimus : sed post unionen, naturae alteram ab al- 
tera non dividimus, neque in duos filios ilium unum 
impartibilemque secamus, sed unum asserimus F ilium, 
et, ut sancti Patres dixerunt, unam natubam Dei 
Vesbi INCABNATAM (play ?u<riv T(W Stol A070O 
oirapxuplvflv). • Ifsdem verbis utitur 8. Cyrillus 
in Epistt, 40 et 46, in Lib. II adv. Nestor, et in 
Dial, quod unus sit Chris Ins (Migne, Patrol, gr., 
LXXV, 1290; LXXVI, 60; LXXVII, 193. 
239-243). 8. Athanasius, in Oratione De I near n. 
Verbi (Opp., IN, 27), si tamen ipsius sit, hac lo* 



Digitized by 



Google 



443 



BARHEBRjEI chronicon eccles. SECT. I. 



444 



- %_J&» |la^g.,iO 6] | i nn^qi *~ 
t/N^ j^o . ^lii,Snfl\f> 13 U*^.o 

1 AS nil ^«Sn ^iS **) l^a^jJ^; y*]o 
A-iI^j )V» t \ • oi^ oc0i ■ m^iSn U* £&o 



una est hypostasis ; servatur quoque 
differentia essentialis eorum e quibus 
existit et coraponitur ille unus. 
Non autem passus est conversionem 
aut confusionem, absit! Illos vero qui 
novo dogmate docent duas naturas et 
essentias, et operationes, et volunta- 
tes non recepimus. » Cumque plurima 
in medium essent prolata, eum exilio 
damnarunt montis Gajae in Macedo- 
nia. Ibi in angustiis permansit per 
tres annos, pessime habitus atque 
etiam irrisionis causa ad colendos 
agros et vineas emissus, donee scilicet, 
mortuo imperatore Constantino Duca 
et solutis captivis, ipse etiam Meliti- 
nam repetere ac sedem sham occupare 
potuefit. 



cutione ante Cyrillura nsus fuerit. Scriptores 
orthodoxi probant ibi adhiberi nomen natura 
pro natura subsistenle seu persona, quod et 
con text a Cyrilli oratio evidentcr demonstrat. 
Justinianus imperator in Confess, recta fidei 
(Migne, Patrol. gr„ LXXXVI, 1002) ait : . Cy- 
rillus quoties unam naturam dixit Verbi incarna- 
tarn, in. hoc n at ores nomine pro subsist entia usus 
est. * Anastasius Sinai ta in Hodego, 10 (Migne, 
Tattol.gr., L. XXXIX, 190 : » Igitur quit sensus 
sit, quando unam naturam incarnatam scripsit 
(Cy rill us), alibi idem sapientissimus Pater nobis 
exposuit, neque enim nomine nature unius incar- 
nates aliud intellexit, quam unam personam 
sanetissima Trinitatis incarnatam esse. « S. Joan- 
nes Damasccnus Contra Jacobitas, 52, (Patrol, 
gr., XCIV, 1462) : *Per abusionem, non proprie, 
nature nomine htpostasim signifcarunt (Cyrillus 
et Athanasius), ut perinde sit ista loculio, ac si 
dixissent, unam htpostasim divini Verbi in- 



carnatam. Non enim natura divini Verbi incar- 
nate est sed hypostasis. » Eodem sensn vocem 
explicant Eulogius Alex, et JEpbraemius Antioch. 
apud Photinm, Biblioth., cqdd. 229 et 230. Et 
revera, quamvis Cyrillus ordinarie voce natura 
stricto et proprio sensn utatur, tamen non semel 
naturam pro hypostasi seu persona usurpat. Sic 
Jpol. contra Theod. (Patrol. gr. 9 LXX, 401) : 
'Secundum htpostasim unionem dicimus factam, 
verbo hoc nihil aliud dmonstrantes nisi quod Verbi 
natura sive hypostasis, hoc est Verbum. ipsum, 
humana natura vere unita, sine ulla conversions 
atque confusions, sicut sape diximus, unus intelligi- 
tar et est Christus, qui Deus est et homo. »Nimirum, 
antequam Nestorii et Eutychetis haereses exori- 
rentnr Patres non ita expresse vocis natura (y voxc) 
sensum et usum definierant. Cfr. Petavius, da 
Trinit., 1. IV, cap. II ; de Incamat., 1. II, c. II, 
4 et 5 ; ibid., lib. IV, cap. Ill, 3 et 8. 



Digitized by 



Google 



445 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : SMC. XI. 



446 



— JUa* *^o : U* ooij ^aiJl^l 9A.0 

%^j +mo] <*;^o? IfoaSo *xi£.s] 

I^qaS j o ^oViinl? oj-p % ^om^s; 
J-oo^s %qjla 0919 <-L»a* ^i^a^ l^tA? 

.USi\Soo Ui^r^ h^Snio ]o<n H- 3 ^? 
A^Uaqj* I^q-oj^&o; lA*g2b> U?oU>o 
PI . ^^^1 -rf ^1 r°o . lofli 1?i 
^-£o frSi.? ^aio *oZ2\ *<^; *?©1 
U*po Ur^A ]jja^ ^So PI* UiaA 
UtfaLoJ Ij^Lo ^.Lo *a] • *£^*£) 

ovlk) ^oj^JAJ; )o**2o -oAa |jaJLo 
•. aSVi^o oj-o fO? ^A^qi^v ttULs] —Loo 

|lo • If-KJLtfO i^QuT ^OCTi^S^ UtjJtflo 

]ooi 9g&o PI . ^gioy i S < .^S» y& 
+\gC& LaHL^q • fcau^o l^oo^o <5i|^f 
]o0i )P % <*«—& r-*° * l^-^?o|jo looi 
]ooi Zul? )jJLd«ft %^ . U90I? )A^?i.!4d 
Mr^so . jll^ (bo looi w^uJ^ALo aiL 



81. Post Athanasium ffaje, Mar 
Joannes Bar-Susan 1 . 

Post mortem Athanasii Haje, con- 
venerunt episcopi in coenobio Mar 
Abhaei* ad ripas Euphratis, atque 
unanimi omnium consensu elegerunt 
ecclesiaeque pastorem constituerunt 
Mar Joannem, qui et Josue Bar-Su- 
san scriba, virum sapientern, sanctum, 
in disciplinis ecclesiasticis institutum, 
disertum, necnon in arcta mortiftca- 
tionis via alacriter incedentem. Elec- 
tioni suae acquiescere noluit, imo 
fassusestse magnopere poenitere quod 
ab initio consensisset ; verumtamen a 
monachis et viris Sanctis necnon legi- 
tima episcoporum violentia adactus, 
votis cessit. 

Peracto porro ipsius enthronismo, 
in eodem ccenobio Mar Abhaei, cano- 
nes quatuor et viginti conscripsit, 
sancivitque ut illi turn a seipso, turn 
ab episcopis servarentur ; quos quum 
legissent et audiissent, nonnulli qui- 
bus timendum erat offensi sunt, pii 
vero laetitia affecti. Praeterea quinque 
episcopos moribus dissolutos deposuit, 
aliosque eorum loco ordinavit egre- 
gios et probatos. Nunquam consuetu- 
dines suas immutavit, sed corpus 
suum jejuniis et .vigiliis domabat; 
pedes per vias incedebat, cumque de 
itineris asperitate nimium fessus erat, 
super asinum, quern secum habebat, 



1 ) ^AOi> j— o Bar Sckusekan t jtl f Jit ]scribit *) De Abn«o ejusque coenobio, Tide supra 
Assemanns, Bar-Susan, id est Jilius Susan. pp. 133*136. 



Digitized by 



Google 



447 



BARHKBIUSI CHRONICON ECCLES. SECT. I. 



448 



%•£? . looi r ni oi^£>; Ur^A • Mr*) 

r-o JjA^q-J ooio . w-spjJ V, ,i«V>? 
t^m t a So oiSn a ^oot- la^ ^ail* 

i-Jr^d . U-*i©l? l^^iaa w-sfe U^l 
• looi ^.sAi ooi •. ],Aiii*l\ oooi »ioAij 
l?f-go Wr-J V-A^pl^-L ol-^Loo 
IsAs? ]Ua» >a^o . [AiSm UaXtJfLeo 
]^o)1p >oi UaL^Lo rpL, . *a4*? 
u^o . > nnffiil ^^00 )a*j^) -i-lo? 
oisAb oi^q a i mo? . ,** laAaa ^oj] 
)o^A ^oiniSViil? >0g-oo . *<s\o$a]jd 
*jaa^)o . lAl*jJ* t ilojjo *oia£* 
i-l*a^> )aiA ^ r ^u? I^gio oi^ 
_Jl*o* <*j^o) oij^clo r~*A? U^ A ? 
^a*] Alio . oiliOiSno oiai Uj^j^Ld 

r& . j.mSAo* ucis] **r&)o . *\~*~£ 
tyaJ V^o . looi i^g^o U^? JJ,-*oU> 



requiescebat paulisper, reliquo tem- 
pore monachis sociis praecipiebat ut 
infirmior quisque veheretur. Interim 
eximius ille vir 9 etsi cum illis %difi- 
cationis gratia humillime conversare- 
tur, nun qua m tamen a scriptione 
abstinuit , ita quidem ut scriberet 
inter ipsas itineris molestias, quan- 
do nempe ad quiescendum consis- 
tebant. Hinc orbem iraplevit epis- 
tolis, voluminibus et admonitio- 
nibus 1 suavitate plenis. Praeter 
multos quos scripsit libros, operam 
etiam impendit carminibus Mar 
Epliraerai et Mar Isaaci, eaque in 
unum lib rum collegit, quern in senec- 
tute sua propriis manibus exaravit ; 
at priusquam ilium absolvisset diem 
clausit extremum in civitate Araida, 
ej usque corpus sepultum fuit in eccle- 
sia Deiparae in area marmorea juxta 
sepulchrum Mar Joannis patriarchs 
magistri sui et praeceptoris , anno 
1384 (CAr. 1073). Patriarchatu func- 
tus erat annis novem, et ordinaverat 
septemdecim episcopos , in ditione 
Arabum commoratus propter fraudes 
Graecorum. 



A ) Inter opera Joannis Bar- Susan speciatim 
memorantur : 1© Anaphora, qu® , at testatur As- 
aemanus, Bill. Or., II, 143, impressa fait in 
Missali chaldaico. Ejus initium est J^om) ).XaJ 
\ J * -*I* |^l*^oo Font charitatit et tcaturigo 
bonitatif. Oniissa est in editione Mmalis Syrortfm 
Rome data anno 1843. 

2o Libtllus, qao sn& gentis ritam de sale et 



oleo pani euchamtico miscendis adrersus Coptos 
propugnat. 

3o Epistola tynodica ad Christodulum, Cop to - 
rum patriarcham. 

4o Epistola prolixa advernu Armenos. 

5o Quafuor earmina de expugnatione Melitinas. 
Vid. Assemanum, Bibl. or., II, 143-144, 211, 
317 ; Renaudot, Hist. patriarch. Alex., 445. 



Digitized by 



Google 



449 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : SJEC. XI, 



450 



•tflo % ,-4,0-4, ja .,-1*0* -jio }A.a 

^oSolaaJj joJLialAuL *tt£sl cuOi^l 
^oov^ciViSa* |I i^oo.UJa^! 1^9 ^oa^ 
«_jdo,J? Jai ^ "H* • H* ^— ^? 

lOpS&rt Uaa, aoLoo . Itfno .rmiiiAJ 

}~0 J— AJ-^L© <- 1*0* <*|^? lASf-* 

In^ffyp 1**9 ^sl I ooi oA^lo . ^OfA^ 

^o l nSo oooi t-a^o 11 «ooi)Latf? <*oia 

• U^ »Ao ? *oi ^*1 . oiZiln^ \^LLo 

^-©19 jio^ . \l4ut) A^Ulao ^9 
ou-o I ooi |^9 _las| . uattd oil^JL 
w^ll . ^oiilnnnil IXtaJ )joi y*1; 
l^kO U iVi 4>^ oi^asi ^0 H-v^ loot 

• oily ^OJL+JLSO oi^qj»*1o oi^mnSft 
*- arcs ^_s]o . JiUs] *oiafiu&X {] \i] 
. i-^j^Ld *«io-*jj0l jji^nno • oiJLo? 
oi&xj IMao wXPft,i\iffl|jo ^i-o^lo 
jay© . 90^ IVilffUO <*j— *1 ^nlno 

. ^0190]9 ^JDOll)^) ^J^D Ig^J *010^ 



82. Porf Jl/ar Joannem Bar Susan, 
Mar Basilius. 

Defuncto Mar Joanne Bar-Susan, 
convenerunt episcopi in Hesenmansur 
ut constituerent sibi pastorem com- 
munem. Cum vero de uno eodemque 
non consentirent.eo deveniendum fuit 
ut sortibus iterum uterentur. Scrip- 
serunt autem nomen Abduni, archi- 
mandrite ccenobii Bargaghsei , e 
familia Mar Joannis Bar Abdun pa- 
triarchs, viri eruditi et scientiis pol- 
lentis, atque nomen Basilii monachi, 
oeconomi coenobii Mar Barsumsa. 
Quum exisset sors in favorem Basilii, 
gavisi sunt episcopi, eo quod pluribus 
eorum Abdun minime placeret propter 
suam protervitatem, sicut scriptuni 
est 1 : 'uterribitis in civitate vir proter- 
vus. » Basilius autem ita absolute re- 
cusavit ut ettam sibi barbam abrase- 
rit; quasi ipsum propter tale impedi- 
mentum relicturi essent. Ejus enim 
eum humilitas lenitasque ac morum 
simplicitas a sublimi illo ministerio 
retrahebant • sed episcopi non dimise* 
runt eum etsi barbam abrasisset, 
et vei invitum ordinarunt patriar- 
cham appellaruntqueBasilium, anno 
1385 [CAr. 1074) mense Conun pos- 
terior [Januario) in Hesenmansur. 
Imposuit illi manum Mar Athanasius 
Edessse. Cum autem patriarchatum 
gessisset anno uno cum dimidio, obiit 



*) Eccli. IX, 25 : fo6«po« iv noki aurou av>?p syriacaap. D.Lagarde (Libri Vet. Test, apocr.) 
yWa&xfy;. Qua yerba Vulgata ita reddit : »ter* cadem proraus babet quae Barhebraeus hoc loco. 
ribilis est in civitate sua homo linguosns. • Yersio 

30 



Digitized by 



Google 



451 



BARHEBRJSI CHRONICON ECCLE8. SECT. I. 



452 



]Ljl) % , ntffi'Ho • ^ *V^i-o? lp*o^ 

. <0 r &^» 0015 OfJlflLttf? 

*oo^ • wttruSim-) ^po r i^j i&o 

w^jiiViA^ ^fl2UU]o Joa^s? ^tiWiao 
*oi lAa-a^jpj . jxULslj Uj-^> oj^e) 

• ci VtiS ^a^o qt-ViS j wJ^OjJJaa? 
,-aLci A^La^ alLo.*ai |2 — *; ua^s] 
ai*r£^? w^OfUai? *▲*}? >iau3 <^*9<^ 

Vjioo . v oJoi \xLm A^Lo ^jjdA^I 

0^1 ^t^tOI . AS 0001 —tA^^O. y£9 

. {UdttA^i UlLoil jgaj}^AL i^o 
M ^-£0 aascLsl ]i-ja£* yp± 0010 
o*jjtf1o v oJ] jXo . j^ltfo ^U^ULlo; 
r^ *oai* ^*r*a . r+i*te fO ^L 

• wJgQ^ i^ A A^ JjJ-kJ )}lo JttUsl ^0 



Maiphercatae, ibique ejus corpus con- 
ditum fuit in ecclesia. Ordinavit au- 
tem maphrianum Tagritae Joannem e 
coenobio Cartaminensi et episcopos 
sex, e quibus Abdun, cujus nomen 
sortibus commissum fuerat, constituit 
metropolitan! Symnadae. 



83. Post Mar Basilium, Joannes 
Symnada, qui et Abdun. 

Postquam defunctus est Mar Basi- 
lius, congregati sunt episcopi ut con- 
stituerent sibi antistitem. Simeon 
Chisumae et Athanasius Samosatae 
dixerunt ceteris episcopis in electione 
per sortes, sortem Abduno favisse, sed 
synodi praesidein sustulisse et abscon- 
disse nomen ejus. Episcopi autemnon 
crediderunt verbo horum duorum, eo 
quod praeses synodi qui electionem 
fecerat jam esset defunctus. Falsum 
igitur reputatum est dictum virorum 
istorum passione abreptorum. Quum 
a contentioso Abduno abhorrerent 
ejusque electioni non assentirentur, 
tunc Abdun, abjecto a mente omni 
timore Dei, muneribus induxit Phi- 
lartum Armenum, militiae praefectum, 
qui apprehensit decern episcopos e re- 
gione Melitinensi et aliunde , eosque 
coegit Abdunum patriarcham ordi- 
nare. Postea episcopi singuli dede- 
runt centum denarios Philarto ut li- 
berarentur e manibus ejus, quern 
etiam induxerunt ut nulla in ipsos 
coactione uteretur propter illegiti- 
mum Abdunum. Vixit autem Abdun 



Digitized by 



Google 



453 



PATRIARCHS ANTIOCHENI : 8JEC. XI. 



454 



. r^cU? HH? ofll If*'" 
. »suvoJJ&*j ^s) 

v \1 % A*1 A^U^d ^-*j on . l ^ Loa ^ ; 
)]? lAl£>] — *2*a>1 01^ ooi >ojjtt|o 
wA&jJ |1? V^ <-*? -ttXsl • looU 

)oa*s i^iM^d a^j^lo . ^jgo^jSinS 

Jcujpo • *ipa-Ua*? ^j— Lo ^oioolj-po 

% OLoJo 1U* A^2o w^i AJL^o 
^oiaLo fA r nJ? ^qiooV.^.oo . U^o^o 

*) Id est fcria sexta ante doniinicam palmarum, 
ut interptetatar Assemanus. Quae interpretatio e 
contextu firmatar. Etenim Dionysius, post suam 
ConseorUionem, rogatus fuit ut chrism a conficeret 
feria quinta in coena Domini. 

*) .o*a2* eat ipsa vox graeca pvpov, Chrisma. 
Fuse de hac re agit Barhebraeus in Nomosanonc 
I part., c. III. Ex quo sequentia notatu digna 
visa sunt. Chrisma apud Jacobitas benedicitur 
feria quinta in coena Domini. Soli, patriarch®, 
catholico aut metropolitan fas e3t illud consecrare; 
potest tamen Chrisma consecrari ab episcopis in 
urbibus et etiam in pagis, ubi necessitas id pos- 
tulat; possunt etiam episcopi Chrisma imminutnm 



sub quatuor patriarchis usque ad 
tempus Abulpharagii, et ordinavit 
quatuor episcopos, quorum unus fuit 
Cyrizus, qui Amidae Islamismum am- 
ple x us est. 

84. Post Abduni ordinationem, or- 
dinate est Dionysius. 

Episcopi aut era, e manibus Phi- 
larti liber ati, convenerunt in coenobio 
Mar Barsuraae et elegerunt Lazarum, 
ejusdem coenobii archimandritam. 
Ipse autera prorsus recusavit et qua- 
draginta vicibus se nolle promoveri sub 
anathemate asseruit. Episcopi vero,ne 
Abdun tyrannidein in ecclesiam exer- 
ceret , reatum an a the mat is sustinere 
consenserunt et cogentes archimandri- 
tam, utpote qui esset principibus et Phi- 
larto notus, eum ordinarunt patriar- 
cham feria sexta in fine jejunii qua- 
dragesimalis',eumque Dionysium ap- 
pellarunt. Imposuit autem illi manum 
Joannes, maphrianus Tagriti, anno 
millesimo tercentegimo octogesimo oc- 
tavo (Chr. 1077) ; dein rogarunt eum 
ut consecraret chrisma 3 feria quinta 

augere oleo orationis. Hoc non permittitur pres- 
byteris, qui' etiam excommunicantur si Chrismate 
ungant in firm urn. Forro Chrisma ex oleo olive* 
variisque aromatibus conficiendum est, ut docet 
Barhebneus his verbis ; «Cinnamomi quinqua- 
ginta drachms; spicae, sexaginta drachmae; cario- 
phylli, nucis myricae, croci, zingiberis, pi peris, ex 
unoquoque viginti drachpae conttfrantur et purifi- 
centur et commisceantur 400 drachmis unguenti 
purse olivae.Et mittatur id inollam magnam aeneam, 
quse plena sit aqua, et collo ollse alligetur rutabu- 
lum ferri, et appcndatur intra aquam, quin per- 
tingat ad fundum oils, et succendatur ignis, ac 
ebolliant aquae tribus horis ; tunc demittantur in 



Digitized by 



Google 



455 



BARHEBILEI CHRONICON EOCLE8. SECT. I. 



456 






^n Inn 



my8teriorum, at non potuit quia are- 
facta erat ejus dextra. Vixit autem 
anno uno et nullum omnino consecra- 
vit episcopum. Obiit vero in Hesen- 
mansur mense Conun 4>riore (Decern- 
bri) die dominica, et sepultus est in 
ecclesia Mar Theodori. 



^-fioJ • l_*<n!L lll^la ^ooi^d ^*; 

ouso . Ia*^*oi y*1 +oioJDiL£o n a 1 t^l 

UkVod ^0? Ug-*** ,-1*0* ojjij . j^i^Ld 

1-il.o . jaVi» uaisl **jjff]o ov^so 
oij^ JO^^lo . UJolo 4^J 'AXao 
wC^ |oq oiUl . i^sLd; l^a^o ^0 

ollam atactis humidi sexaginta drachm®, et co- 
quantur una hora. Deiade totam ignem removeant 
de sub olla, et cam frigent aquae, tollant ollam, et 
relinquant unguentum, donee eliquetur, ipsnmque 
fundant in amphoram sahctificationis. • 

Describit Barhebneasritum benedictionis Chris- 
matis apud lacobitas, qace fit, ut apud Latinos, 
feria qninta majoris hebdomadis. Porro Chrisma 
sic eonfectum et benedictum materia fit sacra- 
menti confirmationis, quod, apud Jacobitas, cum 
% baptismo conjungitur eumque com pie t ac perficit. 
Statim enim ac baptizati e fonte baptismali ascen- 
derant, sacerdos tribus vicibus frontem eorum 



85. Post Diony&ium, Joannes 3 . 

Postquam defunctus est Dionysius, 
impius Abdun coepit miscere omnia 
ecclesiamque diripere spatio septem 
annorum. Episcopi autem omnes zelo 
divino rursus congregati eum velut 
haereticum deposuerunt. In eadem 
synodo patriarchs ordiuafus fuit Me- 
litinae in ecclesia Mar Georgii Mar 
Joannes, monachus ex eel lis regionis 
Carsenae, manum ei imponente Mar 
Ignatio Melitinensi. Rexit autem ec- 
clesiam anno uno cum dimidio et, 
ordinatis episcopis quinque, obiit anno 
Gracorum 1399 (Chr. 1088). Condi- 
turn fuit sanctum ejus corpus in coe- 
nobio Band. Erat valde humilis, 
pacificus et simplex. 



sacro Chrismate ungit in modum crucis dioens : 
* Chrismate sane to t euavitate odoris Ckruti Dei, 
signaeulo vera fidei, complemento dononm Spi' 
ritus sancti, eignatur talis N % in nomine Patrit, 
amen; et Filii, amen; et Spirit** sancti, in vitam 
sacttlorum, amen.* Simulque omnia baptizatorum 
membra sacefdos perungit. Illico baptizati, ?es- 
tibua albis induti, ad altare ducuntar, participes- 
que fiunt Corporis et Sanguinis Christi. 

8 ) Hujus patriarch® nulla mentio ocourrit in 
dyptichis Jacobitarnm, neque in Renaudotii His- 
toria patriarcharum Alexandrinorum. 




Digitized by 



Google 



Digitized by 



Google 



455 



hionituhi. 



Paginarum series, hoc tomo inccepta porro continuata babebitur. 



Veneunt Operis exemplaria sexaginta, pretio 35 francorum, acceplo tomo 
prirao solvendorum. 



Digitized by 



Google 



1 



Digitized by 



Google 



Digitized by 



Google 



Digitized by 



Google 



MAR" 




inmsMz 



juni mm 

JUN 1 1986 
'"Ml nnr 

^ W-4498 8 



Digitized by 



Google 



# 




Digitized by 



Google